Sunday, November 27, 2011

90 Days Later...

...and you passed the test!!! HURRAH!!! Η αλήθεια είναι πως είχα βαρεθεί να έρχεται κόσμος μόνο και μόνο για να κατεβάζει διάφορα άλμπουμ και θέλησα να απέχω για λίγο για να φανεί ποιοι είναι οι άξιοι αναγνώστες που ενδιαφέρονται για τη μουσική τους καλλιέργεια και ποιοι αυτοί που έρχονται για ξεπέτα. Αν διαβάζεις λοιπόν αυτό το ποστ, θα πει πως παρά το μεγάλο διάστημα σιωπής δεν έβγαλες το μπλογκ από το google reader ή ότι το επισκέπτεσαι συχνά με μια κρυφή ελπίδα να φανεί κάτι νέο στον ορίζοντα. Συγχαρητήρια λοιπόν αγαπητέ/αγαπητή μου, οι ευχές σου πραγματοποιήθηκαν!

Ugh who am I kidding? Αυτό το τρίμηνο hiatus μόνο προσχεδιασμένο δεν ήταν. Δεν ξέρω τι συνέβη φέτος αλλά από την αρχή της χρονιάς κάτι δε μου κολλούσε. Χειροτέρεψε το καλοκαίρι και κορυφώθηκε το φθινόπωρο. Ήρθε και κάποια στιγμή που σαν άλλη Γκρέτα Γκάρμπο έβγαλα έναν αναστεναγμό στο περβάζι του παραθύρου μου και είπα "I want to be alone..." [κλικ για τους ανίδεους :P] Ήταν όμως και η χρονιά βρε παιδί μου κάπως αναιμική μουσικά. Δεν έχω βάλει καν ένα δεκάρι σε άλμπουμ ούτε στο μπλογκ ούτε στο μυαλό μου. Τι σκατά; Είτε όντως τα δεκάρια βγάλαν εισιτήριο για το 2012 είτε έχασα την ανεκτίμητη ικανότητα να τα ανακαλύπτω ή τέλος πάντων με κάποιο τρόπο να πέφτουν στα χέρια μου. Ή απλά κατήντησα μια γριά κότα που μισεί τα πάντα. Probably. Μάλλον είχα φτάσει σε ένα σημείο όπου το όλο πράγμα έγινε ψυχαναγκαστικό και από το να κάθομαι να γράφω βλακείες για cd που άκουσα λίγο και με ενέμπνευσαν λίγο, προτίμησα να μη γράψω τίποτα.

Τέλος πάντων, μ' αυτά και μ' αυτά φτάσαμε από τ' αυγουστιάτικο φεγγάρι στα καλά Χριστούγεννα. Στο μεταξύ ο Άδωνις έγινε υπουργός, η Απόλυτη έκανε ριάλιτι και δε θυμάμαι κάτι άλλο σημαντικό αυτή τη στιγμή. Αν και αμφιβάλλω αν υπάρχει κάτι πιο σημαντικό από τις διενέξεις της Σοφίας Καρβέλα με τη διάσημη μαμά της. Από μουσικής άποψης, έχω κατεβάσει τ' άντερά μου αλλά ζήτημα αν τα άκουσα όλα από μια φορά. Πληζ πείτε μου ότι δεν είμαι ο μόνος που βρήκε χλιαρές τις κυκλοφορίες των τελευταίων 3 μηνών! Και αν είμαι, τότε θέλω σε σχόλιο το άλμπουμ που σας έκανε το ΚΛΙΚ από αρχές Σεπτέμβρη μέχρι και σήμερα. Ίσως να πάρω καμιά ιδέα. Κατά τ' άλλα, δεν ξέρω τι άλλο να γράψω σ' αυτό το ποστ-filler-απολογία, βέβαια θα μπορούσα να βάλω απλά το Now 80 που μόλις κυκλοφόρησε αλλά θα ήταν μεγάλη γαϊδουριά ακόμα και για μένα. Άσε που κάποιοι φαγωθήκατε να με πεθάνετε στο shoutbox! Μα τι drama queens, mon dieu. Όχι εκτιμώ το ενδιαφέρον αλήθεια, θα ήταν πολύ πιο καταθλιπτικό να ήταν γεμάτο με αυτές τις ηλίθιες σπαμιάρες από την Ινδονησία παρά τώρα με αυτό το χαριτωμένο "τετέλεσται". :P Όχι λοιπόν, ΔΕΝ τετέλεσται! Δι' ευχών των αγίων πατέρων ημών και αν δεν καταστραφεί ο κόσμος όπως προφήτεψαν οι Ίνκας (ή οι Μάγιας ή οι Αζτέκοι, whatever), τότε μπορεί να αρχίσει μια νέα εποχή στη μουσική κριτική. Μια εποχή ελπίδας και οράματος!

