Tuesday, June 14, 2011

Jennifer Lopez: Love?

Δεν έχει συμβεί τίποτα μέχρι τώρα για να θυμόμαστε το 2011 ως έτος-ορόσημο για κάποιο μεγάλο γεγονός. Η Jennifer Lopez όμως πρέπει να ανάψει 2011 λαμπάδες στον πολιούχο του Πουέρτο Ρίκο γιατί φέτος μετά από πολλά χρόνια στη Δ' εθνική, η μοίρα της επεφύλασσε επιστροφή στη relevance και στις playlists των ραδιοφώνων. Η μοίρα so to speak. Μετά από κάτι άχρηστα προωθητικά singles που προκάλεσαν από χλιαρή εώς παγωμένη αντίδραση, η Sony κατάλαβε ότι το πράγμα δε σωζόταν και την αποδέσμευσε -- για να το πούμε ευγενικά. Αφού προσχώρησε στην Island, άρχισε μια συστηματική προσπάθεια προώθησης που είχε στόχο να την ξαναφέρει στην πρώτη γραμμή. Η Lopez πάλεψε με νύχια και με δόντια για να πάρει τη θέση του κριτή στο American Idol και τα κατάφερε και ταυτόχρονα άρχισε να εμφανίζεται σε κάθε είδους έντυπο για κάθε είδους λόγο (π.χ. το περιοδικό People της χάρισε τον τίτλο της πιο όμορφης γυναίκας του 2011, ενώ ήταν το ίδιο όμορφη πέρσι, πρόπερσι και αντιπρόπερσι - you get the point). Το μόνο που έλειπε ήταν ένα single που να μπορείς να το ακούσεις χωρίς να σου σηκώνεται η τρίχα και voila, η Jennifer Lopez και πάλι κοντά μας!

Γεγονός είναι πως η J.Lo ποτέ δεν κατάφερε να κερδίσει τους κριτικούς, ούτε με την τραγουδιστική ούτε με την υποκριτική της ικανότητα - καλά το τελευταίο ας μην το πιάσουμε καν. Αυτό που κατάφερε όμως να κάνει, τουλάχιστον στο πρώτο μισό της καριέρας της, ήταν να κυκλοφορεί εκλεκτά monster hits που τις εξασφάλιζαν πολλά πολλά plays στα ραδιόφωνα του κόσμου. Πατώντας πάνω σ' αυτά πουλούσε και τα άλμπουμ της. Η συνταγή δούλεψε καλά στην αρχή. Αργότερα όμως τα singles άρχισαν να γίνονται όλο πιο μέτρια και τα fillers που συμπλήρωναν τους δίσκους δεν έπειθαν κανένα να δώσει τα λεφτά του για να αγοράσει τη μουσική της. Και όταν το 2007 κυκλοφόρησε το εντελώς radio-unfriendly Brave το οποίο σαν σύνολο είναι πιθανώς ό,τι καλύτερο και έχει βγάλει ποτέ, δεν είναι να απορείς που κανενός δε του κάηκε καρφί. Το πάθημα έγινε μάθημα και έτσι φρόντισε στο Love? να βάλει και κομμάτια που σου χαιδεύουν ευχάριστα το αυτί χωρίς όμως να κάνουν τίποτα περισσότερο.

Με το lead single "On the Floor" πέτυχε διάνα: το sample του "Llorando Se Fue" το αναγνώρισαν αμέσως οι παλιοί λόγω της Lambada ενώ το έμαθαν γρήγορα οι καινούριοι επειδή απλά σου κολλάει στο μυαλό όπως η τσίχλα στο παπούτσι. Είναι ένα κλασικό anthem που φτιάχτηκε για να παίζει στα club, να το ζητάει ο κόσμος στα FM και, προσεχώς, να παίρνει τα αυτιά των λουόμενων στις παραλίες. Ούτε η παρουσία του Pitbull δεν μπορεί να χαλάσει την αδιαφιλονίκητη διασκέδαση που προσφέρει. Όποτε κινείται σ' αυτό το μοτίβο, η Lopez τα καταφέρνει περίφημα. Βέβαια η παρουσία του RedOne είναι καθοριστική, αφού ό,τι έχει την υπογραφή του δεν μπορεί να σε αφήσει αδιάφορο. Το "Papi" είναι απλά μια απόλαυση -- πολύ δύσκολα δε θα κουνήσεις το κωλαράκι σου στο ρυθμό ενός εκ των καλύτερων χορευτικών ρεφρέν για φέτος. Το ίδιο και για το "Hypnotico" που όμως χάνει πόντους λόγω κάκιστων κουπλέ - πάντως ο στίχος με τους silly heartbreakers είναι αυτό που μου έχει μείνει περισσότερο από ολόκληρο το δίσκο. Η τελευταία συνεισφορά του RedOne, το "Charge Me Up", είναι κοπτοραπτική από τραγούδια που έχει δώσει σε άλλους καλλιτέχνες και ο ταφτάς στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι το "Breathing Your Love" από Kat DeLuna και Darin. Μη σε απασχολήσει πολύ.

