Monday, October 27, 2008

Revolution in the head don't count for nothing, you gotta move that ass!!

Ή όπως λέμε στα ελληνικά "συν Αθηνά και χείρα κίνει". Δεν το έριξαν στις Μαντονοφιλοσοφίες τα κορίτσια μου (άλλωστε αυτή δε τις λέει τόσο πικάντικα) απλά αυτός είναι ο κύριος στίχος του αγαπημένου μου (προς το παρόν) τραγουδιού από το ολόφρεσκο και σπαρταριστό "Out of Control" που αισίως σήμερα leakαρε! Το πέμπτο studio album των Girls Aloud είναι γεγονός και αναμένεται να κάνει πάταγο, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στο παρελθόν. Αυτό μάλλον συμβαίνει γιατί επιτέλους μετά από τόσα χρόνια (χρόνια!) εξαιρετικών κριτικών από κάθε πιθανό έντυπο / φυλλάδα / εφημερίδα / περιοδικό της Αγγλίας μαζί με την συστηματική προβολή του συγκροτήματος από τα αγγλικά media, ακόμα και η πιο ξινομούνα αλτερνατίβα αγγλίδα τουλάχιστον παραδέχεται ότι οι Girls Aloud δεν είναι ούτε μια χαζοpop πεντάδα που βγήκε από ένα reality για να κάνει 1 δίσκο ξεπέτα και να διαλυθεί ούτε μια ομάδα από ξεβράκωτα μπάζα που τραγοδούν με όλα τα υπόλοιπα όργανα του σώματός τους εκτός από το στόμα.

6 χρόνια μετά το "Sound Of the Underground" οι Girls Aloud δεν είναι οι ίδιες με εκείνα τα ελαφρώς fugly και κάπως τροφαντά κορίτσια που κέρδισαν στο διαγωνισμό Pop Stars: The Rivals. 19 συνεχόμενα top 10 hits, 4 πλατινένια άλμπουμ, 4 κορυφές στο UK singles chart, 3 sold-out arena tours, άπειρες φωτογραφήσεις, συνεντεύξεις, live εμφανίσεις και χιλιάδες αποτρελαμένοι fans σίγουρα σε αλλάζουν ως άτομο. Οι Girls Aloud όμως ποτέ δε βάσισαν την ύπαρξή τους γύρω από την επιτυχία. Αν το είχαν κάνει θα τα είχαν παρατήσει ως τώρα και θα απολάμβαναν τα ωραία τους λεφτά από το ατελείωτο merchandise των προϊόντων τους. Η διαφορά τους από τα υπόλοιπα girl groups είναι ότι αυτές πραγματικά και ειλικρινά συμπαθιούνται. Το βλέπεις ξεκάθαρα όταν τις παρακολουθείς σε συναυλία: όλες έχουν τις στιγμές τους αλλά στην τελική the band is above all. Τόσα χρόνια δεν ακούστηκε κάποια να παραπονιέται που η Nadine έχει τραγουδήσει μόνη της τη μισή τους (και βάλε) δισκογραφία γιατί κάπου μέσα τους αναγνωρίζουν ότι η φωνή της είναι καλύτερη από των άλλων 4 μαζί. Κάθε μια όμως έχει τη στιγμή που λάμπει ακόμα κι αν τραγουδήσει ένα στίχο σε ολόκληρο το τραγούδι (βλέπε Nicola στο "Sexy! No No No..."). Οι δε Cheryl και Kimberley δε χάνουν ευκαιρία να... φιλιούνται στο στόμα σε κάθε τους δημόσια εμφάνιση, ενώ είναι πραγματικά δύκολο να μη τις πετύχεις μαζί. ΟΚ σίγουρα έπαιξε ρόλο η τύχη που ταίριαξαν τόσο πολύ, ποιος ξέρει τι θα γινόταν αν εκείνο το χειμώνα του 2001 ο κόσμος είχε επιλέξει αντί για τη Sarah να μπει στο συγκρότημα η αλογομούρα Javine (ναι η γνωστή "Touch My Fire" κλπ).

Έτσι λοιπόν σε μια εποχή που η ακύρωση των άλμπουμ είναι καθημερινό φαινόμενο, το "Out of Control" τελικά θα κυκλοφορήσει μια εβδομάδα νωρίτερα με τους καλύτερους οιωνούς, αφού το πρώτο single "The Promise" έκανε ντεμπούτο στο #1 του UK chart με πωλήσεις που ξεπερνούν τα 77.οοο αντίτυπα μόνο για την πρώτη εβδομάδα. "Το πιο συναρπαστικό άλμπουμ του συγκροτήματος ως τώρα", σύμφωνα με το επίσημο site, αναμένεται να σφραγίσει για τα καλά την αναγνώριση των Girls Aloud ως το μεγαλύτερο γυναικείο pop συγκρότημα της Αγγλίας, αφήνοντας πίσω τις Sugababes που το μόνο που έχουν υπέρ τους είναι οι πωλήσεις. Σημειωτέον ότι οι Girls Aloud ποτέ δεν προωθήθηκαν εκτός Αγγλίας σε αντίθεση με την παγκόσμια (πλην Αμερικής) προώθηση των Sugababes. Και τελικά δε σημαίνει και πολλά αν έχουν πουλήσει μέχρι και 2 εκατομμύρια κόπιες παραπάνω. Ένα pop συγκρότημα δεν είναι μόνο για να τραγουδάει. Είναι αυτόματα celebrities και οι Sugababes με την απροθυμία τους να ασχοληθούν με τη δημοσιότητα και την ελαφρώς σνομπ διάθεσή τους, άφησαν ανοιχτό το πεδίο στις Girls Aloud να γίνουν το αγαπημένο θέμα των αγγλικών media. Είναι όμορφες, έχουν πλάκα και τραγουδάνε αξιοπρεπώς live. Ε δε θέλει και πολύ. Οι πιο σκληροπυρηνικοί fans θα σου πουν ότι είναι το καλύτερο pop συγκρότημα της δεκαετίας, ενώ οι εντελώς καμμένοι (moi) θα σου πουν ότι τόσο μεγάλη προσφορά στην διασκεδαστική και αβίαστη pop έχει να γίνει από την εποχή των ABBA.

