Sunday, December 5, 2010

Cheryl Cole: Messy Little Raindrops

Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί το 2007 ότι η Cheryl Cole θα γινόταν κάποτε το χρυσό κορίτσι της Αγγλίας aka αυτή που όλοι αγαπάν να μισούν; Σίγουρα όχι εγώ. Μετά από το hiatus των Girls Aloud, κατάφερε να πείσει κάποια μεγάλα κεφάλια εκεί στο Λονδίνο ότι μπορεί να τους φέρει πολλά λεφτά. Όχι ότι πρέπει να δυσκολεύτηκε και πολύ, αφού είχε ήδη ξεχωρίσει ως το πιο κοινωνικό και "τηλεοπτικό" μέλος του συγκροτήματος. Η συμμετοχή στο X Factor ήταν μια λίγο-πολύ αχρείαστη δικλείδα ασφαλείας σε μια solo καριέρα που ήταν προορισμένη να εκτοξευθεί. Η Cheryl είχε από πίσω ένα από τα πιο σταθερά fan bases που θα μπορούσε να ευχηθεί ένα συγκρότημα, ένα θεόσταλτο (όπως φάνηκε εκ των υστέρων) διαζύγιο και περίπου δυο τόνους από το λεγόμενο charisma. Το τι έκανε με όλα αυτά είναι μια άλλη ιστορία.

Σίγουρα κατάφερε να γίνει η #1 celebrity στο Ηνωμένο Βασίλειο. Δεν γίνεται να στερείς από μια Rihanna την πρώτη θέση στο chart και να θεωρείσαι τυχαία. Βέβαια η Rihanna κατέλαβε την κορυφή την επόμενη εβδομάδα διότι είναι διεθνής pop star και αυτό είναι κάτι που σίγουρα δεν έχει η Cheryl. But what about the music? Ah, the music... Στο ντεμπούτο της έκανε ένα μικρό πέρασμα ως guest στις παραγωγές και τα φωνητικά του will.i.am, ο οποίος, όντας σιχαμένος, προσέφερε την αναμενόμενη μετριότητα. Στην προσπάθειά της να αποστασιοποιηθεί εντελώς από τον ήχο των Girls Aloud, κατέφυγε σε παρωχημένα και μάλλον αξιοκαταφρόνητα r'n'b κατασκευάσματα, τα οποία παρ' όλα αυτά γέμισαν τα ταμεία της Polydor. Τη δεύτερη φορά η κατεύθυνση είναι σαφώς πιο pop και ο τίτλος σαφώς πιο retarded: Messy! Little! Raindrops!?

Μια γενική διαπίστωση προκύπτει αναλογικά: εφόσον υπάρχει λιγότερος will.i.am, αυτό το cd είναι καλύτερο από το ντεμπούτο. Δεν υπάρχει αντεπιχείρημα εδώ. Είναι μάλιστα αισθητά καλύτερο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μιλάμε για το άλμπουμ της χρονιάς (lol right). Πάντως για άλλη μια φορά δεν είναι αντιπροσωπευτικό της χαρωπής προσωπικότητας της Cheryl, αφού τις περισσότερες φορές πάνω από τα τραγούδια πλανάται μια κατήφεια ή τέλος πάντων κάτι που δείχνει βάσανο ή κόπο. Επιπλέον έχω την εντύπωση ότι προσπάθησαν να συμπεριλάβουν τέτοια κομμάτια ώστε να μην προκύψει πάλι ο ομογενοποιήμενος πολτός του 3 Words. Αυτό είχε ως συνέπεια να υπάρχουν τραγούδια κάπως ασύνδετα μεταξύ τους και, σε ακραία μορφή, τραγούδια που μπήκαν μόνο και μόνο επειδή είναι "διαφορετικά". Για παράδειγμα δεν μπορώ να φανταστώ νοήμονα άνθρωπο που να θεωρεί το "Promise This" κάτι παραπάνω από μέτριο. Σύμφωνοι, διαφέρει από το μέσο hit αυτή τη στιγμή αλλά είναι ενοχλητικό σαν μύγα, θες να του δώσεις μια με τη μυγοσκοτώστρα για να μη το ακούς πια!