(Χριστέ μου, τι πίπες.)

Anyway, επειδή δεν υπάρχει σωστή αναλογία κειμένου - εικόνων σ' αυτό το ποστ, πράγμα απαράδεκτο για την αισθητική μου μη-χε, αποφάσισα να σας αποκαλύψω μερικά μυστικά από το βρώμικο μουσικό παρελθόν μου. Και όχι, το γεγονός ότι έχω 2 cd της Πέγκυς Ζήνα δεν το θεωρώ πάτο, γιατί στο κάτω κάτω ήταν και μαϊμού. Αυτά όμως που τα βλέπω μπροστά μου κάθε φορά που πιάνω να συμμαζέψω, μου δίνουν στα νεύρα. Γιατί τα πλήρωσα!! Μαύρη η ώρα κι η στιγμή και κατάρα στα Virgin Megastores που είχαν κάτι τιμές φωτιά! Στερνό μου Amazon να σ' είχα πρώτα. Ορίστε λοιπόν τι έκανα τα πολύτιμα χαρτζιλίκια της εφηβείας, αντί να πηγαίνω σε gala και να φασώνομαι με πόρνες πολυτελείας όπως τόσο αληθοφανώς κάνουν στο Gossip Girl.

Ένα δείγμα της συλλογής μου από σκατουλάκια της Jennifer Lopez. Η αλήθεια είναι πως η Lopez του "If You Had My Love" είχε μια κάποια γοητεία. Βέβαια μετά το "Waiting for Tonight" ήρθα και κόλλησα και από τότε δεν έχασα περιοδικό/έντυπο/φυλλάδα που να είχε το όνομά της. Ακόμα κι αν έπρεπε να αγοράσω Σούπερ Κατερίνα, έριχνα να μούτρα μου και την ψώνιζα - best outing evarrr. Στη φωτογραφία διακρίνεται και ένα εξώφυλλο του Cosmopolitan. Ορκίζομαι! Θυμάμαι ότι έδινε δώρο και μια μινιατούρα του Glow (ένα άρωμα της J.Lo) και το είχα πάνω στο ράφι μου για να το μυρίζω. What. The. Fuck. Στο βάθος διακρίνονται 3 αυθεντικότατα DVD από τα Virgin που περιέχουν video clips, συνεντεύξεις, μια συναυλία-lip syncing και γενικώς παπαριές που κανένας άνθρωπος δε θα ήθελε να δει παρά μόνο τα τρελαμένα fangirls. Τι να πεις.

Τα σιντί της Jennifer, αυθεντικά καμιά 15άρα ευρώ το καθένα εκτός από το Rebirth που το βρήκα αργότερα στις προσφορές του Carrefour για 3 ευρώ και το πήρα για λόγους συλλεκτικούς μαζί με το greatest hits των Atomic Kitten (επίσης για 3 ευρώ). Γιατί δεν κάνει να χωρίζεις τους μεγάλους καλλιτέχνες! Τα 2 πρώτα cd κάτι λένε, εκείνο με τα remix ήταν τραγική ξεπέτα για να τα τσεπώσει, ενώ τα "This Is Me Then" και "Rebirth" έχουν από 1 καλό τραγούδι μέσα; Άντε δυο να σου βάλω. Ε ύστερα μεγάλωσα, μεσολάβησαν και πανελλήνιες όπου το φυτουκλάκι μόνο διάβαζε, μετά κατέφθασε σαν υπέρβαρη κυράτσα η -wait for it- έντεχνη περίοδος, η οποία κράτησε κανα δυο τρία χρόνια και αποτελείτο από πρωινά ξυπνήματα με Αρβανιτάκη, Γαλάνη μέχρι και Παντελή Θαλασσινό στα μεγάλα κέφια. Ώσπου κάποια στιγμή άρχισε να φαίνεται το φως στο τούνελ και με τη βοήθεια αποτελεσματικών φαρμάκων καταπολέμησης της εντεχνοβλογιάς (παράδειγμα un, παράδειγμα deux, παράδειγμα troix) φτάσαμε στο ξεκίνημα του μπλογκ και τα λοιπά είναι γνωστά.

