Sunday, September 28, 2008

So how was it?

Θέλει κανένας αγαπημένος αναγνώστης ή fellow blogger να γράψει ανταπόκριση από το γεγονός και να μου τη στείλει για να την ποστάρω; You'll get full credit of course. And pics are highly appreciated. To mail είναι στο profile. Αν όχι ορίστε ένα μικρό δείγμα από το τι έγινε απόψε. :)

Madonna Live in Athens






Friday, September 26, 2008

This is a good sign!

YES! Το "Womanizer" της Britney βγήκε επιτέλους και δεν με τρέλανε όπως πέρσι δε με είχε τρελάνει και το "Gimme More" αλλά μετά βγήκε το άλμπουμ και ήταν απόλυτα θεϊκό! Dat's it!


[The password is: neverlandean.blogspot.com]

Και να και το video από το "The Promise" των Girls Aloud. Μην αναζητήσεις πλοκή, απλά δεν υπάρχει. xD It's a good song anyway.



Wednesday, September 24, 2008

Jem: Finally Woken + Down To Earth

Κανονικά σήμερα θα έπρεπε να αισθάνομαι όπως αισθανόμουν την ίδια μέρα τα προηγούμενα 4 χρόνια αλλά για κάποιο λόγο που δεν μπορώ να προσδιορίσω είμαι καλά (προς το παρόν). Ποτέ δε κατάλαβα γιατί πρέπει να είναι κανείς χαρούμενος τη μέρα που περισσότερο απ' όλες του θυμίζει ότι γερνάει. Ακόμα κι αν κλείνεις τα 22 είναι εξίσου καταθλιπτικό. Anyway, η καλύτερη θεραπεία είναι αναμφισβήτητα η μουσική οπότε θα κάνω ακολουθήσω αυτή τη μέθοδο. Αυτό το ποστ είναι για το μουσικό χαμαιλέοντα Jem. :)

Το πρώτο που παρατηρεί κανείς ακούγοντας τη Jem και ίσως ένα από τα πράγματα που την έκαναν γνωστή είναι η φωνητική της ομοιότητα με τη Dido. Η Jem έχει ελαφρώς πιο βραχνιασμένη φωνή αλλά τόσο ο ήχος όσο και η ερμηνείες της φέρνουν στο μυαλό την αγαπημένη Miss Depression. Το καταπληκτικότερο όμως είναι το στυλ. Η Dido τραγουδάει θλιμμένα: στίχοι και μουσική όλα οδηγούν αργά και σταθερά προς στην αυτοκτονία. H Jem από την άλλη είναι πιο "φιλοσοφημένη". Μπορεί οι στίχοι της να είναι άκρως λυπητεροί ή το μήνυμα του τραγουδιού σκοτεινό, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι η μουσική δεν μπορεί να είναι μια ρυθμική trip-hop λούπα, μια εξωτική μελωδία ακόμα και κάτι σε λάτιν με τρομπέτες και μαράκες. Με λίγα λόγια φαίνεται ότι έχει αποδεχτεί τα προβλήματά της και απλά το διασκεδάζει.

Γεννημένη το 1975 στην Ουαλία, με πτυχίο Νομικής και θητεία ως μάνατζερ, ξεκίνησε την καριέρα της το 2002, όταν το πρώτο της τραγούδι "Finally Woken" έγινε επιτυχία στον αμερικάνικο ραδιοφωνικό σταθμό KCRW και οδήγησε στην κυκλοφορία του πρώτου EP της "It All Starts Here" το 2003. Το πρώτο άλμπουμ "Finally Woken" βγήκε το 2004 το οποίο είχε εμπορική επιτυχία και καλές κριτικές. Ήταν αφορμή να ξεκινήσει ο "έρωτας" των αμερικάνικων τηλεοπτικών σειρών με τη Jem. Το μεγαλύτερο κόλλημα βέβαια το έφαγε το Grey's Anatomy που την έχει τιμήσει επανειλημμένα. Can you blame them? Certainly not! Το "Finally Woken" συνδυάζει πολλά είδη μουσικής αλλά καταφέρνει να είναι συνεκτικό. Είναι αδύνατον να μην σου αρέσει το "They" με το sample από Bach και το διαστημικό του video, το "Wish I" με το χαβανέζικο ιντερλούδιο ή το υπόγεια καταθλιπτικό αλλά τόσο κεφάτο "Save Me". Όσο και να ήθελα να χαρακτηρίζω αυτό το άλμπουμ 'μουσικό αχταρμά', δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να μου το επιτρέπει. Οι στίχοι είναι ως επί το πλείστον moody αλλά αντισταθμίζονται από τα trip-hop hooks σε τέτοιο βαθμό που μάλλον θα το ακούς για να σου φτιάξει τη διάθεση! To "Finally Woken" πούλησε τελικά γύρο στο 1 εκατομμύριο κόπιες στον κόσμο και surprisingly έγινε σεβαστή επιτυχία στα μέρη μας.


Track List:

01. They
02. Come On Closer
03. Finally Woken
04. Save Me
05. 24
06. Missing You
07. Wish I
08. Just A Ride
09. Falling For You
10. Stay Now
11. Flying High

Download From Badongo
[The password is: neverlandean.blogspot.com]

