Friday, May 25, 2007

Various Artists: Desperate Housewives OST

Για τις Desperate Housewives είχα διαβάσει όταν παιζόταν η πρώτη σεζόν στην Αμερική. Από την όψη και μόνο της αφίσας ήξερα ότι θα γινόταν η αγαπημένη μου τηλεοπτική σειρά. Όταν τελικά η ΝΕΤ αποφάσισε να αγοράσει τον πρώτο κύκλο, ήμουν κατενθουσιασμένος μιας και τότε δεν είχα dsl και δεν μπορούσα τις κατεβάσω από το internet. Το πρώτο επεισόδιο ήταν απλά μεγαλειώδες: κόλλησα για τα καλά! Ήδη έτρεφα μια συμπάθεια στην Marcia Cross λόγω του θρυλικού Merlose Place, όπου υποδυόταν την σχιζοφρενή σκύλα και ομολογώ πως αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να γίνει η Bree η αγαπημένη μου νοικοκυρά.

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως, οι Desperate Housewives είναι 5 γυναίκες γύρω στα 40, φαινομενικά ευτυχισμένες και ήρεμες μέσα στην μεθυστική ραστώνη της Wisteria Lane. Στην πραγματικότητα όμως, η Wisteria Lane θα μπορούσε να ονομάζεται Hysteria Lane, αφού από το πρώτο κιόλας επεισόδιο, μια νοικοκυρά φυτεύει μια σφαίρα στον κρόταφό της, αφήνοντας πίσω μια οικογένεια και 4 φίλες να αναρωτιούνται... Νομίζω είναι περιττό να αρχίσω να γράφω την ιστορία γιατί αμφιβάλλω αν υπάρχει κανείς που να μην ξέρει περί τίνος πρόκειται η σειρά. Και αν υπάρχει, πρέπει αμέσως να την κατεβάσει γιατί 3 κύκλοι θα πάρουν λίγο χρόνο μέχρι να τους παρακολουθήσει.

Ο δημιουργός Marc Cherry είχε προτείνει την ιδέα για τις Νοικοκυρές σε έξι μεγάλα αμερικανικά κανάλια τα οποία και τον απέρριψαν. Τότε ήρθε το ABC για να του δώσει την ευκαιρία να υλοποιήσει την έμπνευσή του. Και το αποτέλεσμα: οι Νοικοκυρές έγιναν το δημοφιλέστερο sitcom του πλανήτη με περίπου 119 εκατομμύρια τηλεθεατές σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι δε καναλάρχες που δεν πίστεψαν στον Cherry τώρα τραβάνε τα μαλλιά τους! Σύμφωνα με την Wikipedia, η σειρά βαδίζει στα χνάρια του American Beauty, πράγμα που βρίσκω απολύτως φυσικό αφού η Carolyn Burnham (εκπληκτική ερμηνεία από την Annette Bening - αδίκως έχασε το όσκαρ) θα μπορούσε άνετα να είναι μια από τις Νοικοκυρές, η πλέον desperate για την ακρίβεια. Έχει επίσης ειπωθεί για τη σειρά ότι είναι το Sex And The City για παντρεμένες - δεν είναι ψέμα. Μόνο που οι Desperate Housewives εμβαθύνουν πολύ περισσότερο στους χαρακτήρες και στις μεταξύ τους σχέσεις, προβάλλοντας και θέματα που απασχολούν τα ζευγάρια όπως η απιστία, η κρίση της μέσης ηλικίας, οι σχέσεις με τα παιδιά τους κλπ. Δε λέω καλά τα πηδήματα της Samantha αλλά και λίγη υπόθεση δε βλάπτει. Άσε που είχα νευριάσει με αυτή την κομπλέξω την Carrie που σε 800 επεισόδια δεν μπορούσε να αποφασίσει αν τον ήθελε ή όχι τον μαλάκα τον Mr. Big! Έλεος πια! Later that day, αποφάσισα να την αντιπαθήσω και να επικεντρωθώ στις υστερίες της Miranda, στη σεμνοτυφία της Charlotte και στις δολοφονικές ατάκες της Samantha.