Βέβαια, πολύ πριν γίνουν αυτά, υπήρξε και αυτό...

................

Εντάξει, το "Κρυφό Φιλί" έχει το ένα και μοναδικό τραγούδι του Χατζηγιάννη που μπορώ να ακούσω ακόμα, την "Εκδρομή". Το άλλο δεν έχει απολύτως τίποτα. Από εκείνο το σημείο ο Χατζηγιάννης άρχισε να βγάζει κάθε χρόνο κι από ένα μελιστάλαχτο τραγούδι και καλά inspiring, το οποίο το έπαιρνε ο ΟΤΕ στη διαφήμιση και το ξέσκιζε στην επανάληψη μέχρι να σου κάνε τα νεύρα τιραμισού. Στο ενδιάμεσο βέβαια έβγαζε και την faux-ποιοτική κλάψα. Eeeeek, πραγματικά αυτός ο άνθρωπος είναι ο Coehlo της μουσικής: απορώ που έχει τόσους θαυμαστές, απορώ πώς δεν έχει πέσει ακόμα στον σκουπιδοφάγο της ιστορίας, απορώ που συνεχίζει και πουλάει. Απορώ και με μένα που τον αγόρασα δις! Λοιπόν τα cd πωλούνται προς 5 ευρώ 2 ευρώ χαρίζονται! Ποιος τα θέλει; Έξοδα αποστολής δικά σας - ε όχι χρυσό μου που θα πληρώσω για τα μούτρα του.

Από σειρές βλέπουμε διάφορες, αλλά από τις καινούριες η καλύτερη είναι το Homeland, check it out. Όσο για τις παλιές, ορίστε ένα κομματάκι από το ONTD που το κράτησα γιατί με εκφράζει απόλυτα:

LOL!

So there, ελπίζω μετά από τόσους μήνες αυτό το άκρως εγωκεντρικό ποστ-χρονογράφημα να άξιζε την άναγνωση. Δε θα ευχηθώ να μπω σε reviewing mode, καθώς δουλεύω ήδη ένα στο μυαλό μου όλη τη βδομάδα και δε θέλω να απειλήσω κανέναν αλλά έρχεται! Ελπίζω να είστε καλά, αγνωστικό κοινό, και ελπίζω να το διαβάσει και κανείς άλλος αυτό εκτός από εσάς που μου γράφετε τον επικήδειο με τη μορφή shouts. Αυτά. See ya on February!! Just kidding. Να και ένα αξιoπρόσεχτο βίντεο για το τέλος.



PS: Ωχ θέλει και καινούργιο template... Αργκ.

29 comments:

mahler76 said...

ΟΥΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ έχεις cd του Χατζηπούλια!!!!! Τώρα σε βγάζω από το reader μου.

gay super hero said...

Αχ τι να πω, μάλλον είσαι σε φάση να-τα-βγάλω-από-μέσα-μου-να-ξαλαφρώσω. Η Τζένιφερ συγχωρείται -στο κάτω κάτω της γραφής είναι σαν τις κατσαρίδες. Εκεί που εξαφανίστηκε και νομίζεις ότι δεν θα την ξανακούσεις ποτέ πια, ανακαλύπτεις μετά από χρόνια ότι έχει κάνει φωλιά στα ντουλάπια της κουζίνας και συνεχίζει να γεννοβολάει επιτυχίες.

Ο μιχαλάκης βέβαια δεν συγχωρείται με τίποτα αλλά σημασία έχει που ξεπέρασες παντελή θαλασσινό.

the writer said...