Πάνω από 4 χρόνια αργότερα η Jem αποφασίζει να κυκλοφορήσει το δεύτερό της άλμπουμ "Down To Earth" που εκτός από το ομώνυμο τραγούδι, δηλώνει ότι η καλλιτέχνις "παραμένει προσγειωμένη και δεν ενδιαφέρεται για δόξα παρά μόνο για την ευχαρίστηση του να φτιάχνεις μουσική". Για άλλη μια φορά όλα τα τραγούδια φέρουν την υπογραφή της και μάλλον ήταν λίγο πιο κεφάτη όταν τα έγραφε. Φυσικά δε λείπουν τα κλασικά δείγματα της bittersweet αισθητικής της ("On Top of the World", "Keep On Walking", "Got it Good"), τραγούδια με - σχεδόν preachy - 'ανθρωπιστικό' ενδιαφέρον ("Down To Earth", "It's Amazing", "How Would You Like It"), ένα καθαρόαιμο sad/inspirational κομμάτι ("You Will Make It") που αναφέρεται στην 11η Σεπτεμβρίου ΑΛΛΑ και κάποια πραγματικά feel-good τραγουδάκια για να γίνουν singles χεχε ("Crazy", "I Want You To...", "Aciiid!"). Στο δε "Aciiid!" η Jem τραγουδάει και στα ιαπωνικά και ξέρεις ότι πλέον αυτό εκτιμάται ιδιαιτέρως. :P Το κορυφαίο κομμάτι κατά τη γνώμη μου όμως είναι το αυτοβιογραφικό "I Always Knew" με τον catchy ρυθμό του, την όμορφη (και inspiring) ιστορία του και τον αξεπέραστο στίχο 'becoming a bitch is not what I got into music for'. Σίγουρα ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια για φέτος με τα "I Want You To...", "Down To Earth" και "Aciiid!" να ακολουθούν κατά πόδας.

Γενικά μιλώντας, θα πρωτοτυπήσω και θα πω ότι το "Down To Earth" είναι καλύτερο από το "Finally Woken". Μπορεί να δίνει την εντύπωση ότι είναι λιγότερο 'βαθύ' αλλά σίγουρα ακούγεται πιο ευχάριστα. Δεν διαφέρουν και πολύ μεταξύ τους αλλά αν δεν έχεις ακούσει ποτέ Jem, θα πρότεινα να πάρεις αντίστροφη πορεία. Έχεις χρόνο, ποιος ξέρει μετά από πόσα χρόνια θα ξαναβγάλει άλμουμ! xD


Track List:

01. Down to Earth
02. Crazy
03. I Want You To…
04. It’s Amazing
05. Keep On Walking
06. You Will Make It
07. I Always Knew
08. Got It Good
09. Aciiid!
10. How Would You Like It
11. And So I Pray
12. On Top of the World

Download From Badongo
[The password is: neverlandean.blogspot.com]

Jem - They



Jem - Wish I



ΥΓ: Παρακαλώ εστιάστε στη Jem και όχι στο γενέθλιο.

Monday, September 22, 2008

Το τεπανγιάκι το βαθύ.

Hey peeps! Πέρασα σχεδόν μια εβδομάδα χωρίς τεχνολογία αφού ο υπολογιστής μου βρήκε την κατάλληλη περίοδο για να τα φτύσει. Δε λέω, τόσα χρόνια ήταν γουρούνι, άντεξε διακοπές και διακοπές ρεύματος αλλά ήταν ανάγκη να τα τινάξει τώρα τα πέταλα, που τον χρειάζομαι για εργασίες και επιπλέον είχα σκοπό να αλλάξω και template; Έλεος δλδ, κωλονόμος του Murphy. Και σα να μην έφταναν αυτά ο βλάκας ο τεχνικός είχε μόνο 80άρηδες δίσκους για να μου αντικαταστήσει τον χαλασμένο. 60 GB+ είναι μόνο οι μουσικές μου οπότε do the math. I need a hard drive. :S Anyways, έχασα πολλά αυτή την εβδομάδα, από τις αγαπημένες μου σειρές μέχρι σκάνδαλα σε φιλικά μπλογκ - φυσικά, όλα τα καλά γίνονται όταν λείπω.

In case you didn't notice, ο αγαπητός Ethan ανέβασε ένα ποστ με τις περιβόητες φωτογραφίες του Μελισσανίδη και έγινε ένας ψιλοχαμός με την "παραβίαση της προσωπικής ζωής των ατόμων" και άλλα εύθυμα. Βασικά δεν κατάλαβα το γιατί πειράχτηκε (ο όποιος) κόσμος, αφού απ' ό,τι είδα ο εικονιζόμενος περπατούσε σε δημόσιο χώρο και δεν έδειχνε να ενοχλείται από το γεγονός ότι τον φωτογράφιζαν - μάλλον το αντίθετο. Τώρα θύματα της μπλογκικής αστυνομίας έχουμε πέσει κι εμείς και ξέρουμε. Άσε που είμαι 100% σίγουρος ότι οι πιο σκληροί επικριτές εκείνου του ποστ θα είναι Facebook junkies, θα περνάνε τουλάχιστον 5 ώρες τη μέρα μπροστά σ' αυτή τη σελίδα, θα ανεβάζουν φωτογραφίες από τη χθεσινή έξοδο, το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, την περασμένη Τρίτη που έκλασαν κλπ κλπ. Privacy? What is dat?

Μιας και είπα Facebook πρέπει να εξομολογηθώ ότι ΤΩΡΑ τη μισώ αυτή τη σελίδα όσο ποτέ! Ανέκαθεν την απεχθανόμουν αλλά τώρα τη μισώωωωωω!! Guess who found out about Facebook. My sister. Και από εκεί που καθόταν το πολύ κανα 2ωρο στο PC τώρα χτυπάει κάτι 9ωρα ξεγυρισμένα. Ειλικρινά δε μπορώ να καταλάβω πού σκατά χρησιμεύει αυτό το site και γιατί τόσος κόσμος το χρησιμοποιεί. Βασικά η κύρια ασχολία της sis μου είναι να βλέπει τα σχόλια που αφήνουν άγνωστοι στις φωτογραφίες της που στην καλύτερη περίπτωση είναι cute ή hot και στη χειρότερη "kavla", "ti eisai esy manara mou" etc. Ή το άλλο που τάχα είσαι ένα μπαρμπαδάκι και περπατάς μέσα σε μία πόλη;; Are you serious?? Πόσες ώρες συνεχόμενα μπορείς να το κάνεις αυτό; Και το πιο εξοργιστικό είναι όταν έχεις να κάνεις εργασία και σε σηκώνουν για να μπουν στο Facebook!!! Για ποστ βέβαια ούτε λόγος, το "socializing" πάντα προέχει. Δλδ die, σοβαρά τώρα, εύχομαι να κρασάρει μαζικά, να χρεωκοπήσει η εταιρία που το έχει, δε ξέρω τι σκατά κάτι να γίνει και να εξαφανιστεί. Ουφ.