Αλλά το post είναι για τις Desperate Housewives κι όχι για τις τσούπρες του Manhattan γι' αυτό και συνεχίζω. Πρωταγωνίστρια της σειράς είναι η Teri Hatcher που υποδύεται την βασίλισσα της γκαντεμιάς και αγαρμποσύνης Susan Mayer. Πριν αυτό το ρόλο, η Teri ήταν στα αζήτητα και κατά το λόγο της όταν της απονεμήθηκε η Χρυσή Σφαίρα Α' γυναικείου ρόλου σε κωμωδία δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τον Cherry και το Θεό για αυτό το δώρο. Η Susan είναι η απατημένη σύζυγος και μένει μόνη της με την κόρη της. Οπότε μια μεγάλη μερίδα των τηλεθεατριών ήδη ταυτίστηκε με την άτυχη Susan.

Η δεύτερη σημαντικότερη, όπως φαντάζομαι, είναι η Lynette Scavo, η κλασσική αμερικανίδα soccer mom, που παράτησε μια λαμπρή καριέρα για να φροντίζει τα κουτσούβελα στο σπίτι - και τι κουτσούβελα! Δυο δίδυμα για άμεσο στραγγάλισμα, ένα ακόμα αγοράκι του στυλ "γιατί μαμά;" και ένα μωρό κοριτσάκι. Στην 3 σεζόν φορτώνεται και το εξώγαμο του άντρα της! Την σούπερ μαμά υποδύεται η Felicity Huffman, την οποία ναι μεν δεν την ήξερα πριν τις Νοικοκυρές, τη λάτρεψα δε τόσο λόγω της σειράς όσο και λόγω του καταπληκτικού "Transamerica", όπου η Felicity έπαιζε μια transgender γυναίκα που προσπαθεί να προσαρμοστεί στο, κατά γενική ομολογία, αφιλόξενο ετεροφυλοφιλικό περιβάλλον. Άλλη μια εξαιρετική ερμηνεία που άξιζε το όσκαρ. Η αγαπημένη housewife του amigo μου του Mr. F! :)

Τρίτη και καλύτερη κατά τη γνώμη μου, η συντηρητική ρεπουμπλικανή Bree Van De Kamp, με έναν άντρα καρδιακό και νεκρό στη συνέχεια (sorry για το spoiler), έναν εραστή psycho, ένα γιο gay αλλά μεγάλο μπαστάρδι και μια κόρη ηλίθια και τελείως τσουλάκι. Το ξέρω δεν είμαι καθόλου αντικειμενικός αλλά παρακολουθώντας τη σειρά συνειδητοποίησα ότι τουλάχιστον αυτή έκανε φιλότιμες προσπάθειες για να κρατήσει ενωμένη την οικογένειά της. Τα υπόλοιπα μέλη όμως δε βοήθησαν καθόλου. Σε καμία περίπτωση δε δικαιολογώ την αντίδρασή της όταν έμαθε για το γιο της Andrew αλλά μετά (spoiler) όταν άρχισε να καλεί τον Justin για δείπνο στο σπίτι έπρεπε να κάνει την κίνηση ο πανίβλακας o Andrew και ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Η Bree θα έπεφτε οπωσδήποτε εκείνη την περίοδο. Η παλαίμαχος στις δημοφιλείς σειρές Marcia Cross είναι η Bree Van De Kamp και προσφέρει άπειρες στιγμές γέλιου στην πρώτη σεζόν και αγωνίας στη δεύτερη που είναι γραμμένη πάνω της.

