Saturday, December 24, 2011

Christmas Crap

Ορίστε λοιπόν, ούτε μήνας δεν έκλεισε από το τελευταίο ποστ οπότε είμαστε σε καλό δρόμο! Δεν κατάλαβα καν πότε πέρασε ο καιρός GEEZUS! Anyway, μετά από μια λεπτομερή αναζήτηση στα κατάβαθα των φακέλων μου, βρήκα διάφορα ξεχασμένα καλούδια αρκούντως χριστουγεννιάτικα για να στολίσω αυτή την πολυσυλλεκτική ανάρτηση. Όπως με κάθε τι χριστουγεννιάτικο, δε χρειάζεσαι πραγματικά κανένα (honestly: μόνο ένα) από τα παρακάτω αλλά whatever, τουλάχιστον θα σε βοηθήσουν να ξεφορτωθείς τον ενοχλητικό φίλο/συγγενή/γνωστό που σε πρήζει να του γράψεις ένα cd με χριστουγεννιάτικα για να βγάλει τις γιορτές. Αποκλείεται να μη σου έχει συμβεί.

Oh Blue Christmas, ένα γιορτινό ep της Alison Sudol a.k.a. A Fine Frenzy που περιέχει 3 covers αλλά και 3 δικά της, πράγμα ευπρόσδεκτο για να υπάρχει και η χαρά της ανακάλυψης. Υπάρχει μια περίπτωση να το έχω ξαναποστάρει αλλά δεν είμαι σίγουρος. Κάποτε είχα κάνει ποστ για το πρώτο της άλμπουμ αλλά ήσανε εκείνη την ωραία περίοδο που η Google έσβηνε τα ποστ χωρίς προειδοποίηση οπότε so long. Το ep είναι ακουστικό οπότε δεν προτίθεται για τρελά κέφια και οι αρετές του δε φαίνονται αν το ακούσεις μόνο ως μουσικό χαλί. Η Alison βγάζει πολλή ζεστασιά ως ερμηνεύτρια και τα original κομμάτια μπορεί να αξίζουν μια καλύτερη ακρόαση, αλλά γενικά μη του χαρίσεις περισσότερο χρόνο απ' όσο χρειάζεται.


Track List:

01. Blue Christmas
02. Winter Wonderland
03. Redribbon Foxes
04. Winter White
05. Wish You Well
06. Christmas Time Is Here

Όλα τα χριστουγεννιάτικα singles των Killers μαζεμένα σε ένα ep. Now, αγαπώ Killers μέχρι θανάτου αλλά για κάποιο λόγο τα συγκεκριμένα τραγούδια δεν μου τράβηξαν πολύ την προσοχή. Θέλω να πιστεύω ότι δε τους έδωσα την πρέπουσα σημασία και όχι ότι δεν αξίζουν. Τέσπα, όλα ήταν charity singles οπότε πήγαν για καλό σκοπό. Προτιμώ το "Happy Birthday Guadalupe" γιατί 1) δε θυμίζει καθόλου τις γιορτές 2) είμαι θετικά προκατειλημμένος προς οτιδήποτε έχει μεξικάνικη εσάνς, συμπεριλαμβανωμένων mariachi, burritos, enchiladas, papis και λοιπά. ¡Viva!


Track List:

01. A Great Big Sled (feat. Toni Halliday)
02. Don't Shoot Me Santa
03. Joseph, Better You Than Me (feat. Elton John & Neil Tennant)
04. ¡Happy Birthday Guadalupe! (feat. Wild Light & Mariachi El Bronx)
05. Boots
06. The Cowboys' Christmas Ball



Το χριστουγεννιάτικο άλμπουμ των Pink Martini ή αλλιώς το μόνο χριστουγεννιάτικο άλμπουμ που χρειάζεται να έχει κανείς. Οι Pink Martini συγκεντρώνουν σε ένα δίσκο τραγούδια που υμνούν τα Χριστούγεννα, το Χάνουκα ή ό,τι τέλος πάντων γιορτάζουν σε όλον τον πλανήτη στα τέλη Δεκέμβρη. Με τις μοναδικές εκτελέσεις τους καταφέρνουν να κάνουν το γύρο του κόσμου σε 45 λεπτά και εκτός από τα καθιερωμένα αγγλικά, ακούμε επίσης ιαπωνικά, κινέζικα, ουκρανικά, εβραϊκά, γερμανικά, ιταλικά και ladino (google it). Προσωπικά προτιμώ όσα θυμίζουν ελάχιστα τα παραδοσιακά χιονισμένα Χριστούγεννα ή αλλιώς αυτά που μπορούν να ακούν οι Αυστραλοί στις ηλιόλουστες παραλίες τους αυτή τη στιγμή. Μέγα standout η διασκευή του "We Three Kings" που μου θυμίζει έντονα Calexico, ακούγεται άνετα οποιαδήποτε στιγμή του χρόνου και σε κάνει να πιστεύεις ότι οι μάγοι ήρθαν από την Κούβα κουβαλώντας σαγιονάρες και αντηλιακά - how blasphemous. :P To ουκρανικό "Shchedryk" είναι μια άλλη εξαιρετική στιγμή αλλά εξαιτίας του Community πλέον δε μπορώ να μη γελάω όταν το ακούω [κλικ]. Και ποιος άλλος θα μπορούσε να τραγουδήσει το "Auld Lang Syne" σε ρυθμό σάμπα και σε τρεις γλώσσες παρά μόνο η China Forbes. Δε χρειάζεται πια να κάνεις συλλογή με τα χριστουγεννιάτικα cd των εφημερίδων, το "Joy to the World" είναι για τον υπόλοιπο κόσμο ό,τι είναι για την Ελλάδα το "Χριστούγεννα με την Καίτη", θα το ανασταίνεις κάθε Δεκέμβρη σαν τον εσταυρωμένο.