Μ' αυτά και μ' αυτά ήρθε και η J.Lo στην Ελλάδα. Φυσικά η "συναυλία" ήταν αρπαχτή όπως αναμενόνταν. Άκουσα δε ότι θα μπορούσες να πεις ότι ήταν και συναυλία του Μαρτάκη με special guest τη Jennifer Lopez χαχαχα! Όσο για την πάλαι ποτέ "λατίνα Madonna" τι να πω, μας σνόμπαρε αγρίως όταν ήταν στο απόγειό της (με το "J.Lo") και τώρα που ήρθε ούτε να τη φτύσει δεν γύρισε κανείς. Και βέβαια όταν στη συναυλία σου μαζεύονται άτομα όπως η Μάρω Λύτρα, η Κελεκίδου και ο Παπαμιχαήλ junior, ε καταλαβαίνεις ότι είσαι στο ναδίρ. Shame...


Τελικά ο Mr.F πήγε Άμστερνταμ για να δει τη Vadganna και όχι για να παντρευτεί, όπως είχα αρχικά ελπίσει. Δε λέω καλή η Madonna αλλά το μονόπετρο είναι καλύτερο. :P

Α έχω και μια ερώτηση: μπορεί να μου εξηγήσει κανείς γιατί το Star μετά τον οχετό που αποκαλεί "νεανικό δελτίο" χώνει και μια ποιοτικούρα τύπου Πασχαλίδη ή Παπακωνσταντίνου; Για να εξισορροπήσει τη σαβούρα; Και είναι τόσο άκυρο τη μια στιγμή να βλέπεις τη Μαριλένα Παναγιωτοπούλου - Κοροξενίδη και την επόμενη το Μάλαμα να τραγουδάει την "Πριγκιπέσσα" zomg, it's too much to handle!

Και για το γαμώτο του τίτλου ορίστε:


Έχει και δώρο τραπεζοκαρέ.


ΥΓ: Απαπα με πολύ σοβαρά θέματα ασχολήθηκα σήμερα, γρήγορα πίσω στις μουσικές! Θα κάμω στροφή στην ποιότητα θαρρώ.

EDIT: Shit, το Google μου αποκάλυψε ότι ο τίτλος του ποστ έχει χρησιμοποιηθεί ήδη από άλλα μπλογκ! Ορίστε, μια βδομάδα χωρίς PC και κατευθείαν έπεσαν τα originality points μου. xP

Saturday, September 13, 2008

Kumi Koda: Black Cherry

Hmmmm νομίζω ότι πέρασε αρκετός καιρός από τότε που έφτιαξα το header με τις Γιαπωνέζες και δεν έκανα ούτε μια αναφορά στην τρίτη της παρέας, το γλυκό τσουλάκι Kumi Koda. Λοιπόν, το Kumi είναι το μικρό της όνομα αλλά επειδή εμένα μου αρέσει περισσότερο το Koda, θα την γράφω έτσι από δω και μπρος. :P Η Koda λοιπόν είναι η μικρότερη των τριών και σίγουρα η πιο "τολμηρή" όσον αφορά την εμφάνισή της (εμ βέβαια οι άλλες τα έχουν τα χρονάκια τους). Είναι επίσης η πιο πολυσυλλεκτική από τις 3 αφού συνδυάζει την R'n'B/Hip-pop της Namie, πολύ λιγότερο την dance/electronic της Ami και πολύ την pop/rock.

Η ζουμερή Koda, γεννημένη το 1982 στο Κιότο, δεν ξεκίνησε την καριέρα της με τους καλύτερους οιωνούς. Έγινε αρχικά γνωστή όταν δεν κατάφερε να μπει στο γυναικείο συγκρότημα Morning Musume αλλά αυτό δεν την πτόησε καθόλου. Το 2000 έβγαλε τα πρώτα της single "Take Back" και "Trust Your Love" με το δεύτερο να κυκλοφορεί και στις ΗΠΑ με μικρή επιτυχία. Γενικά όλα της τα single ήταν flops μέχρι που ήρθε το έβδομο κατά σειρά, "Real Emotion / 1000 no kotoba" για να φέρει επιτέλους την πολυπόθητη επιτυχία. Τα συγκεκριμένα 2 τραγούδια ήταν το theme του Final Fantasy X-2, πράγμα που βοήθησε πολύ στο να γίνει γνωστό. Γενικά όσες δίνουν τραγούδια τους σε παιχνίδια ή anime σειρές έχουν την επιτυχία στο τσεπάκι τους - κλασσικό παράδειγμα η Utada Hikaru με το Kingdom Hearts.

Τα τρία πρώτα άλμπουμ της Koda, "affection" (2002), "grow into one" (2003) και "feel my mind" (2004) δεν είχαν ιδιαίτερη επιτυχία και σίγουρα δε συγκρίνονται με αυτά που θα ακολουθούσαν λίγο αργότερα. Το τέταρτο άλμπουμ "secret" του 2005 τάραξε λίγο τα νερά πουλώντας μισό εκατομμύριο κόπιες αλλά η καταξίωση ήρθε με την κυκλοφορία του πρώτου greatest hits άλμπουμ της "best ~first things~" που έφτασε στο Νο 1, πούλησε 2 εκατομμύρια αντίτυπα και ήταν το πιο εμπορικό cd του 2005 στην Ιαπωνία. Εικάζω ότι βοήθησαν τα εξής facts: 1) η Koda μέχρι τότε ήταν kinda famous δλδ όλο και κάποιο τραγούδι της θα είχες ακούσει μέχρι τότε αλλά δε σου έκανε αίσθηση να το αγοράσεις. Όταν όμως έβγαλε ένα greatest hits που είχε και όλα τα videos, σκέφτεται κανείς ότι είναι μια καλή αγορά αφού έχει όλα τα καλά της και 2) οι Ιάπωνες ψοφάνε για greatest hits / best of - τρέλα όμως απίστευτη!