Αρκούν όμως 3 αδιαμφισβήτητα club anthems για να υποστηρίξουν ένα ολόκληρο άλμπουμ, που στην deluxe μορφή του ξεπερνάει τη μία ώρα αναπαραγωγής; Hellz no! Δυστυχώς η Lopez αντί να δοκιμάσει κάτι εντελώς διαφορετικό για τα δεδομένα της τώρα που της δόθηκε η ευκαιρία, ακολούθησε ξανά τη συνταγή που καθόρισε όλη της την καριέρα: ελάχιστα δυνατά σημεία, πολύ filler. Το filler μέρος αποτελείται κυρίως από κομμάτια που δε τα λες κατ' ανάγκη κακά, αλλά η διάρκεια ζωής τους δεν ξεπερνά τις 2 εβδομάδες. Μπορεί να μιλάμε για το μέχρι αηδίας autotuned "Good Hit" στο οποίο η -πάντα απλή- Jenny from the block περιγράφει πόσο κελεπούρι είναι και ζητάει τα Gucci και Louis stuff που της αξίζουν, μπορεί να μιλάμε για το "I'm Into You", το απαραίτητο Rihannesque τραγούδι που υπάρχει σε όλα τα cd που κυκλοφορούν τελευταία ή μπορεί να μιλάμε για άλλα ανάξια λόγου τραγούδια που κινούνται ανάμεσα στο αδιάφορο και το listenable, τέτοια ευρύτητα! Από την άλλη έχουμε τα εντελώς cringeworthy κομμάτια που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν αξίζεις τέτοιο βασανιστήριο. Πρόκειται για τις απελπισμένες προσπάθειες της Jennifer να πάει λίγο πιο βαθιά, να πει κάτι λιγότερο ρηχό από την πολυτελή μπανιέρα της, όμως το μόνο που κάνει στο τέλος είναι να ερμηνεύει σε εκνευριστικά ψηλό τόνο ένα μάτσο απαράδεκτους και κλισέ στίχους, συνοδευόμενη από επίπεδες και overproduced μελωδίες. Για παράδειγμα, πίστευα ότι το χειρότερο κομμάτι που έγραψε ποτέ ο Danja ήταν το "Blur" της Britney Spears μέχρι που άκουσα το "Starting Over". Wow, πραγματικά άθλιο τραγούδι. Τουλάχιστον μπορεί να γίνει παράδειγμα προς αποφυγή. Bleh.