Track List:

01. White Christmas, Part I
02. White Christmas, Part II (feat. Saori Yuki)
03. Shchedryk (Ukrainian Bell Carol)
04. Santa Baby
05. Elohai, N'Tzor
06. Little Drummer Boy
07. Congratulations - A Happy New Year Song
08. Do You Hear What I Hear?
09. La Vergine Degli Angeli
10. We Three Kings
11. A Snowglobe Christmas
12. Ocho Kandelikas (Eight Little Candles)
13. Silent Night
14. Auld Lang Syne

Και για να τελειώνουμε μ' αυτό, ορίστε και το πιο πρόσφατο Now. Κυκλοφόρησε πριν από ένα μήνα αλλά μιας και θα είναι το τελευταίο Now που θα ποστάρω ever, θα το κάνω έτσι για να κλείσει ο κύκλος. Πάντα τα κακά του ήταν περισσότερα απ' τα καλά του. Ορεβουάρ. No one will miss you.


Track List CD#1:

01. Maroon 5 - Moves Like Jagger (feat. Christina Aguilera)
02. Rihanna - We Found Love (feat. Calvin Harris)
03. One Direction - What Makes You Beautiful
04. Bruno Mars - Marry You
05. JLS - Take a Chance on Me
06. Christina Perri - Jar of Hearts
07. Kelly Clarkson - Mr. Know It All
08. Olly Murs - Heart Skips a Beat (Feat. Rizzle Kicks)
09. The Wanted - Lightning
10. Pixie Lott - All About Tonight
11. The Saturdays - All Fired Up
12. Lady Gaga - The Edge Of Glory
13. Will Young - Jealousy
14. James Morrison - I Won't Let You Go
15. Ed Sheeran - You Need Me, I Don't Need You
16. Damien Rice - Cannonball
17. Lana Del Rey - Video Games
18. Charlene Soraia - Wherever You Will Go
19. Goo Goo Dolls - Iris
20. Matt Cardle - Run For Your Life
21. Westlife - Lighthouse

Track List CD#2:

01. Adele - Set Fire to the Rain
02. Professor Green - Read All About It (feat. Emeli Sandé)
03. Gym Class Heroes - Stereo Hearts (feat. Adam Levine)
04. Labrinth - Earthquake (feat. Tinie Tempah)
05. Jason Derülo - It Girl
06. Dappy - No Regrets
07. David Guetta - Without You (feat. Usher)
08. Calvin Harris - Feel So Close
09. Leona Lewis - Collide (feat. Avicii)
10. Exxxple - Stay Awake
11. Sean Kingston - Party All Night (Sleep All Day)
12. Tinchy Stryder - Off the Record (feat. Calvin Harris & Burns)
13. Sak Noel - Loca People
14. Rizzle Kicks - Down With the Trumpets
15. Cher Lloyd - With Ur Love (feat. Mike Posner)
16. Jessie J - Who's Laughing Now
17. Rihanna - Cheers (Drink to That)
18. Sean Paul - Got 2 Luv U (Feat. Alexis Jordan)
19. Emeli Sandé - Heaven
20. Maverick Sabre - I Need
21. Wretch 32 - Don't Go (feat. Josh Kumra)
22. The Collective - Teardrop (Children in Need 2011)

That's all! Καλά Χριστούγεννα και σας αφήνω με τον Miles Jai, το next big thing του YouTube σε εορταστική διάθεση. XD



Sunday, November 27, 2011

90 Days Later...

...and you passed the test!!! HURRAH!!! Η αλήθεια είναι πως είχα βαρεθεί να έρχεται κόσμος μόνο και μόνο για να κατεβάζει διάφορα άλμπουμ και θέλησα να απέχω για λίγο για να φανεί ποιοι είναι οι άξιοι αναγνώστες που ενδιαφέρονται για τη μουσική τους καλλιέργεια και ποιοι αυτοί που έρχονται για ξεπέτα. Αν διαβάζεις λοιπόν αυτό το ποστ, θα πει πως παρά το μεγάλο διάστημα σιωπής δεν έβγαλες το μπλογκ από το google reader ή ότι το επισκέπτεσαι συχνά με μια κρυφή ελπίδα να φανεί κάτι νέο στον ορίζοντα. Συγχαρητήρια λοιπόν αγαπητέ/αγαπητή μου, οι ευχές σου πραγματοποιήθηκαν!

Ugh who am I kidding? Αυτό το τρίμηνο hiatus μόνο προσχεδιασμένο δεν ήταν. Δεν ξέρω τι συνέβη φέτος αλλά από την αρχή της χρονιάς κάτι δε μου κολλούσε. Χειροτέρεψε το καλοκαίρι και κορυφώθηκε το φθινόπωρο. Ήρθε και κάποια στιγμή που σαν άλλη Γκρέτα Γκάρμπο έβγαλα έναν αναστεναγμό στο περβάζι του παραθύρου μου και είπα "I want to be alone..." [κλικ για τους ανίδεους :P] Ήταν όμως και η χρονιά βρε παιδί μου κάπως αναιμική μουσικά. Δεν έχω βάλει καν ένα δεκάρι σε άλμπουμ ούτε στο μπλογκ ούτε στο μυαλό μου. Τι σκατά; Είτε όντως τα δεκάρια βγάλαν εισιτήριο για το 2012 είτε έχασα την ανεκτίμητη ικανότητα να τα ανακαλύπτω ή τέλος πάντων με κάποιο τρόπο να πέφτουν στα χέρια μου. Ή απλά κατήντησα μια γριά κότα που μισεί τα πάντα. Probably. Μάλλον είχα φτάσει σε ένα σημείο όπου το όλο πράγμα έγινε ψυχαναγκαστικό και από το να κάθομαι να γράφω βλακείες για cd που άκουσα λίγο και με ενέμπνευσαν λίγο, προτίμησα να μη γράψω τίποτα.