Θα προσπαθήσω να σταματήσω εδώ το παραλήρημα γιατί σε λίγο δε θα μου μείνει σουτιέν για σουτιέν έτσι που τα σκίζω όλα για χάρη τους! LOL! Στο θέμα μας τώρα που είναι το άλμπουμ. Λοιπόν, γενικά είναι σχεδόν τέλειο. Απείρως καλύτερο από το "Tangled Up" και σχεδόν τόσο απολαυστικό όσο το "Chemistry". Ο ήχος του είναι σαφώς επηρεασμένος από τα 60s (όπως και του "Chemistry") και ενσωματώνει ομαλά την απαραίτητη electropop. Σίγουρα είναι λιγότερο προβλέψιμος από τον προηγούμενο και μπορεί να δημιουργήσει πολλούς νέους fans, αν είναι διατεθειμένοι να ασχοληθούν.


  • Η αρχή γίνεται με το "The Promise", με το εθιστικό του ρεφραίν και τις Cheryl & Nicola να κλέβουν χωρίς κόπο την παράσταση. Έχει μέχρι και key change, how tacky is that? xD
Hotness: 9.5/10

  • The Loving Kind: Girls Aloud + Pet Shop Boys. Θες κι άλλα; Είναι σαν το "Call the Shots" μόνο λίγο πιο γρήγορο και πολύ καλύτερο. Τα μελαγχολικά κουπλέ εύκολα κυριαρχούν.
Hotness: 10/10

  • Rolling Back the Rivers in Time: Αν δεν ερωτευτείς τη μουσική του με το πρώτο άκουσμα, τι να πω; Θα την ερωτευτείς με το δεύτερο. Ναι αυτό είναι τα 60s στον 21ο αιώνα με διακριτική ηλεκτρονική χροιά. Αν ήσουν βούτυρο, θα έλιωνες ακούγοντάς το. xD
Hotness: 10/10

  • Love Is the Key: Is it? Έτσι λένε. Τι κι αν σου αρέσουν τα μαλλιά της καστανά, αυτή τα θέλει ξανθά! Μου θυμίζει λίγο το "Waiting" αλλά εκείνο είναι πιο dancy. To "Waiting" είναι μέσα στα 3 αγαπημένα μου κομμάτια από Girls Aloud. Οπότε...
Hotness: 10/10

  • Turn to Stone: Electropop, όχι τρελό upbeat, ιδανικό για club. Ναι τώρα που το φαντάζομαι να ανάβουν τα φώτα τη στιγμή που αρχίζει το ρεφραίν, είναι πολύ καλύτερο. Η μουσική είναι το δυνατό σημείο του κομματιού. Α και η Nicola. :P
Hotness: 9/10

  • Untouchable: Διαρκεί σχεδόν 7 λεπτά και φοβόμουν πολύ ότι θα είναι κάτι σαν το εμετικό "Incredible" της Madonna. Αλλά όχι!! Είναι μια αμαρτωλή electroποπιά που αναπτύσσεται σταδιακά και περνάει χωρίς να την καταλάβεις. Η μουσική απλά φανταστική. Πάλι βλέπω μια μελαγχολία στο κομμάτι αλλά maybe that's just me.
Hotness: 9.5/10

  • Fix Me Up: Wanna get dirrty? They want to be fixed up! Φαντάζομαι ότι η Sarah θα το χάρηκε πολύ αυτό το κομμάτι, it's so her! Έχει μια κάποια soul διάθεση αν μας επιτρέπεται ο όρος. Διάλειμμα από την ηλεκτρονικούρα.
Hotness: 9.5/10

  • Love Is Pain: Ναι δεν κράτησε πολύ το διάλειμμα, αρχίσαμε πάλι. xD Λέγεται ότι το συγκεκριμένο τραγούδι είναι δήλωση της Cheryl λόγω του κέρατου που της έχει ρίξει το μπάζο ο άντρας της Ashley Cole. Άμα την έχουν βάλει να επαναλαμβάνει στο τέλος του κομματιού "you're a sinner" και "love is pain" δεν είναι και δύσκολο να πάει εκεί ο νους σου.
Hotness: 9.5/10

  • Miss You Bow Wow: This is so epic! Να γραφεί αμέσως στα καταστατικά ότι αυτό το τραγούδι είναι epic. Pure fun σε όλη τη διάρκεια αλλά κoρυφώνεται στο ρεφραίν. Μάλλον απίθανο να γίνει single. Ο κόσμος είναι πολύ μίζερος για αυτό το τραγούδι. :(
Hotness: 11/10
  • Revolution in the Head: Hehehe!! Τι κι αν το PopJustice το χαρακτήρισε απλά καλό, για μένα ήταν το πρώτο κομμάτι που μου σφηνώθηκε στο κεφάλι. Η εισαγωγή του είναι θ-ρ-υ-λ-ι-κ-ή! Η Nadine, όσο κι αν έχει η μειωθεί η συμπάθειά μου στο πρόσωπό της με τα χρόνια, είναι αξεπέραστη, κι όλο αυτό με μια σειρά από επιφωνήματα: he-he-hey oh oh oh!
Hotness: 20/10

  • Live in the Country: Συνεχίζει την παράδοση του "What You Crying For" δλδ το να υπάρχει ένα drum 'n' bass κομμάτι προς το τέλος του άλμπουμ. Μιλάει για τη ζωή στο χωριό. Don't sweat it κορίτσια, δε σας πάει. Μπορείτε όμως να το τραγουδάτε. Οι αγελάδες και τα γουρούνια στο τέλος προσμετρώνται ως θετικά. xD
Hotness: 9/10

  • We Wanna Party: Αυτό είναι cover από το flop album της Lene (τραγουδίστριας των Aqua) που έχει ξαναγράψει για τις Girls Aloud στο παρελθόν. It is a little bland αλλά γι' αυτό το έχουν ονομάζει και bonus track. Ποτέ δεν περιμένεις κάτι εξαιρετικό από ένα bonus track (με εξαίρεση αυτά που υπάρχουν στο "Come and Get it" της Rachel Stevens).
Hotness: 8/10


OVERALL: 10/10

To μόνο αρνητικό σε όλη την ιστορία; Το πραγματικά ΚΑΚΑΣΧΗΜΟ εξώφυλλο δλδ έλεος μπλιαχ μπλιαξ ξερνάω τι είναι αυτά;; Το ανηψάκι του γραφίστα το έφτιαξε στο Paint? Ugh! Κρίμα γιατί η φωτογραφία είναι καλή αν μειώσεις λίγο το saturation και το contrast. Η απαίσια πατικωμένη γραμματοσειρά όμως είναι απαράδεκτη.


