Sunday, May 30, 2010

Like a Satellite

Αλίμονο, η κατάρα του κατσικοπόδαρου που με καταδιώκει τόσα χρόνια με αυτό το διαγωνισμό δεν έσπασε ούτε και φέτος! Γλυκιά και τροφαντή μου Hera, η 19η θέση είναι εξοργιστικά άδικη αλλά τι να κάνουμε φέτος δε σε στήριξαν ούτε καν οι υπόλοιποι Βίκινγκς! Απαράδεκτο. Από την άλλη, κέρδισε η δεύτερη καλύτερη Lena Meyer-Landrut οπότε yay for that! Σίγουρα είναι το αγαπημένο μου νικητήριο τραγούδι των τελευταίων 10 ετών μαζί με το δικό μας "My Number One". Hell θα συνεχίσω να το ακούω ακόμα και τώρα που τελείωσε η Eurovision. Και μη βλέπω μαλακίες ότι δεν το άξιζε ή ότι το δώσανε στη Γερμανία επειδή "μοιράζει λεφτά". Το τραγουδάκι είναι μια χαρά και δεν είδαμε κανένα από τα τερτίπια που βλέπαμε τόσα χρόνια για το θεαθήναι (βιολιά, λύρες, τέρατα, πατινάζ στον πάγο, προβιές, χανουμάκια κλπ). Βγήκε, το είπε, κέρδισε και μπράβο της. Μπράβο και στον Αλκαίο όμως, μπορεί το τραγούδι να μη μου έλεγε τίποτα αλλά πάλι βρήκαμε τη θέση μας μέσα στην πρώτη δεκάδα. Η μοναδική χώρα στο top 10 που δεν τραγούδησε στα αγγλικά. Congrats to us, too!

Ξαναματαπάρε κι αυτό, μπορεί τώρα πια να το θες!


Track List:

01. Satellite
02. My Cassette Player
03. Not Following
04. I Like To Bang My Head
05. My Same
06. Caterpillar In The Rain
07. Love Me
08. Touch A New Day
09. Bee
10. You Can't Stop Me
11. Mr. Curiosity
12. I Just Want Your Kiss
13. Wonderful Dreaming
14. We Can't Go On
15. New Shoes



Και θα το ξαναπώ, αυτά τα δωδεκάρια από το Ηνωμένο Βασίλειο τα απολαμβάνω περισσότερο κι από νίκη χαχαχα! WE LOVE YOU UNITED KINGDOM, QUEEN OF EARTH'S GREATEST MUSIC (erm, outside Eurovision).


PS: Α, και η γιαγιαδίστικη Δανία τέταρτη, νομίζω φέτος τα πήγα σχετικά καλά. :P
PS 2: Ξέρεις ΠΟΙΑ θα έχει σκάσει απ' το κακό της τώρα, έτσι;

Saturday, May 29, 2010

Νενίκηκά σε, Σουλιώτη!

Update: OMAGAH! Τώρα ξαναβγήκαν στο troktiko (I don't get how it works, honestly) και λένε ότι δεν έγινε αποκλεισμός! Το ήξερα ότι δε θα έπεφτε τόσο εύκολα η σαφρακιασμένη! Δεν έχω ιδέα τι είναι αλήθεια αλλά ας ευχηθούμε όλοι μαζί να ισχύουν τα πάντα! Όπως και να 'χει όμως συνέχισε να διαβάζεις, the post is fun.

Αναγαλλιάστε
φίλοι και φίλες της Eurovision! Βγείτε στους δρόμους και ουρλιάξτε από χαρά και έκσταση! Η EBU απέκλεισε το Star από την κάλυψη του διαγωνισμού! Και όχι μόνο για φέτος αλλά για τρία ολόκληρα χρόνια. Τέτοια χαρά είχα να πάρω από τότε που μας δώσαν bonus 9GB upload στο gaytorrents - lol too much info? Τι συνέβη λοιπόν; Το Star μέσα στον υπερβολικό του ζήλο να είναι το πρώτο κανάλι που θα προβάλει πλάνα από την πρόβα του τελικού, "έκλεψε" το σήμα της EBU και το μετέδωσε ζωντανά, ενώ ο μόνος σταθμός που μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο βάσει συμβολαίου είναι η ΝΕΤ. Η EBU όμως το πήρε πρέφα και με συνοπτικές διαδικασίες απέκλεισε το κανάλι (και συνεπώς όλους τους δημοσιογράφους του) από την τηλεοπτική κάλυψη του διαγωνισμού! Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι για φέτος και για τα επόμενα 3 χρόνια, η Σουλιώτη όχι μόνο δεν μπορεί να πάρει συνέντευξη από οποιονδήποτε διαγωνιζόμενο, όχι μόνο δεν μπορεί ναι μπει μέσα στο στάδιο για να κάνει ρεπορτάζ, όχι μόνο δεν μπορεί καν να στηθεί έξω από το στάδιο για να κάνει ρεπορτάζ αλλά υπάρχει πιθανότητα να μην έχει καν τη δυνατότητα να βρίσκεται στην εκάστοτε πόλη με την ιδιότητα της δημοσιογράφου! Εντάξει αυτό το τελευταίο δεν το ξέρω αλλά σίγουρα το εύχομαι! Δεν είναι αυτά τα πιο υπέροχα νέα για να ξεκινήσεις το Σαββατοκύριακό σου; Ευχαριστώ τους αγαπητούς σχολιαστές που με ενημέρωσαν επί του θέματος. Ας ελπίσουμε ότι μέχρι και το 2013 δεν θα δούμε κανένα ρεπορτάζ που να θυμίζει τις παλιές "ένδοξες" μέρες... Σαν κι αυτό:



Πλέον το Star μπορεί να απολύσει και Σουλιώτη και Πουλόπουλο, δύσκολοι καιροί είναι όριστε μάνι μάνι δυο μηνιάτικα λιγότερα! Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλο πόστο να τους βάλουν, δυστυχώς το ρεπορτάζ Αράχωβας/Μυκόνου ανήκει δικαιωματικά στον ρεπόρτερ Τσίλι.