Τέλος πάντων, μ' αυτά και μ' αυτά φτάσαμε από τ' αυγουστιάτικο φεγγάρι στα καλά Χριστούγεννα. Στο μεταξύ ο Άδωνις έγινε υπουργός, η Απόλυτη έκανε ριάλιτι και δε θυμάμαι κάτι άλλο σημαντικό αυτή τη στιγμή. Αν και αμφιβάλλω αν υπάρχει κάτι πιο σημαντικό από τις διενέξεις της Σοφίας Καρβέλα με τη διάσημη μαμά της. Από μουσικής άποψης, έχω κατεβάσει τ' άντερά μου αλλά ζήτημα αν τα άκουσα όλα από μια φορά. Πληζ πείτε μου ότι δεν είμαι ο μόνος που βρήκε χλιαρές τις κυκλοφορίες των τελευταίων 3 μηνών! Και αν είμαι, τότε θέλω σε σχόλιο το άλμπουμ που σας έκανε το ΚΛΙΚ από αρχές Σεπτέμβρη μέχρι και σήμερα. Ίσως να πάρω καμιά ιδέα. Κατά τ' άλλα, δεν ξέρω τι άλλο να γράψω σ' αυτό το ποστ-filler-απολογία, βέβαια θα μπορούσα να βάλω απλά το Now 80 που μόλις κυκλοφόρησε αλλά θα ήταν μεγάλη γαϊδουριά ακόμα και για μένα. Άσε που κάποιοι φαγωθήκατε να με πεθάνετε στο shoutbox! Μα τι drama queens, mon dieu. Όχι εκτιμώ το ενδιαφέρον αλήθεια, θα ήταν πολύ πιο καταθλιπτικό να ήταν γεμάτο με αυτές τις ηλίθιες σπαμιάρες από την Ινδονησία παρά τώρα με αυτό το χαριτωμένο "τετέλεσται". :P Όχι λοιπόν, ΔΕΝ τετέλεσται! Δι' ευχών των αγίων πατέρων ημών και αν δεν καταστραφεί ο κόσμος όπως προφήτεψαν οι Ίνκας (ή οι Μάγιας ή οι Αζτέκοι, whatever), τότε μπορεί να αρχίσει μια νέα εποχή στη μουσική κριτική. Μια εποχή ελπίδας και οράματος!

(Χριστέ μου, τι πίπες.)

Anyway, επειδή δεν υπάρχει σωστή αναλογία κειμένου - εικόνων σ' αυτό το ποστ, πράγμα απαράδεκτο για την αισθητική μου μη-χε, αποφάσισα να σας αποκαλύψω μερικά μυστικά από το βρώμικο μουσικό παρελθόν μου. Και όχι, το γεγονός ότι έχω 2 cd της Πέγκυς Ζήνα δεν το θεωρώ πάτο, γιατί στο κάτω κάτω ήταν και μαϊμού. Αυτά όμως που τα βλέπω μπροστά μου κάθε φορά που πιάνω να συμμαζέψω, μου δίνουν στα νεύρα. Γιατί τα πλήρωσα!! Μαύρη η ώρα κι η στιγμή και κατάρα στα Virgin Megastores που είχαν κάτι τιμές φωτιά! Στερνό μου Amazon να σ' είχα πρώτα. Ορίστε λοιπόν τι έκανα τα πολύτιμα χαρτζιλίκια της εφηβείας, αντί να πηγαίνω σε gala και να φασώνομαι με πόρνες πολυτελείας όπως τόσο αληθοφανώς κάνουν στο Gossip Girl.

Ένα δείγμα της συλλογής μου από σκατουλάκια της Jennifer Lopez. Η αλήθεια είναι πως η Lopez του "If You Had My Love" είχε μια κάποια γοητεία. Βέβαια μετά το "Waiting for Tonight" ήρθα και κόλλησα και από τότε δεν έχασα περιοδικό/έντυπο/φυλλάδα που να είχε το όνομά της. Ακόμα κι αν έπρεπε να αγοράσω Σούπερ Κατερίνα, έριχνα να μούτρα μου και την ψώνιζα - best outing evarrr. Στη φωτογραφία διακρίνεται και ένα εξώφυλλο του Cosmopolitan. Ορκίζομαι! Θυμάμαι ότι έδινε δώρο και μια μινιατούρα του Glow (ένα άρωμα της J.Lo) και το είχα πάνω στο ράφι μου για να το μυρίζω. What. The. Fuck. Στο βάθος διακρίνονται 3 αυθεντικότατα DVD από τα Virgin που περιέχουν video clips, συνεντεύξεις, μια συναυλία-lip syncing και γενικώς παπαριές που κανένας άνθρωπος δε θα ήθελε να δει παρά μόνο τα τρελαμένα fangirls. Τι να πεις.

Τα σιντί της Jennifer, αυθεντικά καμιά 15άρα ευρώ το καθένα εκτός από το Rebirth που το βρήκα αργότερα στις προσφορές του Carrefour για 3 ευρώ και το πήρα για λόγους συλλεκτικούς μαζί με το greatest hits των Atomic Kitten (επίσης για 3 ευρώ). Γιατί δεν κάνει να χωρίζεις τους μεγάλους καλλιτέχνες! Τα 2 πρώτα cd κάτι λένε, εκείνο με τα remix ήταν τραγική ξεπέτα για να τα τσεπώσει, ενώ τα "This Is Me Then" και "Rebirth" έχουν από 1 καλό τραγούδι μέσα; Άντε δυο να σου βάλω. Ε ύστερα μεγάλωσα, μεσολάβησαν και πανελλήνιες όπου το φυτουκλάκι μόνο διάβαζε, μετά κατέφθασε σαν υπέρβαρη κυράτσα η -wait for it- έντεχνη περίοδος, η οποία κράτησε κανα δυο τρία χρόνια και αποτελείτο από πρωινά ξυπνήματα με Αρβανιτάκη, Γαλάνη μέχρι και Παντελή Θαλασσινό στα μεγάλα κέφια. Ώσπου κάποια στιγμή άρχισε να φαίνεται το φως στο τούνελ και με τη βοήθεια αποτελεσματικών φαρμάκων καταπολέμησης της εντεχνοβλογιάς (παράδειγμα un, παράδειγμα deux, παράδειγμα troix) φτάσαμε στο ξεκίνημα του μπλογκ και τα λοιπά είναι γνωστά.

