Thursday, March 3, 2011

Nicole Atkins: Mondo Amore

Tο 2010 ήταν μια λίγο πολύ meh χρονιά για τις folksy τραγουδιάρες που τόσο μου αρέσουν. Το 2011 δεν προβλέπεται πιο ελπιδοφόρο σ' αυτόν τον τομέα. Με τον pop/dance τυφώνα να μαίνεται ακόμα στα charts, ποιος έχει ώρα για συναισθηματικές υπάρξεις που γρατζουνάνε την κιθάρα τους; Ευτυχώς όμως από την αρχή κιόλας του χρόνου η αμερικανίδα Nicole Atkins μας προσφέρει ένα άλμπουμ που ξεχωρίζει για την ενδιαφέρουσα μίξη πολλών genres, τους ειλικρινείς στίχους και την υπέροχη φωνή της.

Το Mondo Amore είναι η δεύτερη προσωπική δουλειά της και φτιάχτηκε σε μια δύσκολη περίοδο για την ίδια: χώρισε με τον επί πολλά χρόνια σύντροφό της και η μπάντα της την άφησε στα κρύα του λουτρού. Ως γνωστόν όμως, ο πόνος και η θλίψη είναι τα πιο δημιουργικά συναισθήματα και ό,τι την πλήγωσε όλον αυτό τον καιρό το έχει περάσει μέσα στα τραγούδια. Το cd ως σύνολο είναι ένα άψογα εκτελεσμένο μίγμα από pop ρυθμούς, μελαγχολική psychedelic rock, λίγη country για νοστιμιά και εξαιρετικές bluesy ερμηνείες. Πέρα από τη διάχυτη νοσταλγία που υπάρχει στο μεγαλύτερο μέρος του άλμπουμ, η Nicole ντύνει τις τρυφερές της μπαλάντες με στοιχειωμένα φωνητικά που δημιουργούν μια γλυκιά ατμόσφαιρα εγκατάλειψης. Το ταλέντο της κατά τη γνώμη μου λάμπει πιο έντονα στις heart-breaking μπαλάντες όπως το "Hotel Plaster", ένα μαγευτικό αφιέρωμα στον χαμένο έρωτα που πραγματικά σε λιώνει στο δεύτερο μισό, όταν μπαίνουν τα ανδρικά φωνητικά πίσω από την συγκινητική εκτέλεση της Nicole. My pain could learn to play the violin / but it might not bring you back / at least we'd have a pretty soundtrack. Αυτοί (και οι υπόλοιποι) στίχοι κατάφεραν να αγγίξουν τη μισάνθρωπη καρδιά μου και να εγκαινιάσουν με το "Hotel Plaster" τη λίστα με τα αγαπημένα μου τραγούδια για το 2011.

Άλλες εξαιρετικές στιγμές αποτελούν το "War Is Hell" στο οποίο ακούμε για τον πιο σκληρό εμφύλιο απ' όλους, αυτόν ανάμεσα σε δυο ανθρώπους που αγαπιούνται και το "You Were the Devil" που αφηγείται το πόσο πληγωμένος βγαίνει κανείς από αυτή τη διαδικασία: you were the devil, now I'm turning into you. Δε θα μπορούσα να ξεχάσω το "The Tower" που παρομοιάζει την παλιά της αγάπη με πύργο που όμως τον έχτισαν πολύ ψηλό και παγιδεύτηκαν εκεί για χρόνια, με ολόκληρους ορόφους να τους χωρίζουν ώσπου στο τέλος όλα έγιναν συντρίμμια - το' χει η κοπέλα, δε χρειάζεται να λέμε άλλα. So when the light finally dies / I'll know the answer to why / They call the dawn, mourning / Wish I could have told you goodbye. Δεν είναι όμως όλο το cd σ' αυτό το μοτίβο. Πιο πριν βρίσκουμε το florence-esque ανθεμικό "This Is for Love", το παιχνιδιάρικο "Cry Cry Cry" και το πιο country κομμάτι του δίσκου, "My Baby Don't Lie", που μπορεί να είναι λίγο πιο χαρούμενο απ' όσο ταιριάζει στο άλμπουμ, παραμένει όμως ένα αρκετά διασκεδαστικό άκουσμα. Ευτυχώς μόλις περάσουν αυτές οι μικρές αναλαμπές στην αρχή, σε τυλίγουν οι γκρίζες αναμνήσεις της πληγωμένης καλλιτέχνιδας και το πράγμα γίνεται αληθινά απολαυστικό.

Για να φτιάξει το Mondo Amore, η Nicole Atkins έσκισε σελίδες από το ημερολόγιό της, τις έντυσε με αυτές τις καταπληκτικές, απόκοσμές και μελαγχολικές μελωδίες που τις έχει στο τσεπάκι και τις τραγούδησε με όλη της την ψυχή. Το καλύτερο πράγμα σ' όλο το εγχείρημα είναι η φωνή της που τρυπάει σάρκες και κόκκαλα και φτάνει κατευθείαν στην καρδιά. Εδώ έρχεται να την υποστηρίξει το μεγάλο της ταλέντο στη στιχουργική. Είναι παρήγορο που βγαίνουν ακόμα τέτοιες δουλειές από νέες δημιουργούς, απόλυτα ειλικρινείς, μακριά από μόδες και trends, χωρίς φτηνούς συναισθηματισμούς αλλά με αληθινά αισθήματα και ερμηνείες που σε αγκαλιάζουν σφιχτά για να σε μεταφέρουν απαλά στον κόσμο του καλλιτέχνη. Κρίμα που λίγοι θα βρουν το δρόμο τους για εκεί. 8/10


Track List:

01. Vultures
02. Cry Cry Cry
03. Hotel Plaster
04. You Come to Me
05. My Baby Don't Lie
06. This Is for Love
07. You Were the Devil
08. War Is Hell
09. Heavy Boots
10. The Tower
11. Oh Canada!


8 comments:

Anonymous said...

http://tinypaste.com/fbc53f

George said...

Wow..what a voice!!! Με άρεσε το Vultures! αντε να ακούσω το υπόλοιπο λίγο επιφυλακτικά όμως γιατί μισώ την κάντρι.

Tom said...

Ωραίο τραγουδάκι αλλά δεν υπάρχει χρόνος :(

Neverlandean said...

@George,
λίγη έχει μόνο στην αρχή, το δεύτερο μισό δεν έχει καθόλου ή είναι εντελώς subtle.

@Tom,
να κόψεις την Κόντα Κούμι από τη λίστα!!

bill g. said...

κάτι από Natalie Merchant, κάτι από the Moulettes... instant love! Thanks!

Neverlandean said...

Δεν ξέρω ποιες είναι οι Moulettes αλλά αφού σου αρέσει GREAT! :D

Νίκος said...

Mόνο το Hotel Plaster μ'άρεσε..Όλο το υπόλοιπο δεν είναι του γούστου μου.

Neverlandean said...

Τουλάχιστον πέτυχες το σωστό τραγούδι. :P