The New Year's Eve Whatever Post

LOL δε ξέρω τι να γράψω. Κανονικά ο κόσμος κάνει καμιά ανασκόπηση, κανένα αλμανάκ, καμιά λίστα με τα χειρότερα/καλύτερα του έτους αλλά δεν έχω ούτε χρόνο ούτε όρεξη. Επομένως θα γράψω πάλι ό,τι μου κατεβαίνει.

Σήμερα γιορτάζουν: Μελανία, Μέλανυ, Μελανή, Μαύρη (πηγή eortologio.gr) Χρόνια πολλά λοιπόν στη Μέλανυ Μπι και Μέλανυ Σι από τις Spice Girls, στη Μέλανυ Μπλατ απ' τις All Saints και στην Τσίλα rofl.

OMG it just hit me, πόσο τραγικό είναι που την τελευταία μέρα του χρόνου γιορτάζει η Μελανία; Χάθηκε να είναι η Ευτυχία; Η Αγάπη; Έστω η Καλομοίρα; Well done, πατέρες της Ευκλισίας.

OMG AGAIN, εξαιτίας αυτού του βίντεο με τα χορευτικά όλων των k-and-j-whores, το χαζοτράγουδο του Justin μου έχει κολλήσει στο μυαλό! Μετά από 2 χρόνια! Argh!

1:04-1:15 και 2:53-3:00 είναι η BoA. Bitch sucks but boy can she dance!

AND OMG AGAIN χθες μου έφεραν δώρο το καινούριο βιβλίο της Φακίνου (αυτό - εννοείται ότι το είχα ζητήσει αλλιώς θα μου έφερναν το βίο του οσίου Παταπίου) και είναι shockingly addictive. Χθες στις 3 am το άρχισα και έφτασα στη σελίδα 70 που για μένα είναι πάρα πολύ επειδή είμαι slow reader - δε θέλω να τελειώνουν γρήγορα. Είναι μια γυναίκα που έχει χάσει τη μνήμη της και τη (there! xD) βρίσκει σταδιακά μέσω της γεύσης που έχουν τα φαγητά. Άσε που τώρα στην αρχή την έχει περιμαζέψει ένας μεγαλόκαρδος gay σε ένα παλιοτάβερνο για να μαγειρεύει. Οπότε έχουμε Φακίνου - φαΐ - γκέι, you got me! :D Read it. Και είχα δίλημμα για το πού να ξοδέψω το χριστουγεννιάτικο μποναμά, σε βιβλία ή σε cd. Well fuck the cds, we got the internet yay! New Year's Resolution: blog less, read more.

Αυτά λέει η Γουικιπίντια ότι είναι τα πιο συχνά New Year's Resolutions. Εσύ πόσα πιάνεις;

• Lose Weight
• Gain Weight [people actually wish this?]
  
• Get out of Debt
• Save Money
• Get a Better Job
• Get Fit [check]
  
• Eat Right [check]
  
• Get a Better Education [aka study more for university check but not likely]
  
• Drink less Alcohol
• Quit Smoking
• Reduce Stress [check]
  
• Take a Trip
• Volunteer to Help Others [lol]
  
• Be Less Grumpy [triple check]
  
• Be more independent [check]
  

Όσο για τις ευχές, θα πρωτοτυπήσω:

Καλή χρονιά.

Ευτυχισμένο και χαρούμενο το 2009.

2009 ευχές για το 2009.

Χρόνια πολλά, πολύχρονοι και πολλά χρόνια τα ζήσετε.

Για όσους θίγονται από αυτά που γράφονται στα blogs, ορίστε το δώρο τους. Αλλά καλή χρονιά και σ' αυτούς anyway :P Για τους υπόλοιπους, see you later δε θα περάσει και κανας αιώνας μέχρι το επόμενο ποστ! xD

Popstars: Making the Ugly Band - Queensberry & Monrose

Λοιπόοοοον, αυτό θα είναι μάλλον το τελευταίο μουσικό ποστ του 2008 και θα το αποχαιρετίσουμε με δυο γερμανικά girl groups πολύ διαφορετικά μεταξύ τους που όμως κατάφεραν να προκαλέσουν αίσθηση στην πατρίδα τους και σε κάποιους άλλους που είχαν την όρεξη να τις ακούσουν. Είναι και τα δυο δημιουργήματα του τηλεοπτικού show Popstars που από τότε που έβγαλε τις Girls Aloud στην Αγγλία δεν έχει σταυρώσει καλό συγκρότημα σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου και να παίχτηκε. Εκτός ίσως από κάποια που βγήκανε απ' τη γερμανική έκδοση αλλά φυσικά είχαν πολύ μικρότερη επιτυχία και αποδοχή. Οι Monrose είναι οι πιο γνωστές και οι Queensberry οι πιο καινούριες και πολλά υποσχόμενες.

Οι Queensberry λοιπόν δεν έχει ούτε μήνα που δημιουργήθηκαν. Η έβδομη σεζόν του γερμανικού Popstars βασάνισε άγρια τα κορίτσια μέχρι να γίνει η επιλογή των τεσσάρων μελών. Τελικά, μετά από την κλασική διαδικασία που γνωρίζουμε και από τη δική μας έκδοση, επιλέχθηκαν 3 κοπέλες που θα έμπαιναν στο γκρουπ: η Leonore (Leo), η Victoria (Vici) και η Gabriella (Gabi). Οι υπόλοιπες 3 που έμειναν (Antonella, KayKay, Patricia) θα αφήνονταν στα χέρια του αιμοβόρου κοινού. Και μη νομίζεις ότι ψήφισαν μέσω τηλεφώνου, όοοοοοοχι στη Γερμανία αν θες να ψηφίσεις πρέπει να τα ακουμπήσεις χοντρά. Κάθε μια από τις υποψήφιες ηχογράφησε μαζί με τις 3 σίγουρες μια version του άλμπουμ "Volume I". Έτσι κυκλοφόρησαν 3 διαφορετικές εκδόσεις και ανάλογα με το ποια ήθελες να μπει τελικά στο συγκρότημα, αγόραζες το αντίστοιχο cd. Αυτή που θα είχε πουλήσει τα περισσότερα αντίτυπα μέχρι την προ-προηγούμενη Πέμπτη (I think), θα ήταν η νικήτρια. Look:


Τελικά νίκησε με μεγάλη διαφορά η Antonella που ήταν εξαρχής το φαβορί. Ευτυχώς γιατί 1) είναι η μόνη όμορφη (σκάσε Eri) και 2) έχει κουλό όνομα. Επομένως ορίστε η κανονική έκδοση του "Volume 1" με τα φωνητικά της. Το "No Smoke" το ξέρουμε από το προηγούμενο ποστ οπότε δε χρειάζεται να σχολιάσουμε το πόσο καλό είναι. Το άλμπουμ τώρα ήταν μάλλον δοκιμαστικό αφού περιέχει πολλά covers (μπορεί να είναι και όλα, δε μιλάω γερμανικά για να ξέρω ακριβώς) και το έκαναν για τους σκοπούς της ψηφοφορίας - και για να τσεπώσει η εταιρία φυσικά. Εκτός αυτού, το "Volume II" θα κυκλοφορήσει το Φεβρουάριο και θα είναι το "κανονικό" πρώτο τους άλμπουμ. Τέσπα, αυτό που έχουμε εδώ είναι αρκετά συμπαθητικό. Είναι τιγκαρισμένο στα 60s κομμάτια, όπως επιτάσσει η μόδα, τα οποία είναι αρκούντως catchy. Τα covers είναι αρκετά φροντισμένα ώστε να μην ενοχλούν ιδιαίτερα όσους τα έμαθαν από τον original καλλιτέχνη. Και άντε η Katharine McPhee και η Anna Abreu συγχωρούνται, η Emily Haines όμως; xD