[via Troktiko & Mediasoup]
[please God let it be true plz plz plz plz!]

Όσον αφορά το δεύτερο ημιτελικό, για κάποιο λόγο που αδυνατώ να προσδιορίσω μου άρεσε το τραγούδι της Δανίας. Έλα χριστέ και μπούκωνε!



Δεν έχει σημασία όμως, στον αποψινό τελικό θα προσεύχομαι να βάλει ο θεός τη χέρα του και να πάρει την πρωτιά η Χέρα! Εντ γουέν άι σι γιορ φέις άι γουόνα φόλο μα ιμόσιον, ζε νε σε πααααααααα πουρκουά!

PS: Για χρήστες του Facebook, this is the place! lol

Wednesday, May 26, 2010

Κάποιος να πυροβολήσει τη Σουλιώτη και την Πατλάκη ΠΑΡΑΚΑΛΩ!

Αν υπάρχει ΕΝΑ πράγμα που θα ήταν δώρο θεού σε περίπτωση που καταργούνταν η Eurovision είναι το ότι θα το βούλωναν επιτέλους οι 'Ελληνες "δημοσιογράφοι" που καλύπτουν το γεγονός. Τέτοια κακομοίρικη και στερεοτυπική δημοσιογραφία έχουμε την τιμή να απολαμβάνουμε κάθε χρόνο τέτοια εποχή. Από τη μία έχουμε το "Κους Κους" με την η εθνική μας φαρμακομούνα Κλεοπάτρα Πατλάκη και μια αγέλη που την αποτελούν ίσως οι πλέον αντιπαθέστατες περσόνες της ελληνικής τηλεόρασης (υπάρχει και το "Δέστε τους" όμως) και από την άλλη το ξόανο Κατερίνα Σουλιώτη που κάθε χρόνο την πιάνει Euro-λύσσα και την αμολάνε απ' το Star για να κάνει ρεπορτάζ. Τι μας λένε φέτος; Ό,τι μας λένε κάθε χρόνο. Πόσο δημοφιλές είναι το ελληνικό τραγούδι ανάμεσα στους eurofans, πώς οι κακές χώρες που μισούν και ζηλεύουν την Ελλάδα μας σνομπάρουν, πώς το απόλυτο φαβορί της εκάστοτε χρονιάς έχει καβαλήσει το καλάμι και δεν δίνει συνεντεύξεις ΕΙΔΙΚΑ στους Έλληνες δημοσιογράφους γιατί μισεί και ζηλεύει την Ελλάδα. Πέρσι μαθεύτηκε παραέξω το πόσο προσβλητικά αντιμετωπίζουν τις υπόλοιπες συμμετοχές και όλοι έτρεχαν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Φαίνεται όμως πως δεν τους έγινε μάθημα και φέτος συνεχίζουν το ίδιο βιολί. Ορίστε μερικά σχόλια που άκουσα σήμερα από τις δυο παραπάνω αξιόπιστες πηγές:

► Ο τελικός ήταν βαρετός, μόνο η Ελλάδα ξεσήκωσε τον κόσμο. ('Οπως κάθε χρόνο άλλωστε)
► Σειόταν το στάδιο μετά το "Opa", σε κανένα άλλο τραγούδι δεν έγινε τέτοιο πράγμα. (Γιατί μόνο στην Ελλάδα νιώθει να χειροκροτήσει η κρυόκωλη Εστονίδα σε κανέναν άλλο)
► Το styling της Ελλάδας ήταν το καλύτερο. (Κορίτσια στον ήλιο ένα πράγμα)
► Η χορογραφία της Ελλάδας ήταν η καλύτερη. (Αν εννοούμε τους fuckable χορευτές τότε ναι)
► Κανένα ρεφρέν δε σου έμενε, μόνο το "Opa" του Giorgos Alkaios & Friends. (Γιατί όταν οι άλλοι τρώγαν βαλανίδια εμείς φτιάχναμε catchy ρίμες για τα τραγούδια μας)
► Η συμμετοχή της [insert country name] έμοιαζε με διαφήμιση οδοντόκρεμας / πάνας ακράτειας / ταμπόν κλπ. (Γιατί είναι όλοι τους βάρβαροι που δεν έχουν πολιτισμό και αισθητική)
► Κιτς και βαρεμάρα. (Εκτός του Giorgos Alkaios & Friends που ήταν μες στο class και τη σφριγηλότητα)
► Όλοι οι ξένοι δημοσιογράφοι μιλάνε για την Ελλάδα. (Μιλάνε και γελάνε μη σου πω)
► Όπου και να πάμε ακούμε ένα "ώπα". (Για να μαθαίνουν επιτέλους οι βάρβαροι τα ελληνικά, θα τα χρειαστούν όταν αρχίσουν να χρησιμοποιούν όλοι οι υπολογιστές την αρχαία ελληνική)
► Φαβορί είναι η Lena από τη Γερμανία που έχει κάνει ένα δυο χιτάκια και τίποτα παραπάνω. (Σαν τη Lady Gaga δηλαδή, έξοχα)
► Οι μπράβοι της Lena μας κόλλησαν στον τοίχο για να περάσει αυτή και ποια είναι αυτή για να κάνω εγώ στην άκρη να περάσει ε; (Απλά μια τυχαία που μπορεί το πρώτο της άλμπουμ να πουλήσει στη Γερμανία όσο πούλησε στην Ελλάδα ολόκληρη η δισκογραφία της Βανδή)
► Αν δεν της αρέσει η Ελλάδα στο κάτω κάτω να μην έρθει για διακοπές. (Τέτοια λέγε, 20% κάτω είναι οι κρατήσεις)

