Thursday, June 7, 2007

Νευριάζω!


Νευριάζω όταν δεν μπορώ να κάτσω στο PC για οικογενειακούς (@#^&%#$#@) λόγους και δεν μπορώ να διαβάσω τα αγαπημένα μου μπλογκS.

Νευριάζω όταν αργώ να ανακαλύψω ένα ωραίο μπλογκ που υπάρχει αιώνες πριν εγώ μάθω τι είναι η μπλογκόσφαιρα που σημαίνει ότι έχω χάσει εκατοντάδες ωραία ποστ και οι αναγνώστες έχουν χάσει εκατοντάδες ωραία comments μου.

Νευριάζω που δεν άρχισα ισπανικά στο πρώτο έτος γιατί τώρα θα είχα πάρει το superior και θα είχα τελειώσει.

Νευριάζω που πάω τέλεια στα γραπτά των ισπανικών αλλά στα προφορικά είμαι σκράπας / κουμπούρας / βλήμα. Ποιος ο λόγος να μάθεις μια γλώσσα αν δεν μπορείς να τη μιλάς;

Νευριάζω που και στα προφορικά των ελληνικών συμβαίνει το ίδιο.

Νευριάζω όταν οι συμφοιτητές μου δείχνουν ενδιαφέρον για το μάθημα και κάνουν ερωτήσεις, αποσπώντας με από την αποχαύνωσή μου στο δέντρο στην κάτω μεριά της πλατείας Χημικού. Νευριάζω που εγώ ποτέ δεν κάνω ερώτηση.

Νευριάζω ΠΑΛΙ με τους συμφοιτητές μου όταν αναρωτιούνται και αγχώνονται για το πώς θα περάσουν εκείνο το ένα μάθημα που χρωστάνε ενώ εγώ με τα απειροάπειρα χρωστούμενα αποχαυνώνομαι κοιτώντας το δέντρο στην κάτω μεριά της πλατείας Χημικού.

Νευριάζω όταν η πρώτη ερώτηση που με ρωτάνε παλιοί φίλοι και γνωστοί από το σχολείο είναι: "Πώς πάει η σχολή;"

Νευριάζω που δεν τους απαντάω "ΣΚΑΤΑ!!!" αλλά αρκούμαι σε ένα αρρωστιάρικο "καλά..."

Νευριάζω όταν με ρωτάνε πόσα μαθήματα χρωστάω. Ιδιαίτερα νευριάζω όταν (μετά από πολύ πίεση) τους δίνω να καταλάβουν ότι χρωστάω πολλά για να πάρω την απάντηση "ΕΣΥ;;; ΔΕ ΣΕ ΠΙΣΤΕΥΩ!" Ακόμα περισσότερο νευριάζω όταν με ρωτάνε "Χρωστάς;" με τρόπο ρητορικό, δηλαδή που η μόνη απάντηση που επιδέχεται είναι: "Εγώ; Μα φυσικά και όχι!"

Νευριάζω που περιμένουν πολλά από μένα.

Νευριάζω που έχασα την ευκαιρία να κάνω καινούριους φίλους στο πανεπιστήμιο. Νευριάζω που έτρεμα σαν το ψάρι όταν πρωτάρχισα και νευριάζω που τις πρώτες 2 εβδομάδες χαπακωνόμουνα για να πάω. Νευριάζω που είμαι κότα.

Νευριάζω που δήλωσα τη σχολή. Νευριάζω που ήθελα να δηλώσω τη σχολή. Νευριάζω που δήλωσα Θεσσαλονίκη.

Νευριάζω που παραπονιέμαι τόσο για αυτό το θέμα.

Νευριάζω όταν η μάνα μου λέει ότι θα μαγειρέψει ένα φαΐ και όταν γυρνάω έχει μαγειρέψει άλλο. Νεύρα τσατάλια όταν έχω ζητήσει κοκκινιστό και βρίσκω αρακά (μπλιάχ!)

Νευριάζω όταν η αδερφή μου θέλει ρύζι με τους κεφτέδες ενώ εγώ πατάτες τηγανητές. Νευριάζω όταν γίνεται αυτό που θέλει η αδερφή μου.