Anyways, τα "No Smoke", "Bike", "Dr. Blind", "Sprung", "I Can't Stop Feeling" και "Jump" είναι τα highlights του άλμπουμ. Τα υπόλοιπα δε τα λες fillers αλλά δε σου υπόσχομαι ότι θα τα ακούς μέχρι να γεράσεις λολ. Πάντως για promotional album είναι αυτό που πρέπει: ίσα ίσα να μάθεις τις φωνές τους και να καταλάβεις τις δυνατότητές τους. Προφανώς θα ακολουθήσουν τη συνταγή των Monrose που κάνουν αυτό που πουλάει την κάθε χρονιά αλλά who said that's bad? Αρκεί να μη το κάνουν τόσο ξεδιάντροπα όσο οι πρώτες.

Track List:

1. No Smoke
2. Bike
3. Sorry
4. Dr. Blind
5. Over It
6. End Of Love
7. Sprung
8. I Can't Stop Feeling
9. Beautiful Thing
10. Stiletto Heels
11. Jump
12. Butterfly
13. Why Should I Believe In You

Queensberry - No Smoke (Final Antonella Version)

Και τώρα οι Monrose. Αυτές δημιουργήθηκαν κατά την 5η σεζόν του Popstars και αποτελούνται από τις Mandy Capristo, Senna Guemmour και Bahar Kızıl. Ήταν οι πρώτες μετά τις No Angels που κατάφεραν να κάνουν επιτυχία εκτός Γερμανοαυστροελβετίας, χωρίς να έχουν όμως την ίδια επιτυχία. Μπήκαν στη δισκογραφία το 2006 με το άλμπουμ "Temptation" που είναι το πιο εμπορικό τους μέχρι σήμερα και συνέχισαν το 2007 με το "Strictly Physical". Αυτά τα δυο άλμπουμ να σου πω την αλήθεια δε με απασχολούν καθόλου. Για να σου δώσω να καταλάβεις περί τίνος πρόκειται, σκέψου το χειρότερο πράγμα που έχεις ακούσει ποτέ από Timbaland και πολλαπλασίασέ το επί 10. Κάπως έτσι ακούγονται τα κομμάτια των δυο αυτών cd: λες και τα έγραψε ο χοντρός την ώρα που ήταν στην τουαλέτα taking a dump. xDDD Τώρα τι να πω, αν σου αρέσει πολύ ο Timbaland μπορεί να σου φανούν λίγο καλύτερα. Πάντως εγώ δε τα προτείνω. Ούτε και οι ξινοί κριτικοί. (Λαμπρή εξαίρεση το "Hot Summer" από το δεύτερο άλμπουμ)

Όπως και να έχει, μ' αυτό το δευτεροκλασάτο R'n'B look, οι Monrose κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα ισχυρό fan base στη Γερμανία. Με το "I Am" του 2008, είπαν να πάρουν ένα ρίσκο. LOL δλδ όχι. Απλά έκαναν ένα electropop άλμπουμ που είναι το απόλυτο hip αυτήν την περίοδο, οπότε δεν ξέρω αν μπορείς πραγματικά να το πεις ρίσκο. Τέσπα, αυτή η στροφή τους οδήγησε μεν στη δημιουργία καλύτερων τραγουδιών, τους στέρησε όμως την επιτυχία που είχαν με τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους. Οι fans στάθηκαν μάλλον μουδιασμένοι απέναντι σ' αυτή την αλλαγή, γιατί αν έχεις συνηθίσει στα ετοιματζίδικα μετά το σπιτικό σου κακοφαίνεται. Καλά lame μεταφορά but you get the point. Οι δε κριτικοί έβγαλαν όλα τα απωθημένα ετών πάνω στο "I Am" με κάποιον να τις αποκαλεί 'Sugababes για εκπτωτικά καταστήματα' xDDD. Rather harsh imo.

Το cd δεν είναι τόσο κακό. Ειδικά η εξάδα "Certified", "You Can Look", "Tip Toe", "Electicity", "Hit 'N' Run" και "Don't Touch the Fader" είναι πολύ δυνατή, dance κομμάτια με έντονη electro γεύση που ακούγονται ευχάριστα και χορεύονται ακόμα πιο ευχάριστα. Εντάξει μπορεί να μην είναι παράδειγμα πρωτοτυπίας αλλά τουλάχιστον σε κάνουν να αισθάνεσαι ωραία. Άλλες ευχάριστες προσθήκες είναι τα "Strike the Match", "Going Out Tonight", "No Never" και "Teach Me How To Jump". Για τα μπαλαντοειδή του άλμπουμ δεν έχω να πω πολλά, είναι γνωστό ότι δεν είμαι fan του είδους άλλωστε. Α και το "A Love Bizarre", skip it. Tom skips. You should, too.

Track List:

01. Strike The Match
02. A Love Bizarre
03. Certified
04. Why Not Us
05. Going Out Tonight
06. You Can Look
07. Tip Toe
08. Teach Me How To Jump
09. Stolen
10. Electricity
11. Hit 'n' Run
12. No Never
13. Stained
14. What They Want
15. Don't Touch The Fader

Monrose - Hit 'n' Run

[if you want more: Stike the Match]

Well that was it. Τώρα πια έχουμε καλύψει όλα τα girl bands που αξίζουν μια ακρόαση από κάθε music lover που θέλει να είναι ενημερωμένος. Βέβαια οι αρχάριοι καλά θα κάνουν να αρχίσουν με Girls Aloud και Sugababes που είναι τα πιο φωτεινά παραδείγματα. Μετά για πιο 'flavoured' ακροατές υπάρχουν οι καταπληκτικές Danity Kane και τα αγαπημένα μας τσόλια Pussycat Dolls - α και οι Girlicious αλλά αυτές θέλουν προσπάθεια - ενώ για τραγούδια που βρίσκονται μέσα στο πνεύμα της εποχής (όχι το χριστουγεννιάτικο silly) έχουμε τις Saturdays και τούτες που είδαμε εδώ. Shit they are not enough, not even 10! I want MOAR! Solid HarmoniE reunion noooooooooow!!!