Track List:

1. The Promise
2. The Loving Kind
3. Rolling Back The Rivers
4. Love Is The Key
5. Turn 2 Stone
6. Untouchable
7. Fix Me Up
8. Love Is Pain
9. Miss You Bow Wow
10. Revolution In The Head
11. Live In The Country
12. We Wanna Party

Πρέπει να ακούσεις την εισαγωγή του "Revolution in the Head"!



You love it, don't you? :D

ΥΓ: Δε θέλω γκρίνιες για το δεκάρι, το ποστ ήταν συναισθηματικά φορτισμένο! Στο τσακ κρατήθηκα να μη γράψω ένα ποστ γεμάτο ασυναρτησίες τύπου wooooo, yay, awesome, I love GA, alaalla, perfect, perfect, all the tracks are perfect, GA rock etc etc
ΥΓ 2: HE-HE-HEY OH OH OH
ΥΓ 3: You lookin' bow wow wow wow
ΥΓ 4: Bear with me.

Saturday, October 25, 2008

Catfights and Spotlights at the Funhouse!


Κανονικά θα έκανα ξεχωριστό ποστ για κάθε ένα απ' αυτά τα άλμπουμ αλλά η διάθεσή μου να γράφω σεντόνια είναι αντιστρόφως ανάλογη των νέων κυκλοφοριών.

Ξεκινάμε με τις αγαπημένες Sugababes που αισίως έφτασαν στο έκτο τους studio άλμπουμ. Το "Catfights and Spotlights" απομακρύνεται αρκετά από τον καθαρά pop ήχο του "Change" και συνδυάζει funky και soul στοιχεία, θυμίζοντας σε κάποια σημεία το παρθενικό άλμπουμ "One Touch" επί εποχής Siobhan. Κι ενώ κάτι τέτοιο πρακτικά θα σήμαινε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα βαρετό άλμπουμ, συμβαίνει μάλλον το αντίθετο, με πολλούς να λένε ότι αυτή είναι η καλύτερη δουλειά του συγκροτήματος εδώ και χρόνια. Οι κριτικές είναι όπως πάντα συγκρατημένα θετικές αλλά μάλλον αυτή τη φορά θα έχουμε πρόβλημα με τις πωλήσεις, αφού στα midweeks έφτασε μόλις στο #8 και κατά πάσα πιθανότητα θα πέσει κι άλλο. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι είναι σίγουρο το flop, μπορεί με σωστές επιλογές single οι πωλήσεις να εκτοξευθούν. Όχι ότι το δεύτερο single "No Can Do" μπορεί να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση αλλά τέλος πάντων.

Προσωπικά βρήκα πολύ ενδιαφέρον το cd αυτό - ίσως να είναι η μόνη δουλεία των Sugababes που απόλαυσα τόσο πολύ από την αρχή μέχρι το τέλος. Επιφυλάσσομαι όμως γιατί δε τις έχω ακούσει τόσο ενδελεχώς όσο τις Girls Aloud.

Φτιάχνοντας μια λίστα με τα καλύτερα κομμάτια, θα βάζαμε σίγουρα το funky "Girls" και το "You on a Good Day" που μάλλον είναι και το καλύτερο όλου του άλμπουμ. Στη συνέχεια έρχεται το "Side Chick" το οποίο σύμφωνα με τους fans είναι βγαλμένο κατευθείαν από το "One Touch" και οι δυο 60-ish μπαλάντες "Unbreakable Heart" και "Sunday Rain". Και τέλος το "Nothing's as Good as You" που κινείται στο ύφος του "You on a Good Day". Τα υπόλοιπα σε καμία περίπτωση δεν είναι άσχημα και θα ενθουσίαζαν κάθε ένθερμο Sugababes fan αλλά για τους υπόλοιπους ίσως δεν κρύβουν καμία ιδιαίτερη έκπληξη, εννοώντας ότι δεν ξεφεύγουν από τον κλασσικό και καθιερωμένο εδώ και χρόνια ήχο του συγκροτήματος. Παρόλα αυτά οι Sugababes ξέρουν τι κάνουν και το κάνουν καλά και στην τελική αν είχα λεφτά θα το αγόραζα. Κρίμα όμως που δεν έχω μία και ό,τι έχω θα πάει στο πακέτο του Oni που θα μου 'ρθει κατευθείαν από Αγγλία γεμάτο με Girls Aloud. Το μόνο που με ανησυχεί είναι ότι τα κορίτσια δεν άφησαν στην άκρη την ηλίθια επιθυμία να συνεργαστούν με τον Timbaland και λέγεται ότι θα το κάνουν στο αμέσως επόμενο άλμπουμ. Somebody slap them, please!

Rating: 9/10


Track List:

01. Girls
02. You On A Good Day
03. No Can Do
04. Hanging On A Star
05. Side Chick
06. Unbreakable Heart
07. Sunday Rain
08. Every Heart Broken
09. Beware
10. Nothing's As Good As You
11. Sound Of Goodbye
12. Can We Call A Truce
13. About You Now (acoustic version)
14. She's Like A Star (with Taio Cruz)

Και τώρα η καλύτερη troll-dyke της Αμερικής! Ή μήπως όχι; Φαίνεται πως πλησιάζοντας τα 3ο η Alecia σκέφτηκε ότι είναι καιρός να σταματήσει να συμπεριφέρεται σαν 15χρονη θυμωμένη teenager και να ωριμάσει. Άσε που μετά το χείμαρρο "I'm Not Dead" πολύ δύσκολα θα μπορούσε να φτιάξει ένα δίσκο πιο διασκεδαστικό και δυναμικό. Το "Funhouse" περιέχει μεν στιγμές που είναι σήμα κατατεθέν της P!nk - δλδ βρισιές, φωνές και ηλεκτρική κιθάρα - αλλά αυτή τη φορά έχει δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στον στίχο και στα θέματα που την απασχολούν. Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι στο επίκεντρο αφού μόλις βγήκε από χωρισμό οπότε είναι πολύ φυσικό να καταπιάνεται μ' αυτές. Φωνητικά και ερμηνευτικά μιλάμε για έναν σχεδόν αψεγάδιαστο άλμπουμ.

