Saturday, May 22, 2010

Diana Vickers: Songs from the Tainted Cherry Tree

OK I suck, it's true. Απλά δεν είμαι σε reviewing mood. Και όταν είμαι θέλω μόνο να μιλήσω για πράγματα που δε μου αρέσουν. Οι trash reviews είναι πιο διασκεδαστικές αλλά δε θέλω να καταντήσω ξινή που μισεί τα πάντα - γιατί μου έχουν αρέσει πράγματα φέτος αλλά τώρα τελευταία πήξαμε στη μετριότητα. Και δεν θα φύγουμε απ' αυτή, τουλάχιστον όχι σ' αυτό το ποστ yay! H Diana Vickers βγήκε τέταρτη στο βρετανικό X-Factor απογοητεύοντας τους θαυμαστές της και νικήτρια στέφθηκε (δικαίως όπως φάνηκε) η Alexandra Burke. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τις δισκογραφικές να την πλησιάσουν αφού μυρίστηκαν ότι η υπόθεση έχει ψωμί, όχι απ' την καλή τους την καρδιά. Δυστυχώς όμως η μικρή Diana που ήθελε να δει το όνειρό της να γίνεται πραγματικότητα, αφέθηκε έρμαιο στα χέρια δοκιμασμένων παραγωγών που της έφτιαξαν ένα άλμπουμ το οποίο ακολουθεί όλους τους κανόνες και δεν παίρνει κανένα ρίσκο. Το μόνο που της ζήτησαν να βάλει είναι αυτό που την ξεχώρισε και στον διαγωνισμό: την ιδιαίτερη φωνή της.

Δεν τίθεται πια θέμα αν είναι αξιοπρεπές το άλμπουμ ή όχι. Το ερώτημα που ζητάει απάντηση πλέον είναι το τι παραπάνω έχει να προσφέρει από ό,τι έχει κυκλοφορήσει τους τελευταίους μήνες. The answer: ελάχιστα. Μιλάμε για έναν δίσκο αιχμάλωτο των mid-tempos και της μπαλάντας. Επομένως αν δεν είσαι ο τύπος που τη βρίσκει με τέτοια, η βαρεμάρα είναι δεδομένη. Το μεγαλύτερο όμως λάθος που έγινε είναι αυτή η ψιλοεμμονή με την Ellie Goulding και τους παραγωγούς της. Το 50% του άλμπουμ με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχει σχέση με την παραπάνω τραγουδοποιό. Now, δεν είναι μυστικό ότι το δικό της ντεμπούτο μου προκάλεσε οξείες κρίσεις χασμουρητού οπότε το να διακρίνω και να ακούω τόσο έντονα την παρουσία της είναι κάπως εκνευριστικό. Τραγούδια όμως το "Remake Me + You" και το "You'll Never Get to Heaven" μοιάζουν σαν να μη χώρεσαν στο Lights και τα κάνανε δώρο στη Diana. Αλλά και πάλι όταν το πρώτο είναι ένα από τα πιο ευχάριστα ακούσματα απλά και μόνο επειδή είναι πιο uptempo, η κατάσταση δεν βελτιώνεται. Γιατί για κάθε ευχάριστα ραδιοφωνικό "Once" (που δεν είναι και το απόλυτο ποπ κομμάτι της δεκαετίας όπως το παρουσίαζαν μερικοί) υπάρχει ένα "Four Leaf Clover" για να σου βαρύνει τα βλέφαρα και για κάθε "My Hip" που έχει αναμφισβήτητα την πιο ενδιαφέρουσα ενορχήστρωση (αγαπάμε πνευστά) υπάρχει ένα cheesy "Me & You" με τους παιδιάστικους στίχους του (it's just me and you stuck like glue) για να σε ξενερώσει. Λόγω αυτής της συνεχούς αυτο-αναίρεσης είναι εξαιρετικά δύσκολο να μείνεις προσηλωμένος στο άλμπουμ.

