Saturday, August 27, 2011

The August Round-Up

Jack, a boat, Jack!

Μάλλον ήρθε η ώρα για νέο layout. Λέω να βάλω νυχτερίδες κι αράχνες για να ταιριάζει με την ατμόσφαιρα. Oh well, it's been a short hot summer και φέτος όπως κάθε χρόνο. Τον Ιούνιο έχεις ακόμα υποχρεώσεις απ' τη χειμερινή σεζόν, ο Ιούλιος διαρκεί μια εβδομάδα (seriously!) και τον Αύγουστο τον περνάς σκεπτόμενος πόσο γρήγορα πέρασε κι αυτό το καλοκαίρι. Πριν καλά καλά το καταλάβεις, έχεις βγάλει την πικέ γιατί το βράδυ έχει πιάνει κρύο. Πριν καλά καλά το καταλάβεις, τα μανίκια σου γίνονται όλο και πιο μακριά. Πριν καλά καλά το καταλάβεις, το πωπουλίνι που στεκόταν στητό λόγω νεανικής σφριγηλότητος τώρα έχει πιάσει φιλίες με τη βαρύτητα. Αλλά ας τα αφήσουμε αυτά τα δραματικά! Από μουσικής άποψης ήταν ένα μη συναρπαστικό καλοκαίρι. Μπορεί να έβγαιναν διάσπαρτα τραγούδια αλλά δεν ήταν τίποτα παραπάνω από υποσχέσεις για ένα κάπως πιο ενδιαφέρον φθινόπωρο. Φέτος η διάθεση να ακούσω μουσική επισκιάστηκε εντελώς από τα βιβλία και τις σειρές/ταινίες, γι' αυτό μειώθηκε δραματικά ο αριθμός των reviews. Όχι ότι θα τις διάβαζε κανείς, όλοι είναι σε διακοπές! Δλδ οκ όχι όλοι, δε θα κάνω σαν το δελτίο του Mega που μας λέει ότι το 50τόσο τοις εκατό των Ελλήνων δε θα κάνει φέτος διακοπές και οδύρεται σα τη Λυδία Κονιόρδου στην Επίδαυρο. Για να καταλάβω, αυτοί στο Mega το έχουν δέσει κόμπο ότι κάθε καλοκαίρι κλείνουμε εισιτήρια, φουσκώνουμε μπρατσάκια και την κάνουμε για Άγιο Δομίνικο; Εδώ μέχρι τη Βουρβουρού πας για ένα μπάνιο και λες κι ευχαριστώ. Τέσπα, ιδού μερικά γεγονότα που σημάδεψαν (ή όχι) το φετινό καλοκαίρι.

Γεγονός Πρώτο

Marina & The Diamonds ή αλλιώς Electra Heart. Ναι ναι, το κόλπο της εναλλακτικής περσόνας είναι τόσο παλιό όσο και η Μιμή Ντενίση αλλά η Μαρίνα-Λαμπρινούλα μας θα βρει τρόπο να το υποστηρίξει. Το πιστεύω. Αρκεί ο κόσμος να καταλάβει περί τίνος πρόκειται και να μην πάθει αυτά που έπαθε η Jewel το 2003. "Electra Heart embodies the lies, illusions and death of an American Dream" μας λέει και με το δεύτερό της άλμπουμ σκοπεύει να μας δείξει τι είναι αυτό που δεν θέλει να γίνει και τι είναι αυτό που περιμένει η βιομηχανία απ' αυτήν. Με λίγα λόγια θα γίνει η "self-fulfilled prophecy" του "Oh No!". Στα δυο βίντεο που έχει γυρίσει μέχρι τώρα, μετατρέπεται σταδιακά σε μια ξανθιά bimbo (supposedly) που είναι εντελώς επιρρεπής στα αμερικανόφερτα πρότυπα. Well, καλά όλα αυτά τα βαθυστόχαστα και πολύ πολύ σοβαρά αλλά το πιο σημαντικό είναι τα τραγούδια που βγάζει να είναι καλά. Και ναι, δεν το έχει χάσει καθόλου το Μαρινάκι μας. Το "Fear and Loathing" [link], η αρχή του κακού (aka της Electra) είναι πιστό στα μονοπάτια του "The Family Jewels", με τους γνωστούς καλογραμμένους και ουσιώδεις στίχους και τη θεατρικότητα στην ερμηνεία, ενώ στο "Radioactive" η Marina μεταμορφώνεται σε Electra για τα μάτια ενός άντρα και τραγουδάει ένα καθαρά dance(!) κομμάτι που έχει όλα τα παραπάνω συν ένα φανταστικό beat! Θα τολμούσα να πω ότι είναι το "Dance in the Dark" της, όχι από άποψη ομοιότητας (καμία σχέση), αλλά από το πόσο αληθινό είναι σε σχέση με ό,τι περιμένει κανείς από ένα χορευτικό τραγούδι. Το βίντεο εξίσου τ-έ-λ-ε-ι-ο. Well done!