Ο χαμός έγινε από την αρχή με το "So What". Believe it or not, αυτό είναι το πρώτο solo No 1 της P!nk στην Αμερική! Στο #1 είχε φτάσει και με το "Lady Marmalade" αλλά αυτό ήταν collaboration. I know απαράδεκτο, αφού μπορώ να φανταστώ τουλάχιστον άλλα 6 ή 7 singles της στην κορυφή του Billboard. Λοιπόν, αυτό το τραγούδι δε μου αρέσει πολύ. Εύκολα το ξεχωρίζω ως ένα από τα πιο αδύναμα του άλμπουμ. Ούτε καν κόλλησα όταν πρωτοβγήκε. Καμία σχέση με τον εθισμό του "Stupid Girls" πριν κανα δυο χρόνια. Και μόνο για το diss της Jessica Simpson όμως κερδίζει κάποιους πόντους. Σε αντίθεση με το "Sober" που θα είναι το δεύτερο single. Ξεχώρισε ήδη ως fan favorite και φέρει την υπογραφή του Danja. Όχι δεν είναι urban, είναι pop/rock και ελαφρώς moody - βλέπε "Just Like a Pill".

Ακολουθεί το "I Don't Believe You". Μάλλον της αρέσει να βάζει ένα "βαρύ" ερμηνευτικά κομμάτι στην αρχή του άλμπουμ για να μην αρχίσεις να ξεσαλώνεις και μετά σου πέσει βαρύ. Το έκανε και στο προηγούμενο με το "Nobody Knows" και το "Dear Mr. President". Είναι ο τρόπος της να αποδεικνύει ότι δεν είναι μια τρελή φωνακλού με ροζ/κίτρινα μαλλιά και πολλά piercings, αλλά μια πραγματικά καλή φωνή. Στο ίδιο ύφος είναι και τα "Crystal Ball" και "Glitter in the Air". Πραγματικά είναι εκπληκτικό το πόσο τρυφερές μπορούν να γίνουν οι ερμηνείες της. Μπορεί κι αυτή κατά βάθος να είναι μόνη και φοβισμένη όπως όλοι μας και... pffff shit I can't do that what the hell, nice ballads enjoy them xD

To "One Foot Wrong" μου κάνει λίγο σε filler αλλά γρήγορα έρχεται ένα κλασσικό P!nk κομμάτι, το "Please Don't Leave Me", τραγούδι βγαλμένο από τη ζωή. Μιλάει για το πώς βρίζεις και κακομεταχειρίζεσαι το ταίρι σου αλλά είσαι αιώνια (sort of) προσκολλημένος πάνω του. "I forgot to say out loud how beautiful you really are to me, I can't be without, you're my perfect little punching bag". Wish I could relate, too. Και επιτέλους φτάνουμε στο "Bad Influence" το αγαπημένο που απ' όλο το άλμπουμ. Είναι το κομμάτι που θα μπορούσαμε να πούμε ότι πλησιάζει περισσότερο στο ύφους του "I'm Not Dead", με cocky και thrashy διάθεση (είπα thrashy όχι trashy). To ομότιτλο "Funhouse" δεν είναι αυτό που θα περίμενε κανείς δλδ upbeat, χαρούμενο, party-ish αλλά δεν παύει να είναι catchy και ένα από τα καλύτερα του CD. To countdown είναι όλα τα λεφτά. "This used to be a funhouse, but now it's full of evil clowns" δε ξέρω που μπορεί να αναφέρεται αλλά εγώ το βρίσκω απολύτως ταιριαστό για τη μουσική βιομηχανία του σήμερα.

And then "Mean". Το θέμα του είναι ο χωρισμός. Κι επειδή δεν είμαι καλός σ' αυτά ορίστε το ρεφραίν για να καταλάβεις. Btw, αν δεν έχεις εντυπωσιαστεί μέχρι τώρα με τις στιχουργικές ικανότητες της P!nk, τι να πω να το κοιτάξεις.

How did we get so mean?
How do we just move on?
How do you feel in the morning when it comes and everything's undone?
Is it cause we wanna be free?
Well that's not me
Normally I'm so strong
I just can't wake up on the floor like a thousand times before
Knowing that forever won't be

Τα "It's All Your Fault" και "Ave Mary A" είναι η κλασική P!nk που αγαπάμε τόσα χρόνια και τελειώνουμε με το "This Is How it Goes Down", το δεύτερο καλύτερο κομμάτι του άλμπουμ. To πολύ καλό "Could've Had Everything" είναι το b-side του "So What" και bonustrack στα iTunes.

Rating: 9/10 (To "I'm Not Dead" όμως έπαιρνε 11/10)



Track List:

01. So What
02. Sober
03. I Don't Believe You
04. One Foot Wrong
05. Please Don't Leave Me
06. Bad Influence
07. Funhouse
08. Crystal Ball
09. Mean
10. It's All Your Fault
11. Ave Mary A
12. Glitter In The Air
13. This Is How It Goes Down
14. Could've Had Everything

So that was it. Πού να είχα και όρεξη για σεντόνι δλδ. Όχι δε σταμάτησα το μουσικό συσσίτιο, απλά πρέπει να ψάξεις λίιιιγο περισσότερο.

Thursday, October 23, 2008

Είδες η γειτόνισσα;

Αυτή είναι η Τουρκάλα Róisín Murphy και ακούει στο όνομα Hande Yener. Το τραγούδι λέγεται "Romeo". Το άλμπουμ της βρίσκεται ήδη στο pc μου. ^_^ Απλά θεά.




Και θα μείνουμε στην γείτονα με ένα ακόμα τραγουδάκι αυτή τη φορά από έναν γνωστό μας λόγω Eurovision. Ο Kenan Doğulu τραγουδάει το "Çakkıdı".