Yeah, Neverlandean is fucking alive! Μας έλλειψες ρε!

sugababe said...

γιου αρ αλαιβ! ντισπαιτ δε φακτ δατ γιου γιουζντ του μπι ε φαν οβ μιχαλης χατζηγιαννης! μον ντιε! Αι ναου γουοντερ ιφ γιορ ριαλ νειμ ιζ μακρυπουλια, ζετα μακρυπουλια. ενιγουει, γκουντ του χαβ γιου μπακ!

μεταφραση: you're alive! despite the fact that you used to be a MX fan! Mon dieu! I now wonder if your real name is Makripoulia, Zeta Makripoulia. Anyway, good to have you back!

g for george said...

Και μόλις χθες σκεφτόμουν (πάλι) πού είχες εξαφανιστεί.

Never Kiss A Hipster said...

He's ALIVE!!! HE'S FREAKING ALIVE!!!
*tears of joy*
Oh lord xD
Welcome the fuck back!!

impressedguy said...

το αλμπουμ της χρονιας κυκλοφορησε την προηγουμενη εβδομαδα: prismophonic - christophe willem.

welcome back!

Neverlandean said...

@mahler76,
αυτό είναι το πιο ένοχο μυστικό που κρύβω στα συρτάρια μου, θα μου το χτυπάς για πολύ;;;

@gay super hero,
τουλάχιστον για το Θαλασσινό το αντιμετωπίζω σαν μια φάση, πώς άλλοι έχουνε τη goth φάση στα 15 τους, έτσι. Ο άλλος δε δικαιολογείται...

@the writer,
thx good to be back! Εμείς κι εμείς είμαστε πάλι! ;)

@sugababe,
αη γκοτ ιτ γουιθάουτ δι τρανσλέισιον, θενκ γιου βέρι ματς! Ζέτα ιζ α μπλάντ (bland) μπέιζικ μπιτς, άη εμ νάθινγκ λάικ χερ οκέυ? Νάις του σι γιου του!

@g for george,
αχά δηλαδή με σκέπτεσαι συχνά... ;P

@Never Kiss A Hipster,
αλλάξαμε και nick και blog στο ενδιάμεσο έτσι; Δεν αξιώθηκα να απαντήσω στο August round-up οπότε με μεγάλη καθυστέρηση με γεια!

@impressedguy,
duly noted Mr. Francophile :P

Never Kiss A Hipster said...

Αλλάξαμε και blog,
Αλλάξαμε και name but η ρημάδα η situation has never changed.
Ο ψυχαναγκασμός να φανώ σπιρτόζος και πνευματώδης καθώς και το inspiration-seeking μου το χει χαλάσει κάπως.
Πως είναι οι γυναικάδες που πηδάνε και φεύγουνε? Ε, εγώ φτιάχνω και φτιάχνω μπλογκς και τα παρατάω λίγο μετά. Το μπλογκιν πόσο μάλλον το music-review έχει καταντήσει τόσο μουντό και όπως παραδόξως ανάφερες, τόσο ασφυκτικά μια υποχρέωση, που είπα να επισυγκεντρώσω το γράψιμο μου σε κάτι πιο ουσιαστικό. Δεν είναι να αναρωτιέσαι που πέρασε η μπογιά του πραγματικά.

Mitsos said...

welcome back. is good to have you back!

Jagon said...

Always here! :) :D
Nice to see u back!!

Jagon said...

Και τώρα ο σχολιασμός του post:
Χατζηγιάννη?...ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗ???SERIOUSLY!!!!?!?!?!?!?!?! :O

Εγώ άκουγα πολύ Shakira μικρός, αλλά μετά ανακάλυψα την Aguilera...

Μέσα στο καλοκαίρι μπήκα σε πολύ Mariah mode (άκουγα την δισκογραφία της μέρα-νύχτα)...Αλλά η ξεπεσμένη πήγε κ έβγαλε vid με τον Bieber...Ε ΟΧΙ, ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΛΦΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!!!Κρίμα και ήταν πολύ κοντά στο να πάρει την θέση της Aguilera από την καρδιά μου-πράγμα σχετικά εύκολο πλέον, γιατί είδα τα βραβεία που εμφανίστηκε...Πρόβλημα με τους χοντρούς ανθρώπους δεν έχω, ίσα ίσα, αλλά που πας μωρή φακλάνα με το κολλητό το μίνι που σε κάνει να μοιάζεις πιο γκαστρωμένη απ' την Beyonce??DAMN U!!!Get a new stylist ASAP!!!

