Saturday, April 30, 2011

Sophie Ellis-Bextor: Make a Scene

Γάμοι και χαρές, μια κουκλίτσα η Kate Middleton με το νυφικό της και το καταλληλότερο ποστ για να γιορτάσουμε την περίσταση θα πρέπει να αφορά την πιο αριστοκρατική καλλιτέχνιδα του Ηνωμένου Βασιλείου και όχι μόνο. Η ακριβοθώρητη Sophie Ellis-Bextor κλείνει φέτος 10 χρόνια παρουσίας ως solo act και με μόλις 4 άλμπουμ στη δισκογραφία της καταφέρνει να ανεβάζει τον πήχη όλο και πιο ψηλά και έχει εδραιωθεί ως η αγαπημένη pop diva όσων ρίχνουν μια ματιά και εκτός του top 10. Μπορεί να μην κατόρθωσε ως τώρα να επαναλάβει την εμπορική επιτυχία του Read My Lips, από άποψη μουσικής όμως βελτιώνεται με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου. Το Trip the Light Fantastic του 2007 ήταν ένα λαμπρό δείγμα φινετσάτης βρετανικής pop και πια είναι το ορόσημο που θα πρέπει να ξεπερνάει με κάθε νέο της βήμα. Το φετινό Make a Scene, μετά από πολλά σκαμπανεβάσματα και καθυστερήσεις, θα κυκλοφορήσει επίσημα τον Ιούνιο στην Αγγλία. Ευτυχώς για μας, η κυκλοφορία άρχισε πιο νωρίς στη Ρωσία και έτσι η αναμονή παίρνει τέλος. Spaciba baby! :D

Το ιδιαίτερο μ' αυτό το άλμπουμ είναι πως το 1/3 των τραγουδιών που περιέχει είναι ήδη γνωστά. Πρόβλημα; Όχι. Πρόβλημα θα είχαμε αν: 1) τα 5 ήδη γνωστά ήταν του πεταματού ή 2) αυτά τα 5 ήταν καλά και τα υπόλοιπα κοινά fillers για να γεμίσει ο χώρος. Στην περίπτωση του Make a Scene δε συμβαίνει κανένα από τα δύο. Κι αν το εισαγωγικό "Revolution" δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση γιατί είναι το πιο "αγχωμένο" κομμάτι του δίσκου και δεν συνδέεται ιδιαίτερα με την χορευτική καταιγίδα που ακολουθεί, δεν χρειάζεται να απογοητευόμαστε. Το "Bittersweet" που ακολουθεί είναι βασικά το καλούπι που πρέπει να χρησιμοποιεί κάποιος όταν θέλει να γράψει ένα pop αριστούργημα. Παίρνει στοιχεία από τη μακρά παράδοση της αγγλικής dance-pop και την ευρωπαϊκή disco και τα ντύνει με τα γνωστά ηλεκτρονικά καλούδια των Freemasons, ο οποίοι πραγματικά πρέπει να προσπαθήσουν για να γράψουν κάτι κακό. Και μετά έρχεται το "Off & On", μια σύμπραξη των Róisín Murphy, Cathy Dennis και Calvin Harris που για κάποιο λόγο μουλάρωσε η Róisín και δεν το συμπεριέλαβε στο Overpowered. Είχα φάει τρελό κόλλημα όταν το πρωτοάκουσα το 2007 και αγάπησα άνευ προηγουμένου την αυθεντική εκτέλεση, όμως και η Sophie κάνει εξαιρετική δουλειά φέρνοντας το τραγούδι στα μέτρα της και στολίζοντάς το με τη χαρακτηριστική προφορά της. Το κομμάτι είναι ό,τι έχω στο μυαλό μου ως "καλή μουσική". Από όπου και να το πιάσεις θα βρεις ένα hook να σε περιμένει, σε κάθε κουπλέ και φυσικά στο εκπληκτικό ρεφρέν. Για κάτι τέτοιο ελπίζω κάθε φορά που ακούω ένα καινούριο cd και χαίρομαι που επιτέλους κάποιος το έβαλε στο άλμπουμ του. So there, δυο διαμάντια κι ακόμα δεν αρχίσαμε.