Γενικώς το Messy Little Raindrops έχει πρόβλημα προσωπικότητας. Φυσικά δεν περίμενε κανείς τίποτα βαθυστόχαστα νοήματα αλλά ακόμα οι ευάλωτες στιγμές είναι επιτηδευμένες και χάνουν έτσι το στόχο τους. Ας πούμε το "Happy Tears" που αφορά τον χωρισμό της και θα έπρεπε να σε προκαλεί να συνδεθείς μαζί της σε ένα άλλο επίπεδο, περνάει απλά σαν ένα συνηθισμένο r'n'b κομμάτι για το ραδιόφωνο. Το μεγαλύτερο πρόβλημα του άλμπουμ όμως είναι τα φωνητικά. Το ότι η Chezza δεν είναι καμία τραγουδίστρια ολκής είναι γνωστό (προσωπικά τη θεωρώ την πιο αδύναμη από τις Girls Aloud, εκτός κι αν ραπάρει). Εδώ όμως χρειάζεται να περάσει τη φωνή της μέσα από εκατό μηχανάκια για να της δώσει λίγη έκταση και βάθος. Έχει κι αυτήν την τάση να τα τραγουδάει ψηλά και τότε είναι δύσκολο να συγκρατήσεις κανα δυο μορφασμούς ("Raindrops"). Μείνε στα μεσαία αγαπητή μου!

Δεν είναι όμως όλο τόσο χάλια. In a nutshell, όλες οι συνεργασίες δουλεύουν μια χαρά εκτός φυσικά από του will.i.am. Ας πούμε, το "Yeah Yeah" είναι ένα εξαιρετικό club anthem γεμάτο γυαλιστερά beats και μεγαλειώδεις glittery εκρήξεις στο ρεφρέν, πράγμα που με κάνει να σκεφτώ πώς θα ήταν αν η Cheryl έφτιαχνε το δικό της "Confessions on a Dance Floor" αντί να αναλώνεται σε αρρωστιάρικες urban-οειδείς σαχλαμάρες. Ή αντίθετα το "Better to Lie" που θα μπορούσε να είχε ξεπηδήσει από το E=MC² της Mariah και το "Amnesia" με τις καραϊβικές επιρροές θα μπορούσε να είναι ένδειξη του τι θα μπορούσε να συμβεί αν αποφάσιζε να δοθεί ολοκληρωτικά (ολοκληρωτικά όμως) σε αυτά τα urban/dancehall ρεύματα που της ταιριάζουν πολύ στο χορευτικό στυλ.

Αν θέλαμε να περιγράψουμε το άλμπουμ με λίγα λόγια θα λέγαμε ότι είναι μια Rihannesque προσπάθεια με πολλή βρετανικότητα. Οπωσδήποτε είναι ένα βήμα μπροστά από το 3 Words αλλά ακόμα έχει κανείς την αίσθηση ότι αυτή η κοπέλα δεν ξέρει πού ακριβώς θέλει να κινηθεί μουσικά. Δυο άλμπουμ και ακόμα δεν έχει βρει ένα προσωπικό στυλ. Κάποιες (λίγες) φορές καταφέρνει να λάμψει, άλλες λέει συμπαθητικά μα συνηθισμένα κομμάτια τύπου "The Flood" που είναι ό,τι πρέπει για τα playlists των ραδιοφώνων και τις περισσότερες κολλάει σε αυτά που (υποτίθεται ότι) είναι φτιαγμένα για να πουλήσουν, όπως το "Let's Get Down". Προσπαθώντας να ικανοποιήσει τους πάντες δεν παίρνει κανένα ρίσκο. Είναι λες και την πνίγουν οι δυνατότητές της γιατί μετά από τον εμπορικό θρίαμβο του ντεμπούτου θα της είχαν δώσει πολύ μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων την οποία προφανώς δεν εκμεταλλεύτηκε. Παρ' όλο λοιπόν που μιλάμε για ένα half-assed δίσκο, δεν είναι και εντελώς του πεταματού. Έχει τις στιγμές του, μια ικανοποιητική ροή, κάποια hooks που μπορεί να σε κρατήσουν πάνω από μήνα, είναι εύκολος στο αυτί και συνηθίζεται γρήγορα. Πέρασε τη βάση αλλά πλασάρεται ως άλλο ένα trend της εποχής. Barely good enough. 6/10