Γεγονός Δεύτερο

The Saturdays! Πάντα αυτά τα κορίτσια παραπαίουν ανάμεσα στο ανάλατο και το εκπληκτικό. We still love them though! Κι αν μετά από τόσα χρόνια δεν έχουν καταφέρει ακόμα να κατακτήσουν την κορυφή του αγγλικού chart, μπορεί τώρα να ήρθε η ώρα τους! Στην πρώτη τους συνεργασία με τους Xenomania (που σημειωτέον βλαστημάνε την ώρα και τη στιγμή που οι Girls Aloud άρχισαν αυτό το περιβόητο hiatus), οι Sats τα δίνουν όλα σε ένα τραγούδι γραμμένο για να παίζεται δυνατά σε μεγάλους χώρους. ΟΚ οι στίχοι αυτή τη φορά δεν είναι καν στο ίδιο επίπεδο με τις παλιότερες δουλειές των Xenomania, όμως η μουσική...! Η μουσική είναι μια αγγελική ευφορία στο club του παραδείσου! Και λάτρεψα που έγραψαν με τον τρόπο που έγραφαν για τις Girls Aloud στην pre-Greatest Hits εποχή, δλδ που δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη δομή στο τραγούδι. Κουπλέ, ρεφρέν, breakdowns, middle-8s όλα βαλμένα φύρδην μίγδην αλλά το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι μαγευτικά μοναδικό - σ' αυτό το σημείο μπορούμε να θυμηθούμε για λίγο το The Show. Το "All Fired Up" είναι πιθανώς ό,τι πιο epic έχουν κάνει από την εποχή του "Up". Εντάξει, θα βάλω και το "Ego" κάπου στο ενδιάμεσο. Να σημειωθεί και το αυξημένο budget του βίντεο, πράγμα που φανερώνει και τις προσδοκίες της εταιρίας για την πορεία του τραγουδιού.



Γεγονός Τρίτο

Μιλώντας για αυξημένα budgets, ας δούμε και ένα μειωμένο. Booty Luv, Cherise and Nadia, πρώην μέλη των Big Brovaz και νυν αξιαγάπητες ιέριες της dance. Το "Boogie 2Nite" του 2007 είναι το πρώτο άλμπουμ που βάζω όταν θέλω να μπω σ' εκείνο το κλίμα, το δε αδέσποτο single "Say It" το αγαπώ ακριβώς το ίδιο από εκείνη την άνοιξη του 2009 που το πρωτοάκουσα. Κάτι μου κάνουν αυτές οι δυο και δεν είμαι σε θέση να εξηγήσω τι ακριβώς. Απλά αγαπώ άνευ όρων. Έχει πάνω από ένα χρόνο που ακουγόταν φήμες ότι διαλύθηκαν και ότι το φανταστικοανεπανάληπτο "Say It" θα ήταν το τελευταίο πράγμα που θα ακούγαμε απ' αυτές. Όμως φέτος ξαφνικά και αιφνιδίως επανεμφανίστηκαν! Η Cherise με χάλια μαλλί, η Nadia να κάνει κλασικά κατάληψη στο τραγούδι και εγένετο το "This Night", ένα ακόμα club romp που, όπως συμβαίνει με όλα τα τραγούδια τους, όσο πιο πολύ το ακούς τόσο καλύτερο γίνεται. Στο βίντεο πάλι κυριαρχεί μια ιδρωτίλα που μπορεί να ταιριάζει με το όλο κλίμα αλλά νιώθεις το δέρμα σου να κολλάει και μόνο παρακολουθώντας το. Oh well, τα βίντεο των Booty Luv ποτέ δε φημίζονταν για την υψηλή τους αισθητική. Τα τραγούδια μετράνει στο κάτω κάτω.