Το άλμπουμ στη συνέχεια παίρνει διάφορες (όχι πολλές) τροπές ανάλογα με τη διάθεση της Sophie και πάνω κάτω κινείται εκεί που περιμένεις να κινείται ένας pop δίσκος. Μια βραδιά στο club περιγράφουν οι συνεργασίες της με τρεις πολύ διαφορετικούς παραγωγούς. Το "Heartbreak (Make Me a Dancer)" είναι της κλασικής ηλεκτρονικής κοπιάς των Freemasons, λιγότερο ονειρικό από το "Bittersweet" και ανήκει στη σχολή crying on the dancefloor αλλά είναι πολύ διασκεδαστικό για να τιμήσει τις ρίζες του - όπως το κάνει π.χ. το "Dance in the Dark" της Gaga. Το "Not Giving Up on Love" από την άλλη είναι ένα χαρακτηριστικό anthem φωτεινής uplifting vocal trance από τον Armin van Buuren, ενώ το "Can't Fight This Feeling" το πιο house απ' τα τρία και ταυτόχρονα το λιγότερο εντυπωσιακό, μας χαρίζει ένα θαυμάσιο κολλητικό ρεφρέν. Αλλού η διάθεση είναι πιο ρομαντική όπως στα κομψά και μελωδικά "Starlight" και "Synchronised" που προσφέρουν ένα διάλειμμα από τον καταιγιστικό ρυθμό που υπάρχει σε όλο το cd, ενώ οι σφυγμοί ξανανεβαίνουν με το εξόχως slutty "Dial My Number" στο οποίο η Sophie αναζητά μόνο μια εφήμερη περιπέτεια: it's just for now so enjoy the ride / I'm having fun killing time with you. Τουλάχιστον στο "Under Your Touch" είναι έτοιμη να παραδοθεί ολοκληρωτικά στον αγαπημένο της μέσα σε μια θάλασσα από neon φώτα και trancey beats. Οπότε διαλέγεις ανάλογα την περίσταση! Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελεί το "Make a Scene", το οποίο δεν έχεις ιδέα πού το πάει μέχρι να αρχίσουν τα πνευστά οπότε και καταλαβαίνεις ότι θα μπορούσε να είναι ένα απ' αυτά τα χορευτικά κομμάτια που τα αναπαράγουν αλύπητα οι ραδιοφωνικοί σταθμοί. Only much better! Το 80s retro "Magic" είναι από την ίδια πάστα με το "Bittersweet" αλλά φαντάσου το από το στόμα των Scissor Sisters, ενώ το τελικό κομμάτι "Cut Straight to the Heart", που είναι και το πιο 'βαθύ' κατά κάποιο τρόπο, αξίζει περισσότερο για τη μουσική και την ερμηνεία της Sophie παρά για τους στίχους που μιλάνε για την απόλυτη ευτυχία στο πλευρό του αντρός σου κλπ κλπ not my thing.

Οι προσδοκίες για το άλμπουμ αυτό δεν ήταν πολύ μεγάλες. Τα κομμάτια γράφτηκαν για το greatest hits που ετοίμαζε η Bextor αλλά της προέκυψαν καλύτερα από το στοιχειώδες καινούριο τραγούδι που βάζεις στη συλλογή για να πείσεις τον κόσμο να την αγοράσει και έτσι το γύρισε σε κανονική κυκλοφορία. Να όμως που τα κατάφερε και έφτιαξε μια από τις καλύτερες δουλειές της. Έχει μικρότερη ποικιλία στον ήχο από το Trip the Light Fantastic που σου πετούσε μικρές εκπλήξεις με κάθε κομμάτι αλλά το αναπληρώνει με ξεκάθαρο dance-oriented χαρακτήρα. Αν έχασε κάτι στον τομέα της ανακάλυψης το κέρδισε στη συνοχή. Είναι νομίζω το πιο εύκολο στο άκουσμα cd της και ελπίζω αυτό να του δώσει ένα πλεονέκτημα στον αγώνα για τις πωλήσεις. Αν όχι who cares? Μιλάμε για ένα δίσκο που σε πιάνει από το λαιμό και σε σέρνει στην πίστα για χορό. Θες κάτι trancelike; Το έχει. Μήπως κάτι που να μοιάζει βγαλμένο από μια disco του μέλλοντος; Το έχει κι αυτό. Το συμπέρασμα είναι ένα: όποιος θέλει να ξεσκάσει από τις επιταγές της αμερικανικής hit machine που μεσουρανεί, θα ανακουφιστεί με αυτή την κυριλάτη ένεση αγγλικής dance-pop. 8.5/10