Και τέλος το καταπληκτικό "...Dan Sonra" της Sıla, που τόσο καταπληκτικά το δολοφόνησε η Τάμτα με τον Stereo Mike.




Όσον αφορά το τελευταίο βίντεο, θέλω να πω ότι είναι πολύ εκνευριστικό και εξευτελιστικό να πηγαίνουν οι καράβλαχοι Έλληνες YouTubers και να αφήνουν σχόλια τύπου "greek version is better, this version sucks". Για 3 απλούς λόγους: 1) προφανώς η αυθεντική version είναι καλύτερη και έχει τέλειο βίντεο, 2) είναι δείγμα μεγάλης ανασφάλειας και μικροτσουτσουνιάς από μέρος των Ελλήνων και 3) φαντάσου (απλά φαντάσου) τι θα απαντούσε σε αντίστοιχα σχόλια των Τούρκων η εθνοφρουρά του YouTube. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς σκατά μας έχουν μεγαλώσει έτσι και θεωρούμε πως ό,τι είναι ελληνικό είναι το καλύτερο αλλά τουλάχιστον όσον αφορά τη μουσική κάτι τέτοιο δεν ισχύει.

Αντίθετα, η περήφανη Ελλάς τι κάνει; Στέλνει ως υποψήφιο για Best Greek Act στα MTV Europe Music Awards τον... αργκχμφ... Χατζηγιάννη! Αυτό κι αν είναι εθνικός διασυρμός xD. Μη χαίρεσαι, ο Stereo Mike το κέρδισε το βραβείο. Όχι ότι μου αρέσει αλλά από Χατζηγιάννη τον προτιμώ χίλιες φορές. Εγκληματική η απουσία της Monika από τις υποψηφιότητες. Oh well, let's enjoy this "barbarian" music, we the civilized listeners. :PPP

Here come the Turks!

1. Hande Yener - Romeo
2. Kenan Doğulu - Çakkıdı
3. Sıla - ... Dan Sonra

PS: Άντε βρε! Να μας ζήσει η Θέλξη!

Tuesday, October 21, 2008

Δεν περιμένει στην ουρά μία τσελιγκοπούλα! Πρώτη γεμίζει το σταμνί, πρώτη διαλέγει singles!

Κι επειδή ούτε κι εσύ πρέπει να περιμένεις, πάρε αυτόν τον πάκο γεμάτο με κρυφές απολαύσεις για να έχεις να πορεύεσαι.

Πρώτα το κόλλημα της ημέρας: το ντουέτο του Σουηδού Darin με την γλυκιά ασχημούλα Kat DeLuna, "Breathing Your Love". Παραλίγο να μην το ακούσω με το επιχείρημα "έλα μωρέ πόσο καλό μπορεί να είναι;" (σπουδαίο επιχείρημα έτσι;). Αλλά τελικά έκανα λάθος! Είναι πάρα πολύ καλό! Άλλο ένα πόνημα του Red One που όπως το κόβω πάει να γίνει Timbaland της electropop. Speaking of which, τελικά τα περισσότερα κομμάτια που βγαίνουν πια είναι electropop. Ακόμα και στην Αμερική - γιατί στην Αγγλία δεν είναι καινούριο φαινόμενο. Μήπως βιώνουμε το τέλος μιας εποχής; Με άλλα λόγια, η r'n'b πέθανε, ζήτω η electropop; Can't say I don't like it. :P

(Δεν είναι το κανονικό video)



Look who's back! Ashley! Δλδ δε γύρισε εντελώς αλλά ετοιμάζει το δεύτερο άλμπουμ της που το περιμένουμε με ανυπομονησία και εν τω μεταξύ πρωταγωνιστεί σε ανούσια σχολικά μιούζικαλ. Το "I'm Back" φημολογείται ότι θα περιέχεται στο νέο άλμπουμ αλλά δε θα είναι το πρώτο single.

Look who's back now! Hilaryyyyyyy!! Η αγαπημένη μου παρθένα yay! Παίρνει sample από το "Personal Jesus" των Depeche Mode και φτιάχνει το "Reach Out", που μου θυμίζει άπειρα άλλα τραγούδια που έχουν βγει προσφάτως αλλά επειδή το τραγουδάει η Hilary δεν μπορώ παρά να το αγαπήσω. Εν τω μεταξύ, η Hil ξαναβγάζει Best Of επειδή έφυγε από την άχρηστη Hollywood Records αλλά το συμβόλαιο προέβλεπε ακόμα ένα άλμπουμ. Flop στα σίγουρα. Ας ελπίσουμε ότι θα ξεπεράσει της δυσκολίες και θα ξαναφτιάξει ένα τέλειο cd όπως το "Dignity".

And look who's back AT LAST!!! My Velvet love!! Δε με νοιάζει τι λένε οι κακές γλώσσες (Ethan) για την πιο fun γεροντομπεμπέκα της Σουηδίας, εμένα τα τραγουδάκια της με κάνουν να χαμογελάω και το έχω ανάγκη. :P "Take My Body Close" τέταρτο single στη σειρά και περιμένουμε το νέο άλμπουμ μέσα στο μήνα (άνευ απροόπτου).

Τις Saturdays τις μάθαμε πλέον κι αν δε τις έμαθες ακόμα τι να σου πω, είσαι απαράδεκτος. Το "Crashing Down" είναι το b-side του "Up" και είναι εξίσου εκπληκτικό. Είναι επίσης καλύτερο από τα μισά κομμάτια του άλμπουμ τους. :S

Η Alesha δίνει δωρεάν το "Colours of the Rainbow" από το site της αν της δώσεις το mail σου ή ένα τυχαίο mail τελοσπάντων χαχαχα! Καμία σχέση με το "The Boy Does Nothing" αλλά πολύ συμπαθητικό.