ΥΓ: Δεν είναι αυτό το ποστ για τις πρωτοχρονιάτικες ευχές, be patient.
ΥΓ 2: Μιας και ανέφερα το Popstars τόσες φορές, έχει κανείς τα άλμπουμ των Hi-5; Δε τα βρίσκω πουθενά, μόνο το χριστουγεννιάτικό τους βρήκα. If you do, plz let me know ok? :)

Climb Up To The Top 2008 or Ποιοι μας τα έπρηξαν τη χρονιά που φεύγει

OK I'm all better now και θα ποστάρω πιο ανθρώπινα. :P

Ακολουθώντας την περσινή δοκιμασμένη και πετυχημένη συνταγή [links are dead duh!], μάζωξα και φέτος τα 20 πιο επιτυχημένα singles του 2008 σύμφωνα με το United World Chart. Ο υπολογισμός δεν έχει γίνει με βάση μόνο τις πωλήσεις αλλά με ένα point system που δεν ξέρω πώς λειτουργεί αλλά τέσπα το UWC θεωρείται αξιόπιστο site γενικότερα.

Πρώτη αυτή τη χρονιά ήταν η Boreleona Lewis με το "Bleeding Bore" που κι αν δε το φάγαμε στη μάπα εφέτο, δε λέω δεν ειν' κακό αλλά νισάφι. Αμέσως μετά η Πουρόγρια της pop με το "4 Minutes" που ήταν μια χαρά τραγούδι, σε σχέση με κάτι άλλα που είχε στο Hard Candy. H faux-λεσβία Katy Perry δεν κατάφερε (δυστυχώς) να περάσει το "Viva La Depression" των Coldplay και αρκέστηκε στην 4η θέση. Την εικοσάδα συμπληρώνει η Duffy, τρεις Ριάννες, μια Bareilles, ακόμα μία Boreleona και άλλα hits που λίγο εώς πολύ μας τα κάνανε τσουρέκια κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Αξιοσημείωτο είναι ότι στο top 20 υπάρχουν κομμάτια που υπήρχαν και στο περσινό (Apologize, No One) ενώ άλλα έχουν υποχωρήσει κάποιες θέσεις αλλά βρίσκονται μέσα στα 40 πρώτα.

Now εκτός από τα 20 πρώτα, πήρα αυθαιρέτως την πρωτοβουλία να χώσω ακόμα 5 τραγούδια που περιέχονται στο top 40 και πρέπει οπωσδήποτε να τα έχεις ως ενθύμιο και φυλαχτό για το 2008. Όχι δεν έβαλα Britney γιατί το "Womanizer" δεν είναι κάτι τόοοοσο αξιομνημόνευτο πια - άσε που μέσα στο 2009 θα βγάλει καλύτερα singles ;). Το πιο πιθανό είναι να έχεις ήδη όλα τα κομμάτια αν παρακολουθούσες στοιχειωδώς τι παιζόταν όλη τη χρονιά ή αν έχεις κατεβάσει όλα τα Now που βγήκαν το χρόνο αυτό. Όποιος δε τα έχει, here you go. :)

Track List:

1. Leona Lewis - Bleeding Love
2. Madonna - 4 Minutes
3. Coldplay - Viva La Vida
4. Katy Perry - I Kissed a Girl
5. Timbaland - Apologize (feat. OneRepublic)
6. Duffy - Mercy
7. Rihanna - Disturbia
8. Flo Rida - Low (feat. T-Pain)
9. Rihanna - Don't Stop the Music
10. Sara Bareilles - Love Song
11. P!nk - So What
12. Jordin Sparks - No Air (Duet with Chris Brown)
13. Alicia Keys - No One
14. Rihanna - Take a Bow
15. Usher - Love In This Club (feat. Young Jeezy)
16. Ne-Yo - Closer
17. Estelle - American Boy (feat. Kanye West)
18. Leona Lewis - Better In Time
19. OneRepublic - Stop and Stare
20. Jason Mraz - I'm Yours
21. The Pussycat Dolls - When I Grow Up
22. Katy Perry - Hot n Cold
23. Mariah Carrey - Touch My Body
24. Gabriella Cilmi - Sweet About Me
25. Lady GaGa - Just Dance

Φυσικά το καλυτερότερο τραγούδι του 2008 ήταν hands down το ένα και μοναδικό "WHAT A FEELING" της Namie Amuro. Aahh how sad, ignorant people... But YOU know! ;) [It still works...]

Το "απόλυτο" λάθος... a.k.a. the "absolut" stupid bitch

Ας αρχίσουμε το ποστ με μερικούς βασικούς κανόνες της γραμματικής που μάθαμε στα νήπια.

"...τα άρθρα τον/την διατηρούν το τελικό ν όταν η λέξη που ακολουθεί αρχίζει από φωνήεν ή από στιγμιαίο σύμφωνο, δηλαδή τα γράμματα κ, π, τ, τις διφθόγγους μπ, ντ, γκ, τσ και τζ και τα διπλά ξ και ψ." (Γραμματική Τριανταφυλλίδη σελ. 38)

και εφόσον το στον/στην είναι το τον/την μαζί με την πρόθεση 'σε' (Γραμματική Τριανταφυλλίδη σελ. 18), ακολουθεί τον ίδιο κανόνα.

Μετά απ' όλα αυτά δε μπορώ παρά να μη γελάσω με τη χοντράδα που βρίσκεται στο νέο σιντί της απόλυτης Άννας Πλύση και επαναλαμβάνεται πολλές φορές σε διάφορα σημεία του booklet. Τόσες ώστε να μη δικαιολογεί το χαρακτηρισμό 'τυπογραφικό λάθος'.

ROFL wanna see again?

OH OH NO HERE IT COMES AGAIN!!!

and what about this...

Επίσης μερικοί στο ίντερνετ το έχουν αποτελειώσει και το γράφουν "Στη πυρρά". Είναι κατά το Δευκαλίωνας και Πύρρα, ε η 'πυρρά' προέρχεται από την Πύρρα που ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ την καψάλισε η θεά Δήμητρα επειδή τόλμησε να κλέψει ολύμπια ραπανάκια απ' το περιβόλι της και έτσι τιμής ένεκεν αλλάξαμε τον τόνο και έγινε η πυρρά.

ΈΛΕΟΣ ΠΙΑ δε φτάνει που έχει δολοφονήσει δυο υπέροχα τραγούδια (Breathless & Un Año de Amor), που σε κάθε μα κάθε τραγούδι είτε είναι dance ή μπαλάντα ή ό,τι σκατά πάει και βάζει τα περιβόητα 'λαϊκά γυρίσματα', έχουμε τους fans να εγκωμιάζουν το τελευταίο παπαρόσιντό της λες και είναι Βιβάλντι! Και τι δε λένε πια στο YouTube, ειδικά για το "Παρελθόν" που είναι τόσο πρωτότυπο και το βίντεο τόσο αριστουργηματικό, δεν έχει ξαναγίνει στην Ελλάδα ουάουάουάου... Ναι λες και δεν έχουμε ξανακούσει παρόμοιο (Busindre Reel much?). Και το βίντεο τι διάολο πρωτότυπο έχει; Κλασική ελληνική παραγωγή με budget που αγγίζει τα 50€, η κάμερα στον ώμο, τραβάμε το τοπίο με πολύ μεγάλη ταχύτητα, χώνουμε και δυο πλάνα της τραγουδιάρας και έτοιμο. Τέτοια εξύψωση της μετριότητας μόνο στα μέρη μας γίνεται.