Βέβαια, πολύ πριν γίνουν αυτά, υπήρξε και αυτό...

................

Εντάξει, το "Κρυφό Φιλί" έχει το ένα και μοναδικό τραγούδι του Χατζηγιάννη που μπορώ να ακούσω ακόμα, την "Εκδρομή". Το άλλο δεν έχει απολύτως τίποτα. Από εκείνο το σημείο ο Χατζηγιάννης άρχισε να βγάζει κάθε χρόνο κι από ένα μελιστάλαχτο τραγούδι και καλά inspiring, το οποίο το έπαιρνε ο ΟΤΕ στη διαφήμιση και το ξέσκιζε στην επανάληψη μέχρι να σου κάνε τα νεύρα τιραμισού. Στο ενδιάμεσο βέβαια έβγαζε και την faux-ποιοτική κλάψα. Eeeeek, πραγματικά αυτός ο άνθρωπος είναι ο Coehlo της μουσικής: απορώ που έχει τόσους θαυμαστές, απορώ πώς δεν έχει πέσει ακόμα στον σκουπιδοφάγο της ιστορίας, απορώ που συνεχίζει και πουλάει. Απορώ και με μένα που τον αγόρασα δις! Λοιπόν τα cd πωλούνται προς 5 ευρώ 2 ευρώ χαρίζονται! Ποιος τα θέλει; Έξοδα αποστολής δικά σας - ε όχι χρυσό μου που θα πληρώσω για τα μούτρα του.

Από σειρές βλέπουμε διάφορες, αλλά από τις καινούριες η καλύτερη είναι το Homeland, check it out. Όσο για τις παλιές, ορίστε ένα κομματάκι από το ONTD που το κράτησα γιατί με εκφράζει απόλυτα:

LOL!

So there, ελπίζω μετά από τόσους μήνες αυτό το άκρως εγωκεντρικό ποστ-χρονογράφημα να άξιζε την άναγνωση. Δε θα ευχηθώ να μπω σε reviewing mode, καθώς δουλεύω ήδη ένα στο μυαλό μου όλη τη βδομάδα και δε θέλω να απειλήσω κανέναν αλλά έρχεται! Ελπίζω να είστε καλά, αγνωστικό κοινό, και ελπίζω να το διαβάσει και κανείς άλλος αυτό εκτός από εσάς που μου γράφετε τον επικήδειο με τη μορφή shouts. Αυτά. See ya on February!! Just kidding. Να και ένα αξιoπρόσεχτο βίντεο για το τέλος.



PS: Ωχ θέλει και καινούργιο template... Αργκ.

Saturday, August 27, 2011

The August Round-Up

Jack, a boat, Jack!

Μάλλον ήρθε η ώρα για νέο layout. Λέω να βάλω νυχτερίδες κι αράχνες για να ταιριάζει με την ατμόσφαιρα. Oh well, it's been a short hot summer και φέτος όπως κάθε χρόνο. Τον Ιούνιο έχεις ακόμα υποχρεώσεις απ' τη χειμερινή σεζόν, ο Ιούλιος διαρκεί μια εβδομάδα (seriously!) και τον Αύγουστο τον περνάς σκεπτόμενος πόσο γρήγορα πέρασε κι αυτό το καλοκαίρι. Πριν καλά καλά το καταλάβεις, έχεις βγάλει την πικέ γιατί το βράδυ έχει πιάνει κρύο. Πριν καλά καλά το καταλάβεις, τα μανίκια σου γίνονται όλο και πιο μακριά. Πριν καλά καλά το καταλάβεις, το πωπουλίνι που στεκόταν στητό λόγω νεανικής σφριγηλότητος τώρα έχει πιάσει φιλίες με τη βαρύτητα. Αλλά ας τα αφήσουμε αυτά τα δραματικά! Από μουσικής άποψης ήταν ένα μη συναρπαστικό καλοκαίρι. Μπορεί να έβγαιναν διάσπαρτα τραγούδια αλλά δεν ήταν τίποτα παραπάνω από υποσχέσεις για ένα κάπως πιο ενδιαφέρον φθινόπωρο. Φέτος η διάθεση να ακούσω μουσική επισκιάστηκε εντελώς από τα βιβλία και τις σειρές/ταινίες, γι' αυτό μειώθηκε δραματικά ο αριθμός των reviews. Όχι ότι θα τις διάβαζε κανείς, όλοι είναι σε διακοπές! Δλδ οκ όχι όλοι, δε θα κάνω σαν το δελτίο του Mega που μας λέει ότι το 50τόσο τοις εκατό των Ελλήνων δε θα κάνει φέτος διακοπές και οδύρεται σα τη Λυδία Κονιόρδου στην Επίδαυρο. Για να καταλάβω, αυτοί στο Mega το έχουν δέσει κόμπο ότι κάθε καλοκαίρι κλείνουμε εισιτήρια, φουσκώνουμε μπρατσάκια και την κάνουμε για Άγιο Δομίνικο; Εδώ μέχρι τη Βουρβουρού πας για ένα μπάνιο και λες κι ευχαριστώ. Τέσπα, ιδού μερικά γεγονότα που σημάδεψαν (ή όχι) το φετινό καλοκαίρι.

