Thursday, October 28, 2010

Second Best TV Theme of 2010: The Big C

Νοικοκυρά των προαστίων ανακαλύπτει ότι πάσχει από καρκίνο και αποφασίζει τους λίγους μήνες που της απομένουν να τους περάσει χωρίς τους περιορισμούς που έχει θέσει στον εαυτό της όλη της τη ζωή. Φυσικά αυτός είναι ένας εντελώς τραγικός τρόπος για να περιγράψεις το "The Big C", το οποίο ότι δεν έχει σε πρωτοτυπία θέματος το αναπληρώνει με πραγματικά αστεία κείμενα, πολύ συμπαθείς χαρακτήρες και ερμηνείες με υπόσταση. Η πρωταγωνίστρια Cathy αντιμετωπίζει την κατάστασή της με κυνικότητα και θετική διάθεση, ενώ προσπαθεί -τώρα στο τέλος- να βρει κάτι που πραγματικά να την ενώνει με την ό,τι-να-ναι οικογένειά της, την αντικοινωνική γειτόνισσα, την απροσάρμοστη μαθήτριά της, κρατώντας όμως μυστική την κατάστασή της - προς το παρόν τουλάχιστον. Είναι σίγουρα μια από τις καλύτερες σειρές που άρχισαν φέτος (και σε λίγο τελειώνει λολ) και προβλέπω ότι θα κάνει αυτό το εντελώς heart-breaking δραματικό twist όταν φτάσει η ώρα της Cathy. Πόσες σεζόν μπορούν να το τραβήξουν αλήθεια;

Φυσικά ο κύριος λόγος που δεν θα το έχανα ποτέ είναι η Laura Linney. Την αγαπώ! Αν η σειρά έδειχνε απλά τη Linney να ρεύεται επί 25 λεπτά, θα την έβλεπα και τότε!



Μέσα σε όλες του τις αρετές, το "The Big C" έχει και ένα τέλειο opening theme που λέγεται "Game Called Life" και το ερμηνεύουν οι Leftover Cuties. Πρόκειται για μια σχεδόν τρίλεπτη jazzy, country-ish, ukulele-driven αναζήτηση του νοήματος της ζωής, με απόλυτα αληθινούς στίχους που σε αφήνουν σε μια γλυκόπικρη κατάσταση παραίτησης. Με άλλα λόγια, είναι αξιολάτρευτο! Στο δίνω μαζί με το πρώτο και μοναδικό τους EP με την ελπίδα ότι και τα υπόλοιπα τραγούδια θα έχουν την ίδια καραμελένια γεύση.


Track List:

01. Game Called Life
02. Lost in the Sea
03. Through It All
04. Happy Song
05. Do It All Over
06. Poker Face



It's so hard to turn your life over / Step out of your comfort zone
It's so hard to choose one direction / When your future is unknown

Is this some kind of a joke / Will someone wake me up soon
And tell me this was just a game we played
called life

Are we all really slaves by the hands of ourselves?
Did I really make all of those mistakes? / Am I really getting older?
Then why do I feel so lost?

Is this some kind of a joke / Will someone wake me up soon
And tell me this was just a game we played
called life

And at the end of the road is there someone waiting?
Do I get a medal for surviving this long?

Is this some kind of a joke / Will someone wake me up soon
And tell me this was just a game we played
called life...


Twentyeighthoctoberboredom

(Parading in the 10s)

ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΚΑΤΑ!

This place smells of death and decay. (Δε θυμάμαι από πού είναι quote αυτό, έχω σπάσει το κεφάλι μου!)

Ουάου σήμερα είναι Εθνικιά Επέτειος. Είπα στη μάνα μου να μου φτιάξει μπακαλιάρο σκορδαλιά και μου είπε ότι αυτό το κάνουν την 25η Μαρτίου. DAMN! Ήθελα μπακαλιαράκια. Άσχετο, όταν κάνετε google image search τη λέξη "oxi" με μέτρια ασφαλή αναζήτηση (ούτε καν απενεργοποιημένη) σας βγάζει κι εσάς ένα πολύ εμφανίσιμο πέος; Ή είναι μόνο το δικό μου pc?

Σκαλίζω να βρω κάτι να ακούσω και εκεί γύρω στο 'M' βρήκα την ξεχασμένη από θεό κι ανθρώπους Margaret Berger και συγκεκριμένα αυτό:



Τελευταία η πιο καυτή μου φαντασίωση (well, lol) είναι να βρίσκω τραγούδια που θα μπορούσαν να τα είχαν τραγουδήσει οι Girls Aloud και να φτιάχνω υποθετικές tracklists του επόμενου cd τους. Μιας και δεν έχω απολύτως καμία ιδέα για το τι ποστ να κάνω, ορίστε πού κατέληξα μετά το τελευταίο revision πριν λίγα λεπτά:

1. Girls Aloud - Singapore (Chemistry leftover FFS)
2. Margaret Berger - Samantha
3. Mini Viva - Left My Heart in Tokyo (Pete Hammond Retro remix)
4. Mini Viva - One Touch
5. Mini Viva - I Wish
6. Sophie Ellis-Bextor - If You Go
7. Margaret Berger - Will You Remember Me Tomorrow?
8. Isabel Guzman - Mysterious
9. Mini Viva - I'm Hooked
10. Sophie Ellis-Bextor - The Distance Between Us

Σημείωση: η Nadine έχει πάρει πόδι στις ~φαντασιώσεις~ μου.