Οι Girls Aloud φαίνεται ότι πάνε σφαιράτες για το τέταρτό τους #1 στο UK chart με το "The Promise". Ομολογώ ότι παραξενεύομαι λίγο γιατί το εγκληματικά τέλειο "Sexy! No No No..." έφτασε μέχρι το #5 πέρσι - και δεν συγκρίνεται με το "The Promise" pu-lease. To "She" είναι το b-side του. Yes, it's electropop αλλά αυτό δεν είναι καινούριο για τις Girls Aloud, my girls are so ahead of their time. :P

The whole package

1. Alesha - Colours of the Rainbow
2. Ashley Tisdale - I'm Back
3. Darin - Breathing Your Love (feat. Kat DeLuna)
4. Girls Aloud - She
5. Hilary Duff - Reach Out
6. Jace Everett - Bad Things (Club Mix)
7. The Saturdays - Crashing Down
8. Velvet - Take My Body Close

To 6 είναι η μουσική των τίτλων του True Blood - very sexxxy! Δε βλέπεις True Blood? [Too bad...]

Saturday, October 18, 2008

Saturday Night Japanese Delight

Yes, you are right, it's time for a...

KUMI ATTAAAAAAAAAAACK!!!



Αυτό το τραγούδι συνουσιάζεται και χειροδικεί.

Have a great Saturday night.

ΥΓ: I missed doing that. :D

Friday, October 17, 2008

Just a quick notice

Beloved music loving peeps,


αν κάποια στιγμή στο μέλλον προσπαθήσετε να μπείτε στο μπλογκ αλλά σας βγάλει την αναθεματισμένη σελίδα ότι δεν υπάρχει, να ξέρετε ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε απ' το δικό μου χέρι. Just so you know.

Btw, τα δυο παρακάτω αριστουργηματικά άλμπουμ έχουν leakάρει. Όποιος βαριέται να ψάχνει / δε τα βρίσκει / τα θέλει με perfect tags και εξώφυλλα (it may take a while for this), ας μου στείλει ένα mail. Reviews στα επόμενα ποστ.

Cheers.


Wednesday, October 15, 2008

The Pussycat Dolls: Doll Domination

[Τρίτη και φαρμακερή - just my review]

So, κάλλιο αργά παρά ποτέ που λένε αλλά τι να κάνω που συνέχεια με αποσπούσαν άλλα πράγματα από το να κάνω αυτό το ποστ. Τα trashy τσουλάκια Pussycat Dolls επέστρεψαν και ετοιμάζουν full fronted vagina attack στα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις μας. Μετά το ομολογουμένως καταπληκτικό "When I Grow Up" που κυκλοφόρησε το Μάιο, το γλυκό ήρθε και έδεσε με το "Doll Domination", τη δεύτερη δισκογραφική δουλειά των PCD. Αν περιμένεις το γνωστό trashing που τους έκανα μέχρι τώρα, να το ξεχάσεις - the album is just TOO GOOD to be trashed και όσο κι αν προσπαθήσω δεν μπορώ να κρύψω ότι μου άρεσε. Shit, σε λίγο θα λατρέψω και τη Φουρτάδα να μου το θυμηθείς...

Η ιστορία των PCD είναι μακρά και σίγουρα δεν ξεκίνησε με το "Don't Cha". Η original ιδέα προέρχεται από τις Robin Antin (χορεύτρια / σκηνοθέτις) και Christina Applegate (η γνωστή ηθοποιός) που θέλησαν να σχηματίσουν ένα burlesque χορευτικό συγκρότημα το οποίο ξεκίνησε την πορεία του το 1995. Αρχηγός των PCD διετέλεσε για κάποια χρόνια το μονδέλο Carmen Electra που ήταν μπροστάρισσα σε πολλά χορευτικά shows μέχρι το 2002 όταν αποφασίστηκε να μετατραπεί το συγκρότημα από χορευτικό σε μουσικό - δλδ από μπουρλέσκ σε μπουρδελέσκ.

Το 2003 ήταν η χρονιά που οι PCD απέκτησαν μάνα, πατέρα, γιαγιά, παππού, κουνιάδα και συννυφάδα αφού η Nicole Scherzinger ανέλαβε καθήκοντα ως αρχηγός. Οι δευτεράτζες ήταν οι Carmit Bachar, Kimberly Wyatt, Ashley Roberts, Jessica Sutta και Melody Thornton. Το παρθενικό (lol THAT'S FUNNY) single τους ήταν η διασκευή του "Sway" για το soundtrack της ταινίας "Shall We Dance?" όπου πρωταγωνιστούσε η Jennifer Lopez και τα κωλομέρια της. Ένα χρόνο αργότερα κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ "PCD" που έγινε παγκόσμια επιτυχία, έβγαλε 6 singles και πούλησε συνολικά 7 εκατομμύρια κόπιες παγκοσμίως. Quite frankly, this album is a bore. Εκτός από το "Beep" που κάπως μου αρέσει, τα υπόλοιπα είναι too slutty για τα γούστα μου. Άσε που τα μισά κομμάτια είναι covers, ούτε οι Girls Aloud τέτοιο πράμα! But what the hell δεν είναι αυτό το θέμα μας. To 2008 η Carmit Bachar έφυγε για να κάνει solo καριέρα την ώρα που η Nicole γυρνούσε στο συγκρότημα με την ουρά στα σκέλια μετά από 4 συνεχόμενα flop singles και συνεχείς αναβολές της κυκλοφορίας του άλμπουμ της. Well good luck Carmit, you'll definitely need it. :P

Πια οι PCD είναι 5 (ιδανικός αριθμός για γυναικείο γκρουπ κατά τη γνώμη μου) και ανανεωμένες (δλδ με καινούρια ρούχα από το sex shop) κυκλοφορούν το δεύτερο τους άλμπουμ "Doll Domination". Το ύφος δεν διαφέρει και πολύ από τον πρώτο δίσκο αυτό που διαφέρει όμως είναι το "βάθος". Δεν το εννοώ με την έννοια του ψαγμένου και σκεπτόμενου (lol that would be awkward), απλά υπάρχουν και μερικά κομμάτια που υπάρχει μια υποψία συναισθήματος, ακόμα κι αν αυτό δεν εκδηλώνεται παρά μόνο σε μερικά σημεία. Από κριτικές πάτωσε, δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο. Σημασία έχει ότι σε όποιον αρέσει η r'n'b με πολύ πολύ γενναιόδωρες δόσεις pop θα ευχαριστηθεί ακούγοντας το άλμπουμ. You have to have some fun from time to time, right? ;)


Best song on the album



Magic
Σίγουρα ένα απ' τα καλύτερα τραγούδια της χρονιάς. Fantastic & catchy as hell.