Track List:

01. Revolution
02. Bittersweet
03. Off & On
04. Heartbreak (Make Me a Dancer) (feat. Freemasons)
05. Not Giving Up on Love (feat. Armin van Buuren)
06. Can't Fight This Feeling (feat. Junior Caldera)
07. Starlight
08. Under Your Touch
09. Make a Scene
10. Magic
11. Dial My Number
12. Homewrecker
13. Synchronised
14. Cut Straight to the Heart



Saturday, April 23, 2011

Katy B: On a Mission

Όταν καμιά φορά (that is, πολύ συχνά) με πιάνουν οι μαύρες μου, το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να πάω στο YouTube και να αρχίσω να ψάχνω τραγούδια που άκουγα την Ιερή Περίοδο '96-'02 της Γαλλικής House, του Πρώτου Single των Sugababes και της Πρώιμης Britney Spears. Ναι αυτό είναι ένα από τα επίσημα ονόματά της αλλά μπορώ να σκεφτώ και άλλα. Anyway, you know what? They're so goooooooood OMG! Ρίχνω και ένα thumbs up στους υπόλοιπους κατακαμένους στα σχόλια που εύχονται να γυρίσει ο χρόνος πίσω και περνάω ένα ευχάριστο απόγευμα. Και εκεί που λέω πως πρέπει να το πάρω απόφαση ότι δε θα ξαναβγει τίποτα παρόμοιο πια, τέρμα, καπούτ, σχόλασε ο γάμος, έρχεται η Katy B με το "On a Mission" για να με βγάλει ψεύτη. Σ' ευχαριστούμε Katy, που ο θεός να μου κόβει μέρες και να σου δίνει πλατινένια singles!

Το να προσπαθήσεις να καθορίσεις ακριβώς τι είδος μουσικής υπάρχει σ' αυτό το άλμπουμ είναι χάσιμο χρόνου. Το παρατσούκλι 'queen of dubstep' που της είχαν δώσει πριν την κυκλοφορία δεν είναι αντιπροσωπευτικό. Ανάθεμά με αν έχω ακούσει ποτέ πραγματική dubstep (τα breakdowns της Britney δε μετράνε) αλλά ξέρω ότι το συγκεκριμένο δεν ανήκει ολοκληρωτικά σ' αυτό είδος. Αυτό που μου θύμισε περισσότερο είναι κάτι υπέροχα hits στην αρχή της χιλιετίας από συγκροτήματα που πια λίγοι θυμούνται όπως οι Artful Dodger και οι Architechs. Αργότερα έμαθα ότι το είδος φέρει το όνομα 'garage' με διάφορα προθέματα ανάλογα την περίπτωση. Αυτό μαζί με πέντε - έξι ακόμα sub-genres της πλούσιας μουσικής σκηνής της Βρετανίας συνθέτουν το "On a Mission". Ή για να το θέσουμε απλά, genre = just amazing.