Σε μια περίοδο όπου όλοι προσπαθούν να τραβήξουν το ενδιαφέρον του κόσμου με διάφορα τερτίπια, το Love? δεν παίρνει απολύτως κανένα ρίσκο. Όσοι παλιοί fans της έχουν απομείνει θα αναγνωρίσουν την τεχνική που θέλει τα backing vocals να είναι πιο δυνατά από τη φωνή της τραγουδίστριας(!), θα θυμηθούν το γλυκερό ύφος που παίρνει όταν προσπαθεί να πείσει για την ειλικρίνεια των συναισθημάτων της και δε θα αναζητήσουν μηνύματα που να έχουν πραγματική αξία. Όντας κάτοχος πέντε cd και τριών dvd της (don't ask) μπορώ να τα επιβεβαιώσω. Η Jennifer ήταν ανέκαθεν singles artist, δεν την ενδιέφερε σε καμία περίπτωση αν τα άλμπουμ της έλεγαν κάποια ιστορία αρκεί να πουλούσαν γι' αυτό και δεν προσπάθησε να ξεφύγει από τον χαρακτηριστικό safe ήχο της και δεν την ένοιαξε ποτέ που οι στίχοι της έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την προσωπικότητά της - δεν ξεχνιούνται όλες οι 'love don't cost a thing' προσπάθειες να μας πείσει ότι παρέμεινε ένα απλό κορίτσι ενώ το τσιντσιλά της είχε γίνει δεύτερο δέρμα. Το 2000 ο κόσμος αγόραζε άκριτα όποια βλακεία έβγαινε, είναι αλήθεια. Τώρα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει. Κανείς δε θα πληρώσει για ένα δίσκο που είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει δεν κάνει καμία διαφορά. Οι απογοητευτικές πωλήσεις του Love? επομένως δεν πρέπει να ξαφνιάσουν κανένα. Για να το θέσουμε βουκολικά, το άλμπουμ είναι σαν μια οροσειρά: έχει τρεις κορυφές (τα 3 anthems που αναφέραμε) και από κάτω το χάος! Μπορεί πέφτοντας να σου κόψει τη φόρα καμιά πλαγιά αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα σε καταπιούν τα φαράγγια και οι χαράδρες στον πάτο. Τέλος, για να απαντήσουμε και στο καίριο ερώτημα: Love? Not really, no. 5/10


Track List:

01. On the Floor (feat. Pitbull)
02. Good Hit
03. I'm Into You (feat. Lil Wayne)
04. (What Is) Love?
05. Run the World
06. Papi
07. Until It Beats No More
08. One Love
09. Invading My Mind
10. Villain
11. Starting Over
12. Hypnotico
13. Everybody's Girl
14. Charge Me Up
15. Take Care
16. On The Floor (Ven a Bailar) (feat. Pitbull)
17. Fresh out the Oven (feat. Pitbull)
18. Louboutins


Sunday, June 5, 2011

Singlology: Nicola Roberts, The Saturdays, Nerina Pallot + Cheryl's Unnecessary Drama

Oh Chezza! Πώς γίνεται να μπλέκεις σε ηλίθιες ιστορίες που δεν ενδιαφέρουν κανένα; Πήγε για κριτής στο αμερικάνικο X Factor, μετά απολύθηκε λόγω βαριάς προφοράς (or whatever) και αντικαταστάθηκε από το ομιλόν αιδοίο Nicole Scherzinger και τώρα λένε ότι όλο αυτό ήταν ένα publicity stunt από πλευράς του Fox για να γίνει ντόρος. Oh wow, σου πηδάνε το όνομα πριν καν πατήσεις το πόδι σου στην Αμερική και μετά σου ζητάνε να το ξεχάσεις. The bottom line is: WHO CARES? Στη θέση της θα τους έστελνα στο διάολο και θα πήγαινα σπίτι μου με τα εκατομμύρια που έχω ήδη στην τράπεζα. Τώρα θα φανεί πόσο σημαντικό είναι για τη Cheryl να γίνει γνωστή στην Αμερική. Γιατί πρέπει και εκεί να εκτιμήσουν τις μετριότητες που βγάζει ως solo καλλιτέχνις, αλίμονο. Εν τω μεταξύ, το 2012 συμπληρώνονται 10 χρόνια από τη δημιουργία των Girls Aloud και ανακοινώθηκε επίσημα ότι θα μαζευτούν και θα κάνουν "κάτι". Τι κάτι είναι αυτό δεν ξέρουμε. Αυτό το κάτι που θέλω πάντως δεν είναι, αφού η Nicola απέκλεισε το ενδεχόμενο νέου άλμπουμ. Λένε ότι μπορεί να είναι όλο κι όλο ένα gig. Wow. Λες και θα τρέχω στα Λονδίνα.