Γεγονός Τέταρτο

Girls Aloud solos. Ή αλλιώς η επιβεβαίωση του ρητού "η ισχύς εν τη ενώσει". Τις αφήνεις μόνες τους και μετατρέπονται σε μια watered-down έκδοση του εαυτού τους. Μερικές εκλάμψεις μεγαλείου που αφήνουν μερικές φορές σβήνουν όσο γρήγορα εμφανίστηκαν. Αλλά ίσως είναι νωρίς ακόμα για μερικές απ' αυτές.

Η Nadine εντελώς ξαφνικά έστησε μια σελίδα, ανακοίνωσε ότι ήγγικεν η ώρα για τη Nadine 2.0, απέβαλλε το χρώμα και κυκλοφόρησε ένα single με τον τίτλο "Sweetest High". Δυσκολεύομαι να πιστέψω πώς το άτομο που έχει τραγουδήσει το 90% της δισκογραφίας των Girls Aloud έχει βαλτώσει σε τόσο χλιαρά νερά. Το "Sweetest High" είναι ένα φθηνό χορευτικό κομμάτι και μοιάζει λες και γράφτηκε σε ένα studio 3x3 σε κάποιο υπόγειο του Λονδίνου. Ορίστε ένα link για ακρόαση, κι αν δε το πατήσεις δεν χάλασε κι ο κόσμος...

Η Kimberley δε νομίζω ότι καίγεται ιδιαίτερα να κάνει κάτι μεγάλο. Έχει κάνει διάφορες δουλειές όλα αυτά τα χρόνια, καμία εκ των οποίων δεν την ανέδειξε σε κάτι άλλο πέραν του "μέλος των Girls Aloud". Γενικά υποτίθεται ότι κάνει προσπάθειες στην υποκριτική και το συγκεκριμένο τραγούδι είναι από την ταινία Horrid Henry στην οποία έχει ένα μικρό ρόλο. Μιλάμε για ένα cover των Chic, τίγκα στο camp και το φραμπαλά αλλά τουλάχιστον έχει ένα entertainment value. Δεν είναι καν single οπότε δεν ξέρω αν μετράει σαν σόλο καριέρα. Τέσπα, αυτά με την Kimba.



Η Nicola είναι η μόνη που αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε τροχιά καριέρας. Η πορεία του "Beat of My Drum" ήταν απογοητευτική οπότε γρήγορα γρήγορα αλλάξαμε κατεύθυνση και φύγαμε για το επόμενο. To "Lucky Day" είναι μια φινετσάτη dance-pop παραγωγή των Καναδών Dragonette και βγάζει μια φρεσκάδα καθώς η Nicola πεταρίζει από δω κι από κει σαν ανέμελη πεταλουδίτσα! Πολύ καλό κομμάτι, ελπίζω όλο το άλμπουμ να είναι αυτής της σχολής και το πρώτο single να το έκανε μόνο και μόνο για να γίνει σούσουρο. Εμπορικά ούτε καν θα αγγίξει τη Cheryl, τουλάχιστον όμως ας βγάλει κάτι με πιο έντονη προσωπικότητα. Η φωνή της πάντως έχει γίνει πιο ένρινη, καμία σχέση με παλιά. Να υποψιαστώ κάποιο πείραγμα την περιοχή της μύτης;



Γεγονός Πέμπτο

Στις 25 Αυγούστου συμπληρώθηκαν 10 χρόνια από το θάνατο της Aaliyah. Θυμάμαι ακόμα τη στιγμή που το είδα στις ειδήσεις (στο Star ήταν) και θυμάμαι που αργότερα τρέχαμε να δούμε τη Βασίλισσα των Καταραμένων στο σινεμά για να τιμήσουμε τη μνήμη της. Σοβαρά τώρα, η Aaliyah σκοτώθηκε τη στιγμή που ετοιμαζόταν να κατακτήσει τον κόσμο. Κρίνοντας από την R'n'B μανία που ακολούθησε τα χρόνια μετά το 2001 - με πρωτεργάτη τον Timbaland που αυτή ανέδειξε, αν ήταν ζωντανή πολύ πιθανόν τώρα οι ισορροπίες να ήταν διαφορετικές και Rihanna, Beyonce, Minaj κλπ να κοιτούσαν την πλάτη της. Ή μπορεί και όχι. Μπορεί απλά να χανόταν στην αφάνεια όπως τόσες και τόσες ντίβες από τη δεκαετία του '90. Δε θα το μάθουμε ποτέ.

