Monday, November 16, 2009

Pink Martini: Splendor in the Grass

Τα καλά νέα είναι ότι οι Pink Martini άρχισαν να βγάζουν άλμπουμ με μεγαλύτερη συχνότητα. Τα κακά νέα είναι ότι μετά το ονειρεμένο "Hey Eugene!" ο πήχης έχει ανέβει πολύ ψηλά. Με το "Splendor in the Grass" η μπάντα από το Πόρτλαντ ακολουθεί για ακόμα μια φορά την κλασική συνταγή της επιτυχίας: ένα μίγμα από latin και jazz που αγγίζει τα όρια της world αλλά ρέπει περισσότερο προς τη lounge μουσική, πάντα με μεγάλο repeat value που είναι και αυτό που κάνει τα άλμπουμ τους τόσο ανθεκτικά στο πέρασμα του χρόνου. Αυτή τη φορά όμως νομίζω πως το γλυκό δεν έδεσε όσο καλά θα μπορούσε.

Η γενική ατμόσφαιρα είναι εκεί: το πιάνο και το βιολί έχουν πάντα τον πρώτο λόγο και συνοδεύονται από πνευστά και κρουστά που δίνουν στα κομμάτια την απαραίτητη εξωτική/latin διάθεση που τόσο αγαπάμε. Οι λαμπρές στιγμές δεν λείπουν. Ξεχωρίζει αμέσως το "And Then You're Gone" που ήδη έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές ελληνικές τηλεοπτικές εκπομπές. Θυμίζει έντονα το "Let's Never Stop Falling in Love" από το δεύτερο άλμπουμ και εύκολα συγκαταλέγεται στα "κλασσικά" τραγούδια του γκρουπ. Το συμπληρωματικό "But Now I'm Back" όμως δεν στέκεται το ίδιο καλά, ο Michael Bublé μπορεί να το λάτρευε, όχι όμως κι εγώ. H μελωδία στα κουπλέ μοιάζει πολύ με αυτή του "Lilly" από το δεύτερο άλμπουμ (πάλι) και ξέρεις δεν τρελαίνομαι πολύ όταν κάποιος κάνει sampling από παλιότερα του τραγούδια. Ανάλογη ομοιότητα υπάρχει και ανάμεσα στο "Ninna Nanna" και το "Aspettami" (μάντεψε από ποιο άλμπουμ) αλλά το συγκεκριμένο καταφέρνει να φτιάξει τη δική του ατμόσφαιρα και να σε τραβήξει μέσα με τα εξαιρετικά έγχορδα από το 1:50 και μετά. To "Ohayoo Ohio" είναι το παραδοσιακό κομμάτι της τρομπέτας που υπάρχει σε όλες τους τις δουλειές και πάντα συγκαταλέγεται στα καλύτερα. Πολύ ενδιαφέρον είναι το "Où est ma tête?", το μόνο γαλλικό τραγούδι του δίσκου, και το "New Amsterdam" που όμως απογειώνεται όταν αρχίζουν τα φωνητικά.

Από κει και πέρα έχουμε να κάνουμε με μια συλλογή τραγουδιών όχι κακών αλλά οπωσδήποτε μη αντάξιων του ονόματος των Pink Martini. Δεν ξέρω τι ακριβώς φταίει και δεν νομίζω ότι επαναπαύτηκαν - δεν είναι τόσο εμπορικοί ώστε να το κάνουν - αλλά για κάποιο λόγο το όλο αποτέλεσμα δεν καταφέρνει να σε μεταφέρει στον κόσμο του. Όλα έχουν γίνει σωστά, οι ενορχηστρώσεις είναι τέλειες όπως πάντα, η φωνή της China Forbes τέλεια όπως πάντα και οι ερμηνείες είναι μάλλον όσο καλές θα μπορούσαν να γίνουν. Παρ' όλα αυτά, το "Splendor in the Grass" ίσα που καταφέρνει να σε ταξιδέψει για μερικά λεπτά για να σε επαναφέρει πάλι στην πραγματικότητα με τo υπερβολικό παιχνίδισμα του "Tuca tuca" για παράδειγμα. Στο θέμα των guest vocalists, δε με ενθουσίασε καθόλου η παρουσία της Chavela Vargas στο "Piensa en mí" - μπορεί να είναι μια ιστορική φιγούρα της Λατινοαμερικάνικης μουσικής αλλά η φωνή της είναι πολύ ιδιαίτερη για τα γούστα μου. Θα προτιμούσα μια εκτέλεση από τη Luz Casal που το αποθέωσε ούτως ή άλλως το 1992. Παρατήρησα επίσης ότι υπάρχουν λιγότερα ξενόγλωσσα (μη αγγλικά) κομμάτια από κάθε άλλη φορά, αρά είναι φυσικό να χάνεται ο κοσμοπολίτικος χαρακτήρας που διακρίνει τη μουσική τους. Για πρώτη φορά οφείλω να ομολογήσω πως σε μερικά σημεία του το άλμπουμ μοιάζει με μουσική για ασανσέρ. Δεν το μισώ σε καμία περίπτωση, απλά ποτέ δεν φτάνει ούτε κατά διάνοια τα επίπεδα των τριών προηγούμενων. Μιλάμε για λίγα λόγια για τον χειρότερο ή, για να το θέσω καλύτερα, τον λιγότερο καλό δίσκο των Pink Martini. Είναι λες και για κάποιο λόγο δεν έβαλαν όση μαγεία θα μπορούσαν σ' αυτή τη δουλειά. Ελπίζω να την κράτησαν για την επόμενη. 7/10