Στο ξεκίνημα της νέας εποχής, η Koda σχεδίασε το εξής project: θα έβγαζε ένα single κάθε εβδομάδα σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων φυσικά. Τελικά η προσπάθεια ήταν επιτυχημένη και το "best ~second session~" που περιείχε τα 12 singles πούλησε κι αυτό 2 εκατομμύρια κόπιες, με διαφορά μηνών από το πρώτο. Η Koda είχε πλέον καταξιωθεί ως πρώτο όνομα της Jpop σκηνής και κονταροχτυπιόταν στα ίσια με Ayumi, Namie, Utada κλπ. Και τα επόμενα δύο χρόνια (2006-2007) η επιτυχία δε θα της γύριζε την πλάτη. Το 2006 κυκλοφορεί το "Black Cherry" που πούλησε 1.000.000 κόπιες και έμεινε στο #1 για 4 συνεχόμενες εβδομάδες. Τότε αυτό ήταν ρεκόρ γιατί στην Ιαπωνία δεν συμβαίνει καθόλου συχνά αλλά πλέον έχει ξεπεραστεί από το "BEST FICTION" της Namie που έμεινε στην κορυφή για 6 συνεχόμενες εβδομάδες.

To 2007 τη βρίσκει να προετοιμάζει το έκτο της studio album, ενώ βγάζει το τρίτο της best of "Bounce&Lovers" αποκλειστικά με μπαλάντες. Τελικά το "Kingdom" κυλοφορεί στις αρχές του 2008 και θα προκαλέσει τη μεγαλύτερη controversy στην καριέρα της. Όχι το άλμπουμ αλλά η ίδια. Λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ κατά τη διάρκεια μιας εκπομπής, η Koda εκφράζει την άποψή ότι πρέπει να κάνεις παιδιά πριν τα 35 γιατί μετά το αμνιακό υγρό ξινίζει! ROFL LOL!! Πλήθος γυναικών ήθελαν να την πνίξουν και τελικά αναγκάστηκε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη. Η εταιρία της ακύρωσε κάθε είδους προώθηση του "Kingdom" για τους επόμενους μήνες ως ένδειξη μετανοίας. Αυτό βέβαια δε το εμπόδισε να φτάσει στο #1 και να πουλήσει πάνω από 600.000 κόπιες. Still, πολύ γρήγορα άρχισε να βγάζει singles για το επόμενο άλμπουμ της που αναμένεται σε λίγους μήνες.

Εδώ έχουμε το "Black Cherry" γιατί είναι αυτό που έχω ακούσει περισσότερο και μπορώ να βεβαιώσω ότι αξίζει. Μακράν ξεχωρίζω τα "Get Up & Move!!", "JUICY" και "WON'T BE LONG ~Red Cherry Version~" γιατί έχουν στοιχεία R'n'B και είναι τα πιο χορευτικά. Ακολουθούν κατά πόδας τα πιο pop κομμάτια "Cherry Girl", "Puppy", "GO WAY!!", "With your smile" και "Twinkle". To δε "Twinkle" είναι ένα λαμπρό δείγμα engrish, δλδ των αγγλικών που μιλάνε οι Ιάπωνες, μπερδεύοντας και αντικαθιστώντας το 'l' με το 'r' και τούμπαλιν. Επομένως όταν η Koda μας καλεί να χειροκροτήσουμε λέει "crap your hands"! Αδιαμφισβήτητη πρωταθλήτρια των engrish είναι μακράν η Namie παρόλα αυτά. To "Ningyo-hime" είναι κλασικό παράδειγμα jpop με πολλά pop/rock στοιχεία και τα υπόλοιπα κομμάτια είναι μπαλάντες και midtempos - I'm not the ballad type οπότε do the math. Τα "Tsuki to Taiyou" και "Ume no Uta" ίσως να αξίζουν μια καλύτερη ακρόαση όμως.

So, αν αντέχεις και τρίτη γιαπωνέζα, η Koda είναι η καλύτερη επιλογή. Αν σου άρεσε η Namie είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα σου αρέσει κι αυτή αλλά να ξέρεις ότι έχει πιο λίγα χορευτικά κομμάτια. Τώρα θα σταματήσω να γράφω γιατί πρώτον γκάνιασα και δεύτερον φοβάμαι μη ξινίσει το αμνιακό μου υγρό. :P


Track List:

1. INTRODUCTION
2. Get Up & Move!!
3. Ningyo-hime (Mermaid Princess)
4. Yume No Uta (Dream Song)
5. Tsuki to Taiyou (The Moon and the Sun)
6. Puppy
7. Koi no Tsubomi (Bud of Love)
8. WON’T BE LONG ~Black Cherry Version~
9. JUICY
10. Candle Light
11. Cherry Girl
12. I'll be there
13. Unmei (Destiny)
14. With your smile
15. Milk Tea
16. Twinkle ~English Version~
17. GO WAY!!
18. WON’T BE LONG ~Red Cherry Version~

Kumi Koda - JUICY
(omg the bite!!!)




Kumi Koda - Get Up & Move!!



Thursday, September 11, 2008

The Saturdays give us multiple music orgasms!