Κάποιες στιγμές η Katy σου δίνει την εντύπωση ότι ζει ολόκληρη τη ζωή της σε ένα club - quite appropriate me thinks, ειδικά για ένα cd που προωθείται ως 'χορευτικό'. Αλλά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, ουδεμία σχέση έχει με την κάθε ημιλιπόθυμη μπαζόλα. Αντίθετα, μπορεί και παραδίνεται στο ρυθμό χωρίς να τιγκάρει την καταπιόνα με ουίσκι, πράγμα που αν το συνδυάσεις με ηλεκτρικά dubstep γρατζουνίσματα θα σου δώσει ένα "Katy on a Mission" ή αν το πας από πιο funky δρόμους θα σου προσφέρει ένα "Lights On". Άλλες φορές τα κομμάτια πατάνε πάνω σε ένα διακριτικό beat και καταλήγουν σε ένα εκρηκτικό drum 'n' bass ρεφρέν όπως το "Broken Record", που είναι και η πιο ευάλωτη στιγμή της Katy στο άλμπουμ όταν στο breakdown τραγουδά: keep your arms exactly where they are [...] and I'll keep my thoughts exactly where you are. Στο "Go Away", το πιο downtempo κομμάτι του άλμπουμ, βυθίζεται στη θλίψη της και στο ρεφρέν μεταμορφώνεται σε Siobhan Donaghy, τόσο στη φωνή όσο και στον τρόπο ερμηνείας - perfection! Φτιάχνει μαγικά φίλτρα για να μαγέψει τον αγαπημένο της στο "Witches Brew" το οποίο κατ' εμέ είναι το πιο ιδιοφυές τραγούδι του δίσκου. Λατρεύω το πώς εναλλάσσεται το beat από το intro στο κουπλέ και απ' το κουπλέ στο ρεφρέν και επιπλέον ο τρόπος με τον οποίο μπλέκονται τα φωνητικά την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο σημείο είναι αξιοθαύμαστος. Μικρό διαμάντι το "Perfect Stranger" που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένα #1 από το έτος 2000 όπως και το "Power on Me" με το βαθύ αλλά συγκρατημένο beat, ενώ το "Movement" μας δείχνει τι τραγούδια θα έλεγαν τώρα οι Sugababes αν δεν είχαν ξεμαλλιαστεί τα original μέλη. Στο τέλος του "Hard to Get" κάνει κάτι ριψοκίνδυνο όταν αρχίζει και ευχαριστεί όλους όσους τη βοήθησαν να δημιουργήσει αυτό το cd γιατί θα μπορούσε να βγει ως cheesy και φαντασμένο, αλλά στην περίπτωσή της είναι 100% χαριτωμένο ειδικά όταν μπερδεύει τα λόγια της και ξεκαρδίζεται στα γέλια.

So what's the mission? Μα φυσικά να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι καινούριοι! Ιδού τι έπαιζε το MTV πριν πήξει στα ριάλιτι. Αυτό καλούσαμε 'dance μουσική' πριν την τυρρανία του David Guetta και των Black Eyed Peas. Ορίστε πώς μπορείς να φτιάξει κανείς μουσική που να δανείζεται τόσα πολλά στοιχεία από το παρελθόν και παρ' όλα αυτά να είναι απόλυτα φρέσκια και σημερινή. Δεν υπάρχει τίποτε παρόμοιο που να τυχαίνει τόσο ευρείας αποδοχής αυτή τη στιγμή στις πρώτες θέσεις του chart. Είναι η καλύτερη σ' αυτό που κάνει τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Από τις παγίδες που έχουν στηθεί για τις νεαρές τραγουδίστριες που κάνουν το ντεμπούτο τους αυτή την περίοδο, η Katy B δεν έπεσε σε καμία. Έδωσε μια σύχγρονη οπτική σε κλασικά και αγαπημένα ακούσματα, έγραψε στίχους που περιγράφουν μια καθημερινότητα αλλά δεν μένουν μόνο στην επιφάνεια και τους ερμήνευσε χωρίς φωνητικά βοηθήματα αλλά με αυτά που την προίκισε η φύση. Το "On a Mission" είναι αποτέλεσμα του έμφυτου ταλέντου της Katy και των συνεργατών της που έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και επιπλέον ήρθε την κατάλληλη στιγμή για να ικανοποιήσει την ανάγκη του κοινού για κάτι διαφορετικό και ενδιαφέρον και να δώσει στον πολύ κόσμο ένα μικρό δείγμα μιας σκηνής που αναπτύσσεται αυτή τη στιγμή στα μουσικά δρώμενα της Αγγλίας. Χωρίς αμφιβολία, η επιχείρηση στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. 9/10


Track List:

01. Power on Me
02. Katy on a Mission
03. Why You Always Here
04. Witches Brew
05. Movement
06. Go Away
07. Disappear
08. Broken Record
09. Lights On (feat. Ms. Dynamite)
10. Easy Please Me
11. Perfect Stranger (feat. Magnetic Man)
12. Hard to Get
13. Water
14. Something New



Wednesday, April 20, 2011

Now That's What I Call Music Vol. 78

Seriously, who cares about this? Μετά το φρέσκο leak της καινούριας Sophie Ellis-Bextor, η Μεγάλη Εβδομάδα αποκτά άλλο νόημα. (Μια ματιά στο shoutbox είναι επιβεβλημένη.)