Η πιο νέα και ξεπεταγμένη Νοικοκυρά δεν είναι άλλη από τη Gabrielle Solis, πρώην μοντέλο, παντρεμένη με τον Carlos που ξέρει πολύ καλά να της δείχνει την αγάπη του - τοις μετρητοίς... Στην αρχή πραγματικά απορούσα γιατί αυτή τώρα να είναι desperate αφού τα έχει όλα: λεφτά, πλούσιο και ωραίο άντρα, σπιταρόνα, αμαξάρες, τον κηπουρό της το τεκνό για να απασχολείται, τι άλλο να ζητήσει πια; Παρόλα αυτά, τα προβλήματα θα κάνουν μαζεμένα την εμφάνισή τους στη 2η σεζόν και η Gabrielle θα χάσει τη χαρά που είχε στην αρχή. Την Mrs. Solis υποδύεται η φρέσκια Eva Longoria, που αν και δεν είναι και το πρώτο μπόι, έχει χριστεί από πολλά ανδρικά περιοδικά sex symbol (σιγά, προτιμώ τον υδραυλικό).

And last but not least, η φοβερή Edie Britt, μια γυναίκα που ξέρει να απολαμβάνει την κάθε στιγμή. Είναι ελεύθερη και η σεξουαλική της ζωή είναι για να τη ζηλεύεις! Θα μου πεις, και που είναι ο παράγοντας desperate; Μα στο γεγονός ότι είναι μόνη της στα 40 και με όσους άντρες και να πάει, δε μπορεί να φτιάξει μια αληθινή σχέση. Αυτό στην αρχή δε φαίνεται να την απασχολεί. Δεν φαίνεται όμως... Η Nicollette Sheridan, θετή κόρη του Telly Savalas είναι η "ελαφρών" ηθών Edie.


Το soundtrack της σειράς βγήκε το 2005 όταν κυκλοφόρησε και ο πρώτος κύκλος σε DVD. Πρόκειται για ένα CD αυστηρώς γυναικείο, όπου πολλά τραγούδια έχουν προσαρμοστεί στην πραγματικότητα του σήριαλ με μερικούς αλλαγμένους στίχους ή έχουν γίνει covers από γυναίκες ερμηνευτές. Το CD είναι χωρισμένο σε τομείς για την κάθε νοικοκυρά, με αυτόν της Lynette να είναι ο καλύτερος αφού περιέχει δυο τέλεια τραγούδια το "Mrs. Robinson" των Simon And Garfunkel και το "Mother's Little Helper" των Rolling Stones, αμφότερα τραγουδισμένα αξιοπρεπώς από γυναίκες. Τα ονόματα γενικώς είναι εντυπωσιακά: Shania Twain, LeAnn Rimes, Macy Gray, Joss Stone και όπως ήταν αναμενόμενο κυριαρχεί το country στοιχείο. Δεν είναι το soundtrack που θα σας κάνει να τα χάσετε, πάντως είναι αξιοπρεπέστατο, όχι ξεπέτα και απαραίτητο για τους fans. Εγώ πάντως δεν το περίμενα τόσο καλό.

Track List:

1. Mary Alice
2. SheDaisy – God Bless The American Housewife
3. Edie
4. Shania Twain – Shoes
5. Anna Nalick – Band Of Gold
6. Lynette
7. Liz Phair – Mother’s Little Helper
8. Indigo Girls – Mrs. Robinson
9. Martina Mc Bride – Harper Valley PTA
10. Bree
11. LeAnn Rimes – Running Out Of Time
12. Joss Stone – Treat Me Right (I’m Yours For Life)
13. Sara Evans – One’s On The Way
14. Gabrielle
15. Macy Gray – Boom Boom
16. Gloria Estefan – Young Hearts Run Free
17. Susan
18. Idina Menzel – Damsel In Distress
19. KD Lang – Dreams Of The Everyday Housewife
20. Mary Alice
21. Danny Elfman – Desperate Housewives Theme
22. Wisteria Lane (Hidden Track)

Click on the album cover to download.

Ένα γαμάτο preview από την τρίτη season των Desperate Housewives!