Φυσικά το άλμπουμ είναι η συνηθισμένη Πλύση, nothing more nothing less. Boring, generic, greek. Έβαλε σε ένα τραγούδι τη λέξη "τσούλες" και ξαφνικά έγινε edgy lmfao!

Απ' τα κατάβαθα της ψυχής μου ΟΥΣΤ!

PS: I hope you had a nice xmas bitches. Cuz I didn't. And Πλύση had to pay the price.

Σκατούγεννα.

Jizz In My Pants

Εξωφρενικό και γαμάτο! LOL για το cameo της Justina. Από τη μια λυπάμαι που μια τόσο τέλεια μουσική ("Perfect Lover" anyone?) σπαταλήθηκε σε μια παρωδία. Θα κυκλοφορήσει επίσημα πάντως. xD

Α και btw το video ανέβηκε στις 6 Δεκεμβρίου και έχει ήδη 10 εκατομμύρια views. Doesn't surprise me.

Το βρήκε κάποιος! Η Ελένη Πέτα στέλνει σήμα!

Το βρήκε ο MusicBug και η Ioanna και ο DRJ στο shoutbox και γενικά πολύς κόσμος πριν το βρω εγώ lol. Anywayz, thx guys για την ευγενική σας συνεισφορά. ^_^ Το πρώτο που παρατήρησα όταν το έψαχνα μανιωδώς χθες είναι ότι όπου το βρήκα να πωλείται, στο πεδίο "Εταιρία" υπήρχε η λέξη 'ανεξάρτητη'. Που σημαίνει ότι είτε η Ελένη ήθελε να κάνει ένα δίσκο ακριβώς όπως τον σκέφτηκε χωρίς βραχνάδες πάνω απ' το κεφάλι της, είτε ότι δε βρέθηκε καμία major εταιρία να δώσει λεφτά για να βγάλει το cd. Αν είναι η δεύτερη περίπτωση αληθής, τότε πάσο, ας δίνουν λεφτά για να βγάζει cd η Φανή Δρακοπούλου γιατί εντάξει η κοπέλα προσφέρει τόσα πολλά στη μουσική αυτού του τόπου και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να διακοπεί αυτός ο μουσικός και πολιτιστικός βεβαίως βεβαίως εμπλουτισμός της ελληνικής μουσικής. *PUKES*

Τέσπα, με δικά της λεφτά ή μέσω μικρής ανεξάρτητης εταιρίας, το νέο άλμπουμ της Ελένης Πέτα είναι εδώ. Κινείται στο κλασικό ύφος της, αυτό που ξεκίνησε με το "Ίδια μάτια άλλο βλέμμα" και συνεχίζει μέχρι σήμερα. Στίχοι που δεν είναι για να κόβεις φλέβα αλλά την ευαισθησία τους την έχουν ενώ οι μουσικές κινούνται κυρίως στην pop με στοιχεία pop/rock και λίγο folk σε λίγα τραγούδια - έχει και tango. Φυσικά για τις ερμηνείες της δε χρειάζεται καν να μιλήσω. Αν φτιάχναμε λίστα με τις πιο εκφραστικές φωνές που μας έχουν απομείνει, σίγουρα θα ήταν μια απ' τις πρώτες που θα έμπαιναν. Το καλύτερο βέβαια με το όλο θέμα είναι ότι η Πέτα είναι μία απ΄τις 5 (πολλές έβαλα) καθαρά pop τραγουδίστριες της Ελλάδας. Αλλά με την κανονική έννοια της pop, όχι όπως την αντιλαμβάνεται η κάθε μπουζουκοκέφαλη ξεβαμμένη σκυλού ή ο κάθε κάγκουρας. Και σίγουρα όχι με την έννοια που την έχουν στο μυαλό τους οι fags της φίλης της, της Δέσποινας Πορδή, που έγινε μεγάλη κιουρία της πίστας και αρχόντισσα του γαρίφαλου. xD

Λοιπόν, το "Στείλε σήμα" όσο το ακούω τόσο βρίσκω ότι είναι καλύτερο από το εξαιρετικό "Παιδί ακόμα", τα τραγούδια είναι πιο κολλητικά και υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία στον ήχο. Πάντως είναι σίγουρα καλύτερο από το "13" της Ευρυδίκης - πάντα τις βάζω μαζί αυτές. Δε μπορώ να ξεχωρίσω ακόμα τραγούδια γιατί κι εγώ τώρα το ακούω ολόκληρο αλλά στα early favorites βάλε το κρητικό hit "Πόλεμος" και το "Φεύγεις κι είμαι μόνη" για τα κουπλέ του. Το link του Musicbug είναι αληθινό, της Ioannas δε το έλεγξα αλλά θα μας πει, ενώ όποιος είναι ψείρας σαν εμένα και θέλει τίτλους, εξώφυλλα και ανοργασμική οργάνωση ας διαλέξει τον αγαπημένο μας ανώνυμο. :P

Track List:

1. Φιλί στα πέλαγα
2. Στείλε σήμα
3. Βαλ' το στα πόδια
4. Αγκαλιά
5. Ελπίδες και όνειρα

6. Πόλεμος (omg hit!)
7. Γυρεύω ουρανό
8. Φεύγεις κι είμαι μόνη
9. Θα ποντάρω πάνω σου
10. Τώρα και πάντα
11. Πού να σε βρω
12. Ένα αστέρι φωτεινό

Ελένη Πέτα - Βαλ' το στα πόδια

ΥΓ: Looks like some people do care yay!

The Saturdays: Chasing Lights

Με πολλή καθυστέρηση αυτό το ποστ αλλά τι να κάνεις όταν έχεις Girls Aloud και Britney να βγάζουν καινούριες δουλειές την ίδια περίοδο; Βέβαια το γεγονός ότι έκανα τόσο καιρό να ακούσω τις Saturdays ενδελεχώς ίσως λέει κάτι από μόνο του. Και αν στην αρχή δήλωνα ενθουσιασμένος για το support που έκαναν στις Girls Aloud (είναι και στην ίδια εταιρία) και για το καταπληκτικό "Up", τα πράγματα δεν έμειναν έτσι ακριβώς. Τώρα είμαι απλά ικανοποιημένος. :P

Οι Saturdays δημιουργήθηκαν το καλοκαίρι του 2007 από την Fascination Records, μάλλον λόγω έλλειψης girl bands στη Γηραιά Αλβιώνα. Ή για να το κάνω ακόμα πιο σαφές, γιατί υπήρχε χώρος και για τρίτο girl band, αφού το είδος περνάει μια μίνι αναβίωση μετά την επιτυχία των Sugababes και των Girls Aloud. Δύο από τα μέλη του συγκροτήματος, η Rochelle και η Frankie, ήταν προ ετών στους S Club 8, κάτι ανήλικα που τραγουδούσαν το "Fool No More" αν θυμάσαι. Η Mollie έχει κάνει ένα ανεπιτυχές πέρασμα από το X-Factor, η Vanessa έχει μουσική και θεατρική παιδεία και είναι όπως το κόβω η lead singer του γκρουπ και η Una εκτός του ότι έχει κερδίσει 1-2 μουσικούς διαγωνισμούς στην πατρίδα της την Ιρλανδία και έχει βγάλει ένα cd, είναι και τουλάχιστον 6 χρόνια μεγαλύτερη από τα υπόλοιπα μέλη. Όχι και η καλύτερη επιλογή για να συμπληρωθεί το γκρουπ, έτσι; Γιατί τώρα έχουμε τρεις 19χρονες, μια 21χρονη, και μια 27χρονη... Βέβαια ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί η Una να είναι σεμνή και να θελήσει μια απ' τις μικρές να φύγει για να κάνει solo καριέρα (lol).