The Top Tracks
(πώς να τις μισείς όταν βγάζουν τέτοια κομμάτια;)

When I Grow Up, I Hate This Part, Who's Gonna Love You, Happily Never After, Halo, Love the Way You Love Me, Whatchamacallit

The Okay Tracks

Bottle Pop, Whatcha Think About That, Takin' Over the World, Out of This Club, Elevator

The I-Can-Live-Without-Them Tracks

In Person, Hush Hush, I'm Done

Το δεύτερο CD περιέχει solo τραγούδια από κάθε Pussycat Doll (για να ακούσεις και λίγο της φωνές των άλλων) καθώς και 2 bonustracks.

OVERALL: 8/10

Πολύ καλή η δεύτερη προσπάθεια των PCD και με εξέπληξε ευχάριστα, αν και ακόμα πιστεύω πως το "Welcome To The Dollhouse" των Danity Kane είναι ελαφρώς καλύτερο. But the bottom line is that I don't hate them anymore, the whores dominated me. How 'bout you?


Track List CD#1:

1. When I Grow Up
2. Bottle Pop (feat. Snoop Dogg)
3. Whatcha Think About That (feat. Missy Elliott)
4. I Hate This Part
5. Takin' Over The World
6. Out Of This Club (feat. R. Kelly & Polow Da Don)
7. Who's Gonna Love You
8. Happily Never After
9. Magic
10. Halo
11. In Person
12. Elevator
13. Hush Hush
14. Love The Way You Love Me
15. Whatchamacallit
16. I'm Done

Track List CD#2:

1. Jessica Sutta - If I Was A Man
2. Melody Thornton - Space
3. Kimberly Wyatt - Don't Wanna Fall In Love
4. Ashley Roberts - Played
5. Nicole Scherzinger - Until U Love U
6. Lights, Camera, Action (feat. New Kids On The Block)
7. Perhaps Perhaps Perhaps

The Pussycat Dolls - I Hate This Part




The Pussycat Dolls - Whatcha Think About That




Saturday, October 11, 2008

Oh yes, she is definitely back!

I'm sorry Xtina, Rihanna, Beyonce etc but you're dead as of now. :P (Περιμένουμε να τελειώσει η διαφήμιση στην αρχή and there it is!)


Από εδώ μπορείς να κατεβάσεις το video - όχι σε τέλεια ποιότητα αλλά οκ. Προτείνω το uncensored mpg, το tv-rip είναι censored και μιλάει ο εκφωνητής πάνω στο video (και δεν είναι HQ άσχετα που το λέει).

Wednesday, October 8, 2008

ΜΛΚ ΑΝ ΔΕ ΓΙΝΕΙ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΓΑΛΩ ΜΙΑ ΜΙΑ ΤΙΣ ΒΛΕΦΑΡΙΔΕΣ ΜΟΥ, I SWEAR

Δλδ έλεος, τι άλλο θέλει ο κόσμος για να του αρέσει ένα τραγούδι; Καλή διάθεση την έχουμε. Θεά τραγουδίστρια την έχουμε. Εθιστικά hooks τα έχουμε. Μελωδία που φέρνει στο μυαλό το "Mambo No. 5" την έχουμε. Τι άλλο χρειάζεται πια; Δεν αντέχω πια να φλοπάρουν όλα τα καλά και να φτάνει στο No 1 ο Basshunter και η Fergie-whore!! Ε-Λ-Ε-Ο-Σ!

Το "The Boy Does Nothing" είναι το πρώτο single από τη δεύτερη προσπάθεια της Alesha να καταφέρει κάτι στην Αγγλία. Την πρώτη φορά έβγαλε 2 υπέροχα singles αλλά έφαγε τα μούτρα της. Το πρώτο της άλμπουμ (που όλο αναβάλω να ποστάρω) κυκλοφόρησε τελικά μόνο στην Ιαπωνία (!). Ελπίζω το δεύτερο να πάει απείρως καλύτερα και το "The Boy Does Nothing" να πιάσει τουλάχιστον top 3 ΣΤΑΔΓΙΑΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!

Alesha, honey, είναι πρώην μέλος των Mis-teeq και συγκεκριμένα αυτή που ράπαρε στο all time classic "Scandalous".)




Sunday, October 5, 2008

can't stop the SINGLE

Όχι δε θα κάνω διακήρυξη υπέρ της single νοοτροπίας, απλά συνδύασα τον τίτλο του νέου single της Ami Suzuki με το γεγονός ότι θα ποστάρω singles. Ανέβασε τα μανίκια και κατέβασε 'cuz there's some good shit here.

Ξεκινούμε με την γλυκιά Ami Suzuki, την καλύτερη ηλεκτρονικατζού της Γιαπωνίας. Το "can't stop the DISCO" είναι το δεύτερο single από το επερχόμενο album της που μάλλον θα είναι κάτι σε best of μαζί με μερικά καινούρια τραγούδια. Τι να πεις για αυτό το τραγούδι; Η κοπέλα ξεπέρασε τον εαυτό της! Είναι καλύτερο κι απ' το "SUPER MUSIC MAKER" που εντάξει είναι epic tune. Το βίντεο καραξεπατικωσιά από το "In My Arms" της Kylie αλλά ας μη το κάνουμε θέμα, η Ami είναι flop, δε μπορεί να πληρώνει ακριβά τις ιδέες του κάθε σκηνοθέτη. Ιδιαίτερα FIERCE το εξώφυλλο του single, είναι από τα καλύτερα που είδα φέτος.




Track List:

01. can't stop the DISCO
02. climb up to the top
03. SUPER MUSIC MAKER (SA'08S/A mix)
04. can't stop the DISCO (video edit)

Moving on to Koda Kumi, το γλυκό μας τσουλάκι. Κι αυτή έβγαλε δεύτερο single (το πρώτο δε το πόσταρα, μη το ψάχνεις) αλλά δεν έχω πληροφορίες για το πότε θα μας φέρει το νέο της άλμπουμ. Μέχρι τότε βολέψου με το "TABOO" που είναι ας πούμε σαν το "Don't Stop the Music" της Άπω Ανατολής - και ξέρεις πως αισθάνομαι για το συγκεκριμένο τραγούδι (I love it). To βίντεο έχει homosexual theme.