Γεγονός Πρώτο

Marina & The Diamonds ή αλλιώς Electra Heart. Ναι ναι, το κόλπο της εναλλακτικής περσόνας είναι τόσο παλιό όσο και η Μιμή Ντενίση αλλά η Μαρίνα-Λαμπρινούλα μας θα βρει τρόπο να το υποστηρίξει. Το πιστεύω. Αρκεί ο κόσμος να καταλάβει περί τίνος πρόκειται και να μην πάθει αυτά που έπαθε η Jewel το 2003. "Electra Heart embodies the lies, illusions and death of an American Dream" μας λέει και με το δεύτερό της άλμπουμ σκοπεύει να μας δείξει τι είναι αυτό που δεν θέλει να γίνει και τι είναι αυτό που περιμένει η βιομηχανία απ' αυτήν. Με λίγα λόγια θα γίνει η "self-fulfilled prophecy" του "Oh No!". Στα δυο βίντεο που έχει γυρίσει μέχρι τώρα, μετατρέπεται σταδιακά σε μια ξανθιά bimbo (supposedly) που είναι εντελώς επιρρεπής στα αμερικανόφερτα πρότυπα. Well, καλά όλα αυτά τα βαθυστόχαστα και πολύ πολύ σοβαρά αλλά το πιο σημαντικό είναι τα τραγούδια που βγάζει να είναι καλά. Και ναι, δεν το έχει χάσει καθόλου το Μαρινάκι μας. Το "Fear and Loathing" [link], η αρχή του κακού (aka της Electra) είναι πιστό στα μονοπάτια του "The Family Jewels", με τους γνωστούς καλογραμμένους και ουσιώδεις στίχους και τη θεατρικότητα στην ερμηνεία, ενώ στο "Radioactive" η Marina μεταμορφώνεται σε Electra για τα μάτια ενός άντρα και τραγουδάει ένα καθαρά dance(!) κομμάτι που έχει όλα τα παραπάνω συν ένα φανταστικό beat! Θα τολμούσα να πω ότι είναι το "Dance in the Dark" της, όχι από άποψη ομοιότητας (καμία σχέση), αλλά από το πόσο αληθινό είναι σε σχέση με ό,τι περιμένει κανείς από ένα χορευτικό τραγούδι. Το βίντεο εξίσου τ-έ-λ-ε-ι-ο. Well done!



Γεγονός Δεύτερο

The Saturdays! Πάντα αυτά τα κορίτσια παραπαίουν ανάμεσα στο ανάλατο και το εκπληκτικό. We still love them though! Κι αν μετά από τόσα χρόνια δεν έχουν καταφέρει ακόμα να κατακτήσουν την κορυφή του αγγλικού chart, μπορεί τώρα να ήρθε η ώρα τους! Στην πρώτη τους συνεργασία με τους Xenomania (που σημειωτέον βλαστημάνε την ώρα και τη στιγμή που οι Girls Aloud άρχισαν αυτό το περιβόητο hiatus), οι Sats τα δίνουν όλα σε ένα τραγούδι γραμμένο για να παίζεται δυνατά σε μεγάλους χώρους. ΟΚ οι στίχοι αυτή τη φορά δεν είναι καν στο ίδιο επίπεδο με τις παλιότερες δουλειές των Xenomania, όμως η μουσική...! Η μουσική είναι μια αγγελική ευφορία στο club του παραδείσου! Και λάτρεψα που έγραψαν με τον τρόπο που έγραφαν για τις Girls Aloud στην pre-Greatest Hits εποχή, δλδ που δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη δομή στο τραγούδι. Κουπλέ, ρεφρέν, breakdowns, middle-8s όλα βαλμένα φύρδην μίγδην αλλά το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι μαγευτικά μοναδικό - σ' αυτό το σημείο μπορούμε να θυμηθούμε για λίγο το The Show. Το "All Fired Up" είναι πιθανώς ό,τι πιο epic έχουν κάνει από την εποχή του "Up". Εντάξει, θα βάλω και το "Ego" κάπου στο ενδιάμεσο. Να σημειωθεί και το αυξημένο budget του βίντεο, πράγμα που φανερώνει και τις προσδοκίες της εταιρίας για την πορεία του τραγουδιού.



Γεγονός Τρίτο

Μιλώντας για αυξημένα budgets, ας δούμε και ένα μειωμένο. Booty Luv, Cherise and Nadia, πρώην μέλη των Big Brovaz και νυν αξιαγάπητες ιέριες της dance. Το "Boogie 2Nite" του 2007 είναι το πρώτο άλμπουμ που βάζω όταν θέλω να μπω σ' εκείνο το κλίμα, το δε αδέσποτο single "Say It" το αγαπώ ακριβώς το ίδιο από εκείνη την άνοιξη του 2009 που το πρωτοάκουσα. Κάτι μου κάνουν αυτές οι δυο και δεν είμαι σε θέση να εξηγήσω τι ακριβώς. Απλά αγαπώ άνευ όρων. Έχει πάνω από ένα χρόνο που ακουγόταν φήμες ότι διαλύθηκαν και ότι το φανταστικοανεπανάληπτο "Say It" θα ήταν το τελευταίο πράγμα που θα ακούγαμε απ' αυτές. Όμως φέτος ξαφνικά και αιφνιδίως επανεμφανίστηκαν! Η Cherise με χάλια μαλλί, η Nadia να κάνει κλασικά κατάληψη στο τραγούδι και εγένετο το "This Night", ένα ακόμα club romp που, όπως συμβαίνει με όλα τα τραγούδια τους, όσο πιο πολύ το ακούς τόσο καλύτερο γίνεται. Στο βίντεο πάλι κυριαρχεί μια ιδρωτίλα που μπορεί να ταιριάζει με το όλο κλίμα αλλά νιώθεις το δέρμα σου να κολλάει και μόνο παρακολουθώντας το. Oh well, τα βίντεο των Booty Luv ποτέ δε φημίζονταν για την υψηλή τους αισθητική. Τα τραγούδια μετράνει στο κάτω κάτω.



Γεγονός Τέταρτο

Girls Aloud solos. Ή αλλιώς η επιβεβαίωση του ρητού "η ισχύς εν τη ενώσει". Τις αφήνεις μόνες τους και μετατρέπονται σε μια watered-down έκδοση του εαυτού τους. Μερικές εκλάμψεις μεγαλείου που αφήνουν μερικές φορές σβήνουν όσο γρήγορα εμφανίστηκαν. Αλλά ίσως είναι νωρίς ακόμα για μερικές απ' αυτές.