Και αυτά μόνο σήμερα. Δεν ξέρω τι τους μαθαίνουν εκεί στα ΙΕΚ, πάντως εμένα αυτό αντικειμενική δημοσιογραφία δε μου φαίνεται. Θα μου πεις τι κάθεσαι και τα βλέπεις; Ε λοιπόν όλα αυτά τα είδα την ώρα που έτρωγα μεσημεριανό, τι να κάνω αυτό το "Κωνσταντίνου και Ελένης" το έχω βαρεθεί πια. Και τέλος πάντως, η εβδομάδα της Eurovision είναι θες να μάθεις και τίποτα επί του θέματος. Αλλά τέρμα, όχι άλλο κάρβουνο. Καλύτερα να επικεντρωθώ στη Janelle και στο leak του Bionic.

On another note, κόντεψα να σκάσω από το κακό μου όταν είχε μείνει μία μόνο θέση και η χοντρούλα μου Hera Björk ήταν ακόμα στα εκτός. Βέβαια με τόσα πολλά πλάνα και το έντονο χειροκρότημα κάθε φορά που την έδειχνε, το ήξερα ότι θα περάσει. Ευτυχώς βλέπουν κι άλλοι αυτό το κάτι που έχει, je ne sais quoi αλλά έχει γενικώς μια αύρα θετικιά. Φωνητικά τους διέλυσε όλους εκεί μέσα, ακόμα και την Πορτογαλέζα με το vibrato της Ayumi Hamasaki. Όλοι στο Ρέικιαβικ το 2011, για volcano-watching και μπάνια στις θερμές πήγες.

Omagah, κοίτα τι άλλο έχει εδώ! Je ne sais quoi - the album! Δέκα bootyshaking τραγούδια της στρουμπουλής dance diva από την Ισλανδία συν τρεις διαφορετικές εκδόσεις του ομότιτλου τραγουδιού για να γεμίζει ο χώρος. Γιατί έχουμε πολύ χώρο όπως βλέπετε! ;P


Track List:

01. Je ne sais quoi
02. Waiting for the Night
03. Knock on Wood
04. Natural High
05. Love Trap
06. My Heart
07. Falling Sgain
08. Because You Can
09. When Everything Is Gone
10. Someday
11. Je ne sais quoi (French version)
12. Je ne sais quoi (Ballad version)
13. Je ne sais quoi (Karaoke)



Αυτό αφιερωμένο στη Σουλιώτη μαζί με την ευχή μου μέσα απ' το βρακί μου. Που να την πιάσουν Γερμαναράδες skinheads και να της δώσουν να καταλάβει τι θα πει ανωτερότητα της άρειας φυλής.


Track List:

01. Satellite
02. My Cassette Player
03. Not Following
04. I Like To Bang My Head
05. My Same
06. Caterpillar In The Rain
07. Love Me
08. Touch A New Day
09. Bee
10. You Can't Stop Me
11. Mr. Curiosity
12. I Just Want Your Kiss
13. Wonderful Dreaming
14. We Can't Go On
15. New Shoes

Monday, May 24, 2010

Assignment: Janelle Monáe

Άσκηση θάρρους #25: Ακούμε όλοι μαζί το "ArchAndroid" της Janelle Monáe (never heard of her before) και γράφουμε τις εντυπώσεις μας στα σχόλια. Αυτό το σπάνιο 94/100 στο Metacritic (πιθανόν να πέσει τις επόμενες μέρες) είναι πολύ υψηλό για να το αγνοήσεις. Είναι προς το παρόν το πιο acclaimed άλμπουμ του 2010. Τι δγιάλο, για να παίρνει τόσο καλές βαθμολογίες από παντού πρέπει να είναι τουλάχιστον αξιοπρεπές. Are you game?


Track List:

01. Suite II Overture
02. Dance or Die (feat. Saul Williams)
03. Faster
04. Locked Inside
05. Sir Greendown
06. Cold War
07. Tightrope (feat. Big Boi)
08. Neon Gumbo
09. Oh, Maker
10. Come Alive (The War Of the Roses)
11. Mushrooms & Roses
12. Suite III Overture
13. Neon Valley Street
14. Make The Bus (feat. Of Montreal)
15. Wondaland
16. 57821 (feat. Deep Cotton)
17. Say You'll Go
18. BabopbyeYa

Video sounds/looks promising!