Fun fact η συμβολή της Nerina Pallot με το "Put It Back Together" που μπορώ άνετα να πω ότι είναι ένα από τα πιο άνοστα τραγούδια που έχει γράψει ποτέ. Δεν εκπλήσσομαι που δεν το κράτησε για τον εαυτό της παρά το έδωσε σε μια νεαρή καλλιτέχνιδα με μεγάλη δυναμική για επιτυχία. In for the money lol. Μέσα σ' όλα υπάρχει και ένα cover των Sugarcubes, του συγκροτήματος της Björk, που ξεχωρίζει σαν τη μύγα μες στο γάλα. Ακούγοντας το "Hit" αντιλαμβάνεται κανείς ότι αν είχε δοθεί η ευκαιρία στη Vickers να τραγουδήσει παρόμοια κομμάτια τότε θα είχαμε ένα πολύ διαφορετικό αποτέλεσμα. Φυσικά προτιμήθηκε η σίγουρη οδός που υπαγόρευε η ιδιαίτερη χροιά της κι αυτό έχει ως συνέπεια το cover να είναι καλύτερο από το 80% ολόκληρου το δίσκου. Όχι και ό,τι πιο complimentary για ένα cd. Άλλα αλίμονο, αμέσως μετά έρχεται μια τριπλέτα της σχολής Goulding που παραπαίει ανάμεσα στο mid-tempo και τη μπαλάντα για να τραβήξει τα πάντα προς τα κάτω. Seriously, ας τελείωνε με το "Hit", δέκα κομμάτια ήταν αρκετά.

So there, τελειώνω τώρα γράφοντας ένα ποστ στο οποίο συγκρίνω τη Diana Vickers με ένα από τα πιο overrated ονόματα της βρετανικής ποπ για φέτος. Αφού όμως παρέδωσε τα ηνία σε άλλους ήταν φυσικό να την οδηγήσουν σε γνωστά μονοπάτια. Έτσι το Songs from the Tainted Cherry Tree έφτασε στο #1 και πούλησε 50.000 κόπιες με το καλημέρα σας. Νιώθω όμως ότι άκουσα ένα side project της Goulding παρά το ολοκαίνουριο ντεμπούτο μιας τραγουδίστριας στο ξεκίνημα της καριέρα της. Παρ' όλα αυτά, το άλμπουμ αυτό είναι γενικά πιο προσιτό από το Lights γιατί τουλάχιστον δεν συνοδεύεται από την ταμπέλα του next big thing - έχει όμως τη ρετσινιά του X-Factor. Φωνητικά μιλώντας προτιμώ τη Vickers, τη βρίσκω λιγότερο ενοχλητική. Γενικά ως σύνολο προτιμώ αυτό το πακέτο, αν και πολλές φορές γίνεται ανυπόφορα γλυκερό. Δεν πρόκειται να γίνει το αγαπημένο σου άλμπουμ στο τέλος της χρονιάς αλλά anyway θα μπορούσα να βρω 4 κομμάτια που ίσως να άξιζαν μια θέση στο mp3 player. Πάντως λίγη περισσότερη προσωπικότητα την επόμενη φορά θα ήταν καλοδεχούμενη. 5/10


Track List:

01. Once
02. Remake Me + You
03. The Boy Who Murdered Love
04. Four Leaf Clover
05. Put It Back Together
06. You'll Never Get to Heaven
07. Me & You
08. My Hip
09. N.U.M.B
10. Hit
11. Notice
12. Jumping Into Rivers
13. Chasing You

video

9 comments:

Anonymous said...

password: neverlandean.blogspot.com
____________________

http://rapidshare.com/files/390163083/D_V__S_F_T_T_C_T.rar.html

or

http://www.megaupload.com/?d=6ZOKY51Z

or

http://hotfile.com/dl/44066412/cf11174/D_V__S_F_T_T_C_T.rar.html

or

http://www.zshare.net/download/76371239e798a6c6/

or

http://www.badongo.com/file/22812581

or

http://uploading.com/files/9ec3cec3/D_V__S_F_T_T_C_T.rar/

or

http://www.2shared.com/file/qQu6pTXt/D_V__S_F_T_T_C_T.html
__________________

password: neverlandean.blogspot.com

the writer said...

