Tuesday, July 12, 2011

Florrie: Experiments (+Introduction)

Ugh τα καλοκαίρια δεν είναι καθόλου καλή περίοδος για blogging, ειδικά όταν το κάνεις για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά. Βρίσκομαι σε μόνιμο writer's/reviewer's block και, όπως πέρσι, έχω όρεξη να ακούω κάτι πανάρχαια, ξεχασμένα άλμπουμ απ' τη νεολιθική εποχή της pop. Φέτος κάτι έπαθα με τις All Saints. Εκτός από τη μικρή επανάληψη που έκανα στο ντεμπούτο τους από το 1998 (που να σημειωθεί ότι ήταν το δεύτερο cd που αγόρασα ποτέ - το πρώτο ήταν το Spice, ikr as gay as it gets), κατέβασα και όλα τους τα σόλο! Το καλύτερο ήταν το άλμπουμ που έβγαλαν οι αδελφές Appleton το 2003, ενώ η Melanie έχει ένα ενδιαφέρον single που λέγεται "Do Me Wrong" και το cd της Shaznay μου φάνηκε ψιλοάνισο αλλά θα το ξανακούσω. Τι σόι πετριά είναι αυτή δε μπορώ να καταλάβω. Αφού μου έρχεται να κάτσω να ακούσω και τα solos των Spice Girls - ναι και της Victoria! Από την άλλη έχω κολλήσει και με ένα παιχνίδι που λέγεται Terraria και άπαξ και κάνω το λάθος να το αρχίσω, μου παίρνει τουλάχιστον ένα τετράωρο για να το κλείσω. And the time goes by...

Σε μια απεγνωσμένη απόπειρα να κάνω κάτι δημιουργικό, ορίστε με καθυστέρηση η Florrie. Η όμορφη Αγγλίδα τραγουδοποιός που έχει πάρει την ευλογία των Xenomania και έχει μολυνθεί από το μικρόβιο της κλασάτης ηλεκτρονικής ποπ που δημιουργούν χρόνια τώρα. Το Experiments είναι η πρώτη της εμπορική κυκλοφορία, αφού το Introduction που έβγαλε πέρσι το προσέφερε δωρεάν από την ιστοσελίδα της. Η περίπτωση της Florrie μπορεί να έχει δυο καταλήξεις: 1) το αδιαμφισβήτητο ταλέντο της αναγνωρίζεται από το κοινό και μετριέται σε πωλήσεις, το ντεμπούτο της γίνεται πλατινένιο και συνεχίζει ακάθεκτη την καριέρα της σαν μια Σουηδέζα από το Μπρίστολ ή 2) δεν της δίνεται η προσοχή που της αξίζει, οι κυκλοφορίες της κοιτάζουν από μακριά το top 40 και τελικά μένει σαν μια γλυκιά ανάμνηση στο μυαλό αυτών που την ανακάλυψαν, όπως τόσα και τόσα ωραιότατα pop acts από τη Βρετανία τα τελευταία χρόνια. Anyway, μόνο ένας τρόπος υπάρχει να το μάθουμε και μέχρι τότε το Experiments είναι το καλύτερο ορντέβρ που θα μπορούσε να μας σερβίρει.