Saturday, May 22, 2010

Diana Vickers: Songs from the Tainted Cherry Tree

OK I suck, it's true. Απλά δεν είμαι σε reviewing mood. Και όταν είμαι θέλω μόνο να μιλήσω για πράγματα που δε μου αρέσουν. Οι trash reviews είναι πιο διασκεδαστικές αλλά δε θέλω να καταντήσω ξινή που μισεί τα πάντα - γιατί μου έχουν αρέσει πράγματα φέτος αλλά τώρα τελευταία πήξαμε στη μετριότητα. Και δεν θα φύγουμε απ' αυτή, τουλάχιστον όχι σ' αυτό το ποστ yay! H Diana Vickers βγήκε τέταρτη στο βρετανικό X-Factor απογοητεύοντας τους θαυμαστές της και νικήτρια στέφθηκε (δικαίως όπως φάνηκε) η Alexandra Burke. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τις δισκογραφικές να την πλησιάσουν αφού μυρίστηκαν ότι η υπόθεση έχει ψωμί, όχι απ' την καλή τους την καρδιά. Δυστυχώς όμως η μικρή Diana που ήθελε να δει το όνειρό της να γίνεται πραγματικότητα, αφέθηκε έρμαιο στα χέρια δοκιμασμένων παραγωγών που της έφτιαξαν ένα άλμπουμ το οποίο ακολουθεί όλους τους κανόνες και δεν παίρνει κανένα ρίσκο. Το μόνο που της ζήτησαν να βάλει είναι αυτό που την ξεχώρισε και στον διαγωνισμό: την ιδιαίτερη φωνή της.

Δεν τίθεται πια θέμα αν είναι αξιοπρεπές το άλμπουμ ή όχι. Το ερώτημα που ζητάει απάντηση πλέον είναι το τι παραπάνω έχει να προσφέρει από ό,τι έχει κυκλοφορήσει τους τελευταίους μήνες. The answer: ελάχιστα. Μιλάμε για έναν δίσκο αιχμάλωτο των mid-tempos και της μπαλάντας. Επομένως αν δεν είσαι ο τύπος που τη βρίσκει με τέτοια, η βαρεμάρα είναι δεδομένη. Το μεγαλύτερο όμως λάθος που έγινε είναι αυτή η ψιλοεμμονή με την Ellie Goulding και τους παραγωγούς της. Το 50% του άλμπουμ με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχει σχέση με την παραπάνω τραγουδοποιό. Now, δεν είναι μυστικό ότι το δικό της ντεμπούτο μου προκάλεσε οξείες κρίσεις χασμουρητού οπότε το να διακρίνω και να ακούω τόσο έντονα την παρουσία της είναι κάπως εκνευριστικό. Τραγούδια όμως το "Remake Me + You" και το "You'll Never Get to Heaven" μοιάζουν σαν να μη χώρεσαν στο Lights και τα κάνανε δώρο στη Diana. Αλλά και πάλι όταν το πρώτο είναι ένα από τα πιο ευχάριστα ακούσματα απλά και μόνο επειδή είναι πιο uptempo, η κατάσταση δεν βελτιώνεται. Γιατί για κάθε ευχάριστα ραδιοφωνικό "Once" (που δεν είναι και το απόλυτο ποπ κομμάτι της δεκαετίας όπως το παρουσίαζαν μερικοί) υπάρχει ένα "Four Leaf Clover" για να σου βαρύνει τα βλέφαρα και για κάθε "My Hip" που έχει αναμφισβήτητα την πιο ενδιαφέρουσα ενορχήστρωση (αγαπάμε πνευστά) υπάρχει ένα cheesy "Me & You" με τους παιδιάστικους στίχους του (it's just me and you stuck like glue) για να σε ξενερώσει. Λόγω αυτής της συνεχούς αυτο-αναίρεσης είναι εξαιρετικά δύσκολο να μείνεις προσηλωμένος στο άλμπουμ.

Fun fact η συμβολή της Nerina Pallot με το "Put It Back Together" που μπορώ άνετα να πω ότι είναι ένα από τα πιο άνοστα τραγούδια που έχει γράψει ποτέ. Δεν εκπλήσσομαι που δεν το κράτησε για τον εαυτό της παρά το έδωσε σε μια νεαρή καλλιτέχνιδα με μεγάλη δυναμική για επιτυχία. In for the money lol. Μέσα σ' όλα υπάρχει και ένα cover των Sugarcubes, του συγκροτήματος της Björk, που ξεχωρίζει σαν τη μύγα μες στο γάλα. Ακούγοντας το "Hit" αντιλαμβάνεται κανείς ότι αν είχε δοθεί η ευκαιρία στη Vickers να τραγουδήσει παρόμοια κομμάτια τότε θα είχαμε ένα πολύ διαφορετικό αποτέλεσμα. Φυσικά προτιμήθηκε η σίγουρη οδός που υπαγόρευε η ιδιαίτερη χροιά της κι αυτό έχει ως συνέπεια το cover να είναι καλύτερο από το 80% ολόκληρου το δίσκου. Όχι και ό,τι πιο complimentary για ένα cd. Άλλα αλίμονο, αμέσως μετά έρχεται μια τριπλέτα της σχολής Goulding που παραπαίει ανάμεσα στο mid-tempo και τη μπαλάντα για να τραβήξει τα πάντα προς τα κάτω. Seriously, ας τελείωνε με το "Hit", δέκα κομμάτια ήταν αρκετά.