Από σειρές λιώνω The Walking Dead, American Horror Story (favourite so far), Awkward... Και το guilty pleasure Keeping Up With The Kardashians (είμαι τόσο TRASH!)...

Μουσικά, ακόμα ακούω Mariah να πω την αλήθεια παρόλο το φιάσκο με τον Biever.. Για ένα διάστημα έλιωσα στο repeat το What Do You Take Me For της Pixie Lott...Καλό κομμάτι...

Κάνε review το Talk That Talk της Rihanna PLEASE!!!Θέλω να δω σχολιασμό για το Cockiness (Love It)... :)
Till then.. ;)

mahler76 said...

Εγώ άκουγα πολύ Shakira μικρός, αλλά μετά ανακάλυψα την Aguilera...


Και μετά κοροϊδεύεις το Χατζηγιάννη???? ΧΧΑΑΧΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ αυτό το πόστ γίνεται ολοένα και καλύτερο.

Jagon said...

@mahler ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ????
Αν καταλάβω ότι έστω και για μια στιγμή έβαλες Aguilera και Χατζηγιάννη στο ίδιο σακούλι, θα γκρεμίσω ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!! :O

Πέρα από την πλάκα, πέτυχα την Christina στην καλύτερή της φάση, όταν τελείωνε με το Stripped και κυκλοφόρησε το Back To Basics..Γίνεται να μην την αγαπήσεις??

Καλή η Shaki και την ακούω ακόμα βέβαια (ξέρω όλο το Laundry Service απ' έξω-αγγλικά και ισπανικά), αλλά δεν με ενθουσιάζει άλλο... :/

mahler76 said...

@ Jagon
στο ίδιο τους βάζω και δένω και κόμπο το σακούλι να μην το σκάσουν.

Jagon said...

Περί ορέξεως... ;)

sikia said...

welcome back! σε συγχωρώ για το Χατζηγιάννη, όλοι κρύβουμε ένοχα μυστικά!

mahler76 said...

@ sikia
ε ναι, όλοι έχουμε ένοχα μυστικά στην ντουλάπα μας χαχαχα

Νίκαυλος said...

Welcome back! Thumbs up για την "εντεχνοβλογιά" :P !!! Εγώ την περνάω συνήθως μετά από κάθε χωρισμό!

Ιθάκη-man said...

Καλά εγώ έχω CD της Thalia (πόσο χαζοχαρούμενο ήμουν) και έχω ένα CD του Χ'γιάννη από το 1997... Ήμουν πολύ παιδί τότε, δεν ήξερα και δεν το αγόρασα εγώ!
Ααααααχ... πόσος πόνος, είδες που όλοι ομολόγησαν τα μυστικά τους :p

mahler76 said...

και για το γαμήσω εντελώς, έχω αυθεντικό cd της Natalia Oreiro της Μιλάγκρος η Ατίθαση μουχαχαχα. Beat that bitches!!

Νίκος said...

Καλησπέρα!
Επιτέλους έγραψες κάτι,αν και άργησα να το δω ;)

Ε αφού θες να ξεφτιλιστούμε θα το πω, έχω σιντί της Βανδή αυθεντικό και κάπου στο σπίτι βρίσκεται και μία Γαρμπή. (δεξέρωπωςκαιγιατί)
Έχω περάσει και εγώ τις φάσεις μου αλλά την εντεχνίλα δεν την έχω πέρασει ακόμα, ελπίζω μη μου συμβεί!

Anonymous said...

pour toi!

http://www.milkshakecity.com/photos/kimberly-girlsaloud.jpg

Jagon said...

Oh και ξέχασα...Η Lana Del Rey τι σου λέει (έκανα κ ρίμα!)..

the writer said...

Και για να σε ρωτήσω άσωτε υιέ του blogging, το album δίπλα από την Adele και το album δίπλα από την Florence πως λέγονται;

Never Kiss A Hipster said...

