Thursday, January 14, 2010

Katharine McPhee: Unbroken

Κατά κανόνα οι "απόφοιτοι" του American Idol, στην προσπάθειά τους να αποδείξουν τις φωνητικές τους δυνατότητες, ξεκινάν την όποια καριέρα τους με ένα άλμπουμ συνήθως pop/rock που περιέχει (όσο γίνεται) μεγάλες ερμηνείες, μπόλικες δόσεις κιθάρας και πολλά τραγούδια προσαρμοσμένα στα μέτρα του αμερικανικού ραδιοφώνου. Άλλες φορές πετυχαίνουν (Kelly, Carrie) και άλλες όχι (uhm, the rest?). H Katharine McPhee, που ήρθε δεύτερη στον 5ο κύκλο του σόου, ακολούθησε άλλη κατεύθυνση και έτσι το ομότιτλο της άλμπουμ ήταν γεμάτο με pop/r'n'b κομμάτια γραμμένα κυρίως από τον Danja και την Kara DioGuardi. Αν και ήταν αρκετά ενδιαφέρον και είχε σχετικά καλή πορεία στο Billboard, δεν έφερε την απήχηση που αναμενόταν και κατά συνέπεια η RCA την... αποδέσμευσε. Τρία χρόνια πέρασαν από τότε και να που η Katharine επέστρεψε ανανεωμένη μουσικά και εμφανισιακά.

Για να τελειώνουμε με το εμφανισιακό, αναρωτιέμαι πόση προσπάθεια χρειάζεται για να μετατρέψεις μια όμορφη κοπέλα σε ξεπλυμένο σκιάχτρο. Προφανώς ήθελε να γίνει πιο "edgy" και σοβαρή για να ταιριάζει με τη μουσική της αλλά δυστυχώς απέτυχε παταγωδώς. Μόνο edgy δεν είναι μ' αυτή την πλατίνα, μάλλον έτοιμη για την πίστα τη λες.

Somebody needs to fire their stylist...

Τέλος μ' αυτό τώρα, ας περάσουμε στο μουσικό μέρος. Με το "Unbroken" η Katharine μπαίνει για τα καλά στο χώρο της pop/rock οπότε ακολουθεί αντίστροφη πορεία απ' τους συναδέλφους της στο Idol. Το σίγουρο είναι ότι της πάει. Η φωνή της ίσως να μην είναι η πιο χαρακτηριστική αλλά μπορεί εύκολα να προσαρμοστεί σε διάφορα είδη. Στα credits υπάρχουν μερικά εντυπωσιακά ονόματα από την singer-songwriter σκηνή της Αμερικής (Rachael Yamagata, Ingrid Michaelson, Paula Cole) αλλά και της Αγγλίας (Lucie Silvas). Εκ των πραγμάτων το άλμπουμ δεν προοριζόταν για τεράστια επιτυχία και αυτό φάνηκε όταν η ημερομηνία κυκλοφορίας μεταφέρθηκε από τον Οκτώβριο του 2009 στον Ιανουάριο του 2010 (ο Ιανουάριος είναι ο λιγότερο εμπορικός μήνας από μουσικής άποψης και σχετικά λίγα αντίτυπα μπορεί ένα cd να πάει καλά στα charts). Ακόμα κι έτσι όμως το "Unbroken" έφτασε μόλις στη θέση #27 και μάλλον δεν πρόκειται να ταράξει τα νερά στο μέλλον.

Το δυνατό του σημείο είναι η συνεκτικότητα, είναι δηλαδή ένα σύνολο πέρα για πέρα "solid" (που λένε και οι βάρβαροι). Έχει μια πορεία και έναν σκοπό, αρχίζει να φτιάχνει έναν κόσμο από το πρώτο κομμάτι και τον ολοκληρώνει στο τελευταίο χωρίς παρατράγουδα. Στις τρεις πρώτες θέσεις βρίσκουμε τρία από τα καλύτερα κομμάτια που έχουν ως κύριο άξονα το "νέα γυναίκα πληγωμένη τραγουδά" άλλα όχι τόσο δραματικά. Το πιάνο στο "It's Not Right" και η ηλεκτρική κιθάρα στο "Keep Drivin'" είναι οι καλύτερες μουσικές στιγμές του άλμπουμ ενώ στα δυο πρώτα συναντάμε δυο πολύ πιασάρικα ρεφραίν και πιθανόν να μπορούσαν να σταθούν καλά ως ραδιοφωνικά singles (όπως και το "How"). Τα "Last Letter", "Surrender" και "Faultline" είναι πιο υποτονικά χωρίς να χάνουν εντελώς το ενδιαφέρον τους ενώ το "Terrified" είναι χαλαρά το καλύτερο τραγούδι του άλμπουμ, τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά. Το καλύτερο όμως είναι οι φωνές της Kat και του Jason Reeves που ταιριάζουν απόλυτα μεταξύ τους και με το τραγούδι. Από τις μπαλάντες "Anybody's Heart", "Unbroken" και "Say Goodbye" ξεχωρίζει η πρώτη και συνεχίζουμε με αυτή τη σειρά. Ακόμα ένα αξιοπρόσεχτο κομμάτι είναι το "Lifetime" με μια πιο folksy ενορχήστρωση και κλισέ inspirational στίχους που όμως πετυχαίνουν το στόχο τους. Τα υπόλοιπα είναι πάνω κάτω του ίδιου ύφους και δεν εντυπωσιάζουν ιδιαίτερα, εκτός ίσως από το παιχνιδιάρικο "Brand New Key".