Track List CD#1:

01. Bruno Mars – Grenade
02. Adele – Rolling in the Deep
03. Jessie J – Do It Like a Dude
04. Rihanna – S&M
05. Ke$ha – We R Who We R
06. The Wanted – Gold Forever
07. Matt Cardle – When We Collide
08. Take That – The Flood
09. Ellie Goulding – Your Song
10. JLS – Eyes Wide Shut (feat. Tinie Tempah)
11. David Guetta – Who's That Chick? (feat. Rihanna)
12. Taio Cruz – Higher (feat. Travie McCoy)
13. Chris Brown – Yeah 3x
14. Britney Spears – Hold It Against Me
15. Alexis Jordan – Happiness
16. Parade – Louder
17. Olly Murs – Thinking of Me
18. Avril Lavigne – What the Hell
19. McFly – Shine A Light (feat. Taio Cruz)
20. Noah and The Whale – L.I.F.E.G.O.E.S.O.N.
21. Susan Boyle & Geraldine McQueen – I Know Him So Well

Track List CD#2:

01. Jessie J – Price Tag
02. Chipmunk – Champion (feat. Chris Brown)
03. Wiz Khalifa – Black and Yellow
04. Rihanna – What's My Name? (feat. Drake)
05. The Black Eyed Peas – The Time (Dirty Bit)
06. Nicole Scherzinger – Poison
07. Enrique Iglesias – Tonight (I'm Lovin' You) (feat. Ludacris & DJ Frank E)
08. Cee Lo Green – Bright Lights Bigger City (feat. Wiz Khalifa)
09. Katy Perry – E.T. (feat. Kanye West)
10. P!nk – Fuckin' Perfect
11. Tinie Tempah feat. Ellie Goulding – Wonderman
12. Willow – Whip My Hair
13. Katy B – Lights On (feat. Ms Dynamite)
14. Martin Solveig – Hello (feat. Dragonette)
15. Flo Rida – Who Dat Girl (feat. Akon)
16. Far East Movement – Like A G6 (feat. The Cataracs & Dev)
17. Wretch 32 – Traktor (feat. L)
18. Aggro Santos – Like U Like (feat. Kimberley Walsh)
19. Devlin – Runaway (feat. Yasmin)
20. Tinchy Stryder – Let It Rain (feat. Melanie Fiona)
21. Chase & Status – Blind Faith (feat. Liam Bailey)


Saturday, April 16, 2011

Καλό Πάσχα... με τον Judas!

Το προωθητικό δαιμόνιο της Lady Gaga δεν έχει όριο! Τώρα όσον αφορά το "Judas", αδυνατώ να καταλάβω πώς ένα τραγούδι που πατάει με ακρίβεια χιλιοστού πάνω στις φόρμες του "Bad Romance" θα μπορούσε να προσφέρει κάτι επαναστατικό και γαμιστερό στη σύγχρονη pop. Αν υποθέσουμε ότι ο προκάτοχός του το έκανε ήδη. Ή κι αν δεν το υποθέσουμε. Oh well.