So there, τελειώνω τώρα γράφοντας ένα ποστ στο οποίο συγκρίνω τη Diana Vickers με ένα από τα πιο overrated ονόματα της βρετανικής ποπ για φέτος. Αφού όμως παρέδωσε τα ηνία σε άλλους ήταν φυσικό να την οδηγήσουν σε γνωστά μονοπάτια. Έτσι το Songs from the Tainted Cherry Tree έφτασε στο #1 και πούλησε 50.000 κόπιες με το καλημέρα σας. Νιώθω όμως ότι άκουσα ένα side project της Goulding παρά το ολοκαίνουριο ντεμπούτο μιας τραγουδίστριας στο ξεκίνημα της καριέρα της. Παρ' όλα αυτά, το άλμπουμ αυτό είναι γενικά πιο προσιτό από το Lights γιατί τουλάχιστον δεν συνοδεύεται από την ταμπέλα του next big thing - έχει όμως τη ρετσινιά του X-Factor. Φωνητικά μιλώντας προτιμώ τη Vickers, τη βρίσκω λιγότερο ενοχλητική. Γενικά ως σύνολο προτιμώ αυτό το πακέτο, αν και πολλές φορές γίνεται ανυπόφορα γλυκερό. Δεν πρόκειται να γίνει το αγαπημένο σου άλμπουμ στο τέλος της χρονιάς αλλά anyway θα μπορούσα να βρω 4 κομμάτια που ίσως να άξιζαν μια θέση στο mp3 player. Πάντως λίγη περισσότερη προσωπικότητα την επόμενη φορά θα ήταν καλοδεχούμενη. 5/10


Track List:

01. Once
02. Remake Me + You
03. The Boy Who Murdered Love
04. Four Leaf Clover
05. Put It Back Together
06. You'll Never Get to Heaven
07. Me & You
08. My Hip
09. N.U.M.B
10. Hit
11. Notice
12. Jumping Into Rivers
13. Chasing You

video

Saturday, May 8, 2010

Eurovision Song Contest Oslo 2010: The Official Album

(Bow bitches, lol)

Here it is, are you in the mood yet? Φέτος δε μου κάνει σχεδόν καμία αίσθηση να ασχοληθώ με τη Eurovision και δεν ξέρω αν θα κάνω eurovision week όπως πέρσι (ΣΤΗ ΠΥΡΑ) αλλά θα δούμε, αναλόγως τα κέφια. Μπορεί ο διαγωνισμός να αποδειχτεί καλύτερος οπτικά παρά ακουστικά. Λοιπόν, στο 1/4 της φοράς που άκουσα τα τραγούδια διάλεξα τα καλύτερα όπως πάντα!! Προφανώς κατάλαβες ότι για ακόμη μια χρονιά την καρδιά μου έκλεψε η παγωμένη, χρεοκοπημένη και ηφαιστειοπαθής Ισλανδία! Φυσικά και δεν υπήρχε περίπτωση να μην λατρέψω την καμπυλωτή dance diva Hera Björk, την οποία πρέπει να στηρίξουμε για τρεις απλούς λόγους: 1) έχει ελληνικό όνομα και μάλιστα αυτό της Μητέρα των Θεών , 2) η Ισλανδία βρίσκεται στην ίδια δεινή οικονομική κατάσταση με την Ελλάδα και οφείλουμε να είμαστε αλληλέγγυοι και 3) το επίθετό της είναι Björk που εντάξει δεν είμαι fan αλλά δεν παύει να είναι κουλ! Έχει και ένα τρίτο μετά, κάτι σε Γκουνστρομπρογκοστόντιρ ξέρεις αυτά τα ισλανδικά, μου διαφεύγει τώρα. Επιπροσθέτως, το "Je ne se quoi" είναι το κλωνοποιημένο παιδί του "This Is My Life" απ' το 2008 και ξέρεις ότι αυτό το eurodance vibe το εκτιμώ πολύ σ' αυτό το διαγωνισμό - who gives a shit about quality anyway.

Let's talk video. Το λοιπόν, η Hera μετά από μια εξαντλητική μέρα στη δουλειά πάει στο κολυμβητήριο για να χαλαρώσει - βέβαια αν κρίνω από το ύφος της μάλλον θα προτιμούσε να πλακωθεί στις μπουγάτσες, την καταλαβαίνω απόλυτα. Το γκομενάκι (όρος καταχρηστικός) στη ρεσεψιόν δεν της ρίχνει ούτε ένα βλέμμα, τι να γίνει όμως που η Hera το γουστάρισε; Καθώς προχωράει οργανώνει σχέδιο καμακίου - εν τω μεταξύ πέφτουν πλάνα από υφάσματα σε μαύρο φόντο - και ξαφνικά μπαίνει το ρεφρέν και αρχίζουν απανωτά πολύ κοντινά πλάνα σε ανφάς και κατά πρόσωπο πάνω στη Hera που εν τω μεταξύ βγάζει βγάζει βγάζει ένα κόκκινο από το σάκο της που θα αποδειχτεί ότι είναι φουστάνι. Το γκομενάκι από την άλλη στ' αρχίδια του, κάποια στιγμή σηκώνεται και αρχίζει τη φασίνα. Η Hera όμως έχει βάλει τα καλά της και κοιτιέται στον καθρέφτη επαναλαμβάνοντας από μέσα της "you are a strong, confident woman, you are a strong, confident woman". Μετά αρχίζει η έξοδος...