Νευριάζω που η αδερφή μου σκουπίζει το καπάκι της τουαλέτας πριν καθήσει ενώ εγώ έχω κατουρήσει καθιστός προηγουμένως γι' αυτόν ακριβώς το λόγο.

Νευριάζω όταν εκδιώχνομαι από το δωμάτιο μου άρα και από το PC για να μιλήσει η αδερφή μου με το γκόμενο.

Νευριάζω που εγώ δεν έχω γκόμενο.

Νευριάζω που δεν κάνω καμιά προσπάθεια για να βρω.

Νευριάζω που θέλω να σκέφτομαι τα πάντα διεξοδικά πριν αποφασίσω κάτι. Νευριάζω που δεν παίρνω ρίσκα.

Νευριάζω που μπαίνεις μόνο το βράδυ στο Gtalk. Νευριάζω και με σένα όταν δε μιλάς και προτιμάς να βλέπεις σειρές. Νευριάζω που σε συγχωρώ μόλις μιλήσεις.

Νευριάζω που δεν μπορώ να γράψω ένα κείμενο που να εκφράζει ακριβώς αυτό που νιώθω. Νευριάζω που άλλοι μπορούν.

Νευριάζω όταν οι συμπλογκίτες μου γράφουν ποιήματα για δύσκολες στιγμές τους ή για παλιούς/νέους έρωτες και δεν με πολυαγγίζουν. Νευριάζω που τους άλλους σχολιαστές φαίνεται να τους αγγίζουν. Επίσης νευριάζω που δεν έχω διαβάσει ποίηση. Νευριάζω που δε θέλω να διαβάσω. Νευριάζω που πάντα προτιμούσα τα ΠΕΖΑ.

Νευριάζω όταν δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω από το να ποστάρω.

Νευριάζω που δεν κάνω τίποτα για να διορθώσω όσα δε μου αρέσουν. Νευριάζω που συμβιβάστηκα.

Νευριάζω που δεν μπορώ να είμαι ήρεμος. Νευριάζω που νευριάζω.


- Μαμά, τα Lexotanil σου τελείωσαν;

14 comments:

Anonymous said...

relax, take it easy :)

Apsoy said...

- habla Espaniol?
- Πως πάει η σχολή;
Χρωστάς εσύ;;;; Δε σε πιστεύω!!!
Από σένα περίμενα περισσότερα!!!
Τι είσαι; καμιά κότα;
- Αααααα, όλα κι όλα...
Οι κεφτέδες τρώγονται με ρύζι...άντε στη χειρότερη με αρακά...!
- Έφυγε ο Μιτς και η Σμαράγδα...;)

Τεσπά... όλο αυτό με εμπνέει να γράψω ένα ποίημα...
Αρνάκι άσπρο και παχύ,
της μάνας του καμάρι,
έβοσκε εις την εξοχή
και στο παχύ χορτάρι...

(χρειάστηκε να αναζητήσω τις τελευταίες δύο στροφές στο google! Κατάντια??? χαχαχαχα)

:))))))))
ΜΗ ΤΡΕΛΕ! ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΧΑΠΙΑ!
ΘΑ ΑΠΟΚΑΜΕΙΣ!!! :Ρ
χαχαχαχαχαχα

ΟΥΓΚ
ΧΑΓΚ
ΣΜΟΥΤΣ
(με πίεση)!
:*

Lithium said...

iremise ligo...

pantws kalo itan to oti ta evgales apo mesa sou

emena pantws m arese poli auto to post...

ena gelaki to eriksa :p

lalalalala

geiaaaaaa

xxxxx (gia na min ksexniomaste!)

mr. F said...

Amigo να σου πω και εμένα μου τη σπάει όταν με ρωτάνε για τη σχολή κτλ και θεωρούν ότι δεν χρωστάω τίποτα. Πλέον τους λέω ψέμματα. Λέω πολύ καλά, τώρα δίνω μαθήματα,λογικά τα περνάω..Χαχαχα.. Δεν θα τους δώσω άλλο την χαρά να ξέρουν πως πάω.