Γενικά δεν είναι ένας δίσκος που αγαπιέται από το πρώτο άκουσμα, αλλά δεν παίρνει και τραγικά πολύ ώρα για να τον μάθεις. Τα hooks έχουν μπει πολύ διακριτικά στα τραγούδια και η παραγωγή είναι καθαρή και μελωδική. Οι στίχοι είναι λιγότερο παιδικοί από τα περισσότερα Idol άλμπουμ που βγαίνουν κάθε χρόνο χωρίς βέβαια να αποφεύγουν τα κλισέ. Το μεγαλύτερο πρόβλημα του "Unbroken" είναι πως πλησιάζει επικίνδυνα τα λημέρια του adult contemporary, πράγμα που σημαίνει ότι του λείπει κάπως ο ενθουσιασμός και η ζωντάνια που αρμόζει σε μια 25χρονη. Το είδος αυτό τα τελευταία χρόνια έχει βαλτώσει και το κοινό του αποτελείται από άτομα άνω των 40 και, στο μεγαλύτερο ποσοστό, από γυναίκες. Επομένως όποιος καλλιτέχνης κινείται προς τα εκεί, γνωρίζει ότι δεν έχει και πολλά να περιμένει από πωλήσεις. Όχι άδικα βέβαια, αφού όπως είπαμε το είδος πάσχει σε θέματα ενέργειας. Δεν εγγυώμαι ότι δεν θα βαρεθείς σε μερικά σημεία όπως δεν εγγυώμαι και ότι θα το ακούς για πολύ καιρό. Για όσο όμως κρατήσει, το άλμπουμ είναι μια καλή προσπάθεια από τη McPhee που όμως δε τη βοηθάει να τραβήξει τις εντυπώσεις. Πάντως όταν κατά περιόδους θα σου έρχεται η όρεξη να ακούς τέτοιου είδους μουσική, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα θυμηθείς αυτό το cd και θα περάσεις ένα μελαγχολικό, "ενήλικο" απόγευμα. 7/10


Track List:


01. It's Not Right
02. Had It All
03. Keep Drivin'
04. Last Letter
05. Surrender
06. Terrified (feat. Jason Reeves)
07. How
08. Say Good bye
09. Faultline
10. Anybody's Heart
11. Lifetime
12. Unbroken
13. Brand New Key
14. Takes a Lot of Love
15. Help Me

video

5 comments:

Anonymous said...

password: neverlandean.blogspot.com
_____

http://www.megaupload.com/?d=MVBRU4MN

or

http://depositfiles.com/en/files/d95uu8uul

or

http://hotfile.com/dl/24034604/a0970db/K_4_T_M_K_P_H_3_3_U_N_B_R_K_N.rar.html

or

http://www.zshare.net/download/7115871125ca74f4/

or

http://www.badongo.com/file/19725782

or

http://uploading.com/files/6fm6c935/K_4_T_M_K_P_H_3_3_U_N_B_R_K_N.rar/

or

http://rapidshare.com/files/334716203/K_4_T_M_K_P_H_3_3_U_N_B_R_K_N.rar.html
________

password: neverlandean.blogspot.com

plasticfeathers said...

"θα θυμηθείς αυτό το cd και θα περάσεις ένα μελαγχολικό, "ενήλικο" απόγευμα." μακριά από μας αυτά τα απογεύματα...προθερμαντικά θέλουμε για να "περάσουμε ένα ανώριμο ξέφρενο που δεν θα θυμόμαστε τίποτα το επόμενο πρωί,βράδυ!" :Ρ

"νέα γυναίκα πληγωμένη τραγουδά"
αν ήταν 2 βρε θα ήταν γκρουπ!Στοιχειώδη μαθηματικά :Ρ

Anonymous said...

Ase ta American Idol flops kai kane kritiki sto album tis Heidi Montag!

Νίκος said...

^^ Λατρέυουμε heidi montag!! Και από ότι φαίνεται τη λατρεύει πολύς κόσμος. Για αυτό πούλησε το εξωφρενικό ποσό των 658 αντιτύπων σε μία εβδομάδα!!

Neverlandean said...

@plasticfeathers,
τέτοια απογεύματα θέλουμε όλοι αλλά πόσο συχνά συμβαίνουν;

Το δεύτερο δεν το 'πιασα. I'm stoopid. :/

@Anon,
oh lord θα προσπαθήσω αν και να ξέρεις ότι θα υποφέρω!

@Νίκος,
λολ ο νέος ορισμός του flop. Τζάμπα τόσα λεφτά, δεν έκανε καλύτερα καμιά πλαστική; Oh wait! :P