Η Florrie λοιπόν, εκτός του ότι είναι υπέροχη στην όψη, διαθέτει μια φωνή που θυμίζει Annie στο λίγο πιο ζεστό και κατά συνέπεια ταιριάζει γάντι στον electropop ήχο που διακρίνει όλο το EP. Η αρχή γίνεται με το καταπληκτικό '80s flavoured "Speed of Light", ένα φανταστικό μίγμα new wave βάσης και διαστημικών synths που συνδυάζονται ιδανικά με τους στίχους απόδρασης από τους πάντες και τα πάντα. Αντίθετη διάθεση υπάρχει στο μελαγχολικό "Experimenting with Rugs", ένα τραγούδι χωρισμού που νομίζεις ότι έχει ξεπηδήσει από κάποιο άλμπουμ των Girls Aloud - οπότε μιλάμε για πράγμα πρώτης ποιότητας! Περιέχει μερικούς απ' τους καλύτερους στίχους του δίσκου και ειδικά το σημείο όπου τραγουδάει: you go ahead and make believe that we could smile and pretend / but I only want to be happy and we have come to the end πρέπει να είναι το δεύτερο αγαπημένο μου πράγμα απ' όλο το δίσκο. To "What You Doing This For?" είναι ένα midtempo αρκετά στοιχειώδες μέχρι να προσέξεις τα μικρά πράγματα που του δίνουν αξία, το διακριτικό βιολί στο background και εκείνο το γλυκούλι γκρλουνγκ που χωρίζει τα κουπλέ - "γκρλουνγκ", νέος μουσικός όρος να τον πατεντάρω. Μετά έρχεται το "I Took a Little Something", το πιο dance τραγούδι απ' όλα, στο οποίο η Florrie χρησιμοποιεί τα beats της ευρωπαϊκής χορευτικής μουσικής και τα ντύνει με το καλύτερο hook που έχω ακούσει εδώ και χρόνια σε dance κομμάτι. Πραγματικά ασύλληπτο αποτέλεσμα! Και ναι, αυτό είναι το πρώτο αγαπημένο μου πράγμα σε όλο το δίσκο! Στα δυο τελευταία κομμάτια η διάθεση γίνεται όλο και πιο retro, με το "Begging Me" να ξεχωρίζει για τις όμορφες κιθάρες στα κουπλέ και το "She Always Gets What She Wants" για την έξυπνη χρήση των πνευστών.

Αν θέλαμε να είμαστε πολύ σχολαστικοί, θα παρατηρούσαμε ότι τα τραγούδια της Florrie στη μορφή που τα πουλάει είναι εντελώς αντιραδιοφωνικά. Καμιά φορά ξεφεύγουν σε διάρκεια και ο μόνος λόγος που το κάνουν είναι επειδή επιμένει να επαναλαμβάνει τους ίδιους στίχους και δεύτερη φορά, μήπως δεν τους εμπεδώσαμε με την πρώτη. Αλλά ακόμα κι αν χρειάζεται δουλειά στον συγκεκριμένο τομέα, πώς μπορείς να μην εντυπωσιαστείς από την ικανότητά της να γράφει εξαιρετικές μελωδίες - τόσο καλές που σβήνουν κάθε άλλη αρνητική εντύπωση; Η λεπτή ευαισθησία που χαρακτηρίζει το γράψιμό της κοπλιμεντάρει εκεί που χρειάζεται τις γλυκές ενορχηστρώσεις και το διαφορετικό ύφος σε κάθε κομμάτι κρατάει το ενδιαφέρον σε υψηλά επίπεδα. Στο Experiments συναντώνται οι δυο καλύτερες pop σκηνές του κόσμου, αφού βρίσκεις τη βρετανική φινέτσα ανακατεμένη με τη σκανδιναβική λεπτότητα. So no, δε θα είμαστε τόσο σχολαστικοί με ένα ακατέργαστο διαμάντι που ακούει στο όνομα Florrie και που με λίγη τύχη θα φωτίσει το pop στερέωμα αυτής της δεκαετίας. 9/10


Track List:

01. Speed of Light
02. Experimenting with Rugs
03. What You Doing This For?
04. I Took a Little Something
05. Begging Me
06. She Always Gets What She Wants

(Tie-in με Dolce & Gabbana το βίντεο και η Florrie προφανώς ξέρει να τη φοράει τη μάρκα)



Και για το κάτι παραπάνω ορίστε το Introduction EP που έδινε στο site της. Τα πρώτα τέσσερα κομμάτια αποτελούν τη βασική tracklist αλλά έβαλα και διάφορα remix που τα έδινε επίσης τζάμπα cuz I'm large like that. Στη μεγάλη τους πλειοψηφία είναι πολύ καλά, αλλά ο καθένας ας κρατήσει αυτά που του αρέσουν. Όσο για τα κυρίως τραγούδια, να περιμένεις κάτι αντίστοιχο με το Experiments στο λιγότερο εντυπωσιακό, αν και το "Summer Nights" είναι αρκούντως ικανό να παίξει στην πρώτη εθνική.