Η Hera προχωρά με βήμα σταθερό και βλέμμα απλανές συνεχίζοντας το self-coaching στο μυαλό της. Κάτι ξεπλυμένες κοκαλιάρες στις ντουζιέρες την κοιτάνε λες και είναι εξωγήινη, ιδιαίτερα η θείτσα με το σκουφάκι που έχει σοκαριστεί συθέμελα. Στη συνέχεια μια εκ των κοκαλιάρων, ας την πούμε Karin, σκέφτεται ότι θα έχει γέλιο και την παίρνει στο κατόπι, με τις υπόλοιπες να ακολουθούν. Με τα πολλά, η Hera φτάνει στην πισίνα κατεβαίνοντας μια σκάλα που δεν είναι καλοφτιαγμένη γιατί σκαλώνει το φόρεμα. Το γκομενάκι εμφανίζεται αλλά ούτε να τη χέσει. Επιπλέον στον χώρο υπάρχουν δύο σφίχτες με εμπριμέ βερμούδες που συζητάνε και δυο μη-σφίχτες με μαύρη βερμούδα που προσπαθούν να σφίξουν. Μετά από τόσο κλάσιμο, η πρωταγωνίστρια προχωρά στο τελευταίο μέρος του σχεδίου της, δαγκώνει την ουρά του φορέματος και αρχίζει να σκαρφαλώνει στο βατήρα. Όλοι στην πισίνα έχουν μείνει μαλάκες, συμπεριλαμβανομένου ενός τεκνού στο 2:31, της Karin και των υπολοίπων καθώς και των παιδακίων που έχουν τρομοκρατηθεί. Παρ' όλα αυτά όλοι παραμένουν στη θέση τους. Το γκομενάκι όμως είναι στον κόσμο του και η Hera που έχει απηυδήσει πια με την όλη κατάσταση, δίνει μια και πηδάει στο νερό! Επιτέλους το γκομενάκι ξυπνάει και βουτάει για να τη σώσει. Δεν ξέρουμε τι γίνεται μετά, αλλά ευχόμαστε τα καλύτερα.

So? Δεν είναι απλά λατρεία; Το ξέρω!! Υπάρχει βέβαια και αυτή η βερσιόν του βιντέου που περιλαμβάνει ενεργά ηφαίστεια και πίδακες λάβας οι οποίοι περιστοιχίζουν την Hera που ξεπροβάλλει περιοδικά από ένα ρομβάκι στο κέντρο. Είναι επίκαιρο, δεν μπορείς να πεις. You choose.



Και τέλος συμπαθητική είναι και η συμμετοχή της Γερμανίας. Ξέρω τι σκέφτεσαι αλλά ας μην είμαστε μικρόψυχοι, πρόκειται για μουσικό διαγωνισμό, let's just rise above. Εξάλλου, το τραγουδάκι της Lena είναι απ' τα λίγα που έχουν ένα στοιχειώδες replay value.




Track List CD#1:

1. Juliana Pasha – It's All About You (Albania)
2. Eva Rivas – Apricot Stone (Armenia)
3. Safura – Drip Drop (Azerbaijan)
4. Vukašin Brajić – Thunder And Lightning (Bosnia & Herzegovina)
5. Tom Dice – Me And My Guitar (Belgium)
6. Miro – Angel Si Ti (You Are An Angel) (Bulgaria)
7. 3+2 – Butterflies (Belarus)
8. Michael Von Der Heide – Il Pleut De For (Switzerland)
9. Jon Lilygreen and The Islanders – Life Looks Better In Spring (Cyprus)
10. Lena Meyer-Landrut – Satellite (Germany)
11. Christina Chanée & Tomas N'evergreen – In A Moment Like This (Denmark)
12. Malcolm Lincoln – Siren (Estonia)
13. Daniel Diges – Algo Pequeñito (Something Tiny) (Spain)
14. Kuunkuiskaajat – Työlki Ellää (Finland)
15. Jessy Matador – Allez Ola Olé (France)
16. Josh Dubovie – That Sounds Good To Me (United Kingdom)
17. Sofia Nizharadze – Shine (Georgia)
18. Giorgos Alkaios & Friends – Opa (Greece)
19. Feminnem – Lako Je Sve (Croatia)

Track List CD#2:

1. Niamh Kavanagh – It's For You (Ireland)
2. Harel Skaat – Milim (Israel)
3. Hera Björk – Je Ne Sais Quoi (Iceland)
4. InCulto – Eastern European Funk (Lithuania)
5. Aisha – What For? (Latvia)
6. Sunstroke Project & Olia Tira – Run Away (Moldova)
7. Gjoko Taneski – Jas Ja Imam Silata (FYROM)
8. Thea Garrett – My Dream (Malta)
9. Sieneka – Ik Ben Verliefd (Sha-la-lie) (Netherlands)
10. Didrik Solli-Tangen – My Heart Is Yours (Norway)
11. Marcin Mroziński – Legenda (Poland)
12. Filipa Azevedo – Há Dias Assim (Portugal)
13. Paula Seling & Ovi – Playing With Fire (Romania)
14. Milan Stankovic – Ovo Je Balkan (This Is The Balkans) (Serbia)
15. Peter Nalitch & Friends – Lost And Forgotten (Russia)
16. Anna Bergendahl – This Is My Life (Sweden)
17. Rok Žlindra & Kalamari – Narodnozabavni Rock (Slovenia)
18. Kristina Pelakova – Horehronie (Slovakia)
19. maNga – We Could Be The Same (Turkey)
20. Alyosha – Sweet People (Ukraine)