Track List:

01. TABOO
02. Always

Θυμάσαι εκείνο το post με τη Dido και την Anastacia που έφαγε 2 απανωτά σβησίματα από τον καλό μας Blogger χωρίς καμία προειδοποίηση; Ε σε εκείνο είχα βάλε και το "Under My Skin" της Sarah Connor και του είχα δώκει και καλό review. Turns out I was right. Το τραγούδι το διασκεύασε ένα κορεατικό boyband με όνομα DBSK αλλά και η BoA η οποία είναι μια από της μεγαλύτερες σταρ της j-pop. Η ίδια είναι βέβαια κορεάτισσα αλλά έχει μεγάλη επιτυχία και στην Ιαπωνία, μιας και τραγουδάει και στην ιαπωνική γλώσσα. Το "Eat You Up" είναι 100% αγγλόφωνο και θα αποτελέσει την προσπάθεια της BoA να κάνει άνοιγμα στην Αμερικάνικη μουσική σκηνή. Θα υποστεί remix από τον Flo Rida και "φέρει την υπογραφή" των Bloodshy & Avant - είδες τελικά, δε ξεπατικώνει μόνο ο Timbaland. Δε μπορούμε παρά να της ευχηθούμε καλή επιτυχία.

Αααα, αυτή το έκανε πρώτη. Ορκίζομαι στη μύτη της.



Ω ναι υπάρχουν και κορεάτες Backstreet Boys.



Δεν είναι βόα, δεν είναι κροταλία, είναι η BoA η κιουρία.




Και για επιδόρπιο η Λόλα! Άλο Λόλα κόμ αν γκαρσόν ή ό,τι άλλο λέει τελοσπάντων. Είναι το theme από την ομώνυμη καθημερινή σειρά του Ανδέννα και δε το λες κακό. Λέγεται "Lola" (duh) και το τραγουδάνε οι Γάλλοι Superbus.



Thursday, October 2, 2008

Those Dancing Days: In Our Space Hero Suits

Τι συμβαίνει όταν παίρνεις πέντε σχολιαροκόριτσα από τη Σουηδία, τα βουτάς μέσα στην pop, τα πασπαλίζεις με electro τρούφα, βάζεις λίγη bubblegum σαντιγί και τα σερβίρεις σε indie σερβίτσιο; Φτιάχνεις τις Those Dancing Days! Ένα από τα πιο ελπιδοφόρα girl groups της indie pop σκηνής, με πολλούς επαίνους από το NME και άφθονα gigs σε Σκανδιναβία και Αγγλία που πιθανόν να γίνουν ένα από τα πιο πολυσυζητημένα acts της χρονιάς.

Αν και δημιουργήθηκαν το 2005 πριν καλά καλά τελειώσουν το σχολείο, το πρώτο τους EP βγήκε τον Οκτώβριο του 2007 και το τραγούδι που ξεχώρισε ήταν το "Hitten". Τα πράγματα δεν άργησαν να πάρουν το δρόμο τους από κει και πέρα: συνεντεύξεις, gigs, κηδεμονία από το NME (που έχει πέσει έξω παλιότερα keep in mind), στόμα με στόμα διάδοση των τραγουδιών και οι Those Dancing Days υπέγραψαν με μια απ' τις μεγαλύτερες indie εταιρίες, την Wichita Recordings των Bloc Party και των Yeah Yeah Yeahs. Το παρθενικό τους άλμπουμ κυκλοφορεί στις 6 Οκτωβρίου και ελπίζει να ταρακουνήσει... ok... να χαιδέψει... uhm... να κάνει poke στα αυτιά των απανταχού indie lovers (αλλά και σε πιο normal κοινά).

Το "In Our Space Hero Suits" δικαιολογεί απόλυτα τον τίτλο του: παιχνιδιάρικο σε σημείο αηδίας - όχι όμως χαζοβιόλικο - χρησιμοποιεί στοιχεία από πολλά είδη μουσικής αλλά καταφέρνει να είναι πολύ συνεκτικό. Τόσο πολύ που μπορεί και να κουράσει. Που είναι μάλλον το μόνο του μειονέκτημα. Other than that, η καραμελένια φωνή της lead singer Linnea δεν μπορεί να μη σε κατακτήσει από την πρώτη στιγμή. Σε συνδυασμό με τη σκέψη αυτό που ακούς φτιάχτηκε από μετά-βίας-ενήλικα κορίτσια και με την παρουσία του hammond organ (μια παραλλαγή του εκκλησιαστικού οργάνου των καθολικών) σε όλα τα κομμάτια, το άλμπουμ βρωμοκοπάει φρεσκάδα περισότερο κι από τσιπούρες σε ιχθυόσκαλα στις 5 το ξημέρωμα (φυσικά την ίδια "μυρωδιά" δεν αποκλείεται να τη βρεις και αλλού). Αν σε όλα αυτά βάλεις και ένα διάχυτο retro αίσθημα τότε έχεις πάνω κάτω καταλάβει περί τίνος μιλάμε. Γενικά, δεν είναι κάτι που μέχρι πρότινος θα έπεφτε μέσα στα όρια της μουσικής που ακούω αλλά η ολοένα αυξανόμενη ροπή της βιομηχανίας προς την electropop και κάποια πολύ όμορφα δείγματα της τάσης αυτής (Róisín Murphy, Annie, Sophie Ellis-Bextor etc) με "ανάγκασαν" να ασχοληθώ εκτενέστερα. It's nice. Indie and fun - who knew?


Track List:

01. Knights In Mountain Fox Jackets
02. Falling In Fall
03. I Know Where You Live
04. Run Run
05. Hitten
06. Actionman
07. Shuffle
08. Home Sweet Home
09. Duet Under Waters
10. Kids
11. Those Dancing Days
12. Space Hero Suits

Those Dancing Days - Hitten



Those Dancing Days - Those Dancing Days