Mini Poll

Who is your favorite Desperate Housewife?
Susan Mayer
Lynette Scavo
Bree Van De Kamp
Gabrielle Solis
Edie Britt

pollcode.com free polls

9 comments:

orestis said...

Πρώτη.(να το πω και γω μια φορά χεχε).

Νόμιζα ότι μετά από το sex and the city δεν θα ταυτιστώ με σειρά.

Διαψεύσθηκα όμως όταν βγήκε το Desperate housewives.

Απίστυεη σειρά, απίστευτο και το αφιέρωμα σου.

Άσε που είναι και πιο κοντά στην πραγματικότητα από την παρέα του Μανχάταν.

Τελικά δεν μόνο σεξ, σεξ αλλά υπάρχουν και άλλα προβλήματα στις σχέσεις μας.

Neverlandean said...

Ακριβώς. Το SATC είχε πολύ πλάκα αλλά μερικές φορές το παρατραβούσε. Όχι ότι οι Νοικοκυρές δε το χέζουν καμιά φορά αλλά όπως λες και συ ασχολούνται και με πιο απτά προβλήματα.

Ευχαριστώ για το κομπλιμέντο στο ποστ. :)

Apsoy said...

Μη τρελέ. Μην κάνεις ακόμα Post αφού δεν έχω δει πολλά επεισόδια...
3-4 μάξιμουμ!
Άσε που δεν έχω καταλάβει ακριβώς τι παίζει...! Μη μου πεις... ελπίζω να δω κάποια στιγμή! Αχμφ! :)

Neverlandean said...

Ε τι κάνεις τόσο καιρό πια; Άρχισε να κατεβάζεις αμέσως! 71 επεισόδια πότε θα τα δεις;

Κώστας said...

Πραγματικά εξαιρετική παρουσίαση!

Τόσο καλή που ελπίζω να πείσει τον κολλητό μου να ξεκινήσει να βλέπει τη σειρά.

Η αγαπημένη μου από τη σειρά είναι η Lynette Scavo, γιατί προσπαθεί κατά τη γνώμη μου να τα βγάλει πέρα με την οικογένεια της, τον άντρα της, την επαγγελματική της ζωή και ταυτόχρονα παραμένει και πιστή!

Μια πραγματική ηρωίδα!

Η Susan με εκνευρίζει με την ανοησία τις μερικές φορές. Μόνη της τινάζει στον αέρα την ευτυχία της.

Την Gabrielle Solis την έχω ταυτίσει με τον μικρό μου (γιατί άραγε; )

The Wrong Guy said...

Και μόνο που το βασικό θέμα της σειράς το έχει γράψει ο αγαπημένος μου συνθέτης, μου αρκεί.

Το ποστ αρκετά καλό, αλλά κατά τη γνώμη μου έχει μία σοβαρή παράλειψη.

Τον κηπουρό της Λονγκόρια χωρίς μπλούζα.

Παρακαλώ να επιληφθείτε του θέματος.

Ευχαριστώ.

Neverlandean said...

Έλα ρε συ δεν είναι και τόσο πια! Κι εγώ στην αρχή ενθουσιάστηκα αλλά μετά μπααα. Άσε που το στήθος του είναι τόσο τεράστιο που χρειάζεται σουτιέν!!

Μα έλεος πια, μόνο σε μένα αρέσει ο Mike;

The Wrong Guy said...

Ο υδραυλικός είναι αυτός;;
Αχχχχχχχχχχ!!!!!!!

παρεπιπτόντως το σάουντρακ πολύ αμερικάνικο ρε συ!Δεν μπορώ να το ακούσω!

Neverlandean said...

Ναι, ο υδραυλικός! Πού να βρίσκεται να μας αλλάξει κι εμάς τα υδραυλικά; LOOOOOL

Είναι ολίγον αμερικ(λ)ανιά αλλά σου είπα ότι κυριαρχεί η country. Το μέρος της Lynette πάντως ακούγεται άνετα. Το Mother's Little Helper με ψιλοψυχοπλακώνει.