Ορίστε λοιπόν, ελπίζω αυτό το σεντονοπόστ να είναι μια μικρή αποζημίωση μετά από σιωπή εβδομάδων. Εν τω μεταξύ, θα προσπαθήσω να μπω σε reviewing mode και κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει και ένα φρεσκάρισμα στο layout - τις χορτάσαμε τις μουτσούνες των τεσσάρων! Έχω αποφασίσει ήδη ποια θα πρωταγωνιστεί την επόμενη σεζόν. Ναι ναι σωστά μάντεψες, είναι η Άννα Βίσση! Δλδ όχι. Εκτός κι αν με πληρώσει. Θα της κάνω φίνα δουλειά αν δώσει το κατιτίς της. Χρειάζομαι λεφτά οκ. Φαίνεται; :P

Thursday, August 4, 2011

Now That's What I Call Music Vol. 79

I know, άχρηστο ποστ αλλά τουλάχιστον είμεθα ζωντανοί! Έχω σκεφτεί να σταματήσω τα Now, αμφιβάλλω αν τα θέλει κανείς και το μόνο που κάνουμε κάθε φορά είναι να παραπονιόμαστε σαν παλιόγριες για το πώς μπλέκει τα όποια καλά τραγούδια έχει με παπαριές ολκής. Από την άλλη δεν είναι και κανένα ασήκωτο βάρος. We'll see. Όποιος θέλει να παραμείνουν να το δηλώσει ρητά! Κατά τ' άλλα, είναι κιόλας 4 Αυγούστου. Τα καλοκαίρια περνάνε απελπιστικά γρήγορα.


Track List CD#1:

01. Adele - Someone Like You
02. Aloe Blacc - I Need a Dollar
03. Bruno Mars - The Lazy Song
04. Jason Derulo - Don't Wanna Go Home
05. Lady Gaga - Born This Way
06. Jennifer Lopez - On The Floor
07. Alexandra Stan - Mr. Saxobeat
08. Katy Perry - Last Friday Night (T.G.I.F.)
09. The Wanted - Glad You Came
10. Nicole Scherzinger - Don't Hold Your Breath
11. The Black Eyed Peas - Just Can't Get Enough
12. Take That - Love Love
13. Jessie J - Nobody's Perfect
14. The Saturdays - Notorious
15. Rihanna - California King Bed
16. Scouting for Girls - Love How It Hurts
17. Coldplay - Every Teardrop Is a Waterfall
18. Cee-Lo - I Want You (Hold on to Love)
19. Yasmin - Finish Line
20. Ed Sheeran - The A Team
21. Birdy - Skinny Love
22. Templecloud - One Big Family

Track List CD#2:

01. Pitbull - Give Me Everything (feat. Ne-Yo, Afrojack & Nayer)
02. LMFAO - Party Rock Anthem (feat. Lauren Bennett & GoonRock)
03. DJ Fresh - Louder (feat. Sian Evans)
04. Example - Changed the Way You Kiss Me
05. David Guetta - Where Them Girls At (feat. Nicki Minaj & Flo Rida)
06. Chris Brown - Beautiful People (feat. Benny Benassi)
07. Calvin Harris - Bounce (feat. Kelis)
08. Loick Essien - How We Roll (feat. Tanya Lacey)
09. Nicki Minaj - Super Bass
10. Tinchy Stryder - Spaceship (feat. Dappy)
11. Wretch 32 - Unorthodox (feat. Example)
12. Vato Gonzalez - Badman Riddam (Jump) (feat. Foreign Beggars)
13. Snoop Dog - Sweat (David Guetta remix)
14. Swedish House Mafia - Save the World
15. Dev - Bass Down Low (feat. The Cataracs)
16. Mann - Buzzin (remix) (feat. 50 Cent)
17. Chase & Status - Hitz (feat. Tinie Tempah)
18. Katy B - Broken Record
19. Nero - Guilt
20. Alex Gaudino - What a Feeling (feat. Kelly Rowland)
21. Wynter Gordon - Dirty Talk
22. Inna - Sun Is Up

Υπήρχε πάντα ένας πολύ συγκεκριμένος λόγος που έβλεπα το παρακάτω βίντεο...



...αλλά αυτό μου έδωσε ακόμα έναν! LOOLOLOLOLOLOL!!