Η καριέρα των Saturdays ξεκίνησε με το support που έκαναν στις Girls Aloud στο Tangled Up Tour και επισημοποιήθηκε με την κυκλοφορία του πρώτου τους single "If This Is Love" που έφτασε στην πολύ ικανοποιητική θέση #8. Ακόμα καλύτερα (δικαίως) τα πήγε το "Up" φτάνοντας στο #5 και το άλμπουμ "Chasing Lights" που ακολούθησε έφτασε στο #11 και έλαβε πολύ καλές κριτικές. Οι περισσότερες εκθείασαν τον συμπαγή και straightforward pop ήχο του άλμπουμ, με αυτή του Digital Spy να λέει επί λέξη: "Their sassy, modern, chart-ready pop is more straightforward than most Girls Aloud singles and younger than the music Sugababes are now recording." Τώρα εγώ γιατί βρήκα ένα σωρό αρνητικά σ' αυτή τη φράση που υποτίθεται ότι είναι θετική κριτική; Πρώτο και καλύτερο το chart-ready. Ίσως ένα από τα χειρότερα πράγματα που μπορείς να πεις για ένα άλμπουμ αφού εύκολα οι καλοθελητές μπορούν να το μεταφράσουν ως 'ξεπέτα'. Φυσικά το άλμπουμ δεν είναι τόσο chart-ready, far from that actually. Εκτός κι αν εννοούμε τις θέσεις 20-30. Μετά το "...is more straightforward than most Girls Aloud singles...". Ha, μα αυτή η subtle quirkiness που χαρακτηρίζει τα περισσότερα (αν όχι όλα) τα τραγούδια των GA είναι που τις οδηγεί αργά και σταθερά σε όλο και μεγαλύτερη αποδοχή από κοινό και κριτικούς (μπα αυτούς τους έχουν). Ακόμα και το σχετικά βαρετό πρώτο τους άλμπουμ κρύβει περισσότερες εκπλήξεις από το Chasing Lights. Και τέλος το "...younger than the music Sugababes are now recording". Τα ίδια και εδώ, η πιο adult και 'σοβαρή' - και καλά - προσέγγιση της pop από τις Sugababes είναι αυτή που τις κρατάει εδώ και χρόνια ψηλά παρόλο που έχουν αλλάξει 546 μέλη - ούτε franchise να ήταν!

Και συμπληρώνοντας τα παραπάνω, έχω να πω τα παρακάτω: το "Chasing Lights" δεν είναι κακό. Είναι όμως προβλέψιμο. Μισώ αυτόν τον χαρακτηρισμό αλλά ακούγοντας αυτό το άλμπουμ, τον διαπιστώνω. Τα διαμαντάκια "Up", "Lies" και "Work" δεν είναι αρκετά ώστε να χαρακτηριστεί πρωτότυπο, ενώ τα υπόλοιπα διακατέχονται από μια διάθεση filler, δλδ σε κάθε τραγούδι υπάρχει ένα σημείο του που θα προτιμούσες να μην υπάρχει γιατί χαλάει το υπόλοιπο πχ τα κουπλέ στο "Vulnerable". Επίσης σπαστική είναι και η σως electopop που την έχουν πασπαλίσει χωρίς φειδώ. Τι παίζει αυτή την εποχή; Electropop. Ε πάρ'τη στα μούτρα. Ακόμα και η μπαλάντα του άλμπουμ "Fall" μοιάζει με χίλιες δυο άλλες που ακούμε κάθε μέρα. Στα καλά του άλμπουμ είναι οι συμπαθητικές ερμηνείες των κοριτσιών και φυσικά το γεγονός ότι έχουμε να κάνουμε με έναν 'συμπαγή και straightforward' pop δίσκο, που δε θα απογοητεύσει κανένα pop lover. Ακόμα και με όλα τα μειονεκτήματά του.

Keep in mind ότι αυτό είναι μόλις το πρώτο άλμπουμ των Saturdays και δείχνει ότι έχουν μέλλον μπροστά τους, αν μείνουν μαζί. Σπάνια το πρώτο είναι και το καλύτερο ή τουλάχιστον αυτό δε συμβαίνει με τα γυναικεία pop συγκροτήματα. Λαμβάνοντας υπόψη και την σχεδόν ανατριχιαστικά τρομακτική διαφορά ανάμεσα στα 2 πρώτα άλμπουμ των Girls Aloud, δε θα μου έκανε εντύπωση αν με τη δεύτερή τους δουλειά βλέπαμε τις Saturdays να συναγωνίζονται στα ίσα τα άλλα δυο θηρία. Time will tell.

Track List:

01. If This Is Love
02. Up
03. Keep Her
04. Issues
05. Lies
06. Work
07. Chasing Lights
08. Set Me Off
09. Fall
10. Vulnerable
11. Why Me, Why Now
12. Up (Wideboys remix edit)
13. Crashing Down (b-side to "Up")
14. What Am I Gonna Do (b-side to "If This Is Love")
15. Not Good Enough (unreleased track)

The Saturdays - Work



The Saturdays - Issues

Off With Their Party!!

Well Χαρίλαε well, πόσο ωραία είναι όταν η μουσική ενώνει δύο διαφορετικούς κόσμους; Χθες στο τηλεοπτικό party των Girls Aloud ήταν καλεσμένοι οι Kaiser Chiefs και τραγούδησαν το "Never Miss A Beat" σε medley με το "Sound Of the Underground". Μπορεί ο Ricky να αισθανόταν λίγο έξω απ΄τα νερά του στο πλατώ γιατί μάλλον δεν έχει ξαναδεί τόσες γυναίκες και gay μαζεμένους (lol), αλλά τα τραγούδια ταιριάζουν καλά μαζί. Βοήθησε και η χημεία του με τη Sarah, που είναι γνωστή για την αγάπη της στην ιντουριά.

Κατά τ' άλλα ήταν καλεσμένος και ο James Morrison με μια πιο βαρετή παρουσίαση του "Broken Strings" και όλα τα άλλα ήταν performances των κοριτσιών μαζί με ενδιάμεσα σκετσάκια. Από τα highlights της βραδιάς ήταν το "Love Machine", ένα απ' τα καλύτερα τραγούδια τους και signature tune για την αγγλική pop των '00s - I'm not exaggerating, it's true! (LOL @ 2:09)

Do ye wants it?