Θυμάσαι τις Saturdays που με το πρώτο τους single "If This Is Love" έφτασαν στο #8 της Αγγλίας; Ε το δεύτερό τους single "Up!" είναι πολύ καλύτερο, τόσο καλό που από τότε που το κατέβασα δεν έχω ακούσει τίποτα άλλο!! Ευτυχώς τα κορίτσια δείχνουν σημάδια pop perfection γιατί ανησυχούσα ότι όταν θα διαλυθούν οι Girls Aloud, δε θα υπάρχει πια καμία καθαρόαιμη pop απόλαυση με τη μορφή girl band. OK είναι και οι Sugababes αλλά αυτές σπανίως αγγίζουν την fun διάθεση των Girls Aloud. Yay for The Saturdays!!

Ακούγεται δυνατά.




This is the crossing at the main intersection
Up is where we go from here
Funny (or final?) selection, this can take us anywhere
I don’t want protection, life is better off the line

Αυτό το σημείο δεν είναι Τ-Ε-Λ-Ε-Ι-Ο????

Download Link:
The Saturdays - Up! (Video rip)
The Saturdays - Up! (High Quality)

Wednesday, September 10, 2008

Keeps Gettin' Worse

Σήμερα έδωσα μάθημα και τα πήγα σκατά. Πρώτον γιατί το μάθημα είναι γενικώς μια ηλίθια θεωρητικούρα και δεύτερον γιατί κοιμήθηκα μόνο 2 ώρες. Και το χειρότερο είναι ότι αυτό ήταν μόλις το δεύτερο και έχω πολλά ακόμα να με περιμένουν. Shit! Με τούτα και με κείνα, μέτα από μέρες αποχής από το PC σήμερα το έχω χέσει, αλλά επειδή δεν είμαι σε θέση να γράφω σεντόνια, θα κάνουμε ένα μικρό, ευχάριστο και καλοπροαίρετο σχολιασμό (που δηλαδή έχει γίνει τούμπανο αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ). Αυτή είναι η Xtina Aguilera στα VMAs πριν από λίγες μέρες:


Κι αυτή είναι η Lady GaGa όπως είναι πάντα:

(Χάλια καλσόν or what?)

Φαίνεται πως η Xtina σκέφτηκε ότι αφού το επόμενο άλμπουμ θα είναι ούτως ή άλλως Greatest Hits, γιατί να κουραστεί στην προώθηση και το προμοτάρισμα; Χτένισε τα μαλλιά της με ένα GaGa χτένισμα, έριξε ένα GaGa ρούχο πάνω της και είπε να βγει να πει το "Keeps Gettin' Better". Which reminds me ότι όποιος έχει ασχοληθεί έστω και λίγο με βρετανική pop θα αναγνωρίσει εύκολα τις Rachel Stevens επιρροές που υπάρχουν στο κομμάτι. Φυσικά δεν υπάρχει τραγούδι της Rachel που να μην είναι καλύτερo από αυτή τη βαρετή ξεπατικωσιά αλλά anyway.

Σύσσωμες οι fans της Agui-λέρα έχουν ξεχυθεί στα Γιουτχιουμπ και στα Last.FM και υποστηρίζουν τη θέα τους, βρίζοντας τη Lady GaGa (και όσους σχολιάζουν το αυτονόητο) και ιδιαίτερα "δυνατό" επιχείρημα θεωρείται η ρητορική ερώτησις "Who is Lady GaGa?". Το διασκεδαστικό είναι ότι όλοι ετούτοι πριν μια βδομάδα κωλοχαίρονταν στο shoutbox της GaGa με δηλώσεις τύπου "omg Just Dance is sooo good" κλπ κλπ - μιλάω για Last.Fm που ξέρω.

Τώρα βγήκε άλλο ανέκδοτο, ότι τάχατες η φορεσιά είναι έμπνευση από τη Black Cat.


OK να το δεχτώ. Δεν έχει μάτια (ή στυλίστες) να δει ότι το στυλ Black Cat είναι ήδη πιασμένο από άλλη, που αυτό τον καιρό ανεβαίνει συστηματικά την κλίμακα της showbiz και είναι από τις πιο hot προσωπικότητες αυτή τη στιγμή;

Η δε Lady GaGa ήταν κιουρία όταν τη ρώτησαν για την κλωνοποίησή της από την Aguilera. Όλα κι όλα, ή είσαι lady ή δεν είσαι:

"A lot of people have been saying that she is copying my style with her new song. I guess it bears somewhat of a resemblance but I wouldn't say she is copying me. This type of dance music is becoming more popular and I don't blame her for wanting to make and perform it. Her performance was great and Keeps Gettin' Better is a hot track." - it's not hot, it's fucking boring (σημείωση του μπλόγκερ)

Anyway, I never really cared for Xtina οπότε πάρε το τραγούδιον και τέλος.


ΥΓ: Ψάξε να βρεις το ποστ με τη Dido και την Anastacia. Deleted again! Google is a corporate whore.


Monday, September 8, 2008

Britney at the VMAs 2008

Let the videos speak for themselves... The opening:



And 3 awards for "Piece of Me": Best Female Video, Best Pop Video, Video of the Year



Η Brit σάρωσε στα φετινά VMAs αφού κέρδισε τα περισσότερα βραβεία από όλους τους άλλους υποψήφιους. Επιπλέον ήταν όμορφη και χαρούμενη και πολύ τρακαρισμένη. Η δίαιτα έχει αποδόσει καρπούς και το νέο άλμπουμ που βρίσκεται στα σκαριά προβλέπεται καυτό.
OUR GIRL IS BACK FINALLYYYYYYYY!!!

PS: "I wanna thank God for blessing me like this." lol
PS2: "After all this glory, for god's sake don't die. Not tonight, of all nights!" ROFLROFLROFL

Mr.F post down below!
↓↓↓

Saturday, September 6, 2008

Summer, kind of wonderful. Autumn, kind of... interesting?

Ναι όπως πιθανόν να κατάλαβες αυτό θα είναι ένα ακόμα whatever post όπου γράφω ό,τι μου κατέβει στο κεφάλι, γι' αυτό πάρε χαρτί και μολύβι και σημείωνε ό,τι θες να σχολιάσεις για να μην το ξεχάσεις.