Είναι σπαστικό να σε γράφουν και να σε κάνουν ότι θέλουν. Μάθε να ζητάς. Αν δεν σε ακούνε κάνε ότι νομίζεις για να το κάνουν. Είναι εύκολο να ρίχνουμε τον εαυτό μας από το να διεκδικούμε. Το ξέρω γιατί και εγώ το κάνω. Προσπαθώ να μην το κάνω. Μην αφήνεις άλλο τις προσδοκίες των άλλων να οδηγούν την ζωή σου. Μην αφήνεις τον εαυτό σου να αποτυγχάνει σε ότι οι άλλοι προσδοκούν σαν εκδίκηση προς αυτούς. Είναι αυτοτιμωρία. Κάνε ότι θέλεις για τον εαυτό σου, χωρίς να υπολογίζεις προσδοκίες. Μάθε από το παρελθόν μην ζεις σε αυτό. Αν δεν σε βολεύει, κάνε ότι δεν υπήρξε. Πολλές φορές λειτουργεί σαν τακτική. Το αντιμετωπίζεις όταν μπορέσεις :-)

Σαν να παίρνεις δάνειο ευτυχίας. Κάνεις την επένδυση και αν πετύχεις μετά ξεπληρώνεις το δάνειο εύκολα.

Πωπω έχω τρομερό συγγραφικό ποιητικό ταλέντο. Για εμένα λες στο Gtalk; Αν ναι, τότε να ξέρεις, την υπόλοιπη μέρα δουλεύω ή πάω πέρα δώθε για άλλες δουλειές και το βράδυ μπορώ και κάθομαι.

Μια χαρά εκφράζεις τι αισθάνεσαι. Τουλάχιστον ένας διορατικός άνθρωπος σαν εμένα σίγουρα καταλαβαίνει.
Χοχο

Ποιος έκανε άραγε το πρώτο comment I wonder...

Neverlandean said...

Mr.F,

Me and you is friends.
you smile, I smile
you hurt, I hurt
you cry, I cry
me be a jerk, me sorry :)

mr. F said...

You be a Jerk, I be insensitive
Don't worry.

Neverlandean said...

@Anonymous

Mika, μου άφησες σχόλιο; You left me a comment? (Την κατέχω την αγγλική)

@Apsoy

Ποτ πουρί με όλα!! Εσύ θες να νευριάσω για τα καλά! Τρελέ!

@Lithium

Ήτανε απελευθερωτικό ποστ! Σα να ουρλιάζεις στην ταράτσα!

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

@Mr.F

Amigo, ayúdame apoyarme. :)

provato said...

καλά κάνεις και νευριάζεις μπεεεε! είναι το πρώτο στάδιο (και απολύτως απαραίτητο...) τηε βελτίωσης! μπεεεε ξανά και φιλιά!

:-))

Neverlandean said...

Φιλιά Προβατίνο! Ευχαριστώ για την επίσκεψη. Μπεεε!

Κώστας said...

Πολλά απ όσα γράφεις είναι και δικές μου πηγές για νεύρα, ειδικά αυτά για τη σχολή.

Ωστόσο δεν αρκεί να γκρινιάζουμε, όταν για κάποια από αυτά μπορούμε να κάνουμε μερικά απλά πράγματα για να απαλαγούμε ;)

The Wrong Guy said...

Αγάπη,
για ηρέμησε. Αποστασιοποίησου και ξανασκέψου τα.
Υπάρχει και η αντίθετη πλευρά.
Ψάξτην!!

Neverlandean said...

Κώστα λες να μην το ξέρω; Αλλά "Νευριάζω που δεν κάνω τίποτα για να διορθώσω όσα δε μου αρέσουν. Νευριάζω που συμβιβάστηκα." Γκρρρρρρ!!

Wrong Guy, ψάχνω, ψάχνω αλλά δε βρίσκω!! ΝΕΥΡΑΑΑΑΑ!! Kelly στη διαπασών για χαλάρωση.

Sadie said...

Ξέρω... Join the club... πάμε για μπύρες...

Neverlandean said...

Sadie :*
Καλωσήρθες!