Track List:

01. Promise This
02. Yeah Yeah (feat. Travie McCoy)
03. Live Tonight
04. The Flood
05. Amnesia
06. Everyone (feat. Dizzee Rascal)
07. Raindrops
08. Hummingbird
09. Better To Lie (feat. August Rigo)
10. Let's Get Down (feat. will.i.am)
11. Happy Tears
12. Waiting
13. Promise This (Nu Addiction radio edit) *

*ο μόνος τρόπος να ακούσεις αυτό το τραγούδι ευχάριστα
( = recommended)



17 comments:

Anonymous said...

password: neverlandean.blogspot.com
__________________

http://rapidshare.com/files/434958453/C_H_E_Z_Z_M_L_R.rar

or

http://www.megaupload.com/?d=NL3KBSC4

or

http://depositfiles.com/en/files/ebero8g5o

or

http://hotfile.com/dl/87049179/87b3d39/C_H_E_Z_Z_M_L_R.rar.html

or

http://www.zshare.net/download/8350591411764a39/

or

http://uploading.com/files/ea6m399a/C_H_E_Z_Z_M_L_R.rar/
_______________________

password: neverlandean.blogspot.com

Wrong Guy said...

tha valo na akouso to Better to Lie

P.O.V of a G said...

xmf...boring!!! kai to cd kai i idia pleon. giati den kanei covers ta girls aloud songs na goustaroume k meis? lol something kinda ooh (-4 bitches mix)
a, kai pes tis na stamatisei ta face filers giati egine fouskopsaro lol

Jagon said...

Μόνο το The Flood μου έκανε ένα κλικ αν και δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο...

Loud???

the writer said...

Νομίζω πως το review ήταν καλύτερο από το album...

George said...

Οπως το 3 Words ετσι και το MSR έχει τις καλες και τις κακες στιγμες του γιαυτο η γνωμη μου και για τα 2 αλμπουμς ειναι αναμεικτη! Η Cheryl οσο ομορφη τοσο και average τραγουδιστρια ειναι...

SONGS
Yeah Yeah Yeah
Amnesia
Everyone
Hummingbird
Waiting

AYTA....

Tom said...

το Amnesia είναι μαλακία.

Τα περισσότερα κομμάτια τρώγονται.

Αυτό που ξεχωρίζει είναι το Hummingbird!

Anonymous said...

Εαν το Yeah Yeah (feat. Travie McCoy δεν γινει σινγκλ θα ειναι αμαρτια απο το θεο. Το επομενο σινγκλ παντως ειναι το Everyone. Καλη επιλογη. Τα υπολοιπα τραγουδια ειναι μετρια.

Anonymous said...

btw το "κατάφερε να πείσει κάποια μεγάλα κεφάλια εκεί στο Λονδίνο ότι μπορεί να τους φέρει πολλά λεφτά." ειναι τρελα kinky! σοδομα και γομορα!

plasticfeathers said...