So, summer is over and all we are is apart. Δεν πρόλαβα καν να πέσω σε κατάθλιψη αφού άρχισε η εξεταστική και αποφάσισα να στρώσω τον κώλο μου να διαβάσω για να περάσω τουλάχιστον τα μαθήματα της κατεύθυνσης και να έχω μούτρα να πάω να ζητήσω πτυχιακή - αν και πολύ αμφιβάλλω αν θα μου δώσει anyway. Επειδή όμως πάντα όταν θες να αγιάσεις δε σε αφήνουν, μαζί με την εξεταστική άρχισαν και όλες οι τέλειες σειρές που απλά δεν γίνεται να μην τις παρακολουθώ! Για να φανταστείς αυτή τη στιγμή κλέβω χρόνο από το διάβασμα για να γράψω ποστ για τις σειρές! I am a series junkie. xD

Let's start with the above-all-favorite Gossip Girl και με μια φωτογραφία του αγαπημένου ζεύγους Bluck (as in 'Blair+Chuck'). Aww aren't they cute?


Η πρεμιέρα της νέας σεζόν μας βρίσκει στο φτωχικό Hamptons, όπου οι απλοί καθημερινοί teenagers μας μένουν σε βίλες 653 στρεμμάτων, κάνουν σιεκς στα αυτοκίνητα και πίνουν μαργαρίτες για πρωινό. Ο βαρετός Nate τα μπλέκει με μια σαραντάρα και έχει τη Serena για κάλυψη, η οποία όλο το καλοκαίρι δεν έκανε τίποτα μόνο καθόταν σαν το αγγούρι (sounds ridiculously familiar). O γλυκός Dan από την άλλη βγήκε ραντεβού / φασώθηκε / πηδήχτηκε με όποιο θηλυκό έβρισκε προκειμένου να ξεπεράσει τη Serena αλλά επί ματαίω (omg I'm shocked by my chicness lol). Τα ίδια και ο αγαπημένος Chuck που όμως deep down inside θέλει τη Blair. H Queen B ψώνισε υποτιθέμενο γκόμενο από κάπου και τον έφερε στο Hamptons μόνο και μόνο για να τη σπάσει στον Chuck. Η μικρή Jenny δουλεύει ως intern στην εταιρία της μάνας της Blair όπου έχει να αντιμετωπίσει τη σκύλα προϊσταμένη. Και κάπως έτσι ξεκινάει το κουβάρι για τη δεύτερη season του Gossip Girl που ελπίζω να μη διακοπεί από απεργίες / σεισμούς / καταποντισμούς και έχουμε πάλι τα τραγικά άλματα στην πλοκή και τις εύκολες λύσεις - ναι στο ξεπάστρεμα της Georgina αναφέρομαι που ακόμα δε μπορώ να το χωνέψω! Αν δεν έχεις αρχίσει ακόμα να το βλέπεις τι να πω, χάνεις. Και μόνο λόγω Blair, χάνεις.


Και μετά ήρθε η αναβίωση μια παλιάς σειράς και ταυτόχρονα ο κλώνος του Gossip Girl με το όνομα "90210". Ναι ναι, είναι η μεταφορά του γνωστού Beverly Hils στον 21ο αιώνα που ξεκίνησε αυτή τη βδομάδα με διπλό επεισόδιο. Γενικά η σειρά είναι ΤΙΓΚΑ στην κουλαμάρα, η συνοχή είναι ανύπαρκτη και το character building είναι για γέλια. Φυσικά αυτό δε σημαίνει ότι δεν είναι ευχάριστο ή ότι δεν αξίζει να το βλέπεις! Αντιθέτως, παρόλα τα (πολλά) μειονεκτήματά του, έχει όλα τα φόντα να γίνει το απόλυτο guilty pleasure για εφέτος. Για να δούμε τι έχουμε:

Nice boys


Nice girls (who cares anyway? :P)


Huge, wealthy houses


Hot teacher


Dumb stud


Troubled teenager (still cute though)


The Bitch


Kelly


Brenda


Τώρα τι προβλήματα έχει; Άσε με να σου κάνω μια γρήγορη εισαγωγή σχετικά με το τι έγινε στo πρώτo επεισόδιo. Οικογένεια μετακομίζει στο Beverly Hills, με τον μπαμπά να αναλαμβάνει διευθυντής του σχολείου της περιοχής. Η κόρη Annie "επανασυνδέεται" με τον παλιό της φίλο Ethan όσο αυτός απολαμβάνει στοματικό έρωτα από μια κομπάρσα, μετά γνωρίζεται και γίνεται φίλη με τη bitch της τάξης, Naomi, που τυχαίνει να είναι η γκόμενα του Ethan. Μετά η Annie γνωρίζεται και γίνεται φίλη με troubled νιάτο με το όνομα Silver που έχει μπλογκ και κοροϊδεύει τους συμμαθητές της και ειδικά την Naomi. Η δε Naomi με το που βλέπει την Annie να μιλάει με τη Silver, την αρπάζει από το μπράτσο και τη σούρνει για καφέ. Η Naomi προσκαλεί την Annie στο party των γενεθλίων της αλλά δυστυχώς πρέπει να παραδώσει μια εργασία μέχρι αύριο αλλιώς θα πάρει F. Η Annie της δίνει μια παλιά της εργασία με το ίδιο θέμα και η Naomi την παραδίδει ως έχει (πόσα τέτοια κάνουμε στο πανεπιστήμιο) και γι' αυτό μαλώνουν. Εν τω μεταξύ, η Silver που μισεί τη Naomi φτιάχνει κοροϊδευτικό video για την Annie και το ανεβάζει στο μπλογκ της. Η Annie νευριάζει και μαλώνουν. Εν τω μεταξύ ο αδερφός της Annie, Dixon, χάνει τη θέση του στην ομάδα του λακρός γιατί μαλώνει με τον dumb stud George αλλά να σημειωθεί ότι ο dumb stud άρχισε. Ο αυτόπτης μάρτυρας Ethan λέει ψέματα ότι άρχισε ο Dixon και έτσι τιμωρείται αυτός. Ο Dixon για εκδίκηση στέλνει στη Naomi sms που λέει ότι ο Ethan της τα φοράει. Στην επόμενη σκηνή η Annie τα ξαναβρίσκει με τη Naomi επειδή της αγόρασε φόρεμα 800 δολαρίων because that's what friends do. Αλλά λίγο αργότερα η αντιγραφή ανακαλύπτεται και καταλήγουν και οι δύο στο γραφείο του διευθυντή όπου ξαναμαλώνουν. Όπως και να 'χει, το βράδυ τα αδέρφια πάνε απρόσκλητα στο πάρτι της Naomi και μάλιστα η Annie κάνει τρελό παρεάκι με τη Silver, με την οποία τα ξαναβρήκανε πριν λίγο. Στο πάρτι ο Ethan παραδέχεται ότι απατάει τη Naomi και φεύγει, όπως άλλωστε και η Annie με τη Silver που πάνε σε μια παραλία όπου είναι και ο Ethan, ο οποίος λέει ότι δεν κρατάει κακία στην Annie που είπε στον Dixon για το στοματικό και μετά αυτός έστειλε sms στη Naomi. Και μετά τελείωσε το πρώτο επεισόδιο. Nice, ain't it? :P