Track List:

1. Ninna nanna
2. Ohayoo Ohio
3. Splendor in the Grass
4. Où est ma tête?
5. And Then You're Gone
6. But Now I'm Back
7. Sunday Table
8. Over the Valley
9. Tuca tuca
10. Bitty Boppy Betty
11. Sing
12. Piensa en mí
13. New Amsterdam
14. Ninna nanna (reprise)

7 comments:

Anonymous said...

password: neverlandean.blogspot.com
_______

http://www.megaupload.com/?d=L2KUK8TE

or

http://www.mediafire.com/?tyhxzxy2vgm

or

http://depositfiles.com/en/files/15je1vlcb

or

http://hotfile.com/dl/17754624/b40b67f/P__N_K_M_4_R_T__N__S_I_T_G.rar.html

or

http://rapidshare.com/files/307994790/P___N_K_M_4_R_T___N___S_I_T_G.rar

______

password: neverlandean.blogspot.com

musicbug said...

Kalisperaaaaa
An kai fan twn Pink Martini to neo album ektos tou oti einai katwtero apo ta proigoumena, to varethika kai grigora! To "Piensa en mi" atyxis diaskevi, merika kommatia den prepei na ta peirazoun. Agapimena to "Ninna nanna" kai "And then you're gone".
Kalo vrady

Anonymous said...

tote giati na ton katevasoume? :S

Neverlandean said...

musicbug, ας τα πειράζουν τα κομμάτια αλλά το συγκεκριμένο ήταν πραγματικά κακό, απορώ πώς δε το άκουσαν. Λόγω σεβασμού;
Αυτά που σου αρέσουν είναι κι αυτά που θα μείνουν.

Anon, λολ δεν είναι υποχρεωτικό το κατέβασμα! Αλλά να το κατεβάσετε γιατί 1) είναι γενικά καλό cd και 2) επειδή δεν άρεσε σε μένα όσο τα προηγούμενα δε σημαίνει ότι το ίδιο θα συμβεί και με όλους. Γι' αυτό. :P

petros said...

ε αυτό ναι βρε νεβεράκο.
oχι σαν την αλλη την καρλάϊλα που το καλύτερο τραγουδι ηταν η μερα που πεθαίνει απο το παρατα το φάντασμα :p

Μετά το Hey Eugene! οπου επιασαν το peak τους, καλό ειναι και τουτο εδώ.

thank you.

Wrong Guy said...

συγνώμη αλλά εγώ διαφωνώ και θα το πω,γιατί δεν μπορώ να καταπιέζομαι.

έγινε ήδη το αγαπημένο μου σιντί μετα το Σαμπατίκ,έχει τέλεια γκεστ, Τσαϊκόγσκι, μια γριά λεσβία,έναν άστεγο που έγραψε το New Amsterdam,αισθαντικότητα, πολυπολυτισμικότητα,τι άλλο να ζητήσεις;

σου υπενθυμίζω ότι το πρώτο μου σχόλιο ήταν για Πινκ Μαρτίνι,πριν πόσα χρόνια?


ΟΜΓ γέρασες!

Neverlandean said...

Πέτρο, megalol @ Καρλάιλα! Σα μπουζουκτσού από σκυλάδικο στην Αθηνών-Λαμίας ακούγεται!

Πάρε τώρα το Ροζ Μαρτίνι και την υπεροχότητα στο γρασίδι.

Wrong Guy, απορώ πώς ξεστόμισες τέτοια λόγια! Το σιντί είναι απλά καλό για να μας κρατήσει κάπως μέχρι να έρθει το επόμενο! Βρήκες κανένα αντάξιο του Ντοσβεντάνια εσύ; Ή του Νότε α Νάπολι; Ή της Μαύρης Σαύρας;

Σου κόλλησε εσένα ο άστεγος τώρα. Η δε Τσαβέλα είναι λες και ξεψυχάει. Αισθαντικότητα και πολυπολιτισμικότητα πού δγιάλολο είναι;

Μόνο εγώ γέρασα, εσένα δεν πέρασε μέρα από πάνω σου. :PPPP