Performances:

1. The Promise
2. Call the Shots
3. I'll Stand by You
4. Never Miss A Beat / Sound of the Underground (with Kaiser Chiefs)
5. Love Machine
6. Broken Strings (with James Morrison)
7. Love Is Pain
8. The Loving Kind
9. Something Kinda Ooooh

RapidShit
http://ra

OOPS! I almost forgot, I don't do this anymore! ;)

Τα links είναι μια ευγενική χορηγία του Tom. Είναι interchangeable δλδ μπορείς να κατεβάσεις το πρώτο από RapidShare, το δεύτερο από MegaUpload και τα υπόλοιπα απ' το άλλο και να τα κάνεις unzip στο τέλος.

ΥΓ: Sorry luvs, Neverlandean is not in the mood for σεντόνια.

Το νέο φρούτο λέγεται Queensberry...

...και μας έρχεται από τη Γερμανία. Συγκεκριμένα από την έβδομη σεζόν του Popstars που έχει βγάλει κι άλλα αμφιβόλου ποιότητος συγκροτήματα όπως οι No Angels και οι Monrose - ok οι Monrose τρώγονται. Πιστό στην παράδοσή του, το Popstars έφτιαξε ακόμα ένα girl band που όλα του τα μέλη είναι χοντρές ή άσχημες ή συνδυασμός των δύο. Οι Queensberry αρχίζουν την καριέρα τους με ένα cover του "No Smoke" της Eva Avila, η οποία κέρδισε στο τέταρτο Canadian Idol. Και δεν είναι καθόλου κακό. Σε αντίθεση με την εμφάνισή τους... Seriously, lose pounds.

PS: Μια τη λένε Αντωνέλλα και μου θύμισε την Τσουτσουνέλα. xD

Utada Hikaru: ULTRA BLUE + HEART STATION

First name: Hikaru
Last name: Utada
Χαϊδευτικό: Hikki
Mood: Apathetic (LOL no that was a Mr.F tribute)
Mood: Optimistic / Inspirational
Genre: Alternative (or something) Dreamy Pop

Αν υπάρχει μια j-pop καλλιτέχνιδα που είναι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο γνωστή εκτός Ιαπωνίας, αυτή είναι η Utada Hikaru. Είτε ως όνομα είτε λόγω του Kingdom Hearts, η Hikki είναι συνήθως το πρώτο δείγμα ιαπωνικής μουσικής που ακούει κανείς. Τώρα που το σκέφτομαι κι εγώ αυτήν είχα πρωτοακούσει στο "COLORS" σε ένα ποστ που έκανε ο Mr.F πριν από κάτι αιώνες. Από τότε πέρασαν μήνες, άπειρες μουσικές, πολλή Namie και αρκετή Ami και Kumi για να καταπιαστώ ξανά μαζί της - φταίει και λίγο ο Oni και λίγο Cookie. Και οι συνέπειες ήταν καταστροφικές! Η Hikki εύκολα βρήκε το δρόμο της για τη λίστα των life-long favorite τραγουδιστριών μου και θεωρείται δεδομένο ότι θα ακούσω κάτι δικό της κάθε μέρα. She's so damn addictive!

Η διαφορά της από τις υπόλοιπες j-divas είναι το ότι γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής της στη Νέα Υόρκη. Προερχόμενη από οικογένεια με πλούσια μουσική παράδοση, άρχισε να ηχογραφεί τραγούδια από την ηλικία των 12 ετών. Το 1998 κυκλοφορεί την πρώτη της δισκογραφική δουλειά με τίτλο "Precious", χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Cubic U. Το άλμπουμ αποτυγχάνει και η Hikki μετακομίζει στο Τόκιο που θα είναι και η αρχή του μουσικού ταξιδιού της.

Το 1999 βγαίνει το "First Love" και η απήχησή του είναι ανεπανάληπτη. Παραμένει μέχρι σήμερα το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις στην μουσική ιστορία της Ιαπωνίας που φτάνουν πάνω κάτω τα 8 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα 2 τα πούλησε την πρώτη κιόλας εβδομάδα. Έγινε 32 φορές πλατινένιο, έμεινε για 6 εβδομάδες στο Νο 1 και συνολικά 84 εβδομάδες μέσα στο chart. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι στίχοι και οι μουσικές είναι γραμμένες αποκλειστικά και μόνο από την ίδια. Και όλα αυτά πριν καν ενηλικιωθεί. Συνήθως τέτοια ξαφνική επιτυχία σημαίνει απότομη προσγείωση στη συνέχεια. Αλλά όχι. Τα 4 singles που έβγαλε για την προώθηση του δεύτερου της άλμπουμ "Distance", έφτασαν στο #1 και πούλησαν πάνω από 1 εκατομμύριο κόπιες το καθένα. Το "Distance" κυκλοφόρησε το 2001 και την πρώτη εβδομάδα πούλησε 3 εκατομμύρια αντίτυπα, στερώντας έτσι την πρώτη θέση από την Ayumi Hamasaki (βέβαια τη δεύτερη εβδομάδα άλλαξαν λολ). Η 4η θέση στον πίνακα με τα πιο εμπορικά άλμπουμ της Ιαπωνίας ανήκει στo συγκεκριμένο δίσκο.

Την περίοδο 2002-2003 η Utada σιγοτραγουδιέται από κάθε καμένο video gamer αφού το single "Hikari", μεταφρασμένο σε "Simple and Clean" γίνεται το theme song του παιχνιδιού - φαινομένου Kingdom Hearts. Το "Hikari" μαζί με τα υπόλοιπα 3 singles του αυτής της περιόδου, σηματοδοτούν την μικρή - ομολογουμένως - στροφή της Hikki σε πιο experimental μονοπάτια αλλά μη φανταστείς τίποτα ακραίο. Η μελωδικότητα παραμένει πάντα το κύριο χαρακτηριστικό της μουσικής της. Ο τρίτος δίσκος με το όνομα "DEEP RIVER" κατέλαβε την 8η θέση ανάμεσα στα πιο εμπορικά άλμπουμ της Ιαπωνίας ever. Δηλαδή μέχρι το 2003 η Utada έχει πουλήσει ένα σκασμό cd, έχει πάρει άπειρα βραβεία και έχει κερδίσει την αγάπη του Ιαπωνικού (και όχι μόνο) κοινού. Πες μου, στην Ψωροκώσταινα όταν γινόταν κάτι τέτοιο δε θα λέγαμε όλοι να τη στείλουμε για "διεθνή" καριέρα; Ε έτσι έκανε κι αυτή.