Άντε ρε, μας θυμήθηκες; Για την Diana τώρα, την θεωρώ καλύτερη από την χαζοχαρούμενη Burke και την εντελώς μανιοκαταθλιπτική Leona. Εγώ θα του έβαζα κάπου 6,5/ 7. Οι μπαλάντες εκτός από το Chasing You είναι βαρετές. Και προτιμώ σίγουρα αυτήν από την Ellie Goulding γιατί η Ellie και κρυόκωλη είναι και σπαστική φωνή έχει. My picks: Once, Remake Me And You(γιατί εδώ έχουμε μια πιο ουσιαστική ερμηνεία), You'll Never Get To Heaven(για τον ίδιο λόγο, μόνο που με χαλάει το autotune λίγο), My Hip και Chasing You. Άντε κι ας ελπίσουμε πως την επόμενη φορά θα έχουμε κάτι more Diana, less Ellie...

the writer said...

Ω, ξέχασα, με διαβάζεις καθόλου γιατί μου φαίνεται πως θα το κλείσω εξαιτίας της λίγης ανταπόκρισης που έχω; Έχω γράψει ένα αρνητικό review για την Charice.

Tom said...

Δεν είναι κακό, όλα τα κομμάτια μου αρέσουν αλλά είναι κάπως hit and miss. Δηλαδή από ένα τέλειο τραγούδι σε πάει σε μια μέτρια μπαλάντα. Επίσης θα προτιμούσα περισσότερα ανεβαστικά κομμάτια, όπως τα My Hip, Hit, Once.

Neverlandean said...

@the writer,
ναι είδες σας έκανα την τιμή. :P
Omg τι λες η Μπούρκαινα είναι η καλύτερη από όσες ανέφερες γιατί ξεμάκρυνε εντελώς από το δρόμο της Λυώνα.

Γιατί να το κλείσεις χριστιανή μου ούτε ένα μήνα δεν το έχεις περίμενε να σε ανακαλύψουν! Τι θες πια 50 σχόλια σε κάθε ποστ; Μακάρι να τα έχεις αλλά κατέβασε λίγο τον πήχη!

@Tom,
ε ναι καλύτερα να έκανε ένα cd με 10 (ή 9 τώρα που είναι στη μόδα) κομμάτια που να ήταν όλα mid to uptempos και να κρατούσε μία μπαλάντα.

Jagon said...

Burke=so desperate να μοιάσει στην Beyonce...
Leona=<3
Μάλλον είμαι τρελός κλαψομούνης, γι αυτό μου αρέσει τόσο η Leona...

Neverlandean said...

Aίσχος και τέλος πάντων ό,τι καλό είχε η Λυώνα το έχασε τη δεύτερη φορά.

Η Burke είπε όχι στην κλάψα εκτός από το άθλιο Χάλι-λουγια.

Constantinos said...

Swsta ta les gia to album...
Htan h sympatheia mou h Vickers apo to Xfactor. (to Call me ths eixe tairiaksei ganti pisteuw...)
Kai otan eixa akousei to once, eixa xarei giati thewrhsa oti einai se kalo dromo... alla feu...
oso kai na thelw na vrw kati na me krathsei sto album, den ta katafernw (ektos apo to metriotato ''the boy who murdered love'' poumou eixe kollhsei ston egkefalo mou epi 3 meres... pragmatika akoma den exw katalavei pws...)
Alla apo thn allh einai poly mikrh... kai egw na eixa etaireia, den nomiza na thn afhna na epileksei ti tha tragoudhsei...

Neverlandean said...

Χ-factor δεν παρακολουθώ οπότε δεν είχα προηγούμενες συμπάθειες/αντιπάθεις, όμως αυτή δεν την άφησαν να πάρει ανάσα και φαντάζομαι δε θα έφερνε και καμία αντίρρηση σε οτιδήποτε εφόσον δεν κέρδισε καν.

Το θέμα είναι να μην αποφασίσουν πως ό,τι είχε να δώσει το έδωσε και τη στείλουν στην ευχή του θεού.