Η Nadine εντελώς ξαφνικά έστησε μια σελίδα, ανακοίνωσε ότι ήγγικεν η ώρα για τη Nadine 2.0, απέβαλλε το χρώμα και κυκλοφόρησε ένα single με τον τίτλο "Sweetest High". Δυσκολεύομαι να πιστέψω πώς το άτομο που έχει τραγουδήσει το 90% της δισκογραφίας των Girls Aloud έχει βαλτώσει σε τόσο χλιαρά νερά. Το "Sweetest High" είναι ένα φθηνό χορευτικό κομμάτι και μοιάζει λες και γράφτηκε σε ένα studio 3x3 σε κάποιο υπόγειο του Λονδίνου. Ορίστε ένα link για ακρόαση, κι αν δε το πατήσεις δεν χάλασε κι ο κόσμος...

Η Kimberley δε νομίζω ότι καίγεται ιδιαίτερα να κάνει κάτι μεγάλο. Έχει κάνει διάφορες δουλειές όλα αυτά τα χρόνια, καμία εκ των οποίων δεν την ανέδειξε σε κάτι άλλο πέραν του "μέλος των Girls Aloud". Γενικά υποτίθεται ότι κάνει προσπάθειες στην υποκριτική και το συγκεκριμένο τραγούδι είναι από την ταινία Horrid Henry στην οποία έχει ένα μικρό ρόλο. Μιλάμε για ένα cover των Chic, τίγκα στο camp και το φραμπαλά αλλά τουλάχιστον έχει ένα entertainment value. Δεν είναι καν single οπότε δεν ξέρω αν μετράει σαν σόλο καριέρα. Τέσπα, αυτά με την Kimba.



Η Nicola είναι η μόνη που αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε τροχιά καριέρας. Η πορεία του "Beat of My Drum" ήταν απογοητευτική οπότε γρήγορα γρήγορα αλλάξαμε κατεύθυνση και φύγαμε για το επόμενο. To "Lucky Day" είναι μια φινετσάτη dance-pop παραγωγή των Καναδών Dragonette και βγάζει μια φρεσκάδα καθώς η Nicola πεταρίζει από δω κι από κει σαν ανέμελη πεταλουδίτσα! Πολύ καλό κομμάτι, ελπίζω όλο το άλμπουμ να είναι αυτής της σχολής και το πρώτο single να το έκανε μόνο και μόνο για να γίνει σούσουρο. Εμπορικά ούτε καν θα αγγίξει τη Cheryl, τουλάχιστον όμως ας βγάλει κάτι με πιο έντονη προσωπικότητα. Η φωνή της πάντως έχει γίνει πιο ένρινη, καμία σχέση με παλιά. Να υποψιαστώ κάποιο πείραγμα την περιοχή της μύτης;



Γεγονός Πέμπτο

Στις 25 Αυγούστου συμπληρώθηκαν 10 χρόνια από το θάνατο της Aaliyah. Θυμάμαι ακόμα τη στιγμή που το είδα στις ειδήσεις (στο Star ήταν) και θυμάμαι που αργότερα τρέχαμε να δούμε τη Βασίλισσα των Καταραμένων στο σινεμά για να τιμήσουμε τη μνήμη της. Σοβαρά τώρα, η Aaliyah σκοτώθηκε τη στιγμή που ετοιμαζόταν να κατακτήσει τον κόσμο. Κρίνοντας από την R'n'B μανία που ακολούθησε τα χρόνια μετά το 2001 - με πρωτεργάτη τον Timbaland που αυτή ανέδειξε, αν ήταν ζωντανή πολύ πιθανόν τώρα οι ισορροπίες να ήταν διαφορετικές και Rihanna, Beyonce, Minaj κλπ να κοιτούσαν την πλάτη της. Ή μπορεί και όχι. Μπορεί απλά να χανόταν στην αφάνεια όπως τόσες και τόσες ντίβες από τη δεκαετία του '90. Δε θα το μάθουμε ποτέ.

Ορίστε λοιπόν, ελπίζω αυτό το σεντονοπόστ να είναι μια μικρή αποζημίωση μετά από σιωπή εβδομάδων. Εν τω μεταξύ, θα προσπαθήσω να μπω σε reviewing mode και κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει και ένα φρεσκάρισμα στο layout - τις χορτάσαμε τις μουτσούνες των τεσσάρων! Έχω αποφασίσει ήδη ποια θα πρωταγωνιστεί την επόμενη σεζόν. Ναι ναι σωστά μάντεψες, είναι η Άννα Βίσση! Δλδ όχι. Εκτός κι αν με πληρώσει. Θα της κάνω φίνα δουλειά αν δώσει το κατιτίς της. Χρειάζομαι λεφτά οκ. Φαίνεται; :P

Thursday, August 4, 2011

Now That's What I Call Music Vol. 79

I know, άχρηστο ποστ αλλά τουλάχιστον είμεθα ζωντανοί! Έχω σκεφτεί να σταματήσω τα Now, αμφιβάλλω αν τα θέλει κανείς και το μόνο που κάνουμε κάθε φορά είναι να παραπονιόμαστε σαν παλιόγριες για το πώς μπλέκει τα όποια καλά τραγούδια έχει με παπαριές ολκής. Από την άλλη δεν είναι και κανένα ασήκωτο βάρος. We'll see. Όποιος θέλει να παραμείνουν να το δηλώσει ρητά! Κατά τ' άλλα, είναι κιόλας 4 Αυγούστου. Τα καλοκαίρια περνάνε απελπιστικά γρήγορα.