Μέχρι να αξιωθούν να συμμαζευτούν όμως, δυο ακόμα μέλη ετοιμάζονται να βγουν solo στο κουρμπέτι. Η Sarah για την οποία δεν έχει βγει τίποτα χειροπιαστό και η Nicola που κυκλοφόρησε σήμερα το πρώτο της single "Beat of My Drum". Την πρώτη φορά που το άκουσα δε με ενθουσίασε. Τα επεξεργασμένα semi-spoken κουπλέ θυμίζουν πολύ Uffie ενώ στο ρεφρέν συναντάμε τη μέθοδο 'επαναλαμβανόμενος στίχος' που σπανιότατα φέρνει καλά αποτελέσματα. Η μουσική έχει κλασικά στοιχεία παραγωγής του Diplo αλλά πρέπει να περιμένουμε μέχρι το 1:50 για να ακούσουμε πραγματικά drums. Δεν είναι αυτός ο δρόμος της electropop diva που ήθελα να πάρει. Τέλος πάντων, με λίγη υπομονή και λίγο bias επειδή μιλάμε για τη Nicola μπορώ να το ακούσω. Από το "Promise This" μια φορά είναι καλύτερο - ή μήπως όχι; Now, υπάρχει επιπλέον και ένα b-side που λέγεται "Porcelain Heart" και βρίσκεται σαφώς πιο κοντά στις προσδοκίες μου. Έχει ένα αρκετά πιασάρικο hook στο ρεφραίν και είναι ένα καλό δείγμα των φωνητικών ικανοτήτων της - αν και το vibrato μπορεί να ενοχλήσει. Γενικά μιλάμε για κάτι πολύ πιο chart-ready από τις χλιαρές προσπάθεις της Nadine, αλλά δε νομίζω να φτάσει την επιτυχία της Cheryl. Ένα top 10 πάντως μπορεί άνετα να το πιάσει. Το άλμπουμ κυκλοφορεί τον Οκτώβριο, θα λέγεται "Cinderella's Eyes" και το καλό που της θέλω να μοιάζει περισσότερο με Margaret Berger παρά με Uffie, Dev και λοιπές δεύτερες.


Track List:

01. Beat of My Drum
02. Porcelain Heart
03. Beat of My Drum (instrumental)



On another note, οι Saturdays αν μη τι άλλο έχουν όρεξη για δουλειά. Φέτος θα κυκλοφορήσουν το τρίτο τους άλμπουμ και ειλικρινά πρέπει να προσπαθήσουν πολύ για το κάνουν χειρότερο από το ανάλατο "Headlines" του 2010. So the only way is up, hopefully. To "Notorious" τις βρίσκει να εμμένουν στο autotune αλλά ευτυχώς να μειώνουν κάπως τα ουρλιαχτά. ΟΚ οι αμερικανόφερτοι στίχοι είναι απλά κακοί: I'm an outlaw, I'm the big boss, I'm a ganster οn the dancefloor. Right επειδή όταν βλέπεις αυτές τις πέντε κοπελιές απ' το Whatevershire με τις ημι-ενδιαφέρουσες προσωπικότητες, ο χαρακτηρισμός 'gangster' είναι το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό. Ευτυχώς η μουσική έρχεται να καλύψει το κενό. Το τραγούδι πατάει σε ένα εξαιρετικό club beat πολύ πιο δυνατό από το συνηθισμένο ήχο των Sats και ντύνεται με ένα πολύ απλό αλλά αποτελεσματικό ηλεκτρονικό loop, το οποίο σου μένει στο μυαλό και σε κάνει να επιστρέφεις στο κομμάτι. Κατά τ' άλλα ακολουθεί τη γνωστή verse - chorus - verse - chorus - bridge - chorus μέθοδο οπότε δεν κρύβει ιδιαίτερες εκπλήξεις. Το single κυκλοφορεί προς τα τέλη Ιουνίου αλλά ήδη έφτασε στο #8 απ' τα downloads. The video isn't that bad either, save the product placement.


Track List:

01. Notorious
02. Notorious (karaoke version)
03. Higher (Live from The Headlines Tour)



Η Nerina Pallot επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια με συμβόλαιο σε μεγάλη δισκογραφική. Πέρα από ένα καλογυρισμένο video και τη μεγάλη πολυεθνική αγκαλιά δεν είδα να γίνεται και καμιά ιδιαίτερη προσπάθεια προώθησης, τουλάχιστον όχι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που έκανε μόνη της με τους δυο προηγούμενους δίσκους. Δε βαριέσαι, τουλάχιστον έτσι δε τα πληρώνει απ' την τσέπη της. Το "Put Your Hands Up" είναι το πρώτο single από το άλμπουμ "Year of the Wolf" που κυκλοφορεί σε μια εβδομάδα και αρχικά το έδωσε στην Kylie για να το συμπεριλάβει στο Aphrodite, πράγμα που δεν έγινε γιατί υπήρχε ήδη ένα κομμάτι με τον ίδιο τίτλο, πολύ πιο ταιριαστό στο στυλ της Minogue. Οπότε το κράτησε για πάρτη της. Το single είναι αυτό που λέμε morning hit, αφού οι αγαπησιάρικοι geeky στίχοι, τα μελωδικά έγχορδα και η πάντα αισιόδοξη διάθεση της Nerina μπορούν να σου φτιάξουν τη μέρα σα φρεσκοψημένο κρουασάν σοκολάτας - χωρίς τη θερμίδα. Για μια πιο retro ακρόαση υπάρχει το remix "Put Your Hands Up (Like It's 1987)" που το λες πιο βραδινό και θυμίζει αμυδρά την παραγωγή του "Better Than Today", το καταλαβαίνεις δηλαδή ότι κρύβεται ο ίδιος άνθρωπος από πίσω.


