Tuesday, October 21, 2014

Ένα αργοπορημένο 'ευχαριστώ' στη Jessie Ware

 

Για τo θεσπέσιο ‘Devotion’ και για τη θεία έμπνευση που είχε όταν το έγραφε. Για το ομώνυμο τραγούδι που με έσωσε από άυπνες νύχτες υπερέντασης στα στρατόπεδα του Έβρου. Γιατί μέχρι να φτάσω στο ‘Night Light’ είχα ξεραθεί αντί να σκέφτομαι χίλιες δυο ανούσιες αηδίες που βασάνιζαν εκείνον τον καιρό το μυαλό μου. Για τη θαυμάσια φωνή της που είναι το καλύτερο χαλαρωτικό και το πιο δροσερό αεράκι. Που ήταν για πολλούς μήνες το highlight της κάθε μέρας μου. Που, για κάποιο διεστραμμένο λόγο, με κάνει να αισθάνομαι νοσταλγία για κάτι που δεν θα ήθελα ποτέ να ξαναζήσω. Βέβαια εγώ τη νοσταλγία την έχω σαν αναπνοή, οπότε μπορεί να μη φταίει και πολύ η Jessie. Για αυτά και για άλλα που δεν έχω μάθει ακόμα να περιγράφω με λέξεις,

σ' ευχαριστώ, Jessie Ware.

Συμπληρώνεται σήμερα ακριβώς ένας χρόνος από τότε που απολύθηκα από το στρατό. Όχι ότι το γεγονός της θητείας επηρέασε σε τέτοιο βαθμό τη ζωή μου ώστε να χρειαστεί να νεκραναστήσω αυτό το χώρο, που έχει μείνει παγωμένος στα Χριστούγεννα του 2011, μόνο και μόνο για να γράψω για το θέμα – γενικά ήταν πολύ καλύτερα απ' ό,τι περίμενα. Όχι. Περισσότερο για τη Jessie. Και για τα χρόνια που έγραφα εδώ για μουσικές που μου αρέσουν (ή που δε μου αρέσουν.)

Νομίζω είναι προφανές πως αυτό το μπλογκ έχει κάνει τον κύκλο του προ πολλού. Την εμπειρία της ελληνικής μπλογκόσφαιρας την έζησα στο πετσί μου, τόσο που για πολύ πολύ καιρό αυτή εδώ η σελίδα να είναι η άμεση προτεραιότητα στη ζωή μου. Ευχαριστώ όλους όσους πέρασαν από δω κι όσους έκατσαν τους ευχαριστώ ακόμα περισσότερο. Για την αφοσίωση.

   
See you around.
Neverlandean


3 comments:

gay super hero said...

Εμείς ευχαριστούμε και νά σαι πάντα καλά σε ό,τι κάνεις :)

Erisadesu said...

μου λείπεις

George said...

Και εμένα μου λείπεις, μην μας ξεχνάς <3
Slourp!!!