Track List CD#1:

01. Adele - Someone Like You
02. Aloe Blacc - I Need a Dollar
03. Bruno Mars - The Lazy Song
04. Jason Derulo - Don't Wanna Go Home
05. Lady Gaga - Born This Way
06. Jennifer Lopez - On The Floor
07. Alexandra Stan - Mr. Saxobeat
08. Katy Perry - Last Friday Night (T.G.I.F.)
09. The Wanted - Glad You Came
10. Nicole Scherzinger - Don't Hold Your Breath
11. The Black Eyed Peas - Just Can't Get Enough
12. Take That - Love Love
13. Jessie J - Nobody's Perfect
14. The Saturdays - Notorious
15. Rihanna - California King Bed
16. Scouting for Girls - Love How It Hurts
17. Coldplay - Every Teardrop Is a Waterfall
18. Cee-Lo - I Want You (Hold on to Love)
19. Yasmin - Finish Line
20. Ed Sheeran - The A Team
21. Birdy - Skinny Love
22. Templecloud - One Big Family

Track List CD#2:

01. Pitbull - Give Me Everything (feat. Ne-Yo, Afrojack & Nayer)
02. LMFAO - Party Rock Anthem (feat. Lauren Bennett & GoonRock)
03. DJ Fresh - Louder (feat. Sian Evans)
04. Example - Changed the Way You Kiss Me
05. David Guetta - Where Them Girls At (feat. Nicki Minaj & Flo Rida)
06. Chris Brown - Beautiful People (feat. Benny Benassi)
07. Calvin Harris - Bounce (feat. Kelis)
08. Loick Essien - How We Roll (feat. Tanya Lacey)
09. Nicki Minaj - Super Bass
10. Tinchy Stryder - Spaceship (feat. Dappy)
11. Wretch 32 - Unorthodox (feat. Example)
12. Vato Gonzalez - Badman Riddam (Jump) (feat. Foreign Beggars)
13. Snoop Dog - Sweat (David Guetta remix)
14. Swedish House Mafia - Save the World
15. Dev - Bass Down Low (feat. The Cataracs)
16. Mann - Buzzin (remix) (feat. 50 Cent)
17. Chase & Status - Hitz (feat. Tinie Tempah)
18. Katy B - Broken Record
19. Nero - Guilt
20. Alex Gaudino - What a Feeling (feat. Kelly Rowland)
21. Wynter Gordon - Dirty Talk
22. Inna - Sun Is Up

Υπήρχε πάντα ένας πολύ συγκεκριμένος λόγος που έβλεπα το παρακάτω βίντεο...



...αλλά αυτό μου έδωσε ακόμα έναν! LOOLOLOLOLOLOL!!

Saturday, July 23, 2011

Back to Black

"I cheated myself,
like I knew I would.
I told you I was trouble,
you know that I'm no good."

Rest in peace.

Tuesday, July 12, 2011

Florrie: Experiments (+Introduction)

Ugh τα καλοκαίρια δεν είναι καθόλου καλή περίοδος για blogging, ειδικά όταν το κάνεις για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά. Βρίσκομαι σε μόνιμο writer's/reviewer's block και, όπως πέρσι, έχω όρεξη να ακούω κάτι πανάρχαια, ξεχασμένα άλμπουμ απ' τη νεολιθική εποχή της pop. Φέτος κάτι έπαθα με τις All Saints. Εκτός από τη μικρή επανάληψη που έκανα στο ντεμπούτο τους από το 1998 (που να σημειωθεί ότι ήταν το δεύτερο cd που αγόρασα ποτέ - το πρώτο ήταν το Spice, ikr as gay as it gets), κατέβασα και όλα τους τα σόλο! Το καλύτερο ήταν το άλμπουμ που έβγαλαν οι αδελφές Appleton το 2003, ενώ η Melanie έχει ένα ενδιαφέρον single που λέγεται "Do Me Wrong" και το cd της Shaznay μου φάνηκε ψιλοάνισο αλλά θα το ξανακούσω. Τι σόι πετριά είναι αυτή δε μπορώ να καταλάβω. Αφού μου έρχεται να κάτσω να ακούσω και τα solos των Spice Girls - ναι και της Victoria! Από την άλλη έχω κολλήσει και με ένα παιχνίδι που λέγεται Terraria και άπαξ και κάνω το λάθος να το αρχίσω, μου παίρνει τουλάχιστον ένα τετράωρο για να το κλείσω. And the time goes by...

Σε μια απεγνωσμένη απόπειρα να κάνω κάτι δημιουργικό, ορίστε με καθυστέρηση η Florrie. Η όμορφη Αγγλίδα τραγουδοποιός που έχει πάρει την ευλογία των Xenomania και έχει μολυνθεί από το μικρόβιο της κλασάτης ηλεκτρονικής ποπ που δημιουργούν χρόνια τώρα. Το Experiments είναι η πρώτη της εμπορική κυκλοφορία, αφού το Introduction που έβγαλε πέρσι το προσέφερε δωρεάν από την ιστοσελίδα της. Η περίπτωση της Florrie μπορεί να έχει δυο καταλήξεις: 1) το αδιαμφισβήτητο ταλέντο της αναγνωρίζεται από το κοινό και μετριέται σε πωλήσεις, το ντεμπούτο της γίνεται πλατινένιο και συνεχίζει ακάθεκτη την καριέρα της σαν μια Σουηδέζα από το Μπρίστολ ή 2) δεν της δίνεται η προσοχή που της αξίζει, οι κυκλοφορίες της κοιτάζουν από μακριά το top 40 και τελικά μένει σαν μια γλυκιά ανάμνηση στο μυαλό αυτών που την ανακάλυψαν, όπως τόσα και τόσα ωραιότατα pop acts από τη Βρετανία τα τελευταία χρόνια. Anyway, μόνο ένας τρόπος υπάρχει να το μάθουμε και μέχρι τότε το Experiments είναι το καλύτερο ορντέβρ που θα μπορούσε να μας σερβίρει.