Friday, April 15, 2011

Sky Ferreira: As If! + Demos

Τώρα θα έπρεπε να γράψω ένα πρόλογο για το ότι όλη τη βδομάδα πονάω υπερβολικά για να γράψω ποστ αλλά who cares. Here's Sky! Παραλίγο να τη βάλω στην κατηγορία 'remember her name' αλλά μετά παρατήρησα ότι σε όσους έβαλα εκείνο το tag είτε τα παράτησαν/διαλύθηκαν είτε αποδείχτηκαν κατώτεροι των προσδοκιών. Για να μη τη γκαντεμιάσω την κακομοίρα ορίστε εδώ ένα κανονικό ποστ - but do remember her name nonetheless. Η Sky Ferreira είναι ένα νέο ταλέντο εξ Αμερικής που με λίγη τύχη και καλή προώθηση θα καταφέρει κάτι καλύτερο από μια θέση στο Bubbling Under Hot 100. Τα πράγματα δεν πήγαν τόσο καλά μέχρι τώρα αφού το άλμπουμ που θα κυκλοφορούσε τον Ιανουάριο πήρε παράταση για μετά επειδή τα singles που προηγήθηκαν δεν προκάλεσαν το αναμενόμενο ενδιαφέρον. Αντ' αυτού, μας ήρθε ένα ep με 5 τραγούδια και τον τίτλο As If! Από το να έβγαζε κάτι βεβιασμένο και τίγκα στο filler, καλύτερα κάτι μικρό και αξιοπρόσεχτο amirite?

Με τη φροντίδα των Bloodshy & Avant, ο ήχος της Ferreira είναι ιδιαίτερα ευρωπαϊκός και επικεντρώνεται στην ηλεκρονική dance-pop. Το ep ξεκινάει με το "Sex Rules", το οποίο δε θα μπορούσε να είναι πιο χαρακτηριστικό του παραγωγού Greg Kurstin που αγαπάει να στολίζει με 8-bit μπιχλιμπίδια όλα τα κομμάτια που παράγει. Δεν είναι όσο τσουλέ το περιμένεις. "Traces" λέγεται το μόνο μπαλαντοειδές που συναντάμε και το ρομποτικό του ρεφρέν είναι άριστο δείγμα καλής παραγωγής και αντιπροσωπεύει ακριβώς τον ήχο που ακούγεται αυτή την εποχή. To "Haters Anonymous" ακολουθεί την τελευταία μόδα που θέλει τους τραγουδιστές να αφιερώνουν τραγούδια στους haters πριν καλά καλά κάνουν καριέρα. Των φρονίμων τα παιδιά, που λέει και η παρομοία. Regardless, το συγκεκριμένο δείχνει αυτό που προσπάθησε να κάνει η Uffie και τα θαλάσσωσε δλδ ένα κομπιουτερίστικο spoken/sung μίγμα με μπόλικο attitude. Κι ενώ εκείνης της βγήκε κάτι σε ηλεκτρονική πορδή, η πιο ανάλαφρη και λιγότερο autotuned προσέγγιση της Sky φαίνεται να δουλεύει. Το "99 Tears" είναι ένα καταπλητικό Annie-esque κομψοτέχνημα που γράφτηκε από την ίδια, τον Kurstin και τη Nicole Morrier που έβαλε το χεράκι της και στο "Trip to Your Heart" της Brit. Το ep κλείνει με το "108" το οποίο για να πω την αλήθεια δε θα το έβαζα στο ίδιο επίπεδο με τα προηγούμενα, δε μου κάνει ιδιαίτερο κλικ παρ' όλα αυτά δεν θα τραυματίσει κανενός το αυτί. Τα "17", "One" και "Obsession" είναι τα singles που θα έπρεπε να την είχαν κάνει ευρέως γνωστή αλλά ο χώρος στο chart ήταν πιασμένος από άλλα ταλέντα - bleh. To "Obsession" τουλάχιστον είναι άνετα top 5 material. Τα έβαλα εδώ γιατί ποιος ξέρει αν θα μπουν τελικά στο άλμπουμ (αν υπάρξει άλμπουμ). Τα demos αξίζουν μια καλή ακρόαση αν υπάρχει χρόνος και όρεξη, εγώ με ένα γρήγορο πέρασμα ξεχώρισα το "Too Many Boys" και το "Fucked from Above 1985".