Και τελειώνοντας (λίγη ακόμα υπομονή κάνε), έχουμε το πιο απολαυστικό guilty pleasure show όλου του πλανήτη, το "America's Next Top Model" που ξεκίνησε τον ενδέκατο κύκλο του με διπλό επεισόδιο. Η σεζόν προβλέπεται άκρως απολαυστική αφού τα μοντέλα είναι φρούτα διαλεγμένα ένα προς ένα.

Σύντομο quiz: παρατήρησε την παρακάτω φωτογραφία και πες αν βρίσκεις κάτι παράξενο.


Λοιπόν;







Όχι;









Για ξαναδές...







Ακόμα;







Ε ναι αυτή είναι η Isis και είναι η πρώτη transexual διαγωνιζόμενη του America's Next Top Model. That's right, she is a TRANNY!!! Και μάλιστα pre-op. Δλδ δεν τον έχει κόψει. Καταλαβαίνεις τι έγινε μόλις το μάθαν οι μοντέλες. Δε λέω άλλες ήταν cool αλλά κάτι ηλίθιες, Μισισιπισσιώτισσες βλαχάρες (βλέπε Clark) άρχισαν να λένε μαλακίες. Δεν έχω επιλέξει αγαπημένες μοντέλες ακόμα γιατί είναι αρχή αλλά μια κάποια συμπάθεια παραπάνω τρέφω για τις ακόλουθες (και για την Isis φυσικά):

SHEENA: Γιαπωνεζοκορεάτισσα από το Μπρονξ, γνωστή για τις πληθωρικές της καμπύλες και το hoochie style της. Cheerful and trans-friendly.


McKEY: Αγγούρω αθλήτρια του μποξ με θεϊκή φάτσα. Το στόμα της στραβώνει όταν μιλάει. A little stiff but loveable. And trans-friendly. :P


JOSLYN: LOL this bitch is hilarious! Η τσιριχτή της φωνή και το γέλιο της είναι όλα τα λεφτά. Θα φύγει γρήγορα μάλλον αλλά δεν πειράζει. xD


ELINA: Vegan activist bisexual intimidating bitch. Νομίζεις ότι θέλει να σε δείρει όταν σε κοιτάει αλλά οι φωτογραφίες της είναι τέλειες.


MARJORIE: Γαλλιδούλα μετανάστρια στην Αμερική. Το ευρωπαϊκό της στυλάκι ξεχωρίζει αλλά η χαμηλή της αυτοπεποίθηση και το συνεχές κούνημα των χεριών καταντά εκνευριστικό. Η παρακάτω φωτογραφία επιλέχθηκε ως η καλύτερη της εβδομάδας από τους κριτές.


Από αντιπαθητικές προς το παρόν μόνο η καραbitch αμόρφωτη Clark, που δεν ήξερε τι σημαίνει bureaucracy.


Tyra on the models



Αυτάααααααααααααααα. Αν νομίζεις ότι έχω λαλήσει από τώρα, περίμενε να αρχίσουν και τα Heroes και Desperate Housewives. Εν τω μεταξύ έχουν leakάρει πολλά ωραία άλμπουμ αλλά δεν έχω χρόνο ναι ποστάρω godammit! :( Anyway, για το τέλος ένα τραγουδάκι από το πρώτο επεισόδιο του Gossip Girl.




Wednesday, September 3, 2008

Madonna: The Definitive Collection

So, here it is! Η συλλογή με τα καλύτερα τραγούδια της Madonna όπως ψηφίστηκαν από τους αναγνώστες αυτού του μπλογκ, εν όψει της μεγάλης συναυλίας στο ΟΑΚΑ στις 27 Σεπτεμβρίου. OK αν όχι τα καλύτερα, τότε σίγουρα τα πιο γνωστά αφού αυτό που απευχόμουν συνέβη και τα επίσημα singles πήραν ένα σκασμό από ψήφους ενώ τα υπόλοιπα πήγαν ψιλοάπατα με μερικές εξαιρέσεις. Πριν περάσουμε στην παρουσίαση θα ήθελα να πω ότι η μεγαλύτερη απογοήτευσή μου είναι οι μόλις 6 ψήφοι που πήρε το "How High" από το Confessions. Δλδ omfg έλεος δεν είναι δυνατόν αυτή η σάχλα το "Isaac" να παίρνει 22 και το "How High" μόλις 6!! Unacceptable, readers. Unacceptable. Τέσπα, τελικά η συλλογή είναι τριπλή γιατί ήταν τόσα πολλά τα κομμάτια που δεν γινόταν να τα παστώσω δε 2 cd. Τώρα το κατά πόσο 'definitive' είναι δεν ξέρω, I didn't vote. Απλά επιμελήθηκα το compiling και το twist στο τρίτο cd.