Η Florrie λοιπόν, εκτός του ότι είναι υπέροχη στην όψη, διαθέτει μια φωνή που θυμίζει Annie στο λίγο πιο ζεστό και κατά συνέπεια ταιριάζει γάντι στον electropop ήχο που διακρίνει όλο το EP. Η αρχή γίνεται με το καταπληκτικό '80s flavoured "Speed of Light", ένα φανταστικό μίγμα new wave βάσης και διαστημικών synths που συνδυάζονται ιδανικά με τους στίχους απόδρασης από τους πάντες και τα πάντα. Αντίθετη διάθεση υπάρχει στο μελαγχολικό "Experimenting with Rugs", ένα τραγούδι χωρισμού που νομίζεις ότι έχει ξεπηδήσει από κάποιο άλμπουμ των Girls Aloud - οπότε μιλάμε για πράγμα πρώτης ποιότητας! Περιέχει μερικούς απ' τους καλύτερους στίχους του δίσκου και ειδικά το σημείο όπου τραγουδάει: you go ahead and make believe that we could smile and pretend / but I only want to be happy and we have come to the end πρέπει να είναι το δεύτερο αγαπημένο μου πράγμα απ' όλο το δίσκο. To "What You Doing This For?" είναι ένα midtempo αρκετά στοιχειώδες μέχρι να προσέξεις τα μικρά πράγματα που του δίνουν αξία, το διακριτικό βιολί στο background και εκείνο το γλυκούλι γκρλουνγκ που χωρίζει τα κουπλέ - "γκρλουνγκ", νέος μουσικός όρος να τον πατεντάρω. Μετά έρχεται το "I Took a Little Something", το πιο dance τραγούδι απ' όλα, στο οποίο η Florrie χρησιμοποιεί τα beats της ευρωπαϊκής χορευτικής μουσικής και τα ντύνει με το καλύτερο hook που έχω ακούσει εδώ και χρόνια σε dance κομμάτι. Πραγματικά ασύλληπτο αποτέλεσμα! Και ναι, αυτό είναι το πρώτο αγαπημένο μου πράγμα σε όλο το δίσκο! Στα δυο τελευταία κομμάτια η διάθεση γίνεται όλο και πιο retro, με το "Begging Me" να ξεχωρίζει για τις όμορφες κιθάρες στα κουπλέ και το "She Always Gets What She Wants" για την έξυπνη χρήση των πνευστών.

Αν θέλαμε να είμαστε πολύ σχολαστικοί, θα παρατηρούσαμε ότι τα τραγούδια της Florrie στη μορφή που τα πουλάει είναι εντελώς αντιραδιοφωνικά. Καμιά φορά ξεφεύγουν σε διάρκεια και ο μόνος λόγος που το κάνουν είναι επειδή επιμένει να επαναλαμβάνει τους ίδιους στίχους και δεύτερη φορά, μήπως δεν τους εμπεδώσαμε με την πρώτη. Αλλά ακόμα κι αν χρειάζεται δουλειά στον συγκεκριμένο τομέα, πώς μπορείς να μην εντυπωσιαστείς από την ικανότητά της να γράφει εξαιρετικές μελωδίες - τόσο καλές που σβήνουν κάθε άλλη αρνητική εντύπωση; Η λεπτή ευαισθησία που χαρακτηρίζει το γράψιμό της κοπλιμεντάρει εκεί που χρειάζεται τις γλυκές ενορχηστρώσεις και το διαφορετικό ύφος σε κάθε κομμάτι κρατάει το ενδιαφέρον σε υψηλά επίπεδα. Στο Experiments συναντώνται οι δυο καλύτερες pop σκηνές του κόσμου, αφού βρίσκεις τη βρετανική φινέτσα ανακατεμένη με τη σκανδιναβική λεπτότητα. So no, δε θα είμαστε τόσο σχολαστικοί με ένα ακατέργαστο διαμάντι που ακούει στο όνομα Florrie και που με λίγη τύχη θα φωτίσει το pop στερέωμα αυτής της δεκαετίας. 9/10


Track List:

01. Speed of Light
02. Experimenting with Rugs
03. What You Doing This For?
04. I Took a Little Something
05. Begging Me
06. She Always Gets What She Wants

(Tie-in με Dolce & Gabbana το βίντεο και η Florrie προφανώς ξέρει να τη φοράει τη μάρκα)



Και για το κάτι παραπάνω ορίστε το Introduction EP που έδινε στο site της. Τα πρώτα τέσσερα κομμάτια αποτελούν τη βασική tracklist αλλά έβαλα και διάφορα remix που τα έδινε επίσης τζάμπα cuz I'm large like that. Στη μεγάλη τους πλειοψηφία είναι πολύ καλά, αλλά ο καθένας ας κρατήσει αυτά που του αρέσουν. Όσο για τα κυρίως τραγούδια, να περιμένεις κάτι αντίστοιχο με το Experiments στο λιγότερο εντυπωσιακό, αν και το "Summer Nights" είναι αρκούντως ικανό να παίξει στην πρώτη εθνική.


Track List:

01. Call of the Wild
02. Give Me Your Love
03. Summer Nights
04. Left Too Late
05. You Wanna Start Something
06. Fascinate Me (Fred Falke edit)
07. Fascinate Me (Billa's No Love Lost mix)
08. Panic Attack (Def Starr remix)
09. Panic Attack (Fred Falke extended mix)
10. Panic Attack (Justin Faust remix)
11. Panic Attack (d.Franklyn Remix)
12. Call 911 (Fred Falke remix)
13. Call 911 (Florrie remix)
14. Call 911 (d.Franklyn remix)
15. Come Back to Mine (Jaxon remix)
16. Give Me Your Love (Justin Faust remix)

PS: Με EP θα τη βγάλουμε φέτος μου φαίνεται, φτηνή λύση για τους καλλιτέχνες και τις εταιρίες όμως αναπόφευκτα προσεγμένη λόγω μεγέθους. Πάντως ακόμα περιμένω το 2011 να μου δώσει κάτι που να το έχω μονίμως στο repeat και να τρελαίνομαι. Όπως πέρσι ήταν η Marina και οι Crystal Castles ή πρόπερσι η Bat for Lashes. BRING IT ON 2011! Εντόπισε κανείς κανένα άλμπουμ που να του έκανε το μυαλό ζελέ από την επανάληψη; Tell me.