Track List:

01. Call of the Wild
02. Give Me Your Love
03. Summer Nights
04. Left Too Late
05. You Wanna Start Something
06. Fascinate Me (Fred Falke edit)
07. Fascinate Me (Billa's No Love Lost mix)
08. Panic Attack (Def Starr remix)
09. Panic Attack (Fred Falke extended mix)
10. Panic Attack (Justin Faust remix)
11. Panic Attack (d.Franklyn Remix)
12. Call 911 (Fred Falke remix)
13. Call 911 (Florrie remix)
14. Call 911 (d.Franklyn remix)
15. Come Back to Mine (Jaxon remix)
16. Give Me Your Love (Justin Faust remix)

PS: Με EP θα τη βγάλουμε φέτος μου φαίνεται, φτηνή λύση για τους καλλιτέχνες και τις εταιρίες όμως αναπόφευκτα προσεγμένη λόγω μεγέθους. Πάντως ακόμα περιμένω το 2011 να μου δώσει κάτι που να το έχω μονίμως στο repeat και να τρελαίνομαι. Όπως πέρσι ήταν η Marina και οι Crystal Castles ή πρόπερσι η Bat for Lashes. BRING IT ON 2011! Εντόπισε κανείς κανένα άλμπουμ που να του έκανε το μυαλό ζελέ από την επανάληψη; Tell me.

18 comments:

Anonymous said...

http://tinypaste.com/3940c

George said...

Εγώ φετος εχω αρχισει να ακουω:
No Doubt discography
Back To Black
Brothers by the Black Keys
Contra by Vampire Weekend
I Blame Coco
The Veronicas
Show Me Youe Tan Lines by Jessie And The Toy Boys

Ειδες που ακουω και γω κατι παλια και ακυρα αλμπουμς?
Και πριν ρωτησεις: ναι δεν ειμαι τοσο καθυστερημενος απο μουσικη αποψη απλα δεν ξερω τι αλλο να ψαξω απο αλμπουμς του 2011 και ψαχνω στη wiki οτι μου κατεβει απο οτι εποχη και να ναι και γιαυτο ειναι λιιγο παλια! xD
Ακουσα και το 4 της Bey, θαυμαζω που εκανε τετοιο ειδος αλμπουμ οταν το μονο που πετυχαινει σημερα ειναι η club ηλεκκτρονικουρα αλλα το βαρεθηκα απο τη πρωτη κιολας ακροαση! Εν τω μεταξυ μου εχει κολλησει το σκατο-Promise This στα καλα καθουμενα!WTF?

petros said...

LOL
το νέο βίντεο της Britney είναι από μόνο του παρωδία.

Beat this Youtubers :p

Νίκος said...

Είναι φοβερή η Φλόρι!
Πανέμορφη και εξαιρετικά και τα δύο EPs! Και τα 6 τραγούδια του Experiments είναι πάρα πολύ καλά (ειδικά τα I Took a Little Something και Begging Me).

Tom said...

Φοβερή η Φλώροι αλλά δε γίνεται να μας δίνει λίγα λίγα τα τραγούδια της, άντε

Neverlandean said...

@George,
μα δεν είναι θέμα "καθυστέρησης", απλά κάποια στιγμή ο ψυχαναγκασμός να ακούς όλα τα καινούρια σου δίνει στα νεύρα. Ακόμα είσαι σε καλό στάδιο με τι wiki (been there) αλλά θα φτάσεις γρήγορα στο στάδιο του πνιγμού πίστεψέ με! There's no salvation!

Κι εγώ έβαλα να ακούσω Beyo μια φορά και νομίζω ότι δε μου έκανε κάτι, όχι ότι ήταν κακή δε ταιριάζουν τα χνώτα μας μάλλον.

@petros,
γιατί είσαι εκτός θέματος χρυσουλάκι μου; Ή μήπως ήταν αυτός ένας πλάγιος τρόπος να απαξιώσεις τη Φλώριδα;;;

@Νίκος,
ως συνάδελφος φλωρούμπας σε συγχαίρω για το σχόλιό σου!