@The writer:
Pink Martini 1969 & A Retrospective
The Horrors - Skying

the writer said...

ok Never Kiss A Hipster!

Neverlandean said...

@Never Kiss A Hipster,
(για το παλιό σχόλιο του Νοεμβρίου) ακριβώς έτσι είναι! Έπρεπε να ήσουν εδώ την περίοδο 2007-2008, THE GOLDEN YEARS! Λολ. Όχι ότι δεν υπάρχει καθόλου καλό υλικό στην κριτική αλλά πρέπει να γίνει ένα μεγάλο μπαμ στη μουσική. Τι σκατά ότι genre μπορούσε να βγει έχει βγει;

@Mitsos,
thank you dear! :D

@Jagon,
ναι αλλά ξεκόλλησα γρήγορα! Θυμάμαι ότι τη μέρα που αγόρασα την Ακατάλληλη Σκηνή σκεφτόμουν "πάλι τζάμπα λεφτά έδωσα ο μαλάκας". Καλά το ότι παράτησες την Σακίρα για την Αγκιλέρα δε θα το σχολιάσω περισσότερο! Θυμάσαι που έλεγε τη Μπρίτνι χοντρή; There. Karma.

Η RiRi περιμένει στην επιφάνεια εργασίας αλλά uhhhhhhhhhh δεν ξέρωωωωωωωωω μπορεί...

PS: Η Lana Del Rey κάτι μου λέει! Αν δεν εστιάσω στα χείλη της.

@mahler,
εσύ μαρή μη χάσεις και δε σχολιάσεις τον κόσμο!! Όσο για την Ορέιρο, καμιά φορά με πιάνει και ακούω το Tu Veneno. Τελικά το trash είναι σαν τη ραδιενέργεια, αφήνει υπολείμματα.

@sikia,
εγώ είχα αυτό και έναν εικοσάποντο δονητή στο τελευταίο συρτάρι του κομοδίνου. You know, ίδιο με τον δικό σου. :P

@Νίκαυλος,
πώς είπατε; Με αποσυντόνισε το άβατάρ σας. *drools*

@Ιθάκη-man,
omg ποιο έχεις, εκείνο με το Amor a la Mexicana? Το είχα λιώσει! Όλοι χαζοχαρούμενα ήμασταν λοιπόν. Αλλά δεν πειράζει, αυτά μας ΕΠΛΑΣΑΝ! :P

@Νίκος,
ΧΑ εγώ έχω ΤΡΕΙΣ ΒΑΝΔΕΣ και ΔΥΟ ΚΑΙΤΟΥΛΕΣ!! Αλλά δεν τις ντρέπομαι γιατί είναι old school και είχανε ένα σκέρτσο.

Έχουμε ξεφτιλιστεί εντελώς μ' αυτό το ποστ.

@anon,
ah Kimmy amongst cows! How appropriate!

@the writer,
τώρα που σου λύθηκε η απορία να ξες ότι μου άρεσαν αλλά δε στα προτείνω γιατί είναι για λίγο πιο μεγάλες ηλικίες (το 1969 για 50 και άνω). Άκου Sound of Arrows καλύτερα.

Jagon said...

Μα τι λέμε τώρα, συγκρίνουμε φωνή Αγκιλέρας με φωνή Σακίρας??ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ!!!
Η Αγκιλέρα όπως το βλέπω την βλέπει η επόμενη Adele... We'll see...

Εμένα η Lana μου λέει πολλά, αλλά φοβάμαι ότι είναι η Adele του 2012...Μόλις την μάθουν και στην Ελλάδα και την κάνουν σούπα σε TV και γενικότερα θα την ΣΙΧΑΘΩ!!!Πραγματικά αν ακούσω άλλη μια φορά το Rolling In The Deep, το Someone Like You ή το Set Fire To The Rain θα κόψω φλέβα!!Τουλάχιστον το αγαπημένο μ δεν έκανε ακόμα το ΜΠΑΜ (Turning Tables)...

Talk That Talk is for the pouts kavala, αλλά υπάρχουν κάνα δυο κομμάτια που κάαααατι κάνουν...