Το 2004 υπέγραψε συμβόλαιο με την Def Jam και στηριζόμενη στις δικές της συνθετικές ικανότητες και στη μικρή συμβολή του Timbaland, κυκλοφορήσε το δεύτερο αγγλικό της άλμπουμ με τον τίτλο "Exodus". Με λίγα λόγια να πούμε ότι ήταν τρελό flop, έφτασε με το ζόρι στο #160 του Billboard, ενώ την ίδια και χειρότερη τύχη είχε στην Αγγλία. Στην Ιαπωνία όμως τα πήγε πολύ καλύτερα αν και υποτίθεται ότι οι παραδοσιακοί fans σοκαρίστηκαν από την αλλαγή στο στυλ της. Καλά μαλακίες, καθόλου ακραία δεν ήταν η αλλαγή. Δε θα πω πολλά για το "Exodus" γιατί προορίζεται για ποστ μόνο του αλλά σημαντικό είναι ότι τα αγαπημένα μου τραγούδια απ' αυτό είναι τα 2 που έγραψε η Hikki μαζί με τον χοντρό. ikr?

Μετά το flop γύρισε στο Τόκιο και κυκλοφόρησε μια συλλογή με όλα τα singles της μέχρι τότε η οποία κλασσικά έγινε πολλαπλά πλατινένια - τι βαρετό. Which brings us to 2006 και στην πραγματική αρχή του ποστ. Όλα τα παραπάνω ήταν πρόλογος. Well sorta. Anywayz, "ULTRA BLUE" λέγεται η 4η δισκογραφική της δουλειά στην Ιαπωνία και η πρώτη που αξιώθηκα να ακούσω. Ήμουν προκατειλημμένος σχετικά με το είδος της μουσικής της (τι πρωτότυπο) αλλά να, έβαλα να ακούσω το "ULTRA BLUE" και έγινε αυτό: έπαιξε το "This Is Love" και λέω δεν είν' κακό. Έπαιξε το "Keep Tryin'" και λέω δεν είν' καθόλου κακό! Έπαιξε το "BLUE" και ήξερα ότι κάτι είχε συμβεί. Επιφυλάσσομαι να πω ότι η Hikki είναι η Bjork της Ιαπωνίας γιατί α) πόση Bjork έχω ακούσει αλήθεια και β) η Hikki δεν είναι παράφωνη. Μια αρκετά καλή σύγκριση που βρήκα ακούγοντας κάποια από τα κομμάτια του άλμπουμ είναι η Siobhan Donaghy. Όλο το cd διακατέχεται από μια "υγρή" αίσθηση και το μόνο παρόμοιο που μπορώ με σιγουριά να πω ότι έχω ακούσει είναι το "Ghosts". Εκείνο βέβαια είναι κατά τι πιο μυστηριώδες ενώ αυτό αγγίζει τα όρια του mellow σε κάποια σημεία. Ειδική μνεία αξίζει το "Keep Tryin'" - απλά υ-π-έ-ρ-ο-χ-ο τραγούδι, τέλειο για τις ηλιόλουστες μέρες ή τις μέρες που θες να φύγεις απ' όλους και απ' όλα (boy, do I have these ones). Άλλα highlights είναι φυσικά τα προαναφερθέντα "This Is Love" και "BLUE", το "COLORS", "One Night Magic", "Be My Last" και το "Passion" που μεταφρασμένο σε "Sanctuary" έγινε το theme για το sequel του Kingdom Hearts. Highly recommended.

Track List:

01. This Is Love
02. Keep Tryin'
03. BLUE
04. Nichiyo no Asia (Sunday Morning)
05. Making Love
06. Dareka no Negai ga Kanau Koro (When Someone's Wish Comes True)
07. COLORS
08. One Night Magic (feat. Yamada Masashi)
09. Kairo (Sea Route)
10. WINGS
11. Be My Last
12. Eclipse (Interlude)
13. Passion

Utada Hikaru - Keep Tryin'

2008. "HEART STATION". A million copies. 15 million downloads. Fight the Blues. HEART STATION. Beautiful World. Gentle Beast Interlude/Celebrate. 虹色バス (Niji-iro Basu). テイク 5 / Teiku 5 / Take 5.

Take 5

Collapsing on top of the cold grass
I want to hide my burning body

These mid-winter constellations are my lovers
I have been waiting all this time

My mood today is the highest
Like the sky that has no despair nor hope
I want to be translucent

If we do not meet, we won’t fight
With no chance for disillusionment

The wind that is like a knife
Helping to increase my speed
Take 5

What version of myself makes me happy?
Like the sky that has no success nor failure
I want to be translucent

Take off my coat and step inside
With no beginning and no end
I want to live this day we call today honestly

Μιλάει για το θάνατο. Στο τέλος θα το καταλάβεις.
Δεν έχω να γράψω κάτι άλλο γι' αυτό το cd. A classic.

Track List:

01. Fight The Blues
02. HEART STATION
03. Beautiful World
04. Flavor Of Life -Ballad Version-
05. Stay Gold
06. Kiss & Cry
07. Gentle Beast Interlude
08. Celebrate
09. Prisoner Of Love
10. Take 5
11. Boku Wa Kuma (I'm a Bear)
12. Niji-iro Basu (Rainbow-coloured Bus)
13. Flavor of Life

Αφιερωμένο...

Πόση ξεφτίλα να αντέξει κανείς;

[απορρίφθηκε την τελευταία στιγμή]

Girls Aloud do Pet Shop Boys + Circus Video

Νομίζω ότι πάμε και για δεύτερο No 1, αυτή τη φορά με τη βοήθεια του ηλεκτρονικού γεροντοδιδύμου yay! Στα σχόλια σου δίδεται ακόμα μια ευκαιρία, αν δε την έχεις ήδη εκμεταλλευτεί προηγουμένως. (Απαράδεκτον, α-πα-ρά-δε-κτον!!)

And what tha fuck? Τέλος πάντων, ας το δεχτώ. Τουλάχιστον οι Coldshit έχουν δηλώσει fan.

UPDATE:

Lookie! ;)

Αν δεν ανοίγει, πάμε εδώ!

Taylor Swift + Fearless = ♥

Who here likes country pop? Μόνο εγώ; :S Κακώς γιατί παρόλο που το συγκεκριμένο είδος κρατάει κάποια στοιχεία από τη βλάχικη καταγωγή του, έχει προχωρήσει τόσο ώστε να γίνεται αποδεκτό και από άτομα που σε καμία περίπτωση δε θα ασχολούνταν με την country. Έπρεπε βέβαια να κερδίσει στο American Idol η Carrie Underwood για να πάρει χαμπάρι ο (νεότερος) κόσμος ότι υπάρχουν και ωραία country τραγούδια, γιατί κακά τα ψέματα αυτό το είδος το έχουμε συνδέσει με βρωμερούς θρησκόληπτους ρεπουμπλικάνους Μιζουριώτες γελαδάρηδες που όλη τη ζωή τους την περνούν σε ακτίνα 25 χιλιομέτρων από τον τόπο που γεννήθηκαν. Όταν όμως βγαίνει μια νέα γενιά country τραγουδιστών που ενσωματώνουν rock και pop στοιχεία στα τραγούδια τους και απολαμβάνουν ενθουσιώδη αποδοχή από τους κριτικούς (Αμερικάνους και μη), δε μπορείς παρά να δώσεις μια ευκαιρία κι εσύ.