Monday, May 3, 2010

Simon Curtis: 8bit Heart

Πάντα έβρισκα ότι υπάρχει κάτι awkward στα νεαρά gay αγόρια που προσπαθούν να κάνουν καριέρα στο τραγούδι. Ίσως να είναι το ότι πέφτουν σε όλες τις παγίδες που αναμένεται ότι θα πέσουν, ακολουθώντας τα στερεότυπα σχετικά με το μουσικό γούστο των gay. Δεν ξέρω ακριβώς αλλά πάντα με κάνουν να νιώθω κάπως άβολα. Now, δε γνωρίζουμε αν ο Simon Curtis είναι gay αλλά νομίζω ότι είμαστε αρκετά κοντά σ' αυτήν την κατηγορία lol. Ποιος είναι αυτός θα μου πεις; Long story short, είναι ένας 24χρονος Οκλαχομιώτης που φέτος συνέθεσε το πρώτο του άλμπουμ και το διέθεσε για δωρεάν κατέβασμα στην επίσημη ιστοσελίδα του, χωρίς να χρειαστεί να μπλέκει με δισκογραφικές και να αγχώνεται για την πειρατεία που σκοτώνει τη μαλακία. Το εγχείρημα ήταν επιτυχές και μέχρι τούδε το άλμπουμ μετράει 200.000 downloads. Κι αν δίνω respect στον Simon για αυτήν την προσέγγιση και για το ότι το cd είναι εξολοκλήρου γραμμένο από τον ίδιο, αυτό δε σημαίνει ότι το αποτέλεσμα είναι απαραιτήτως καλό.

Το theme του άλμπουμ συνοψίζεται σε μία λέξη που αποτελεί και το intro: BoyRobot. Ο Simon υιοθετεί το ρόλο ενός android του οποίου η κύρια ανησυχία είναι το να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Το θέμα κυριαρχεί τόσο στο στυλ της μουσικής όσο και στο image που προβάλλει ο τραγουδιστής. Όμως δεν είναι πάντα σταθερό, αφού στα μισά τραγούδια η απελπισμένη αναζήτηση της αγάπης μετατρέπεται σε κυνήγι για σεξ με όλα τα υπονοούμενα που συνεπάγεται αυτό για τους στίχους. Έτσι όμως έρχεται σε σύγκρουση με την dorky εικόνα που βλέπουμε στο εξώφυλλο. Στην προσπάθειά του να πατάει απόλυτα στο σήμερα, ο Curtis χρησιμοποιεί αφειδώς τις σύγχρονες μεθόδους μετατροπής της φωνής και, σαν να μην έφτανε αυτό, κάνει (ενοχλητικά) πολλές αναφορές σε τραγουδίστριες που προφανώς είναι πρότυπά του - wait that came out wrong, didn't it? Το δε 8bit που τελευταία όλοι το έχουν κάνει ψωμοτύρι (Ke$ha anyone?) δεν είναι και τόσο έντονο ώστε να δικαιολογεί τον τίτλο του άλμπουμ και επιπλέον δεν είναι τόσο πρωτότυπο. Όσον αφορά τη φωνή του, όταν δεν είναι heavily auto-tuned (πράγμα σπάνιο), θυμίζει περιστασιακά Darren Hayes λόγω του σκαμπανεβάσματος στον τόνο.

Έχοντας την ίδια ηλικία (είμαι όμως μερικούς μήνες μικρότερος yay suck it!), μπορώ να καταλάβω τι ακούσματα είχε καθώς μεγάλωνε και από τι έχει επηρεαστεί. Έτσι δε λείπει η αναφορά στην heyday της bubblegum pop της περιόδου '96-'02, με τραγούδια όπως το "Super Phycho Love" που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι το σουξέ ενός one-hit wonder boyband από το 1999 ή το ελαφρώς timbalandικό και ελαφρώς ανάλατο "Delusional". Για να μην πιάσω τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση που μας κάνει το "Joystick" χρησιμοποιώντας θρυλικές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών για να κάνει την αναλογία. Περιέργως, το συγκεκριμένο τραγούδι είναι από τις καλές στιγμές παρά την επιτηδευμένη προστυχιά. Για να σου δώσω ένα στοιχείο, η λέξη 'joystick' είναι συνθηματικό για το 'penis', 'dick', 'cock' πώς θα το θέσω; Το καλύτερο πάντως με διαφορά είναι το "Beat Drop" που καταφέρνει σε 2 λεπτά να κάνει ότι δεν κάνει ολόκληρο το άλμπουμ: να σε παρασύρει στο ρυθμό του και να σε διασκεδάσει. Κρίμα που δεν υπάρχει τίποτα αντάξιο.

Γιατί αυτά που μένουν είναι από αδιάφορα έως κακά. Το fan favorite "Diablo" έχει όχι μία αλλά δύο αναφορές σε γνωστές τραγουδίστριες, και μάλιστα δανείζεται αυτούσιους στίχους τους και τους ενσωματώνει στο τραγούδι: Kelly Clarkson για το πρώτο κουπλέ, Britney Spears για το δεύτερο. Φυσικά είναι εντελώς σκόπιμο και μπήκε απλά για να "ανακαλύψουν" οι fans των δυο παραπάνω πως αναφέρεται στις ντίβες τους. Αυτό σε συνδυασμό με την αναφορά στο "Bad Romance" της Gaga που βρίσκουμε στο "Beat Drop" είναι ενδεικτικό της προσπάθειας του Curtis να τραβήξει κόσμο από ξένα περιβόλια. Επιπλέον, το "Diablo" έχει μερικούς από τους χειρότερους στίχους του δίσκου (you're the devil / you're a filthy piece of trash / gotta brush you off my shoulder / gonna let you kiss my ass) που όμως δεν είναι τραγικότεροι από αυτά που ακούμε στο "Fell in Love w/an Android": try to play it like you think you're something so hot / hate to say it, but I'd rather fuck a robot. Ugh... Το "8bit Heart" μαζί με τη "μεγάλη" συνεργασία του Jay-Z στο "The Dark" αποτελούν τις πιο αδύναμες φωνητικά στιγμές για τον Simon, με το πρώτο να είναι τόσο ασταθές όσο και οι ερμηνείες των παικτών του X-Factor και το δεύτερο να είναι απλά ενοχλητικό. Για το auto-tune galore του "Brainwash" ή το επίπεδο "Don't Wanna Be Alone" ούτε που με νοιάζει, όπως άλλωστε και για τα παντελώς ανούσια into, interlude και outro του άλμπουμ.