Track List:

01. Put Your Hands Up
02. Put Your Hands Up (acoustic version)
03. Put Your Hands Up (Like It's 1987) (We Are The Chatterleys mix)



Επίσης υπάρχει και αυτό το snippet από το επερχόμενο single των Sugababes.



Uhm...

Wednesday, June 1, 2011

Glee: The Music, Volume 6 + 16 Bonus Tracks

Τέλος της χειμερινής τηλεοπτικής σεζόν, τέλος και του Glee και άλλων σειρών που έκαναν πολύ μέτρια πράγματα φέτος - Gossip Girl here your one and onl *yawwwwwn*. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι New Directions δεν κέρδισαν τους nationals αλλά η όλη εμπειρία τους έδεσε περισσότερο σαν ομάδα - δηλαδή μπορεί από δω και μπρος να μην έχουμε τόσες αλλαξοκωλιές ή το αντίθετο! Στη δεύτερη συλλογή αυτής της σεζόν βρίσκονται μερικά απ' τα χειρότερα covers στην ιστορία της σειράς (ναι αναφέρομαι στην εν ψυχρώ εκτέλεση του "I Follow Rivers" από την Tina) και μερικά καλά πλην generic (το "Dancing Queen" για παράδειγμα, που από τη φύση του δεν καταστρέφεται). Δεν πιστεύω να υπάρχει αμφιβολία για το τι θα γίνει στο φινάλε της τρίτης σεζόν; Ορίστε μια ακόμα ιδιαιτερότητα του Glee, όλοι ξέρουν τι θα ακολουθήσει και όμως το παρακολουθούν. Όπως και να 'χει, ανυπομονώ για το Σεπτέμβρη OMG!! Sectionals, regionals, nationals για τρίτη φορά στη σειρά YAY! How exciting. Ποιος νοιάζεται για το εναπομένον Game of Thrones αλλά και για τα True Blood και Pretty Little Liars που ξεκινάνε μέσα στο καλοκαίρι, όταν μπορείς να βλέπεις την κλαίουσα Rachel ξανά και ξανά και ξανά; Anyways, here it is.


Track List:

01. Turning Tables (feat. Gwyneth Paltrow)
02. I Feel Pretty / Unpretty
03. As If We Never Said Goodbye
04. Born This Way
05. Dreams (feat. Kristin Chenoweth)
06. Songbird
07. Go Your Own Way
08. Don't Stop
09. Rolling in the Deep (feat. Jonathan Groff)
10. Isn't She Lovely
11. Dancing Queen
12. Try a Little Tenderness
13. My Man
14. Pure Imagination
15. Bella Notte
16. As Long as You're There
17. Pretending
18. Light Up the World
19. All By Myself
20. I Follow Rivers
21. Ain't No Way
22. I've Gotta Be Me
23. Somewhere Only We Know
24. Never Going Back Again
25. I Don't Want to Know
26. Friday
27. Jar of Hearts
28. I'm Not Gonna Teach Your Boyfriend How to Dance With You
29. Back to Black
30. Some People
31. I Love New York / New York, New York
32. For Good
33. Yeah!
34. My Cup

PS: Who knows, μπορεί με κάποιο μαγικό τρόπο η τρίτη σεζόν να είναι σούπερ ενδιαφέρουσα. Κι όσο σκέφτομαι ότι πίσω της βρίσκεται ο ίδιος άνθρωπος που δημιούργησε το Nip/Tuck... Πόσο τέλειο θα ήταν ένα crossover?!