γκουχ γκουχ πολύ καιρό έχω να περάσω από εδω...είχα χάσει τον κωδικό μου πάλι!
Πρώτον: Χαίρομαι που η Ανν νίκησε στο ΑΝΤΜ κυκλος 15 και δεν με ενδιαφέρει τι λες,στα τσακιδια η άλλη...δεν ξέρεις πόσο υοεροχο να σε λενε φρικιο όλη σου τη ζωή και κάποιοι αυτό να το θυαμάζουν.
Δευτερον: μου χαλασε το ipod και κλαίω νυχθημερον...
Τρίτον: θα κατεβάσω το αλμπουμ αλλά αγνοειται η τυχη του πότε θα το ακούσω...
αυτα...εσύ πώς πας?λολ!

x-oyranoy said...

Ι just love "amnesia"

the writer said...

Α, κατέβασα και fan made των Girls Can't Catch. Σου το λέω για να μην έχεις έννοια :p

Neverlandean said...

@Wrong Guy,
ναι άκου το και φαντάσου βυζιά και είσαι μέσα. :P

@P.O.V of a G,
το επόμενο cd θα λέγεται "A tribute to Girls Aloud". Αφού πάει πρώτα στο America για cariera!

@Jagon,
μήπως σου αρέσουν τα Halo/Battlefield/Already Gone? Μπορεί γι' αυτό να χτύπησε ευαίσθητη χορδή.

Loud is coming up.

@the writer,
lawl thanks dear. Άκου GCC για να διαπιστώσεις και μόνη σου πως δε χρειαζόμασταν κι άλλες Saturdays.

@George,
είναι αυτό που λέμε καλύτερα να κοιτάς παρά να ακούς! :P

@Tom,
δεν είναι μαλακία, εσένα σου στραβόκατσε από την αρχή!

@Αnon,
μπα δε το βλέπω το Yeah Yeah για σινγκλ. Εκτός κι αν ετοιμάζει re-release τώρα που έκλεισε συμβόλαιο για Αμερική (που σίγουρα ετοιμάζει δλδ).

ΛΟΛ για τα μεγάλα κεφάλια, εσύ το σκέφτηκες έτσι, εγώ το έγραψα αθώα!! Τσ τσ τσ!! ;P

@plasticfeathers,
E OXI τι θα μου κάνει η Ann όταν τη στείλουν μοναχιά της στα Παρίσια για go-sees? Θα περιφέρεται σαν τρελή γιγάντισα! Εξάλλου και η Τσέλση αν την ξεβάψεις είναι σαν ανάποδο γαμώτο, σιγά τη διαφορά! :P
Έτσι είναι τα ipod χαλάνε για να παίρνεις κανούρια! Εγώ έχω ένα ό,τι να 'ναι, σα σκυλί το δουλεύω και δε λέει να χαλάσει!
Απλά άκου το 2.

@x-oyranoy,
good! :D

Jagon said...

Πραγματικά!!!Ryan Tedder και ξερό ψωμί LOL!!!!
Επίσης θέλω άποψη και πάνω στο Pink Friday της Nicki Minaj (ΛΑΤΡΕΥΩ) και στο Basic Instict της Ciaras...

Neverlandean said...

OMG τον μισώ, γράφει συνέχεια το ίδιο τραγούδι!!

Nicki δεν άκουσα, CiCi άκουσα.

Νίκος said...

Μαύρο χάλι το cd...Μόνο το the flood - αν και της ξεφεύγουν κάποιες τρελές παραφωνίες κάποιες στιγμές (lol) - και το Amnesia ακούγονται ευχάριστα.

Το σχόλιο για το Promise this είναι ότι πιο πετυχημένο έχω διαβάσει, δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο εκνευριστικό τραγούδι.
Δεν περίμενα ποτέ ότι θα το πω αλλά να το: το 3 words ήταν καλύτερο.

Neverlandean said...

To Flood είναι το έτερο κομμάτι μαζί με το Raindrops που σκεφτόμουν όταν έλεγα για τους μορφασμούς λολ.

Ε όχι εσύ το παρατράβηξες! Ας συμφωνήσουμε τουλάχιστον στο ότι και τα δύο είναι meh.