Περάν της καλής μουσικής που γράφει η Sky, μου αρέσει και το στυλ που λανσάρει, κάτι ανάμεσα σε γκοθού έφηβη με τα smokey eyes και new age χίπισσα με τα ριχτά ρούχα και τη μαλλούρα να ανεμίζει αστυλιζάριστη. Ι mean, η Tyra θα τη λάτρευε guuurrrl! Δεν είναι τυχαίο που συμμετέχει στη νέα καμπάνια της CK one [click]. Σου τραβάει το ενδιαφέρον ως προσωπικότητα και ως εικόνα και σε συνδυασμό με το συνθετικό και ερμηνευτικό της ταλέντο, δεν αποκλείεται να τη δούμε να κάνει μεγάλα πράγματα στο μέλλον. Ας μη το γρουσουζεύω όμως φτου φτου! BTW έρχεται Eurovision, να δούμε πια χώρα θα μου αρέσει aka θα τη φάει η μαρμάγκα εφέτος. Μέχρι τότε όμως, let's keep it classy με αυτό το σύντομο πλην απολαυστικό ep πέντε αστέρων. ΟΚ τεσσάρων. Still amazing. 8/10


Track List:

01. Sex Rules
02. Traces
03. Haters Anonymous
04. 99 Tears
05. 108
06. 17
07. One
08. Obsession


Track List:

01. Femme Fatale
02. Too Many Boys
03. Animal
04. Great Mistake
05. Happy Dre
06. Fucked from Above 1985
07. Lolita
08. Take It Slow
09. Almost
10. Shiny Toy
11. Elevator
12. Hot Chick
13. Whatcha Gonna Do
14. American Dream
15. First Base
16. The Woods
17. Wish I Stayed
18. Stand Back



Sunday, April 3, 2011

Listen and Listen Again. Jessie and the Toy Boys.

Χωρίς αμφιβολία η Jessie Malakouti είναι η καλύτερη Jessie που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή (με εξαίρεση την Jessie Evans αλλά εκείνη ανήκει σε εντελώς διαφορετικό είδος). Από το 2008 περιμένω να αρχίσει να βγάζει κανονικά υλικό και φαίνεται πως μάλλον ήρθε η ώρα - HOPEFULLY! Το νέο της project λέγεται Jessie and the Toy Boys (είναι πολύ της μόδας, σε λίγο θα το κάνουν και οι Ελληνίδες π.χ. Πέγκυ και τα Τηγανόψωμα ή Αγγελική και οι Σόλες, whatever). Άσχετα από το όνομα, η μουσική της είναι η ίδια glossy ηλεκτρονική pop που έβγαζε πάντα με ενισχυμένο όμως τον dance χαρακτήρα (και ενίοτε το autotune, hmm). Η εικόνα της είναι ένα μίγμα τουπέ και γλυκιάς sluttiness και γενικά βρίσκω ότι ανταποκρίνεται πλήρως στο χαρακτηρισμο "cool bitch". Xορεύει καταπληκτικά, είναι γλύκα εκτός performance και είναι η μόνη καλλιτέχνιδα που μου απάντησε προσωπικά σε μήνυμα στο YouTube. Όλα αυτά δε μπορώ παρά να τα εκτιμήσω!

To "Push It" είναι promotional single από το άλμπουμ που ένας θεός ξέρει αν και πότε θα βγει. Εκτός του ότι μιλάμε για ένα αξιοπρεπέστατο pop τραγούδι, η αξία του πολλαπλασιάζεται με το ρεμίξ του dj Skeet Skeet και αγγίζει τα όρια της καταπληκτικότητας! Περίμενε μέχρι το 1:45. Μετά εντάξει θα παίξει μόνο του. ;)




Track List:

01. Push It (feat. Yelawolf)
02. Push It (feat. Yelawolf) (Skeet Skeet remix)
03. Push It (feat. Yelawolf) (Ron Reeser & Dan Saenz radio mix)
04. Push It (feat. Yelawolf) (Dirty Freqs radio edit)
05. Push It (feat. Yelawolf) (Richard Vission Solmatic remix)
06. Push It (feat. Yelawolf) (Junior Sanchez Niteversion remix)

Η κανονική έκδοση εδώ. Ορίστε και μερικά demos για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει κάτι παραπάνω.


Track List:

01. Hitman
02. Like You Better
03. Radio's Talking to Me
04. Key to the City
05. We Own the Night