Πραγματικά θα ήθελα να μου είχε αρέσει το συγκεκριμένο άλμπουμ αλλά για να πω τη μαύρη αλήθεια δε νομίζω ότι θα το ξανακούσω. Ever. Εκτός ίσως από το "Beat Drop" καμιά φορά. Φυσικά και επικροτώ την προσπάθεια του Simon αλλά δεν μπορώ να μου κάνω πλύση εγκεφάλου μέχρι να το συνηθίσω. Μπορεί να είμαι εκτός του target group του. Ναι ίσως αν ήμουν 15 χρονών να το έβρισκα καλό. Όχι όμως τώρα που έχω κατασταλάξει πάνω κάτω στο είδος της pop που μου αρέσει να ακούω. Βέβαια υπάρχει χώρος για εξαιρέσεις αλλά το 8bit Heart είναι πολύ επιτηδευμένο για τα γούστα μου. Forced + artificial = not good. Αντ' αυτού γιατί να μην ακούσεις Ke$ha, η οποία μπορεί να είναι ένα χάλι και μισό αλλά το Animal βρίσκεται ακριβώς στο στοιχείο της και προσφέρεται για περισσότερη και πιο ειλικρινή διασκέδαση; Ή μπορείς απλά να παίξεις με το JOYSTICK σου, best option in my opinion LMFAO! The end. Hmmm τι του βάζεις τώρα αυτού; Είναι καλύτερο από Cheryl; Είναι χειρότερο από Ellie; Whatever, it's as bad as Ellie. 3/10


Track List:

01. BoyRobot
02. Don't Wanna Be Alone
03. Fell In Love w/an Android
04. Super Psycho Love
05. 8Bit Heart
06. Diablo
07. The Neverending Elevator
08. Delusional
09. Joystick
10. Beat Drop
11. Brainwash
12. The Dark (feat. Jay-Z)
13. Victory



Fun fact: Κάποιος έφτιαξε twitter και ρωτάει συνέχεια τον Simon αν είναι gay. Τα πετυχημένα trolls είναι πραγματική απόλαυση χαχαχα! [link]
Not-so-much-fun fact: Δυο φορές κατέβασα το άλμπουμ από το επίσημο site, και τις δυο φορές δεν κατάφερα να ανοίξω το zip. What the fuck is up with that? [link]

PS: Θε μου ας βγει κάτι καλό σε commercial pop, πόση Marina να ακούσει κανείς;
PS 2: This was post #400. :)

Saturday, May 1, 2010

Η Xtina σας εύχεται Καλή Εργατική Πρωτομαγιά.

Δηλαδή όχι, ποσώς την αφορούν τα εργασιακά δικαιώματα και ο 13ος μισθός αλλά τέσπα έπρεπε κάτι να βάλω. Λοιπόν, μετά από 4 χρόνια απουσίας από τη δισκογραφία και αφού μας έπρηξε τα ούμπαλα ότι αυτή τη φορά θέλει να κάνει κάτι "διαφορετικό", η Christina Aguilera μας σέρβιρε το "Not Myself Tonight". Μέσα από όλα τα ονόματα με τα οποία συνεργάστηκε διάλεξε τον Polow da Pon (Fergie, PCD etc) για να μας δείξει πόσο εναλλακτικιά έγινε. To αποτέλεσμα; Πιο κλισέ δε γίνεται! Το τραγούδι, που είναι βασικά η χιλιοακουσμένη electropop συνταγή - no surprises there, κατασκευάστηκε για παίξει στο ράδιο και να πάει καλά στο Billboard. Άνετα θα μπορούσε να το είχε τραγουδήσει η Britney ή η κάθε Britney και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για κάτι διαφορετικό ή out of the ordinary.

Το δε βίντεο ακολουθεί τον ίδιο ακριβώς δρόμο: ό,τι κλισέ μπορείς να σκεφτείς που ίσως να ήταν προκλητικό 8 χρόνια πριν το έχει κάνει. Θες σαδομαζοχιστικά, θες πέτσινα, θες σεξ, θες λεσβιακά φιλιά, όλα υπάρχουν. Needless to say ότι ζέχνει Madonna από χιλιόμετρα. Το "trying too hard" είναι επιεικές στην περίπτωσή της. Εντάξει χρυσή μου το καταλαβαίνω ήθελες να κάνεις αίσθηση αλλά και λίγη συναίσθηση της πραγματικότητας δεν πειράζει. Ελπίζω το υπόλοιπο Bionic να μην έχει καμία σχέση με το "Not Myself Tonight". Ελπίζω να ήθελε μια επιτυχία για να πάρει χαμπάρι ο κόσμος ότι επέστρεψε και αυτό που θα ακολουθήσει να ανταποκρίνεται σε όλα όσα λέει τόσο καιρό.


Track List:

1. Not Myself Tonight
2. Not Myself Tonight (instrumental)

video