@Tom,
αφού δεν έχει εταιρία για κάποιο λόγο μπλα μπλα βαρέθηκα να το διαβάσω στο site. :P

Νίκος said...

Άντε σκέψου τώρα δεν έχει εταιρεία η Φλώρι και έχει η αγγελική ηλιάδη και εδώ και 50 χρονια η αννούλα η βίσση

Neverlandean said...

Σιγά εδώ η Μαρί Κυριακού έχει εκπομπή!

the writer said...

Η Florrie είναι αναμφισβήτητα από τα ονόματα που θα πρέπει να ταράξουν τα charts, ειδικά όταν έχει μια κομματάρα σαν το I Took A Little Something, αλλά ο κόσμος είναι χαζός, αγοράζει το κάθε dance/trance μελό
Ιούλιος μαζί με Γενάρη δεν βγαίνουν πολλά albums κι έτσι θυμάμαι albums από τα παλιά κι εγώ. Άσε που κι εγώ βαριέμαι το Blogging πια και το χω μόνο ένα χρόνο το blog!

petros said...

Πότε μαρή να προλάβω να ακούσω το Φλωράκι;
2ο σχόλιο έκανα.(1ο την ώρα που το έγραφα)

Την πέταξα στο mp3player και με εξέπληξε ευχάριστα όταν πέτυχα τραγούδι της στο σουφλέ τόσο ώστε να αναγκαστώ να βάλω το χέρι μου να με χουφτώσω για να πιάσω το mp3player από την τσέπη μου και να δώ ποιο track παίζει.

ε και ξέρεις τώρα τον ενθουσιασμό όταν βλέπεις μία μαλακία.
Θες να την μοιραστείς με άλλους .:p

Βtw τη φλωρίτσα τη συμπάθησα γιατί
(φουσκώνουμε σαν παγώνια από υπερηφάνια)
η Ελλάδα της έδωσε το έναυσμα να ασχοληθεί με τη μουσική
και επίσης είναι drummer
δηλαδή θα μπορούσα και να την ερωτευτώ :p
(και ξεφουσκώνουμε για να μη σκάσουμε) :p

μέχρι το επόμενο άσχετο σχόλιο
byez

petros said...

To οποίο άσχετο σχόλιο έρχεται ευθύς αμέσως.

H Beyo μόνο ένα είδος μουσικής ξέρει να κάνει, και αυτό σε κάθε άλμπουμ της απλά το βελτιώνει, είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο.

Γνώμη μου για το τελευταίο άλμπουμ, προς το χειρότερο.

Επίσης δεν τη συπμαθώ για αυτόν:
http://www.youtube.com/watch?v=ymKLymvwD2U
και αυτόν
http://www.youtube.com/watch?v=ir8BO4-7DkM
(και άπειρους ακόμα σαν τους αποπάνω λόγους που μπορείτε να δείτε στο youtube).

Ενώ αυτό το βίντεο πχ. τα σπάει:
http://www.youtube.com/watch?v=WrkU56igkQ4

sugababe said...

πολυ καλη pop απο τον νεο εδω:

http://www.brightlightx2.com

George said...

OMG τωρα που το αναφερες εχω και τετοια εμπειρια!! Θυμαμαι εβγαιναν κατι αλμπουμς το ενα μετα το αλλο και κατεβαζωντας και δεν ηξερα τι να πρωτοακουσω απο ολον τον αχταρμα! Μεγαλη ξενερα! Στο τελος κατεληξα να τα σβηνω αντι να τα αφηνω να μου πιανουν τον χωρο xD way to go! Αλλα σε αυτη τη φαση εξερευνω νεα ειδη και καπως απομακρυνθηκα λιγο απο τη ποπ!Πραγματικα δεν ειναι δυσκολο να κταλαβεις γιατι ειναι τοσο μισητο σε μερικους το ειδος αυτο! Με μια αντικειμενικη ματια στο τοπ 40 βλεπεις την καταντια της βιομηχανιας για να βγαλουν κανα φραγκο! Τουλαχιστον εχουμε τισ ψαγμενιες μας που μας κρατανε απο τις δολοφονικες τασεις προς κατι σημερινους"καλλιτεχνες"! Ονοματα δεν λεμε αυτοι ξερουν ποιοι ειναι!