H Taylor Swift γεννήθηκε στο 1989 (...) στην Πενσυλβάνια, πράγμα που την καθιστά αρκούντως βλαχάρα by itself. Δυστυχώς οι υπόλοιποι βλάχοι δεν της έκαναν τη χάρη να της κλείσουν συμβόλαιο αμέσως και έφαγε πολλές πόρτες στα μούτρα, μέχρι που αποφάσισε να μετακομίσει στο Nashville του Tennessee, που είναι (με πολλή φαντασία) κάτι σαν το Hollywood των κεντρικών πολιτειών. Εκεί εδρεύουν δεκάδες μικρές και μεγάλες δισκογραφικές εταιρίες που ασχολούνται με την country, το gospel και όλες αυτές τις so american μουσικές. Εκεί πάει και το κάθε μικρό επαρχιωτόπουλο που ελπίζει σε μια καριέρα, εκτός κι αν γίνει πρώτα δεκτό στο American Idol, τότε δε χρειάζεται. xD Anywayz, μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες, η Taylor δούλεψε ως τραγουδιάρα σε ένα bar για να βγάλει το ψωμί της και voila! εκεί την πρόσεξε ο εκπρόσωπος της νεοσυσταθείσας Big Machine Records.

Έκανε το μουσικό της ντεμπούτο με το single "Tim McGraw", που αναφέρεται φυσικά στον γνωστό (?) country τραγουδιστή και σύζυγο της Faith Hill. Το τραγούδι το έγραψε όταν ήταν 1η λυκείου γιατί θα χώριζε αναγκαστικά με το αγόρι της που θα έφευγε για το college - this is so One Tree Hill lol. Α και btw καλό τσουλάκι που τα είχε με το frat boy, δε βρίσκεις; Ήθελε λοιπόν να γράψει ένα τραγούδι για να θυμάται τον παιδικό της έρωτα και ψάχνοντας να βρει πράγματα που να της τον θυμίζουν, βρήκε ένα τραγούδι του Tim McGraw που άκουγαν μαζί. Now, όσο κι αν με κάνει να θέλω να ξεράσω όλο αυτό, it is kinda sweet. Το single έφτασε στο #40 του Billboard και καλύτερα τα πήγαν τα 4 singles που ακολούθησαν, χωρίς όμως κάποιο να καταφέρει να μπει στο top 10. Στο country chart βέβαια τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα και γενικά παρά τις όχι και τόσο καλές θέσεις, το άλμπουμ "Taylor Swift" έφτασε στο #5 του Billboard, πούλησε πάνω απο 3,5 εκατομμύρια κόπιες και κατά συνέπεια έγινε τριπλά πλατινένιο. Της εξασφάλισε επίσης και μια υποψηφιότητα Grammy για τον καλύτερο νέο καλλιτέχνη. Και ξαφνικά hello Carrie Underwood απέκτησες ανταγωνισμό!

Για να πω όμως την αλήθεια, το συγκεκριμένο άλμπουμ δε φτάνει ούτε κατά διάνοια το ντεμπούτο της Carrie. Δεν είναι βέβαια κακό αλλά είναι αρκετά country και κάποια στιγμή με κουράζει το στυλ "I'm a lone lonesome cowboy". Έχει βέβαια τις στιγμές του με τα "Picture To Burn", "Teardrops on My Guitar", "The Outside" και "I'm Only Me When I'm With You" αλλά γενικά δε το προτείνω για πρώτη φορά. Ο βασικός λόγος του ποστ ήταν το επόμενο. xD

Track List:

1. Tim McGraw
2. Picture To Burn
3. Teardrops On My Guitar
4. A Place In This World
5. Cold As You
6. The Outside
7. Tied Together With A Smile
8. Stay Beautiful
9. Should've Said No
10. Mary's Song (Oh My My My)
11. Our Song
12. I'm Only Me When I'm With You
13. Invisible
14. A Perfectly Good Heart
15. Taylor's 1st Phone Call with Tim McGraw

Πριν από μερικές εβδομάδες μας ήρθε το "Fearless". Αυτό μάλιστα! Εδώ η pop κυριαρχεί και έχουν μπει country πινελιές ίσα ίσα για να τελειοποιούν το αποτέλεσμα. To άλμπουμ έκανε ντεμπούτο στο #1 του Billboard πουλώντας πάνω από μισό εκατομμύριο αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα και τα δυο πρώτα singles "Change" και "Love Story" έφτασαν στις θέσεις 10 και 5 αντίστοιχα. Συνολικά 11 από τα 13 τραγούδια του άλμπουμ έχουν κάνει την εμφάνισή τους στο Billboard αποκλειστικά μέσω των downloads - 3 εκ των οποίων μέσα στο top 15 χωρίς καμία προώθηση. Και οι κριτικές όμως ήταν εξαιρετικές. Τόσο πολύ που αυτή τη στιγμή το άλμπουμ έχει ένα εντυπωσιακό σκορ 81/100 στο Metacritic και βρίσκεται μέσα στα 30 καλύτερα της χρονιάς σύμφωνα με τη βαθμολογία. Σίγουρα πιο επιτυχημένη προσπάθεια από την προηγούμενη. Άλλωστε υπάρχει λόγος. Το "Fearless" είναι ένα εξαιρετικό δείγμα σύγχρονης country pop, όπου ναι μεν υπάρχουν εικόνες από τα κλασικά θέματα του είδους (Θεός, ενηλικίωση, παντρολογήματα κλπ) αλλά δεν κυριαρχούν. Είναι λες και η Taylor μέσα από τους στίχους και τη μουσική της κατάφερε να φέρει όλα αυτά στο σήμερα και η παρουσία τους είναι, αν μη τι άλλο, υποφερτή. Φαντάσου το κι έτσι: θα μπορούσε κάλλιστα αυτός να είναι ένας δίσκος της Michelle Branch. Ό,τι πρέπει για τα πρώτα δειλά βήματα σ' αυτήν την παρεξηγημένη περιοχή. Θα δούμε πόσο θα βοηθήσει αυτό το crossover της Taylor στη μελλοντική της καριέρα. Προς το παρόν, αν θες ένα άλμπουμ που να σε κάνει να αισθάνεσαι καλά ή κάνεις μεγάλες διαδρομές με το αυτοκίνητο κυρίως εκτός πόλης, τότε το "Fearless" είναι αυτό που ψάχνεις.

Track List:

1. Fearless
2. Fifteen
3. Love Story
4. Hey Stephen
5. White Horse
6. You Belong with Me
7. Breathe
8. Tell Me Why
9. You're Not Sorry
10. That’s the Way I Loved You
11. Forever & Always
12. The Best Day
13. Change

Taylor Swift - Change

(Αυτό είναι προς το παρόν το αγαπημένο μου. Γράφτηκε το καλοκαίρι και ήταν το επίσημο τραγούδι της αμερικανικής ολυμπιακής ομάδας στους αγώνες του Πεκίνου. Main lyric: "we'll sing halellujah"... I think I'm a closeted christian lol. Χάλια ο ήχος, είναι πολύ καλύτερο.)



Taylor Swift - Love Story
(λίιιγη υπομονή στην αρχή)