Disc 1: Take a Bow

Ο πρώτος δίσκος περιέχει 15 τραγούδια που ξέρει μέχρι και η θεία μου η Ευτέρπη στο χωριό. Είναι τα τραγούδια που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους από κάθε άλμπουμ και αποτελούν τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες της Madonna. Ο αριθμός στην παρένθεση δείχνει το πλήθος των ψήφων. Πρωταθλητής το "Like a Prayer". Τώρα είτε σου αρέσει είτε όχι η Madonna, αν δεν ξέρεις τα περισσότερα (αν όχι) όλα από αυτά τα τραγούδια είσαι λίγο εξωγήινος. (Hmph okay I confess το "Human Nature" το έμαθα προσφάτως :P) This cd sounds great.


Track List:

01. Music (46)
02. Human Nature (39)
03. Like a Virgin (50)
04. Give It 2 Me (41)
05. Vogue (50)
06. Erotica (53)
07. La Isla Bonita (52)
08. Love Profusion (45)
09. Secret (39)
10. Frozen (55)
11. Like a Prayer (58)
12. Holiday (53)
13. Beautiful Stranger (35)
14. Hung Up (55)
15. The Power of Good-Bye (45) [how great is this song?]

Download From Rapidshare
[The password is: neverlandean.blogspot.com]

Disc 2: Impressive Instant

Εδώ είναι μαζεμένα τα δεύτερα και τρίτα τραγούδια σε ψήφους από κάθε άλμπουμ. Δεν έχουν και πολλά να ζηλέψουν από τα πρώτα μιας κι αυτά με τη σειρά τους είναι όλα επιτυχίες. Εδώ έκανα αυθαιρεσία και είμαι τόσο βλάκας που θα στη φανερώσω. Λαμβάνοντας υπόψη τις ψήφους, εδώ θα έπρεπε να μπουν το "Jump" και το "Sorry" από το Confessions ΑΛΛΑ σου είχα πει ότι το "Get Together" θα μπει ο κόσμος να χαλάσει, οπότε αναγκαστικά κάηκε το "Sorry" για να παραχωρήσει τη θέση του σε ένα σχεδόν πεντάλεπτο αριστούργημα της σύγχρονης pop. :P


Track List:

01. Lucky Star (22)
02. Papa Don't Preach (32)
03. Get Together (35)
04. Bedtime Story (33)
05. Express Yourself (42)
06. Material Girl (35)
07. Live To Tell (36)
08. This Used To Be My Playground (23)
09. Ray Of Light (40)
10. American Pie (29)
11. Hollywood (43)
12. Don't Tell Me (35)
13. Deeper and Deeper (34)
14. Jump (41)
15. 4 Minutes (35)

Download From Rapidshare
[The password is: neverlandean.blogspot.com]

Disc 3: Intervention

Aha! Yes! MY intervention lol! Αν συνεχίζαμε με τον ίδιο ρυθμό, το τρίτο cd θα ήταν κι αυτό τιγκαρισμένο στα singles και τις επιτυχίες, αλλά επειδή χορτάσαμε απ' αυτά και επειδή είναι σίγουρο ότι θα υπάρχουν όμορφα τραγουδάκια που όμως δεν έγιναν ποτέ single, τα 15 που ακολουθούν επιλέχθηκαν με ειδικό αλγόριθμο (zomg φλασιά - έχω εξεταστική). Λοιπόν, εδώ έχουμε τα πρώτα σε ψήφους NON-singles από κάθε άλμπουμ, δλδ κανένα από τα παρακάτω (αν δεν κάνω λάθος) δεν έχει βγει σε δισκάκι για να πας να το αγοράσεις από το Metropolis ή από όπου πας τελοσπάντων. Αυτό έγινε σε μια προσπάθεια να αναδειχτούν λιγότερο γνωστά κομμάτια, τα παλιότερα εκ των οποίων έλαβαν ελάχιστες ψήφους - είδες; ακόμα και με λιγότερες από 5 ψήφους μπήκε το τραγουδάκι. Γιατί εμείς σεβόμαστε τη μειοψηφία. xD


Track List:

01. Forbidden Love (from Confessions) (26)
02. Nobody Knows Me (15) [το promo δε μετράει]
03. Heartbeat (21)
04. Physical Attraction (7)
05. White Heat (4)
06. Stay (7)
07. Where's the Party (4)
08. Spanish Eyes (8)
09. Forbidden Love (from Bedtime Stories) (12)
10. Push (25)
11. Secret Garden (11)
12. Paradise (Not For Me) (26)
13. X-Static Process (15)
14. To Have and Not To Hold (24)
15. Don't Cry For Me Argentina (19) [αυτό έπρεπε κάπου να μπει]

Download From Rapidshare
[The password is: neverlandean.blogspot.com]

Αυτό ήταν. Thankies σε όσους βρήκαν το χρόνο να ψηφίσουν. :) Θα αρχίσω την ενασχόλησή μου με τη Madge-Vadge απ' αυτή τη συλλογή αν και για να τη φτιάξω χρειάστηκε να κατεβάσω όλα τα άλμπουμ in full. The bitch is eating up my space! xD Το μόνο που εύχομαι είναι να μην είναι εντελώς άκυρο το όλο πράγμα. Αλλά coming to think of it, δεν μπορεί να είναι άκυρο κάτι που περιέχει το

GET TOGETHEEEEEEEER!!!!




Ναι είναι μακράν το αγαπημένο μου από Vadganna, πού το κατάλαβες;;;

Monday, September 1, 2008

Εμείς εδώ πάνω στη Βουλγαρία πάντως δε το πιάνουμε το MTV Γκρίσε...