Neverlandean said...

@the writer,
dance/trance μελό doesn't sound that bad, αλλά ακούω στο μυαλό μου αυτά που εννοείς λολ. Το blogging τα έχει φάει τα ψωμιά του, τώρα που όλοι βαριούνται να γράψουν ένα κανονικό κείμενο κάνουν ένα tweet ή βάζουν μια εικόνα στο tumblr και έτοιμο το ποστ. Evolution.

@petros,
ιιιιι μισώ το σουφλέ! To control freak που κρύβω μέσα μου δε θα ανεχόταν ποτέ μια οποιαδήποτε σειρά ακρόασης απαπαπαπα! Σωστό αυτό με την Ελλάδα. Aν γίνει φίρμα τελικά, στα ρεπορτάζ του Star θα λένε "η δική μας Florrie" λες και μεγάλωσε στο Μακρυχώρι Ημαθίας.

Τι θες να πεις ότι η Beyo διαφθείρει μικρά κοριτσάκια;; Σε ευχαριστώ για το δεύτερο βίντεο πάντως, επειδή κοιμόμουν καλά τελευταία ήθελα να δω κάτι που να προκαλεί εφιάλτες, just to spice thing up. Τα κατάφερες... T_T

@sugababe,
thank you dear! Σόλο άνδρας ποπ και όχι ρεντίκολο. Σπάνιο!

@george,
τις προάλλες απηύδησα που στον εξωτερικό είχα κάτι megabytes ελεύθερα και λέω δεν είναι δυνατόν! Στο τέλος έσβησα πάνω κάτω 20GB μουσικές που δεν άκουσα/επρόκειτο να ακούσω ποτέ. 20 GB σε mp3 φαντάσου. Δεν φταίει η ποπ σαν είδος για την κατάντια του τοπ 40 όμως, απλά οι εταιρίες βρίσκουν μια συνταγή που πουλάει και της αλλάζουν τα φώτα.

petros said...

Μην ευχαριστείς εμένα, τη Beyo χρυσό μου να ευχαριστεις. :p

Πάντως το σουφλέ είναι απαραίτητο για να μην βαριέμαι, ενώ μπαίνουν εκεί μόνο επιλεγμένοι καλλιτέχνες.

O brightlight μου θύμισε το χρυσουλάκι μου τον Simon Curtis που όνειρο αυτού του καλοκαιριού είναι να τον συναντήσω τυχαία στις ολιγοήμερες διακοπές και να πάμε σαντορίνη να γυρίσουμε την "Έκρηξη του Ηφαιστείου No2" :p

Neverlandean said...

ΛΟΛ έλεος που τον αναφέρεις! Πού το κατάλαβες ότι κι αυτός είναι μέσα στα ρεντίκολα; :P

You kinda liked it. Τσ τσ τσ! (Εγώ ακόμα να ακούσω btw)

Την Έκρηξη του Ηφαιστείου Νο1 με ποιον τη γύρισες αν επιτρέπεται;

petros said...

It grew on me :p

Μαρή η πρώτη έκρηξη βούλιαξε το μισό νησί το τόσο π.X.,
εμείς θα βουλιάξουμε και το υπόλοιπο.
Αμέσως να μας καταντήσεις Ντούβλη.
(τό'πα δεν άντεξα :X)

Neverlandean said...

Σιγά που σε έπιασε ο πόνος για το μινωικό πολιτισμό, πού τα πουλάς αυτά; Το έπιασα το υπονοούμενο ότι δεν είσαι άμαθος στις σεισμικές δονήσεις!

Ντούβλη δε σε είπα γιατί έκτος από ηλίθια και πόρνη είναι και τοφάλα. Μεγάλη προσβολή.