Πάω να κάνω publish ένα από τα drafts.

OK QUICK QUESTION:
Πόσο άχρηστο ήταν αυτό το ποστ; Σε μια κλίμακα από 1 (καθόλου) έως 10 (εντελώς).

Saturday, October 16, 2010

Glee: The Music, The Rocky Horror Glee Show

Oh dear! Το Glee έχει μπει σε έναν δρόμο ολισθηρό. Μπορεί κανείς να μου θυμίσει ποια είναι η υπόθεση της δεύτερης σεζόν; Γιατί 4 επεισόδια τώρα δεν έχω καταφέρει να την εντοπίσω. Έχουμε μπει πια σε μια διαδικασία που κάθε επεισόδιο είναι πρακτικά αυτοτελές. Εντάξει ήρθε η coach Beiste, ήρθε το ξανθό τεκνό (που λατρεύουμε btw) αλλά από κει και πέρα τι γίνεται; Sectionals, regionals, nationals? Anything? Πού πάμε; Το επόμενο επεισόδιο είναι (ακόμα) ένα αφιέρωμα στο Rocky Horror Show και αμφιβάλλω αν θα προσφέρει κάτι στην κυρίως πλοκή. Τουλάχιστον θα έχει Kurt να φοράει campy κοστούμια (instant win). Τίποτα τίποτα, αν το Glee ήταν μαρούλι θα είχε αρχίσει να μαυρίζει στις ακρούλες. Φέρτε την κοπριά! Σημείωση: δεν έχω δει ποτέ το Rocky Horror (Picture) Show. Απαράδεκτος; Oh well.


Track List:

01. Science Fiction Double Feature (is Santana a main character now?)
02. Damn It, Janet
03. Whatever Happened to Saturday Night?
04. Sweet Transvestite
05. Touch a Touch a Touch a Touch Me
06. There's a Light (Over at the Frankenstein Place)
07. Time Warp

Πάντως το highlight της εβδομάδας για μένα πλέον είναι το Community. Δεν υπάρχει αυτή η σειρά απλά. Το πιο αταίριαστο study group του Greendale είναι σε μεγάλα κέφια στη δεύτερη χρονιά του - όχι ότι δε μας πρόσφερε και μεγαλειώδη επεισόδια στην πρώτη (season 1 episode 23: best episode of any series, ever). Ως κωμωδία φυσικά αφήνει χιλιόμετρα πίσω το Glee. Άσε που είναι και μισό σε διάρκεια άρα πολύ πιο εύκολο να το παρακολουθώ αυτές τις δύσκολες ώρες.


S01E23 Inception style!



Friday, October 8, 2010

:(

Άκρα του τάφου σιωπή... Η αλήθεια είναι πως ναι, το μπλογκ έχει μπει σε δεύτερη μοίρα και δεν ξέρω για πόσο καιρό. Για να quotάρω και ένα πολύ αγαπημένο μου συγκρότημα "baby if we give it up, it's just a matter of time before all the heavy stuff comes back to bite your behind". Well, consider my butt officially bitten. Τι καλύτερο από το να ακούς μουσικές και μετά να γράφεις γι' αυτές και μετά να σχολιάζουν οι άλλοι και να γίνεται έτσι ένα ευχάριστο μπερδεγουέι; Δυστυχώς όμως πια δεν έχω τόσο χρόνο. Όχι μόνο για να γράψω αλλά και για να ακούσω. Ίσως να καλυτερέψει η κατάσταση στο μέλλον και θα προσπαθώ να κάνω κάτι τα Σαββατοκύριακα αλλά δεν μπορώ να πω με σιγουριά. Ίσως απλά να είμαι λίγο overwhelmed αυτή τη στιγμή (drama queen!) και σε λίγο καιρό να ξαναβρώ το ρυθμό μου. Θα δούμε.

Για να γελάσουμε λίγο ας δούμε το video του "Insatiable" της Nadine - you know, that girl from that group. :P Ομολογώ πως δεν το ήξερα ότι ο Καπετανίδης σκηνοθετεί και στο Ηνωμένο Βασίλειο, αμέε!



Ψάχνω να βάλω ένα μη-καταθλιπτικό τραγούδι που μου άρεσε τελευταία και αυτό είναι το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό. Ξεδιάντροπο autotune η Rihanna που θα το γυρίσει κι αυτή σε dance pop με το καινούριο της άλμπουμ. Το τραγούδι είναι στην ίδια συνομοταξία με τα Τικτόκια και τις Καλιφόρνιες, αλλά προς το παρόν το μέσο ραδιοφωνικό hit κινείται σχεδόν τυφλά πάνω σ' αυτόν τον ήχο, από κει και πέρα εξαρτάται από το ποιο θα σου κάνει κλικ για οποιονδήποτε λόγο κι εμένα αυτό μου κλίκαρε. Must be the "crazy dita" part.



Ελπίζω να παίζει αυτό το τυχάρπαστο γαμίδι, έλεος με τα copyrights ένα σκατοτράγουδο θέλουμε να ακούσουμε πια!! Αγανακτώ!

Cheers! xoxo

PS: Έχω ένα ποστ αποθηκευμένο και κάποια στιγμή θα το βάλω, ίσως το Σ/Κ ίσως από βδομάδα.